π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ὅσοι λένε «θά κάνουμε μιά Κυβέρνηση πού θά εἶναι ἀνεξάρτητη» δέν ξέρουν τί λένε ἤ μᾶς ἀπατοῦν...

Εἴμαστε μόνιμα προτεκτοράτο καί ὑπό κατοχήν κάποιας ἤ κάποιων Εὐρωπαϊκῶν Δυνάμεων, μέ τήν συγκατάθεσή μας!
Ἐμεῖς δέν ἀνήκουμε στήν Δύση... Ἀνήκουμε στήν καθ' ἡμᾶς Ἀνατολή καί εἴμαστε πρωτότοκοι ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς ἀνάμεσα στούς Ὀρθοδόξους ὁμοπίστους μας.

Τό σύνδρομο, πού μᾶς ἔχει κυριεύσει ἤδη ἀπό τήν δημιουργία τοῦ νεωτέρου Ἑλληνικοῦ Κράτους, ἀπό τό 1830 καί ἑξῆς, καί κυρίως στούς διανοουμένους καί τούς πολιτικούς, εἶναι τό Κοραϊκό Εὐρωπαϊκό σύνδρομο.

Ορθόδοξος Τύπος : Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙ ΟΛΑΣ ΤΑΣ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, ΤΑΣ ΣΕΚΤΑΣ, ΤΑΣ ΑΙΡΕΤΙΚΑΣ «ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ» ΚΑΙ ΤΟ ΙΣΛΑΜ

Ἑάλω ἡ Ὀρθόδοξος ταυτότης τῆς Ἑλλάδος, ἀφοῦ μὲ τριακοσίας ὑπογραφὰς καὶ ἀπόφασιν τοῦ Πρωτοδικείου θὰ ἀναγνωρίζωνται θρησκευτικαὶ κοινότητες μὲ «Ἐκκλησίας» εὐκτηρίους οἴκους, κατασκηνώσεις, ραδιοφωνικοὺς σταθμούς, διὰ νὰ κάμνουν τὴν προπαγάνδα των. Θὰ γεμίση ἡ Χώρα μὲ τζαμιά, «Ἐκκλησίας» ἀλλοθρήσκων, ἀνατολικῶν θρησκειῶν καὶ αἱρετικῶν Χριστιανικῶν «Ἐκκλησιῶν» ὡς εἶναι ὁ παπισμός, ἡ ἀγγλικανικὴ «ἐκκλησία», οἱ κόπτες, τοὺς ὁποίους
βαπτίζει Ὀρθοδόξους, οἱ ἀρμένιοι (μονοφυσίτες), τοὺς ὁποίους παρουσιάζει Ὀρθοδόξους κ.λπ.
Ἡ κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ ταυτισθῆ μὲ τὰ ὑπόγεια ρεύματα τῆς Ἀμερικῆς καὶ τῆς Νέας Ἐποχῆς προωθοῦσα τὸν Πολιτικὸν Οἰκουμενισμόν, ὁ ὁποῖος εἶναι παράλληλος μὲ τὸν θρησκευτικόν, ὁ ὁποῖος ἰσοπεδώνει τὴν Ὀρθοδοξίαν καὶ ἀναγνωρίζει ὅλας τὰς αἱρετικὰς «Ἐκκλησίας» ὡς κανονικὰς καὶ σωζούσας, ἐνῶ ἐπιβάλλει τὰς συμπροσευχὰς μὲ Ἰουδαίους, Μουσουλμάνους, Βουδιστάς, Ἰνδουϊστάς
μέχρι καὶ μὲ τοὺς Ἰθαγενεῖς τοῦ Ἀμαζονίου, ποὺ προσκυνοῦν τὸν ἥλιον, τὴν πέτραν ἢ ἄλλα φυσικὰ φαινόμενα. Ἡ ἔνοχος σιωπὴ τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ἔχει παραδοθῆ εἰς τοὺς πολιτικοὺς ἐξουσιαστὰς καὶ δὲν ἀντιδρᾶ. Ἐνδιαφέρεται μόνον διὰ νὰ λειτουργῆ ἡ Ἐκκλησία ὡς Ἐρυθρὸς Σταυρὸς καὶ ἀδιαφορεῖ προκλητικῶς διὰ τὴν διατήρησιν τῆς Ὀρθοδόξου ταυτότητος τῆς Ἑλλάδος.


Πηγή: http://www.orthodoxostypos.gr/Photos/Pages/2019.pdf

π. Επιφ. Χατζηγιάγκου - Οι ενέργειες του Αγ. Πνεύματος στην Εκκλησία.

greek orthodox easter -the Sunday of the Resurrection-


O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014

Των εν Κυζίκω εννέα μαρτύρων, οσίων Μέμνονος του θαυματουργού και Αυξιβίου επισκόπου Σόλων Κύπρου.


Οἱ Ἅγιοι ἐννέα Μάρτυρες τῆς Κυζίκου, ὁ Ἀντίπατρος,  Ἀρτεμᾶς, ὁ Θαυμάσιος, ὁ Θεόγνις, ὁ Θεόδουλος, ὁ Θεόστιχος, ὁ Μάγνος, ὁ Ροῦφος καὶ ὁ Φιλήμονας κατάγονταν ἀπὸ διάφορους τόπους. Συνελήφθησαν ὅμως ὅλοι μαζὶ στὴν Κύζικο τὴν περίοδο τῶν διωγμῶν. Ὅταν ὁδηγήθηκαν μπροστὰ στὸν τοπικὸ ἄρχοντα ἐπέδειξαν θαυμαστὴ γενναιότητα καὶ ὑπερασπίσθηκαν μὲ παρρησία καὶ θάρρος τὴν πίστη τους. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ καὶ γιὰ νὰ καμφθεῖ τὸ σθένος τους, ρίχθηκαν στὴ φυλακή. Ἐκεῖ χωρὶς νερὸ καὶ τροφὴ προσεύχονταν καὶ δοξολογοῦσαν τὸν Κύριό τους, ὁ Ὁποῖος τοὺς ἀξίωσε νὰ ὑποφέρουν γιὰ Ἐκεῖνον καὶ ὁ ἕνας ἔδινε θάρρος στὸν ἄλλον. Ὅταν ὁ ἄρχοντας τοὺς ρώτησε γιὰ τελευταία φορὰ ἐὰν ἐπιμένουν νὰ πιστεύουν στὸν Χριστό, ὅλοι μὲ ἕνα στόμα καὶ μία καρδιὰ τοῦ ἀπάντησαν ὅτι προτιμοῦν τὸ μαρτύριο ἀπὸ τὸ νὰ ἀρνηθοῦν τὸν Πλάστη καὶ Δημιουργὸ καὶ Σωτῆρα τοῦ κόσμου. Ἔξαλλος ἀπὸ ὀργὴ ὁ ἄρχοντας διέταξε ἀμέσως τὸν ἀποκεφαλισμό τους. Ἔτσι τελειώθηκε ὁ βίος τους καὶ οἱ Ἅγιοι ἔλαβαν τὸν ἀμαράντινο στέφανο τῆς δόξας.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Σπουδαία αντιαιρετική επισήμανση του Αγ. Ιωάννου της Κλίμακος.

Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος:

«Τι σημαίνει Αποστολική Διαδοχή; Γιατί μόνο οι Ορθόδοξοι έχουμε Αποστολική Διαδοχή; …Μιλώντας για αποστολική παράδοση εννο­ούμε την ορθόδοξη πίστη και ως δόγμα και ως ζωή, και μιλώντας για αποστολική διαδοχή εννοούμε την μετάδοση της Ιερωσύνης από τους Αποστόλους μέχρις ημών. Εφ’ όσον λοι­πόν στον Παπισμό έχουμε αλλοίωση τῆς απο­στολικής παραδόσεως και αποκοπή από την Εκκλησία, δεν μπορούμε να κάνουμε λόγο για αποστολική διαδοχή».
 (απο το βιβλίο «Γέννημα και θρέμμα Ρωμηοί»).

Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός : Ἦταν ἀναμενόμενη ἡ εὐρωπαϊκὴ περιπέτειά μας

...Ἡ συνείδηση τοῦ εὐρωπαίου ἀνθρώπου - πολίτη εἶναι τὸ μόνιμο αἴτημα, ἄλλωστε, ὅλων τῶν εὐρωπαϊστῶν. Τὸ ἐρώτημα ὅμως ἐδῶ εἶναι, ποιὰ σχέση μπορεῖ νὰ ἔχει αὐτὴ ἡ συνείδηση μὲ τὴν ἑλληνική, ἤ καλύτερα τὴν ἑλληνορθόδοξη συνείδηση, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν πεμπτουσία τοῦ Ἕλληνα - Εὐρωπαίου. Τὸ πνεῦμα τῶν Κοινοτικῶν κειμένων εἶναι, ὅτι πρεπει νὰ δημιουργηθοῦν κοινὲς συνήθειες, γιὰ νὰ διαμορφωθεῖ βαθμιαῖα ἑνιαῖος τύπος ἀνθρώπου, ὁ Εὐρωπαῖος ἄνθρωπος. Αὐτὸ ὑποβοηθεῖται μὲ τὴν καθιέρωση ἑνιαίων καταναλωτικῶν προτύπων γιὰ τὴν διευκόλυνση τῆς κινητικότητας καὶ ἀλληλοπροσέγγισης. Εὐνόητο ἔτσι εἶναι, ὅτι κάθε ἐθνικὴ ἰδιαιτερότητα πρέπει νὰ ἰσοπεδωθεῖ, ἤ τοὐλάχιστο νὰ ἀμβλυνθεῖ, ἔστω καὶ ἄν αὐτὸ δὲν ζητεῖται -ἀκόμη ρητὰ καὶ ἐκπεφρασμένα. Συνάγεται ὅμως ἀπὸ τὴν προοδευτικὰ ἐπιβαλλόμενη ἑνιαία νομοθεσία  (Κοινοτικὸ Δίκαιο), ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἑνιαιοποίηση τοῦ τρόπου ζωῆς καὶ τῆς κοινωνικῆς πραγματικότητος, καὶ στὴν δημιουργία ἑνὸς νέου ἤθους, τὸ ὁποῖο διαφοροποιεῖται διαμετρικὰ ἀπὸ τὸ ἑλληνορθόδοξο.

Το αποκαλυπτικό «ντοκουμέντο», το οποίο είναι σχεδόν άγνωστο στους Ορθοδόξους, είναι η ομολογία του ίδιου του Αθηναγόρα, ότι μνημονεύει τον αιρετικό πάπα, τόσο στην αγία Πρόθεση, κατά την Προσκομιδή των αγίων Δώρων, όσο και στο άγιο Θυσιαστήριο.

 Σε γράμμα, που έστειλε ο Αθηναγόρας το 1968 στον πάπα Παύλο Στ΄, για τη γιορτή των Χριστουγέννων, γράφει: 


«Εν τη κοινωνία ταύτη (της αγάπης του Χριστού) ιερουργούντες μετά της χορείας των περί ημάς Ιερωτάτων Μητροπολιτών και υπερτίμων, μνησθησόμεθα από των διπτύχων της καρδίας ημών του τιμίου ονόματός Σου. αδελφέ, Αγιώτατε της Πρεσβυτέρας Ρώμης Επίσκοπε, ενώπιον της αγίας αναφοράς αυτού τούτου του τιμίου Σώματος και αυτού τούτου του τιμίου αίματος του Σωτήρος εν τη θεία του Αγιωτάτου προκατόχου ημών, Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Και ερούμεν τη αγία ημέρα των Χριστουγέννων ενώπιον του αγίου θυσιαστηρίου και λέγομεν σοι: της Αρχιερωσύνης σου μνησθείη Κύριος ο Θεός, πάντοτε, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων» !!!

Από το βιβλίο Οι αγώνες των μοναχών υπέρ της Ορθοδοξίας έκδοση της Ι. Μονής Οσίου Γρηγορίου διάβασα για το πώς Οι Αγιορείτες μοναχοί το 1273 απαντούν με τον «Τόμο» του Ιασίτου Ιώβ στο πρόσταγμα του ενωτικού Μιχαήλ . Σελ 234

......πως είναι λοιπόν νόμιμο και θεάρεστο να ενωθούμε με εκείνους από τους οποίους αποκοπήκαμε δίκαια και κανονικά , εφόσον παραμένουν αμετάβλητα στις αιρέσεις τους; Εάν το δεχθούμε αυτό ανατρέπουμε μονομιάς τα πάντα και καταργούμε την Ορθοδοξία ......
..... Ποιος «άδης» θα εκφωνήσει το μνημόσυνο του πάπα – ο οποίος αποκόπηκε δίκαια από το Άγιο Πνεύμα εξ αιτίας της αυθαδείας του εναντίων του Θεού και των θείων Μυστηρίων – και θα γίνει με αυτόν τον τρόπο εχθρός του Θεού; Διότι αν ακόμη και ο απλός χαιρετισμός, μας καθίστα κοινωνούς των πονηρών έργων αυτού που χαιρετάμε, πόσο μάλλον η μνημόνευσής του εκφώνως και μάλιστα την στιγμή που αντικρίζουμε με φρίκη τα θεια Μυστήρια;
Αν αυτός ο ίδιος που βρίσκεται μπροστά μας είναι η Αυτοαλήθεια, πως είναι δυνατό να ανεχθεί ένα τόσο μεγάλο ψεύδος, το να συγκατατάσσεται δηλαδή ο πάπας μεταξύ των λοιπών Ορθοδόξων πατριαρχών; Μήπως θα παίξουμε θέατρο κατά τον καιρό των φρικτών Μυστηρίων; Και πως θα τα ανεχτεί αυτά η ψυχή του Ορθοδόξου και δεν θα απομακρυνθεί αμέσως από την εκκλησιαστική κοινωνία αυτών πού τον μνημόνευσαν και δεν θα τους θεωρήσει ιεροκαπήλους;
Άλλωστε η Ορθόδοξη Εκκλησία του Θεού δεχόταν από παλιά την αναφορά του ονόματος του αρχιερέως ενώπιων των Αγίων Μυστήριων ως τελεία συγκοινωνία....

Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ :δεν αφήνει πλέον καμία αμφιβολία, ότι ο Παναγιώτατος (κ. Βαρθολομαίος), δεν θεωρεί τον Παπισμό ως αίρεση αλλά ως πλήρη Ορθοδοξούσα Εκκλησία.

...Αποκαλεί ο Παναγιώτατος τους Παπικούς «τίμια Αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ρώμης» και «τιμιώτατους εκπροσώπους της Αυτού Αγιότητος του αδελφού Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου». Τον πάπα «πεφιλημένο αδελφό» και το Βατικανό «σεβασμία και προσφιλή Εκκλησία της Πρεσβυτέρας Ρώμης».Τους προσφωνεί, δηλαδή όπως θα προσφωνούσε την αντιπροσωπεία κάποιου Ορθοδόξου Πατριαρχείου, ωσάν ο Παπισμός να μην αποτελεί αίρεση, ωσὰν να ήσαν μέλη της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Ουδόλως επισημαίνεται το γεγονός, ότι ευρίσκονται εν αιρέσει και πλάνη. Ουδεμία νύξις γίνεται πάνω στις χαώδεις δογματικὲς διαφορὲς πίστεως, οι οποίες μας χωρίζουν απὸ την Παπικὴ παρασυναγωγή, η οποία επιμένει να ονομάζει εαυτὴν ως «Καθολικὴ Εκκλησία» και μάλιστα ως «αυθεντική», ενώ την Ορθόδοξη θεωρεί ως «ελλειμματική»! Και ουδεμία προσπάθεια να τους πείσει, να εγκαταλείψουν την πλάνη του Παπισμού και να προσέλθουν στους κόλπους της Ορθοδοξίας. Το γεγονός δε ότι παρά κάτω κάνει λόγο «διά την από κοινού πορείαν των δύο Εκκλησιών» και ότι «η χάρις του πανοικτίρμονος Θεού», «κατέστησεν ημάς» «των Αγίων Αποστόλων διαδόχους», (αναγνωρίζει δηλαδή αποστολική διαδοχή στους Παπικούς), δεν αφήνει πλέον καμία αμφιβολία, ότι ο Παναγιώτατος δεν θεωρεί τον Παπισμό ως αίρεση αλλά ως πλήρη Ορθοδοξούσα Εκκλησία.

Αισιόδοξα σημεία από την Ελλάδα του 2014

Κωνσταντίνος Χολέβας

Χριστός Ανέστη! Η Ανάσταση του Κυρίου συμβολίζει τη νίκη της ζωής επί του θανάτου, της ελπίδας επί της απελπισίας, της χαράς επί της δυστυχίας, του φωτός επί του σκότους. Για τους Ελληνες ορθοδόξους η Ανάσταση είναι εορτή σημαντικότερη από τα Χριστούγεννα, λαμπρότερη και πιο πανηγυρική, σε αντίθεση με τα έθιμα της δυτικής χριστιανοσύνης. Ως ορθόδοξοι εορτάζουμε το αιώνιο μήνυμα ότι πάντα μετά τη Σταύρωση ακολουθεί η Ανάσταση. Και ως Ελληνες θυμόμαστε ότι επί Τουρκοκρατίας ο αναστάσιμος χαιρετισμός, το «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!», στα βάθη της ψυχής σήμαινε ότι κάποια στιγμή θα αναστηθεί και το Γένος. Η ελληνορθόδοξη παράδοση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ταυτότητα, τον ψυχισμό, τα ήθη και τα έθιμα του λαού μας. Μας διδάσκει ότι θα βγούμε και από την παρούσα κρίση διότι πάντα μετά τη Σταύρωση ακολουθεί η Ανάσταση. Αρκεί να το πιστέψουμε!

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος :

Ποια είναι λοιπόν η σημερινή εορτή; Είναι μεγάλη και αξιοσέβαστη και 
υπερβαίνει την ανθρώπινη λογική, και είναι αντάξια της γενναιοδωρίας 
του Θεού που την καθιέρωσε. Γιατί σήμερα συμφιλιώθηκε το ανθρώπινο
 
γένος με το Θεό. Σήμερα διαλύθηκε η παλιά εχθρότητα και τερματίστηκε ο
 
μακροχρόνιος πόλεμος. Σήμερα επανήλθε στους ανθρώπους μια
 
αξιοθαύμαστη ειρήνη, την οποία ποτέ στο παρελθόν δεν περίμεναν οι
 
άνθρωποι.
 

Γιατί ποιος ήλπιζε πως επρόκειτο να συμφιλιωθεί ο Θεός με τον
 
άνθρωπο, όχι γιατί θα ήταν ποτέ δυνατόν ο Κύριος να μισήσει τον
 
άνθρωπο, αλλά γιατί ο άνθρωπος, ο δούλος, ήταν απρόθυμος. Όχι γιατί ο
 
Κύριος ήταν άσπλαχνος, αλλά γιατί ο δούλος ήταν αχάριστος. Θέλεις να
 
μάθεις με ποιον τρόπο εξοργίσαμε τον φιλάνθρωπο και αγαθό Κύριό μας;
 
Γιατί είναι σωστό να μάθεις την αιτία της παλιάς έχθρας μας, για να
 
θαυμάσεις τη φιλανθρωπία του Θεού, όταν δεις πως μάς τίμησε ενώ
 
ήμασταν εχθροί και αντίπαλοί Του, και για να μη νομίσεις πως η αλλαγή
 
αυτή οφείλεται σε δικά μας κατορθώματα, και για να μάθεις το μέγεθος
 
της χάρης και της ευεργεσίας Του και να μην πάψεις ποτέ να Τον
 
ευχαριστείς για τις άπειρες δωρεές Του.
 

ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΗΜΕΡΑ


Η ΜΕΓΙΣΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

http://www.xn--nxafaakbadzf7bv5a5kg.gr/


O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

ΤΟΥ ΘΩΜΑ. Συμεών ιερομάρτυρος, συγγενούς του Κυρίου, Ιωάννου του ομολογητού, Ευλογίου ξενοδόχου.

Σὲ ἕξι μέρες ὁ Θεὸς κατασκεύασε καὶ διακόσμησε ὅλο τὸ αἰσθητὸ τοῦτο σύμπαν, ἐπίσης ἔπλασε καὶ ζωοποίησε τὸ μόνο ζῶο μὲ αἴσθηση καὶ νοῦ, τὸν ἄνθρωπο. Κατὰ τὴν ἕβδομη μέρα κατέπαυσε ἀπὸ ὅλα τὰ ἔργα Του, ὅπως μας δίδαξε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μὲ τὴ γλώσσα τοῦ Μωϋσῆ.
«Καὶ εὐλόγησε ὁ Θεὸς τὴν ἑβδόμη μέρα καὶ τὴν ἁγίασε».
Πῶς λοιπὸν εὐλόγησε καὶ ἁγίασε αὐτὴ τὴν ἡμέρα, στὴν ὁποία δὲν ἔπραξε τίποτα; Πῶς δὲν εὐλόγησε τὴν «μία» τὴν πρώτη ποὺ εἶναι ὑπερεξαίρετη κατὰ τὴν ὁποία παρήγαγε τὸ σύμπαν ἀπὸ τὸ μὴ ὅν;
Πῶς δὲν εὐλόγησε κάποια ἄλλη ἑπόμενη μέρα εἴτε αὐτὴ ποὺ στερέωσε τὸν οὐρανὸ εἴτε αὐτὴ ποὺ συστάθηκε ἡ γῆ; Γιατί δὲν εὐλόγησε μᾶλλον τὴν ἕκτη ποὺ ἀνέδειξε τὸν ἄνθρωπο γνωστικὸ ζῶο κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσή Του;

Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ:

Εκφράζουμε και πάλιν την βαθύτατη θλίψη μας για όσα κακόδοξα διεκήρυξε ο Μακαριώτατος Αλεξανδρείας κ. Θεόδωρος κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στη Ρώμη, με τα οποία αναδεικνύεται ως διαπρύσιος κήρυκας του Πανθρησκειακού Οικουμενισμού. Προσευχόμεθα προς τον Θεόν να Τον φωτίσει να συνειδητοποιήσει την τραγικότητα των λόγων Του. Τον παρακαλούμε δε να λάβει ιδιαιτέρως υπ’ όψιν Του την παραγγελία, που δίδει το Άγιο Πνεύμα διά του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ιωάννου προς τον Επίσκοπο της εν Εφέσω Εκκλησίας: «Μνημόνευε ούν πόθεν πέπτωκας και μετανόησον και τα πρώτα έργα ποίησον. Ει δε μη έρχομαί σοι και κινήσω την λυχνίαν σου εκ του τόπου αυτής, εάν μη μετανοήσης» (Αποκ. 2,5). 

ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΑΝΑΚΤΟΡΑ ΤΩΝ ΒΛΑΧΕΡΝΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΤΙΣΟΥΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΟ ΤΕΚΕ

Tekke ihyası Bizans’ı yıkar

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης, Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
Ακόμα και Τούρκοι έχουν αρχίσει και ανησυχούν από την συνεχιζόμενη κακοποίηση και καταστροφή σημαντικών βυζαντινών μνημείων της Κωνσταντινούπολης που τα τελευταία χρόνια έχει πάρει την μορφή επιδημίας, χωρίς φυσικά, (αυτό έλλειπε), καμία αντίδραση από ελληνικής πλευράς στα μεγάλα αυτά πολιτιστικά ατοπήματα της σύγχρονης Τουρκίας.

Έτσι σύμφωνα με ένα αποκαλυπτικό δημοσίευα της τουρκικής εφημερίδας, Taraf, τα ιστορικά ανάκτορα των Βλαχερνών, ή καλλίτερα ότι έχει απομείνει από το μεγαλοπρεπές αυτό βυζαντινό κτιριακό συγκρότημα, κατεδαφίζεται για να ανεγερθεί στη θέση του ένας μουσουλμανικός τεκές με την ονομασία, Emir Buhari Tekkesi.

Κυριακὴ του Θωμά.Οι Σύγχρονοι Θωμάδες.

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=4&t=9420

« Καὶ ἀπεκρίθη Θωμᾶς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου » (Ἰω. 20,28)

Ἑορτὴ σήμερα, ἀγαπητοί μου· «αὕτη ἡ ἡ μέρα, ἣν ἐποίησεν ὁ Κύριος· ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ» (Ψαλμ. 117,24).

Τριπλῆ ἑορτή. Εἶνε πρῶτον Κυριακή . Δεύτερον εἶνε ὄχι ἁπλῶς Κυριακὴ ἀλλὰ ἡ πρώτη Κυριακὴ μετὰ τὸ Πάσχα·γι᾿ αὐτὸ στὴ γλῶσσα τῆς Ἐκκλησίας μας ὀνομάζεται Κυριακὴ τοῦ Ἀντίπασχα , τῆς πρώτης δηλαδὴ ἐπαναλήψεως τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα,ποὺ θ᾽ ἀκολουθῇ ἐν συνεχείᾳ κάθε ὀκτὼ ἡμέρες. Καὶ τρίτον τὴν Κυριακὴ αὐτὴ ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τιμᾷ τὸν ἅγιο ἀπόστολο Θωμᾶ.
Ἀνοίγονται λοιπὸν πολλὰ θέματα. Ἐδῶ θὰ περιορισθοῦμε στὸν ἀπόστολο Θωμᾶ .

Ὁ Θωμᾶς, ἀγαπητοί μου, ἦταν ἕνας ἁπλὸς Γαλιλαῖος . Δὲν καταγόταν ἀπὸ τὶς μεγάλες οἰκογένειες, δὲν ἔζησε σὲ αὐλὲς βασιλέων, δὲν φοίτησε σὲ στοὲς φιλοσόφων καὶ ῥητόρων. Ἦταν ἕνας ἀπὸ ἐκείνους ποὺ κάλεσε ὁ Χριστός. Δέχθηκε τὴν πρόσκλησι «Δεῦτε ὀπίσω μου καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων» (Ματθ. 4,20) , ἐγκατέλειψε τὰ πάντα, συγγενεῖς καὶ φίλους, καὶ ἀνῆκε πλέον στὴ χορεία τῶν δώδεκα ἀποστόλων. Ἦταν εὐγενὴς ὕπαρξι, ἀλλὰ εἶχε ἕνα ἐλάττωμα . Ὑπάρχει ἄνθρωπος χωρὶς ἐλάττωμα;Καὶ ὁ ἁγιώτερος θὰ ἔχῃ κάποιο ἐ λάττωμα, ὅπως πάλι καὶ ὁ μεγαλύτερος κακοῦργος θὰ ἔχῃ κι αὐτὸς κάποιο προτέρημα. Μεῖγμα εἶνε ὁ ἄνθρωπος κακίας καὶ ἀρετῆς.

Ποιό λοιπὸν ἦταν τὸ ἐλάττωμα τοῦ Θωμᾶ;

Sunday of St. Thοmas

By His Eminence
Metropolitan Panteleimon of Antinoes
The Son of God became man that man might become god. Through His Sacrifice on the Holy Cross, Our Lord cleansed human nature and by His death He gave man the opportunity to be saved and sanctified in His Ν ame.
True and sincere faith in Jesus Christ leads to salvation. Our Lord Himself teaches us: ''Ι have come as light into the world, that whoever believes in Me, may not remain in darkness" (John l2: 46). In another verse He says: "truly, truly, Ι say unto you, he who believes has eternal life" (John 6: 47). Christ is the Light of the world. He is the beacon, Who guides us to sanctification. Through Holy Baptism we participate in both, the Death and Resurrection of Jesus Christ. St Paul teaches us, saying: "do you not know that all of us who have been baptised into Christ Jesus, were baptised into his death? We were buried therefore with Him by baptism into death, so that as Christ was raised from the dead by the glory of the Father, we too might walk in newness of life. For, if we have been united with Him in a death like His, we shall certainly be united with Him in a resurrection like His ... But, if we have died with Christ, we believe that we shall also live with Him. For we know that Christ being raised from the dead will never die again; death no longer has dominion over Him. The death He died He died to sin, once, for all, but the life He lives to God. So you also must consider yourselves dead to sin and alive to God in Christ Jesus" (Rom. 6:3-6, 8-ll). This participation in the Passion and Resurrection of Our Lord gives us the opportunity to become "sons of God" (Rom. 8: l4) and "heirs of His Κingdom" (Gal. 3:29).

Η έννοια του απεχθούς χρέους

Η έννοια του απεχθούς χρέους
  Αθανάσιος Ρακοβαλής
Συγγραφέας-αγιογράφος
Η έννοια του απεχθούς χρέους

Πότε ένα «χρέος» θεωρείται απεχθές ;
1)    Όταν αυτοί που το πήραν το έκαναν εν αγνοία του λαού τους
2)    Όταν τα χρήματα χρησιμοποιήθηκαν ΌΧΙ για έργα εντός της χώρας και για όφελος του λαού, αλλά μοιράσθηκαν μεταξύ των πονηρών...
3)   Όταν αυτός που τα έδωσε γνώριζε τι γινόταν, αλλά σφύριζε αδιάφορα και πονηρά περιμένοντας την σειρά του για  να ληστέψει την χώρα.

Οι  Η.Π.Α  επινόησαν και εφάρμοσαν για πρώτη φορά την έννοια του «απεχθούς χρέους», όταν αρνήθηκαν να πληρώσουν στους Ισπανούς τα χρέη της Κούβας, όταν την απέσπασαν από αυτούς γύρω στα 1800. Από τότε και μέχρι σήμερα πολλές φορές διάφορα κράτη αρνήθηκαν να πληρώσουν «απεχθή χρέη» σύμφωνα με τα πάρα πάνω κριτήρια. Η τελευταία φορά που χρησιμοποιήθηκε η έννοια του απεχθούς χρέους ήταν πρόσφατα, όταν οι Η.Π.Α. κατέλαβαν το 2009 το Ιράκ και αρνήθηκαν να πληρώσουν τα χρέη του (στην Ρωσία, γύρω στα 2 δις δολάρια, αλλά και στην Γαλλία και άλλες χώρες).

Εμείς γιατί δεν εφαρμόσαμε την έννοια του απεχθέστατου χρέους που μας επέβαλαν χωρίς να μας ρωτήσουν; Προφανώς γιατί δεν έχουμε τους κατάλληλους ηγέτες, όπως τους είχε πρόσφατα η Ισλανδία και το Εκουαδόρ, που γλύτωσαν τους λαούς τους και τις χώρες τους από την καταλήστευση και την δουλεία.
Γιατί δεν έχουμε τους κατάλληλους ηγέτες;  Γιατί, όπως λέει και η λαϊκή παροιμία, «κατά τον λαό και οι άρχοντες». Είμαστε, λοιπόν, ένας αλλοτριωμένος και διεφθαρμένος λαός; Ας απαντήσει ο καθένας για τον εαυτό του.
Εγώ πάντως βλέπω γύρω μου ένα λαό που έχει απομακρυνθεί από τον Χριστό, και από τις ηθικές αξίες. Πολλοί οι πρόθυμοι για λοβιτούρες και απάτες, ελάχιστοι αυτοί που επιδιώκουν το δίκαιο και την τιμιότητα. Πολλοί, ακόμα και μετά από όσα πάθαμε, καμώνονται ότι δεν καταλαβαίνουν, και λένε το μαύρο άσπρο και το πικρό γλυκό. Αν δεν αλλάξουμε μυαλά όλοι μας, πλούσιοι και φτωχοί, άρχοντες και λαός, κλήρος και πιστοί, μας περιμένουν τα χειρότερα.
Στην κατάντια που φτάσαμε μόνο ο Θεός μπορεί να μας σώσει. Για να βοηθήσει όμως ο Θεός, είναι απαραίτητη και η δική μας συναίσθηση πρώτα και μετά η αλλαγή- μετάνοια. Γιατί είναι αδύνατο ο Θεός να επιβραβεύσει την αμετανόητη διαφθορά και αμαρτία.

http://www.impantokratoros.gr/B4CF42BA.el.aspx

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος για φράση: «οι απόγονοι μας μεγαλούργησαν, γιατί είχαν το Απολλώνιο φως»;

Ευχαριστώ τον αδελφό μας Ιουστίνο γι' αυτή την ωραία ομιλία του μακαριστού π. Α. Μυτιληναίου!