Η έννοια του απεχθούς χρέους

  Αθανάσιος Ρακοβαλής
Συγγραφέας-αγιογράφος

Η έννοια του απεχθούς χρέους

Πότε ένα «χρέος» θεωρείται απεχθές ;

1)    Όταν αυτοί που το πήραν το έκαναν εν αγνοία του λαού τους
2)    Όταν τα χρήματα χρησιμοποιήθηκαν ΌΧΙ για έργα εντός της χώρας και για όφελος του λαού, αλλά μοιράσθηκαν μεταξύ των πονηρών...
3)   Όταν αυτός που τα έδωσε γνώριζε τι γινόταν, αλλά σφύριζε αδιάφορα και πονηρά περιμένοντας την σειρά του για  να ληστέψει την χώρα.

Οι  Η.Π.Α  επινόησαν και εφάρμοσαν για πρώτη φορά την έννοια του «απεχθούς χρέους», όταν αρνήθηκαν να πληρώσουν στους Ισπανούς τα χρέη της Κούβας, όταν την απέσπασαν από αυτούς γύρω στα 1800. Από τότε και μέχρι σήμερα πολλές φορές διάφορα κράτη αρνήθηκαν να πληρώσουν «απεχθή χρέη» σύμφωνα με τα πάρα πάνω κριτήρια. Η τελευταία φορά που χρησιμοποιήθηκε η έννοια του απεχθούς χρέους ήταν πρόσφατα, όταν οι Η.Π.Α. κατέλαβαν το 2009 το Ιράκ και αρνήθηκαν να πληρώσουν τα χρέη του (στην Ρωσία, γύρω στα 2 δις δολάρια, αλλά και στην Γαλλία και άλλες χώρες).

Εμείς γιατί δεν εφαρμόσαμε την έννοια του απεχθέστατου χρέους που μας επέβαλαν χωρίς να μας ρωτήσουν; Προφανώς γιατί δεν έχουμε τους κατάλληλους ηγέτες, όπως τους είχε πρόσφατα η Ισλανδία και το Εκουαδόρ, που γλύτωσαν τους λαούς τους και τις χώρες τους από την καταλήστευση και την δουλεία.

Γιατί δεν έχουμε τους κατάλληλους ηγέτες;  Γιατί, όπως λέει και η λαϊκή παροιμία, «κατά τον λαό και οι άρχοντες». Είμαστε, λοιπόν, ένας αλλοτριωμένος και διεφθαρμένος λαός; Ας απαντήσει ο καθένας για τον εαυτό του.

Εγώ πάντως βλέπω γύρω μου ένα λαό που έχει απομακρυνθεί από τον Χριστό, και από τις ηθικές αξίες. Πολλοί οι πρόθυμοι για λοβιτούρες και απάτες, ελάχιστοι αυτοί που επιδιώκουν το δίκαιο και την τιμιότητα. Πολλοί, ακόμα και μετά από όσα πάθαμε, καμώνονται ότι δεν καταλαβαίνουν, και λένε το μαύρο άσπρο και το πικρό γλυκό. Αν δεν αλλάξουμε μυαλά όλοι μας, πλούσιοι και φτωχοί, άρχοντες και λαός, κλήρος και πιστοί, μας περιμένουν τα χειρότερα.

Στην κατάντια που φτάσαμε μόνο ο Θεός μπορεί να μας σώσει. Για να βοηθήσει όμως ο Θεός, είναι απαραίτητη και η δική μας συναίσθηση πρώτα και μετά η αλλαγή- μετάνοια. Γιατί είναι αδύνατο ο Θεός να επιβραβεύσει την αμετανόητη διαφθορά και αμαρτία.

http://www.impantokratoros.gr/B4CF42BA.el.aspx

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος για φράση: «οι απόγονοι μας μεγαλούργησαν, γιατί είχαν το Απολλώνιο φως»;

Ευχαριστώ τον αδελφό μας Ιουστίνο γι' αυτή την ωραία ομιλία του μακαριστού π. Α. Μυτιληναίου!

Ἱερομόναχος π. Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς: Oἱ ἡγούμενοι καί μάλιστα τοῦ Ἁγ. Ὄρους κατέχουν τίς θέσεις των μέ συμβιβασμό τῆς πίστεως καί μάλιστα μνημονεύοντας καί ἀναγνωρίζοντας ἕναν αἱρετικό Πατριάρχη.

…Ὅλα αὐτά καί ἄλλα παρόμοια περιστατικά νομίζω ταιριάζουν ἀπόλυτα καί στήν ἰδική μας ἐποχή, κατά τήν ὁποία οἱ ἡγούμενοι καί μάλιστα τοῦ Ἁγ. Ὄρους κατέχουν τίς θέσεις των μέ συμβιβασμό τῆς πίστεως καί μάλιστα μνημονεύοντας καί ἀναγνωρίζοντας ἕναν αἱρετικό Πατριάρχη. Οἱ δέ Ἐσφιγμενίτες Πατέρες διώκονται σήμερα ὄχι μόνο ἀπό τούς αἱρετικούς, ἀλλά καί ἀπό αὐτούς πού συνευδοκοῦν καί ἀκολουθοῦν καί ἀναγνωρίζουν τούς αἱρετικούς, δηλαδή τούς Ἁγιορεῖτες μοναχούς καί ἡγουμένους. Αὐτά ὅλα εἶναι σημεῖα καταπτώσεως τοῦ μοναχισμοῦ καί σηματοδοτοῦν τά ἔσχατα χρόνια καί τήν ἑτοιμασία διά τόν ἐρχομό τοῦ Ἀντιχρίστου.

METANOIA: ΕΝΑΣ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟΣ ΔΡΟΜΟΣ

Φεύγοντας από το εξομολογητήριο, με ψυχές καθαρές, χρειάζεται να προσέξουμε ιδιαίτερα. Πολλοί λέμε πως μετά την εξομολόγηση αισθανόμαστε «ξαλαφρωμένοι». Όμως η εξομολόγηση δεν είναι ένα ναρκωτικό. Ίσα-ίσα θα πρέπει να φεύγουμε με βαθύτερη συνείδηση της αμαρτωλότητάς μας, με συνεχή προβληματισμό, αλλά και με δυνατή αίσθηση της άπειρης αγάπης του Θεού, που, παρ’ όλη την κατάντια μας, μας δέχεται.
Ο αγώνας μας θα πρέπει να γίνει εντονώτερος . Να διορθώσουμε τα λάθη μας. Να μην ξαναγυρίσουμε στα ίδια αμαρτήματα. Να εργαζόμαστε με επιμέλεια τις εντολές του Θεού. Ο αγώνας αυτός οπωσδήποτε δεν είναι εύκολος. Είναι επίπονος και οδυνηρός. Δυστυχώς όλοι μας δεν έχουμε τη διάθεση να επιδιώξουμε με υπομονή και επιμέλεια την θεραπεία των παθών μας. Θέλουμε άμεσα αποτελέσματα ∙ όλα να γίνουν εδώ και τώρα. Είμαστε άνθρωποι των «κουμπιών», του αυτοματισμού και ζητάμε όλα να αλλάξουν αμέσως. Πάμε στον πνευματικό και νομίζουμε πως αυτός έχει κάποιο μαγικό ραβδί που θα βοηθήσει αυτόματα. Όμως μια αμαρτωλή και παθολογική κατάσταση, που τη χτίζουμε ολόκληρες δεκαετίες, δεν αλλάζει σε μια στιγμή. Ο ιερέας είναι γιατρός ψυχών, όχι μάγος και αγύρτης. Και η θεραπεία μας δεν μπορεί να γίνει μέσα σε λίγα λεπτά , με κάποια μαγική και άρα ψεύτικη ενέργεια∙ αλλά με τη δική μας γνήσια μετάνοια, με τον δικό μας αγώνα, με υπομονή και επιμέλεια, κάτω από τη χάρη του Θεού.
Με το να εξομολογηθούμε δύο, τρεις φορές δεν σημαίνει ότι ζήσαμε την μετάνοια στην πληρότητά της . Η μετάνοια είναι ένας ατέλειωτος δρόμος, μια διαρκής κατάσταση που δεν σταματάει ποτέ. Δεν υπάρχει τέλος στη μετάνοια, γιατί τούτο θα σήμαινε τέλεια ομοίωση με τον Χριστό. Στο Γεροντικό, μέσα από ένα θαυμάσιο περιστατικό, βλέπουμε πώς ζούσαν οι άγιοι τη μετάνοια:
«Έλεγαν για τον Αββά Σισώη, ότι, όταν έμελλε να τελευτήση και κάθονταν οι πατέρες γύρω του, έλαμψε το πρόσωπό του σαν τον ήλιο. Και τους λέγει: “Να ο Αββάς Αντώνιος ήλθε”. Και μετά από λίγο λέγει: “Να η χορεία των προφητών ήλθε”.Και πάλι το πρόσωπό του περίσσια έλαμψε και είπε: “Να, η χορεία των αποστόλων ήλθε”. Και έλαμψε πάλι το πρόσωπό του πιο πολύ. Και ιδού, ήταν σαν να μιλούσε με κάποιους. Και τον ρώτησαν οι γέροντες, λέγοντας: “Με ποιόν μιλάς πάτερ;”. Και εκείνος είπε: “Να οι Αγγελοι ήλθαν να με πάρουν και παρακαλώ να με αφήσουν για να μετανοήσω λίγο ακόμη”. Και του λέγουν οι γέροντες: “Δεν έχεις ανάγκη να μετανοήσης, πάτερ”. Και τους είπε ο γέρων: “Σας βεβαιώνω, ότι δεν βλέπω να έχω κάμει αρχή”.Και πληροφορήθηκαν όλοι ότι είναι τέλειος. Και πάλι, ξαφνικά, έγινε το πρόσωπό του σαν τον ήλιο. Και φοβήθηκαν όλοι. Και τους λέγει: “Βλέπετε, ο Κύριος ήλθε και λέγει: Φέρτε μου το σκεύος της ερήμου”. Και ευθύς παρέδωσε το πνεύμα. Και έγινε σαν αστραπή. Και γέμισε όλο το κελλί από ευωδία».
Σ’ αυτήν την ατέλειωτη πορεία πάντα υπάρχει το ενδεχόμενο να ξανακυλήσουμε στην αμαρτία. Ας μην απελπιστούμε. Το ιατρείο της μετανοίας είναι πάντα ανοικτό. «Το να πέσει κανείς είναι ανθρώπινο. Το να μείνει κανείς στην πτώση , δεν είναι ανθρώπινο, αλλά σατανικό», λένε οι Πατέρες της Εκκλησίας. Διαβάζουμε πάλι στο Γεροντικό:
«Ένας αδελφός ρώτησε τον Αββά Σισώη, λέγοντας:
“Τι να κάμω, Αββά, οπού έπεσα;” . Του λέγει ο γέρων: “Να σηκωθής πάλι. Λέγει ο αδελφός: “Σηκώθηκα και πάλι έπεσα”. Και λέγει ο γέρων: “Να σηκωθής πάλι και πάλι”. Λέγει τότε ο αδελφός: “Έως πότε;”. Λέγει ο γέρων: “Έως ότου σε βρη ο θάνατος, είτε στο καλό είτε στην πτώση. Σε όποια κατάσταση βρίσκεται ο άνθρωπος, σ ́ αυτή και φεύγει”».
Ο Θεός πάντα μας περιμένει. Δεν μας απαρνιέται ποτέ.
«Ρωτήθηκε ὁ Ἀββὰς Μιὼς ἀπὸ κάποιον στρατιωτικό, ἂν ὁ Θεὸς δέχεται μετάνοια. Κι ἀκεῖνος, ἀφοῦ τὸν κατήχησε μὲ πολλὰ λόγια, τὸν ρωτᾶ: “Πές μου, ἀγαπητέ. Ἂν σοῦ σχισθεῖ ἡ χλαμύδα, τὴν πετᾶς”; Λέγει: “Ὄχι, ἀλλὰ τὴν ράβω καὶ τὴν ξαναχρησιμοποιῶ”. Τοῦ λέγει τότε ὁ γέρων: “Ἂν λοιπὸν σὺ τὸ ροῦχο το λυπᾶσαι, ὁ Θεὸς τὸ πλάσμα του δὲν θὰ το λυπηθεῖ; ”»

Εκκλησιαστικά νέα:

 Εκδήλωση με ύμνους των Δεσποτικών και Θεομητορικών εορτών του ενιαυτού θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 27 στις 7:00 μ.μ. στον Ιερό Ναό Υπαπαντής Ταμπουρίων.

Την Αρχαιοπρεπή Θεία Λειτουργία του Αγίου Μάρκου του Ευαγγελιστού θα τελέσει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στον Πειραιά αυτήν την Κυριακή 27/4 το πρωί.

Στον Ιερό Ναό Αναλήψεως Κυρίου Νέου Κόσμου, κάθε ημέρα το πρωί μέχρι την εορτή της Αποδόσεως του Πάσχα, τελείται Θεία Λειτουργία.

Greek orthodox easter -the Sunday of the Resurrection

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 26 Απριλίου 2014

Βασιλέως ιερομάρτυρος, επισκόπου Αμασείας, Γλαφύρας, Ιούστας και Νέστορος των οσίων.

Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Βασιλεὺς ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Λικινίου (307 – 323 μ.Χ.) καὶ ἦταν Ἐπίσκοπος τῆς Ἀμασείας τοῦ Πόντου. Ὁ Ἐπίσκοπος Βασιλεὺς διακρινόταν γιὰ τὸν ζῆλο του ὑπὲρ τῆς πίστεως καὶ τὴν ἀκοίμητη δραστηριότητα στὴν ἐπιτέλεση τῶν καθηκόντων του. Ἐπειδὴ παντοῦ ὑπῆρχαν καὶ πλάνες καὶ κίνδυνοι, ἔσπευδε παντοῦ καὶ ὁ ἴδιος κηρύττοντας, συμβουλεύοντας, παρηγορώντας, ἐνισχύοντας, στηρίζοντας, ἐλκύοντας, πυκνώνοντας καὶ ἐγκαρδιώνοντας τὶς Χριστιανικὲς τάξεις καὶ ἀναδεικνύοντας αὐτὲς ὅσο τὸ δυνατὸν ἰσχυρότερες πνευματικὰ ἔναντι τοῦ εἰδωλολατρικοῦ κόσμου.

Γι’ αὐτὸν τὸν λόγο οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ ἄρχοντες τῶν εἰδωλολατρῶν, ἔτρεφαν ἐναντίον του

Διακοπή μνημοσύνου

«Καιρός τω παντί πράγματι» (Εκκλη.3: 1).

Και νυν, καιρός θρήνου, καιρός ομολογίας, καιρός αποφάσεως σωτηρίας.

«Συντετέλεσται» (1 Βασ. 20: 33) ήδη η πτώσις εν τη πίστει του Πατριάρχου Βαρθολομαίου και τω συν αυτώ Πατριαρχών, Αρχιεπισκόπων, Επισκόπων, Αγιορειτών και των κοινωνούντων αυτοίς κληρικών και λαϊκών. Κλαύσατε και αναγγείλατε: Πέπτωκε Βαρθολομαίος και οι συν αυτώ, και διαθέσει και φρονήματι και λόγω και πράξει. Ηθέτησαν, οι δυστυχείς και θεοπαράδοτα δόγματα και θείους νόμους και αγίους Πατέρας και ιεράν Παράδοσιν και Ορθόδοξον Εκκλησίαν, και γενικώς την πίστιν της Ορθοδοξίας. Ωμολόγησαν την μετά της παπικής αιρέσεως ένωσιν και την εν τη Οικουμενιστική παναιρέσει του Π.Σ.Ε. τοιαύτην, «δημοσία… γυμνή τη κεφαλή επ΄ Εκκλησίας» (ΙΕ΄ Κανών ΑΒ Συνόδου), και παραμένουν γηθοσύνως αμετανόητοι.  Καιρός του ποιήσαι το θέλημα Κυρίου, ως τούτο ορίζεται δια του ΛΑ΄ Κανόνος των Αγίων Αποστόλων και του ΙΕ΄ Κανόνος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, περί χωρισμού και διακοπής του μνημοσύνου του πεπτωκότος Επισκόπου.

«Σώζων σώζε την σεαυτού ψυχήν», είναι και νυν η φωνή του ουρανού προς πάντα Ορθόδοξον (Γεν. 19:17).

Το πνεύμα της επιστολής περικλείεται εις την εξής πρότασιν: Πλην ότι μολυσμόν έχει η κοινωνία, εκ μόνου του αναφέρειν αυτόν, καν ορθόδοξος είη ο αναφέρων»

Το 1274 επί αυτοκράτορος Μιχαήλ του αζυμίτου γίνεται ενωτική Σύνοδος εις Λυών, η οποία απεφάσισε την μετά των Λατίνων ένωσιν. Μεταξύ  των αντιδρασάντων διεκρίθησαν οι Αγιορείται Πατέρες, οι οποίοι απέστειλαν ωραιοτάτην δογματικήν επιστολήν εις τον αυτοκράτορα, αρνούμενοι σταθερώς το μνημόσυνον «των καπηλευσάντων τα θεία». Μετά ταύτα ακολούθησαν τα γνωστά μαρτύρια των Αγιορειτών Πατέρων. Το πνεύμα της επιστολής περικλείεται εις την εξής πρότασιν: Πλην ότι μολυσμόν έχει η κοινωνία, εκ μόνου του αναφέρειν αυτόν, καν ορθόδοξος είη ο αναφέρων.

(P.G.  99,  1669  A).

ΤΟ ΞΕΣΚΕΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΠΑΠΙΚΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ (new mass)

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=13&t=9415

Ο Γερμανίας Αυγουστίνος με τραγιάσκα!!

http://aktines.blogspot.ca/

Φωτογραφία από πρόσφατη επίσκεψη του Μητροπολίτη Γερμανίας Αυγουστίνου στο Γερμανοελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο του Πορτς Κολωνίας.

ΑΝΤΙ ΑΛΛΟΥ ΣΧΟΛΙΟΥ

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΓΝΩΣΤΟΥ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ “Η ΤΡΑΓΙΑΣΚΑ” (ΕΔΩ)

Η τραγιάσκα

Εγώ σε ξέρω
γι΄ αυτό υποφέρω.
……
Μη μου μιλάς με μάσκα
το βλέπω πως στραβοπατάς
γι΄αυτό φοράς τραγιάσκα.

Ομολογία πίστεως “Ο Κύριός μου και ο Θεός μου”

ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2014 – ΤΟΥ ΘΩΜΑ
Κλεισμένοι στο υπερώο των Ιεροσολύμων ήταν οι δέκα μαθητές, αλλά απουσίαζε ο Θωμάς. Και αυτό γιατί τους διακατείχε μεγάλος φόβος μετά από τα όσα έζησαν κατά τη διάρκεια του Πάθους του Διδασκάλου τους. Ιδιαίτερα μετά το μεγάλο γεγονός της Αναστάσεως, ο κίνδυνος καταδίωξής τους ήταν ιδιαίτερα έντονος.

Έτσι εξηγείται γιατί το βράδυ της Αναστάσεως οι μαθητές ήταν τρομοκρατημένοι και βρίσκονταν σε αμηχανία για το τί έπρεπε να πράξουν. Ξαφνικά όμως και χωρίς να ανοίξει η πόρτα του υπερώου εμφανίσθηκε ο Αναστάς Κύριος και είπε: “Ειρήνη υμίν”. Βέβαια δεν εμφανίσθηκε με το φθαρτό ανθρώπινο σώμα, αλλά με το νέο, το αφθαρτοποιημένο. Η εμφάνιση αυτή συνδέεται πιο πολύ με την ανάγκη να τους ενημερώσει και να τους διαβεβαιώσει ότι το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου, στο οποίο είχαν κληθεί να γίνουν συνεργοί και αυθεντικοί μάρτυρες, θα συνεχιζόταν. Για να τους στηρίξει λοιπόν στην πίστη και να μην τους αφήσει περιθώρια αμφιβολιών, τους έδειξε τα χέρια και την πλευρά Του προκειμένου να δουν τα σημάδια των πληγών Του που άφησε στο σώμα Του η Σταύρωση.

Παρών και ο Θωμάς

“Μεθ’ ημέρας οκτώ” στον ίδιο χώρο του υπερώου ο Αναστάς Κύριος πραγματοποιεί

Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός : Ἦταν ἀναμενόμενη ἡ εὐρωπαϊκὴ περιπέτειά μας

...Ἡ συνείδηση τοῦ εὐρωπαίου ἀνθρώπου - πολίτη εἶναι τὸ μόνιμο αἴτημα, ἄλλωστε, ὅλων τῶν εὐρωπαϊστῶν. Τὸ ἐρώτημα ὅμως ἐδῶ εἶναι, ποιὰ σχέση μπορεῖ νὰ ἔχει αὐτὴ ἡ συνείδηση μὲ τὴν ἑλληνική, ἤ καλύτερα τὴν ἑλληνορθόδοξη συνείδηση, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν πεμπτουσία τοῦ Ἕλληνα - Εὐρωπαίου. Τὸ πνεῦμα τῶν Κοινοτικῶν κειμένων εἶναι, ὅτι πρεπει νὰ δημιουργηθοῦν κοινὲς συνήθειες, γιὰ νὰ διαμορφωθεῖ βαθμιαῖα ἑνιαῖος τύπος ἀνθρώπου, ὁ Εὐρωπαῖος ἄνθρωπος. Αὐτὸ ὑποβοηθεῖται μὲ τὴν καθιέρωση ἑνιαίων καταναλωτικῶν προτύπων γιὰ τὴν διευκόλυνση τῆς κινητικότητας καὶ ἀλληλοπροσέγγισης. Εὐνόητο ἔτσι εἶναι, ὅτι κάθε ἐθνικὴ ἰδιαιτερότητα πρέπει νὰ ἰσοπεδωθεῖ, ἤ τοὐλάχιστο νὰ ἀμβλυνθεῖ, ἔστω καὶ ἄν αὐτὸ δὲν ζητεῖται -ἀκόμη ρητὰ καὶ ἐκπεφρασμένα. Συνάγεται ὅμως ἀπὸ τὴν προοδευτικὰ ἐπιβαλλόμενη ἑνιαία νομοθεσία  (Κοινοτικὸ Δίκαιο), ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἑνιαιοποίηση τοῦ τρόπου ζωῆς καὶ τῆς κοινωνικῆς πραγματικότητος, καὶ στὴν δημιουργία ἑνὸς νέου ἤθους, τὸ ὁποῖο διαφοροποιεῖται διαμετρικὰ ἀπὸ τὸ ἑλληνορθόδοξο.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης: Τὸ κακὸ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς προδοσίας τῆς Πίστεώς μας διαρκῶς ἐπεκτείνεται καὶ διαρκῶς βαθαίνει....

Tην Κυριακή της Ορθοδοξίας γιορτάσαμε τη νίκη κατά των Εικονομάχων και συμμετέχουμε στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εικονομάχων Προτεσταντών! Ὑπάρχουν χριστιανοὶ Εἰκονομάχοι. Καὶ ὑπάρχουν, ἐπίσης, καὶ δικοί μας ὀρθόδοξοι, συμπαθοῦντες τοὺς Εἰκονομάχους. Κι ἔχοντες κοινωνία μὲ τοὺς Εἰκονομάχους. Οἱ Προτεστάντες τί εἶναι, δὲν εἶναι Εἰκονομάχοι; Πᾶτε σὲ κανένα Προτεσταντικὸ Ναὸ μέσα, θὰ δεῖτε πουθενὰ νὰ ὑπάρχει Ἁγία Εἰκόνα; Τὶς ἔχουνε κατεβάσει. Ὅπως οἱ Εἰκονομάχοι, ἔχουν κατεβάσει τὶς Ἅγιες Εἰκόνες. Κι ὅμως ἐμεῖς εἴμαστε μαζὶ μὲ αὐτοὺς στὸ Π.Σ.Ε. Ἐκκλησία καὶ αὐτοί. Τοὺς ἀναγνωρίζουμε ὡς Ἐκκλησίες. Ἑπομένως τὰ ἀναθέματα ἰσχύουν καὶ γιὰ τοὺς δικούς μας, οἱ ὁποῖοι συμμετέχουν στὸ Π.Σ.Ε. Διότι, ὅποιος κοινωνεῖ μὲ τοὺς Εἰκονομάχους, ὅποιος ἔχει κοινωνία μὲ τοὺς Προτεστάντες, καὶ γι΄ αὐτὸν ἰσχύουν τὰ ἀναθέματα αὐτά, καὶ γι’ αὐτὸ φοβοῦνται, γιατὶ ἀναθεματίζουν οἱ ἴδιοι τοὺς ἑαυτούς τους. Πῶς νὰ ἀναθεματίσουν οἱ Ἐπίσκοποι, ἡ Ἱεραρχία μας –οἱ περισσότεροι, ὑπάρχουν καὶ μερικοὶ οἱ ὁποῖοι ἀντιδροῦν–, πῶς νὰ ἐπιτρέψουν νὰ ἀκουστοῦν τὰ ἀναθέματα, ἀφοῦ οἱ ἴδιοι θὰ ἀναθεματίζουν τοὺς ἑαυτούς τους, γιατὶ ἔχουν κοινωνία μὲ τοὺς Εἰκονομάχους· δὲν τοὺς ἀναθεματίζουν, δὲν τοὺς ἀποκηρύσσουν, ἀλλὰ εἴμαστε ὅλοι μαζὶ στὸ Π.Σ.Ε.

Τὸ κακὸ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς προδοσίας τῆς Πίστεώς μας διαρκῶς ἐπεκτείνεται καὶ διαρκῶς βαθαίνει.

Τα Πατριαρχικά αίσχη και στο "Ορθόδοξο" Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων. Διαβάζω την ανακοίνωσή τους και θρηνώ!!

ΑΙ ΠΑΣΧΑΛΙΟΙ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

22/04/2014

Στην κατηγορία : Ὁμιλίαι,Χρονικὸν — @ 20:00

Τήν Τρίτην τῆς Διακαινισίμου, 9^ην /22^αν Ἀπριλίου 2014 ἔλαβον χώραν αἱ ἀπό ἐτῶν καθιερωμέναι μεταξύ τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν τῶν Ἱεροσολύμων ἑόρτιοι Πασχάλιοι ἐπισκέψεις.

Εἰς τό πλαίσιον τοῦ θεσμοῦ τούτου ἐπεσκέφθησαν τό ἡμέτερον Πατριαρχεῖον οἱ Φραγκισκανοί μοναχοί ὑπό τόν ἡγούμενον αὐτῶν κουστωδόν τῆς Ἁγίας Γῆς π. Πιέρ Μπατίστα Πιζαμπάλλα.

Οὗτοι ἐγένοντο δεκτοί ὑπό τῶν Ἁγιοταφιτῶν Πατέρων ὑπό τόν Πατέρα αὐτῶν καί Πατριάρχην Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλον.

Ὑπό τοῦ Φραγκισκανοῦ κουστωδοῦ, προσφωνήσαντος καί τοῦ Μακαριωτάτου Ἱεροσολύμων ἀντιπροσφωνήσαντος, ὑπεγραμμίσθη τό γεγονός τοῦ ἐφετινοῦ κοινοῦ χρονικῶς ἑορτασμοῦ τοῦ Πάσχα καί ἡ ὑπάρξασα προσκυνηματική συνεργασία μεταξύ τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν εἰς τόν Πανάγιον Τάφον καί ἐδόθη ἡ εὐχή νά συνεχίσῃ ἡ συνεργασία αὕτη πρός ὄφελος τῶν Χριστιανῶν τῆς Ἁγίας Γῆς.

Μικρόν μετά τήν ἐπίσκεψιν ταύτην ἠκολούθησεν ἡ ἐπίσκεψις τῶν ἄλλων Ἐκκλησιῶν, Λατινικοῦ Πατριαρχείου, Λουθηρανῶν, Κοπτῶν, Συρίων, Ἀγγλικανῶν καί προσώπων συνδεομένων μετ’ αὐτῶν.

Ἐξ ὀνόματος ὅλων αὐτῶν προσεφώνησεν ὁ Λατῖνος Πατριάρχης εἰς Ἱεροσόλυμα, ἀντεφώνησε δέ ἐξ ὀνόματος τοῦ ἡμετέρου Πατριαρχείου ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως Αὐτοῦ ἀγγλιστί, ἴδε ἠλεκτρονικόν σύνδεσμον: http://www.jp-newsgate.net/en/2014/04/22/5969

Εἰς τό σημεῖον τοῦτο ἐπεσκέφθη τό Πατριαρχεῖον ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἀουκάφ (βακουφίων τοῦ Ναοῦ τοῦ Σολομῶντος) κ. Ἀζάμ Χατίμπ, ὁ ὑπεύθυνος δηλαδή ἐξ ὀνόματος τῆς Ἰορδανίας καί τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας διά τήν περιοχήν τοῦ Ναοῦ τοῦ Σολομῶντος –Τεμένους του Ὀμάρ καί τά συνδεόμενα μετ’ αὐτοῦ προσκυνήματα.

Εἰς τοῦτον ἐδόθη ὁ λόγος καί προσεφώνησε τόν Μακαριώτατον καί ὅλους τούς ἐπισκέπτας ἐν τῇ αἰθούσῃ, ὑπογραμμίζων τόν σεβασμόν τῶν δικαιωμάτων ἑκάστης Κοινότητος εἰς τήν Ἱερουσαλήμ καί τήν σημασίαν τῆς εἰρηνικῆς θρησκευτικῆς συνυπάρξεως.

Περί τήν μεσημβρίαν ἐπεσκέφθησαν τό Πατριαρχεῖον οἱ Ἀρμένιοι ὑπό τόν Ἀρχιεπίσκοπον Σεβασμιώτατον Ἄρην Σαβρενιάν καί κατά τήν ἐπίσκεψιν αὐτῶν ἀντήλλαξαν θέσεις καί εὐχάς ἁρμονικῆς χριστιανικῆς συνυπάρξεως ἄνευ διαμαχῶν καί φιλονικιῶν εἰς τούς Ἁγίους Τόπους.

Εἰς τούς λόγους τούτους ἀνταπάντησεν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως Αὐτοῦ ἀγγλιστί, ἴδε ἠλεκτρονικόν σύνδεσμον: http://www.jp-newsgate.net/en/2014/04/22/5972

Τα αδελφάκια του Θεόφιλου....

και ο "αδελφός"  του...

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΑ ΑΙΣΧΗ ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟ ΝΑΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ 2η ΑΝΑΣΤΑΣΗ 2014 !!!

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

Βραβείο για την πίστη αλλά και την καλωσύνη

Ήρθε να προσκυνήσει και να ευχαριστήσει την Παναγιά περί τα τέλη Μαΐου του 2006 ένας προσκυνητής μέσης ηλικίας από την παραλιακή Φωκίδα.
“- Ήρθα να ευχαριστήσω την Παναγία, είπε, γιατί μου έκανε μεγάλο θαύμα κι μου έσωσε το μάτι μου από σίγουρη τύφλωση.
Και πρόσθεσε:
- Αρχές του μηνός φρεζάριζα (έσκαβα) το περιβόλι, για να φυτέψω καμία ντοματούλα. Επειδή είναι μεγάλο το κτήμα, εκεί φυτεύει και ένας συγγενής μου . Καθώς λοιπόν γύριζαν τα σκαπτικά, πετάχθηκε λίγο χώμα στο μάτι μου. Σταμάτησα αμέσως και αναζήτησα λίγο νερό για να το πλύνω. Είδα στη ρίζα του δένδρου που ήταν δίπλα μου ένα μπουκάλι με εμφιαλωμένο νερό . Σκέφθηκα ότι το είχε αφήσει εκεί ο συγγενής μου. Σκύβω, το παίρνω βιαστικά, και το γυρίζω στο μάτι μου για να το ξεπλύνω. Όμως αυτό δεν ήταν νερό, αλλά καυστικό υγρό! Το τι ένοιωσα όταν έπεσε στο μάτι μου, δεν περιγράφεται! Αμέσως όμως φώναξα μέσα από την ψυχή μου έντρομος: “Παναγία μου!” Κι εκείνη πρόφθασε! Το καυστικό υγρό δεν έκοψε το μάτι μου, παρ’ όλο τον αβάσταχτο πόνο που ένιωσα! Η δύναμη που έχει το Όνομά Της έσβησε την υγρή φωτιά που τύλιξε το πιο ευαίσθητο όργανο του ανθρώπου, το μάτι. Ως γνωστόν , και μόνη η επαφή ενός καυστικού υγρού ανοίγει πληγή ακόμη και σ’ ένα χέρι, πόσο μάλλον στο μάτι”.
Όσοι τον άκουγαν και έβλεπαν γερά και τα δυο του μάτια, σταυροκοπήθηκαν, θαύμασαν και δοξολόγησαν τον Θεό για την ακατανίκητη Χάρη και δύναμη που έχει δώσει στην Υπεραγία Μητέρα Του, την προστάτιδα του ανθρωπίνου γένους.
Και κάτι άλλο αξιοσημείωτο και θαυμαστό που είπε αυτός ο άνθρωπος: Κράτησε μυστικό από τους συγγενείς του το γεγονός, για να μην το μάθει ο συγγενής του που άφησε εκτεθειμένο το καυστικό υγρό, και μάλιστα μέσα σε μπουκάλι νερού, και στενοχωρηθεί!
“- Δεν θέλω εξ αιτίας μου να στενοχωριέται κανένας άνθρωπος. Δεν θέλω ταραχές και φιλονεικίες!”
Κατόπιν αυτών συμπεραίνει κανείς ότι το θαύμα έγινε όχι μόνο γιατί υπήρχε πίστη, αλλά και πολλή καλωσύνη. Δώρα Θεού αλλά και καλή προαίρεση. Υπήρξε πράγματι άξιος αυτός ο άνθρωπος για τη Θεομητορική βοήθεια.

Εκκλησιαστικές Ανακοινώσεις

Η Παράκληση στην Υπεραγία Θεοτόκο Κολοκυνθούς θα ψαλεί σήμερα Παρασκευή 25/4 στις 6:00 μ.μ. στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Κολοκυνθούς .

Σήμερα    Παρασκευή   25/4 της Διακαινησίμου, εορτάζουν οι Ιεροί Ναοί Ζωοδόχου Πηγής Χατζηκυριακείου, Ζωοδόχου Πηγής Παλαιάς Κοκκινιάς και Ζωοδόχου Πηγής Καμινίων της Μητροπολιτικής περιφέρειας Πειραιώς.

Στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Χατζηκυριακείου, Το πρόγραμμα έχει ως εξής:    Σήμερα Παρασκευή 25/4, ανήμερα της εορτής, το πρωί θα τελεσθούν ο όρθρος και η Θεία Λειτουργία ιερουργούντος του Σεβ. Μητροπολ. Προικοννήσου κ. Ιωσήφ. Στις 6:00 μ.μ. θα τελεσθούν ο μεθέορτος εσπερινός και η Ιερά Παράκληση.

Στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Παλαιάς Κοκκινιάς, σήμερα Παρασκευή 25/4 το πρωί θα τελεσθούν ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ. 

Στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Καμινίων, σήμερα Παρασκευή 25/4  το πρωί , θα ψαλεί ο Όρθρος και στη συνέχεια θα τελεστεί Πανηγυρική Θεία Λειτουργία . Στις 6:30μμ θα γίνει η περιφορά της Ιεράς Εικόνας   και θα ψαλούν ο μεθέορτος εσπερινός και η Ιερά Παράκληση.

Την Αρχαιοπρεπή Θεία Λειτουργία του Αγίου Μάρκου του Ευαγγελιστού θα τελέσει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στον Πειραιά αυτήν την Κυριακή 27/4 το πρωί.

Εορτάζει σήμερα Παρασκευή 25/4    –της Διακαινησίμου- το Ιερό Προσκύνημα «Ζωοδόχος Πηγή Παναγία Τρυπητή» Αιγίου με το ακόλουθο πρόγραμμα:

Σήμερα Παρασκευή 25/4 το πρωί, θα τελεσθεί Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο . Θα ακολουθήσει η λιτάνευση της ιεράς εικόνας. Ο Εσπερινός και η Θεία Λειτουργία θα μεταδοθούν απευθείας από το Ραδιόφωνο της Π.Ε.

Πανηγυρίζουν, επίσης, σήμερα Παρασκευή 25/4 οι ιεροί Ναοί :

-Ζωοδόχου Πηγής   Αλίμου, όπου στις ιερές Ακολουθίες θα προεξάρχει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης κ. Συμεών.

-Ζωοδόχου Πηγής Καλογρέζης , όπου στις ιερές Ακολουθίες θα προεξάρχει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Κωνσταντίνος.

- Ζωοδόχου Πηγής στο Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα».

-Ζωοδόχου Πηγής Κάτω Πατησίων.

-Ζωοδόχου Πηγής Λυκοβρύσεως.

-Αγίων Αναργύρων και Ζωοδόχου Πηγής Αμφιάλης-Κερατσινίου.

-Ζωοδόχου Πηγής και Αγίου Λευκίου στο Άλσος Νέας Φιλαδέλφειας.

-Ζωοδόχου Πηγής στο Εθνικό Κέντρο Αποκατάστασης.

- Εισοδίων της Θεοτόκου στην Κηπούπολη Περιστερίου.

-το ιερό παρεκκλήσιο της Ζωοδόχου Πηγής στην Ιερά Μονή των Αγίων Πατέρων Σχιστού Περάματος όπου στις ιερές Ακολουθίες θα προεξάρχει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νικαίας κ. Αλέξιος.

-το ιερό παρεκκλήσιο της Ζωοδόχου Πηγής επί του Βράχου της Ακροπόλεως.

-το ιερό παρεκκλήσιο της Παναγίας Χελιδονούς στη Νέα Κηφισιά.

Ιερές αγρυπνίες θα τελεσθούν σήμερα Παρασκευή 25/4 το βράδυ στους Ιερούς Ναούς:

-Αγίων Αποστόλων Βριλησσίων 8:30 μ.μ.

-Ζωοδόχου Πηγής   Αλίμου, (10:00 μ.μ. ).

-στην ιερά Μονή Παντοκράτορος Νταού Πεντέλης 9:00 μ.μ.

Στον Ιερό Ναό Αναλήψεως Κυρίου Νέου Κόσμου, κάθε ημέρα το πρωί μέχρι την εορτή της Αποδόσεως του Πάσχα, τελείται Θεία Λειτουργία.

Εκδήλωση με ύμνους των Δεσποτικών και Θεομητορικών εορτών του ενιαυτού θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 27/4 στις 7:00 μ.μ. στον Ιερό Ναό Υπαπαντής Ταμπουρίων.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ ΕΥΛΟΓΗΤΑΡΙΑ - RESURRECTION

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014

Της Ζωοδόχου πηγής. Μάρκου του αποστόλου και ευαγγελιστού, Μακεδονίου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, Νίκης μάρτυρος, Γεωργίου νεομάρτυρος του Κυπρίου (1752).

Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς Μᾶρκος, ὁ ὁποῖος ὀνομαζόταν καὶ Ἰωάννης, ἦταν Ἰουδαῖος Ἑλληνιστὴς καὶ ἡ μητέρα του ὀνομαζόταν Μαρία. Καταγόταν ἀπὸ εὔπορη οἰκογένεια καὶ κατὰ τὴν συνήθεια τῆς ἐποχῆς νὰ παίρνουν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ ἕνα δεύτερο ὄνομα ἑλληνικὸ ἢ ρωμαϊκό, ὀνομάσθηκε καὶ Μᾶρκος. Ἡ οἰκογένειά του διέθετε τὸ προφανῶς εὐρύχωρο σπίτι της στὴν Ἱερουσαλὴμ γιὰ τὶς συνάξεις τῶν Χριστιανῶν. Ὁρισμένοι παλαιότεροι ἐρευνητὲς δέχονται ὅτι στὸ σπίτι αὐτὸ ἔλαβε χώρα τὸ τελευταῖο δεῖπνο τοῦ Ἰησοῦ μὲ τοὺς Μαθητές Του καὶ ὅτι ὁ ἄνθρωπος, «ὁ κεράμιον ὕδατος βαστάζων», ὁ ὁποῖος θὰ ἔδειχνε στοὺς δύο Μαθητὲς ποὺ ἔστειλε ὁ Ἰησοῦς γιὰ τὴν προετοιμασία τοῦ δείπνου τὸ «ἀνώγαιον μέγα ἐστρωμένον ἕτοιμον», ἦταν ὁ Ἰωάννης Μᾶρκος.

Ἡ καταγωγὴ τοῦ Ἀποστόλου Μάρκου ἦταν μᾶλλον ἀπὸ τὴν Κύπρο. Ἀπὸ νεαρὴ ἡλικία ἄρχισε τὴν διακονία τῆς κηρύξεως τοῦ Εὐαγγελίου, συνοδεύοντας τὸν θεῖο του Ἀπόστολο Βαρνάβα καὶ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο στὶς διάφορες περιοδεῖες τους.

Στὴν πρώτη περιοδεία τοῦ Ἀποστόλου Παύλου διακόπτει τὴν συνεργασία, ὅταν ὁ Παῦλος καὶ οἱ συνεργάτες του ἔφθασαν ἀπὸ τὴν Κύπρο στὴν Πέργη τῆς Παμφυλίας καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἐπιστρέφει στὰ Ἱεροσόλυμα. Στὴν ἀρχὴ τῆς δεύτερης περιοδείας, μετὰ τὴν Ἀποστολικὴ Σύνοδο, κατὰ τὸν «παροξυσμό» ποὺ παρατηρήθηκε μεταξὺ Παύλου καὶ Βαρνάβα, ὁ τελευταῖος μὲ τὸν Μᾶρκο ἀπέπλευσαν στὴν Κύπρο καὶ ὁ Παῦλος μὲ τὸν Σίλα ξεκίνησαν γιὰ τὴ νοτιοδυτικὴ Μικρὰ Ἀσία. Ἀργότερα ὁ Μᾶρκος βρίσκεται πάλι κοντὰ στὸν Παῦλο κατὰ τὸν χρόνο ποὺ γράφει ὁ Ἀπόστολος τὶς Ἐπιστολὲς τῆς αἰχμαλωσίας καὶ τέλος μνημονεύεται στὴν Α’ Ἐπιστολὴ τοῦ Πέτρου, ὡς συνεργάτης αὐτοῦ καὶ στὴν Β’ πρὸς Τιμόθεον Ἐπιστολή.

Διάφορες παραδόσεις γιὰ τὸν Ἀπόστολο Μᾶρκο ἀπηχοῦνται σὲ ἐκκλησιαστικοὺς συγγραφεῖς ἢ σὲ ἀρχαία λατινικὰ χειρόγραφα τοῦ Εὐαγγελίου του. Ὁ Ἰππόλυτος τὸν ὀνομάζει «κολοβοδάκτυλον», εἴτε γιατί εἶχε δυσανάλογα μικρὰ δάχτυλα σὲ σχέση πρὸς τὸ σῶμα του, εἴτε γιατί ἀπέκοψε ὁ ἴδιος ἕνα ἀπὸ τὰ δάχτυλά του ὅταν ἔγινε Χριστιανός, γιὰ νά μὴν θεωρεῖται ἄρτιος καὶ ἱκανὸς νὰ τελεῖ τὰ καθήκοντά του ὡς λευΐτης ποὺ ἦταν, εἴτε τέλος, σύμφωνα μὲ ἄλλη, ἀλληγορικὴ αὐτὴ τὴ φορὰ ἑρμηνεία, γιατί τὸ Εὐαγγέλιό του στερεῖται εἰσαγωγῆς καὶ ἐπιλόγου. Ὁ Ἐπιφάνιος διασώζει τὴν πληροφορία ὅτι ὁ Μᾶρκος ὑπῆρξε ἕνας ἀπὸ τοὺς Ἑβδομήκοντα Μαθητὲς τοῦ Κυρίου καὶ ὅτι ἀνῆκε σὲ ἐκείνους ποὺ σκανδαλίσθηκαν ἀπὸ τὰ λόγια ποὺ εἶπε ὁ Ἰησοῦς στὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιο γιὰ τὴ βρώση τῆς Σάρκας Του καὶ τὸν ἐγκατέλειψαν. Ἄλλοι ὑποστηρίζουν ὅτι ὁ Εὐαγγελιστὴς Μᾶρκος ἵδρυσε καὶ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἀκηλυΐας τῆς Ἰταλίας καὶ ἐργάσθηκε ἀποστολικὰ στὴ Δύση, στὴ Ρώμη καὶ στὰ Μεδιόλανα. Τέλος, ἡ ἐκκλησιαστικὴ παράδοση γενικότερα θεωρεῖ τὸν Ἀπόστολο Μᾶρκο ἱδρυτὴ καὶ πρῶτο Ἐπίσκοπο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀλεξάνδρειας.

Ὁ Ἀπόστολος Μᾶρκος μετέβη στὴν Αἴγυπτο περὶ τὰ τέλη τοῦ ἔτους 62 μ.Χ., ἡμέρα τοῦ Πάσχα, οἱ Ἐθνικοὶ τὸν συνέλαβαν, τὸν ὑπέβαλαν σὲ φρικτὰ βασανιστήρια καὶ τὸν ἔριξαν στὴ φυλακή. Τὴν ἑπόμενη, δεύτερη ἡμέρα τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα, τὸν ἔσυραν ἀνὰ τὶς ὁδοὺς τῆς Ἀλεξάνδρειας καὶ μαρτύρησε, εὐχαριστώντας τὸν Θεὸ διότι ἀξιώθηκε νὰ μαρτυρήσει ὑπὲρ τοῦ Ἁγίου Ὀνόματος Αὐτοῦ. Οἱ εἰδωλολάτρες θέλησαν νὰ κάψουν τὸ ἅγιο λείψανό του σὲ τόπο ποὺ ὀνομαζόταν «εἰς τοὺς Ἀγγέλους», ὅπου ἀργότερα ἱδρύθηκε καὶ ναός, τὸ «Ἀγγέλιον», ἀλλὰ λόγῳ τῆς θύελλας ποὺ ξέσπασε μὲ βροχὴ καὶ χαλάζι, ἐγκατέλειψαν τὸ ἱερὸ λείψανο καὶ ἔφυγαν. Οἱ Χριστιανοὶ ἀφοῦ παρέλαβαν τὸ τίμιο σκήνωμα τοῦ Ἁγίου τὸ κατέθεσαν σὲ μνημεῖο, ἐπὶ τοῦ ὁποίου οἰκοδομήθηκε ναὸς πρὸς τιμήν του.

Τὸ ἱερὸ λείψανο τοῦ Ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Μάρκου, ἀργότερα μετακομίσθηκε στὴ Βενετία ἀπὸ Βενετοὺς ναυτικούς. Ἡ πράξη δικαιολογήθηκε πολὺ ἀργότερα μὲ ἀναφορὰ σὲ κάποια προφητεία ποὺ Ἄγγελος Κυρίου ἔδωσε στὸν Ἀπόστολο Μᾶρκο, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία τὸ σκήνωμά του θὰ ἀναπαυόταν κάποτε στὴ Βενετία. Ἡ γενικῶς ἀποδεκτὴ ἄποψη τῆς ἱστορίας αὐτῆς ἀπὸ τοὺς Βενετοὺς ἀπεικονίσθηκε σὲ ψηφιδωτὰ μέσα στὴ βασιλικὴ τοῦ Ἁγίου Μάρκου. Ἐκεῖ ἱστορεῖται τὸ ἐπιχείρημα δύο Βενετῶν ἐμπόρων οἱ ὁποῖοι, μὲ τὴν βοήθεια δύο Ἑλλήνων μοναχῶν, ἀφαίρεσαν τὸ ἱερὸ λείψανο ἀπὸ τὸ προσκύνημά του στὴν Ἀλεξάνδρεια, δωροδοκώντας τὴν φρουρὰ καὶ ἀντικαθιστώντας τὸ ἱερὸ λείψανο μὲ τὸ σκήνωμα ἑνὸς ἀγνώστου Ἁγίου. Ὅταν ἀνέβασαν τὸ ἱερὸ λείψανο πάνω στὸ πλοῖο, φρόντισαν νὰ τὸ προστατεύσουν ἀπὸ τὰ ἐρευνητικὰ βλέμματα τῶν Ἀράβων λιμενικῶν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν εὐωδία ἁγιότητος ποὺ ἀνέδυε, κρύβοντάς το κάτω ἀπὸ τεμαχισμένα χοιρινὰ κρέατα. Οἱ Ἄραβες, ὡς εὐλαβεῖς Μουσουλμάνοι, ἔνιωσαν φρίκη στὴ θέα καὶ τὴ δυσωδία τῶν χοίρων. Ἔτσι τὸ πλοῖο μὲ τὸν πολύτιμο θησαυρὸ ἀναχώρησε ἄμεσα. Στὸ ἐκπληκτικὰ ταχὺ ταξίδι ἐπιστροφῆς στὴ Βενετία, τὸ πλοῖο παραλίγο νὰ συντριβεῖ ὁλοσχερῶς. Ὅμως ὁ Ἅγιος ἦταν ἐκεῖ, γιὰ νὰ ξυπνήσει τὸν κυβερνήτη καὶ νὰ ἀποφευχθεῖ ἡ συμφορά.

Τὸ γεγονὸς αὐτὸ εἶναι σίγουρα ἐμπλουτισμένο μὲ πλασματικὲς λεπτομέρειες. Ὅμως, ἡ κλοπὴ ἦταν ἀδιαμφισβήτητη. Τὰ ἐλατήρια τῆς κλοπῆς ἦταν τόσο πολιτικὰ ὅσο καὶ θρησκευτικά. Στὴν ἀρχὴ τὸ ἱερὸ λείψανο τοποθετήθηκε καὶ φυλάχθηκε σὲ μία κρυφὴ αἴθουσα δίπλα στὸ παλάτι τοῦ δόγη. Στὴ διαθήκη του, ὁ δόγης Ἰουστινιανὸς ὅρισε, ἡ σύζυγός του νὰ οἰκοδομήσει ναὸ πρὸς τιμὴν τοῦ Ἁγίου Μάρκου ἀνάμεσα στὸ παλάτι καὶ τὸ παρεκκλήσιο τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου. Ἡ ἀνέγερση τοῦ κτίσματος ἄρχισε τὸ ἔτος 832 μ.Χ. καὶ τελείωσε μετὰ ἀπὸ 34 ἔτη.
Στὸ κατὰ Μᾶρκον Εὐαγγέλιο βρίσκουμε μόνο μερικὰ χαρακτηριστικὰ ἐπεισόδια ἀπὸ τὸ βίο καὶ τὴ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ, σταχυολογημένα ἀπὸ τὴν πλούσια παράδοση τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ ἀποσπασματικὲς αὐτὲς πληροφορίες ἔχουν ἕνα βαθύτερο θεολογικὸ σύνδεσμο μεταξύ τους καὶ ἀποσκοποῦν στὸ νὰ δείξουν ὅτι στὸ Πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ πραγματοποιήθηκαν οἱ ἐπαγγελίες τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴν σωτηρία τῆς ἀνθρωπότητας. Οἱ θαυματουργικὲς πράξεις τοῦ Κυρίου στὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Μάρκου μαρτυροῦν γιὰ τὴ μεσσιανικὴ ἐξουσία τοῦ Κυρίου, μὲ τὴν ὁποία ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ κατανικᾶ τὶς δαιμονικὲς δυνάμεις καὶ ἐλευθερώνει τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τὴν κυριαρχία τους. Τὰ πραχθέντα ἀποκορυφώνονται στὸν Σταυρὸ τοῦ Ἰησοῦ, ὅπου θριαμβεύει μὲ τὴν Ἀνάσταση ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἔναντι τῶν δαιμονικῶν δυνάμεων. Γιὰ τὸ γεγονὸς τοῦ Σταυροῦ προετοιμάζει ὁ ἱερὸς Εὐαγγελιστὴς τὸν ἀναγνώστη ἤδη ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ Εὐαγγελίου του. Ἡ θεολογικὴ σκέψη τοῦ Ἀποστόλου Μάρκου κινεῖται μεταξὺ τωρινῶν παθημάτων τῶν πιστῶν καὶ μέλλουσας δόξας μὲ ἀποκορύφωμα τὴ μέλλουσα δόξα.

Παγκόσμιο Συνέδριο Μασονίας στην Αθήνα το καλοκαίρι

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=14&t=9410

Μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα masonic-events ανακοινώθηκε την Παρασκευή η οριστική λίστα ομιλητών και εργασιών του Παγκόσμιου Συνεδρίου Μασονίας που πρόκειται για πρώτη φορά να λάβει μέρος στην Ελλάδα.

Το Summer International Masonic Workshop θα πραγματοποιηθεί από τις 27 έως τις 31 Αυγούστου σε ξενοδοχείο στην Ανάβυσσο και αναμένεται να φιλοξενήσει Ελευθεροτέκτονες από Στοές όλου του κόσμου, αλλά και να προσελκύσει επισκέπτες από δεκάδες χώρες.

Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις των διοργανωτών το Συνέδριο θα περιλαμβάνει διαλέξεις και ανοιχτές ομιλίες με θέματα που αφορούν το ρόλο και το μέλλον της Μασονίας στον 21ο αιώνα. Το Συνέδριο θα είναι ανοιχτό και η συμμετοχή στις προγραμματισμένες εκδηλώσεις και εργασίες δεν θα απευθύνεται αυστηρά στα μέλη των Αδελφοτήτων. Οι ομιλητές που είναι προσκεκλημένοι είναι υψηλόβαθμοι των Αδελφοτήτων από χώρες όπως η Ιρλανδία, η Φινλανδία, η Νέα Ζηλανδία ενώ συμμετοχή θα έχουν και Έλληνες ομιλητές.

Το κόστος θα ξεκινάει από τα 175 δολάρια μαζί με τη διαμονή και θα αυξάνεται ανάλογα με τις ημέρες που ο κάθε ενδιαφερόμενος θα θελήσει να παρευρεθεί. Σύμφωνα με τον φορέα που διοργανώνει τη Διεθνή Θερινή Τεκτονική Συνάντηση η διοργάνωση δεν είναι συνδεδεμένη με Τεκτονικό ή Ακαδημαϊκό φορέα ή οργανισμό και δεν θα διεξαχθούν Τεκτονικές συνεδριάσεις. Όπως αναφέρεται και στην ιστοσελίδα masonic-events.org οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία, σε χαλαρό, καλοκαιρινό περιβάλλον, να επικοινωνήσουν, να ανταλλάξουν ιδέες και σκέψεις, να δουν παλιούς φίλους και να κάνουν νέους.

Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ: Ὁ Παναγιώτατος, ἀκολουθώντας κατά γράμμα τήν οἰκουμενιστική τακτική τοῦ προκατόχου του κυροῦ Ἀθηναγόρα, ἀναφέρθηκε στην ὁμιλία του σ’ αὐτόν, χαρακτηρίζοντάς τον «ὁραματιστή» καί

παράλληλα ἐξέφρασε τήν ἀπογοήτευσή του γιά τήν μή συμμετοχή τῶν Πατριαρχείων Γεωργίας καί Βουλγαρίας στούς διαχριστιανικούς καί διαθρησκειακούς διαλόγους. Ἡ οἰκουμενιστική αὐτή αἰχμαλωσία ἀποδεικνύεται ἐν τοῖς πράγμασι ἀπό τίς ἀνιστόρητες, πρωτοφανεῖς καί καινοφανεῖς οἰκουμενιστικές πράξεις καί ἐνέργειες, ὅπως ἡ urbi et orbiυἱοθέτηση καί ἐφαρμογή τῶν κακοδόξων θεωριῶν περί «τοῦ διαχριστιανικοῦ καί διαθρησκειακοῦ δογματικοῦ συγκρητισμοῦ, τῆς Μιᾶς και συγχρόνως Διηρημένης Ἐκκλησίας, τῆς Διευρημένης Ἐκκλησίας, τῶν ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν, τῆς βαπτισματικῆς θεολογίας, τῆς Παγκοσμίου ἀοράτου Ἐκκλησίας, τῶν κλάδων, τῶν δύο πνευμόνων, τοῦ δογματικοῦ μινιμαλισμοῦ καί μαξιμαλισμοῦ, τῆς μεταπατερικῆς, νεοπατερικῆς καί συναφειακῆς αἱρέσεως, τῆς εὐχαριστηριακῆς θεολογίας, τῆς μετασυνοδικῆς θεολογίας, τῶν ἐλλειματικῶν καί μή πλήρων «Ἐκκλησιῶν», τῆς περιεκτικότητος, τῆς ἐλλειματικῆς καί μή πλήρους μυστηριολογίας, τῆς μετατροπῆς τῆς οἰκονομίας σέ ἀκρίβεια καί δόγμα», οἱ ὁποῖες, βεβαίως, τυγχάνουν ξένες καί ἀλλότριες τῆς Ὀρθοδόξου Δογματικῆς διδασκαλίας καί θεολογίας.