Ο τυφλός και παράλυτος

Κάποτε ο διονυσιάτης μοναχός Άνθιμος επισκέφθηκε στο νοσοκομείο της μονής του ένα νεόκουρο μοναχό που είχε αρρωστήσει. Για να τον παρηγορήσει, του διηγήθηκε μια προσωπική του εμπειρία: 

" Έχε, αδελφέ μου, την ελπίδα σου στην Παναγία μας. Τη μεγάλη ιατρό και προστάτιδα των μοναχών. Άκουσε μια δική μου περιπέτεια, για να θαυμάσεις την κραταιά της προστασία. 

Όταν ήμουν στην ηλικία σου, είκοσι πέντε χρονών και μάλιστα νεόκουρος, αρρώστησα βαριά. Είχα γίνει ένα πτώμα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δεν γνωρίζω τι αρρώστια ήταν, ρευματισμοί ή κάτι άλλο, πάντως ένοιωθα μεγάλη αδυναμία σε όλο το σώμα. Για να περπατήσω χρησιμοποιούσα δεκανίκια. Σαν να μην έφθανε αυτό, θάμπωσαν και τα μάτια μου και διέκρινα με δυσκολία μπροστά μου. 

Ήρθαν δυο γιατροί και με εξέτασαν. Δεν μπόρεσαν όμως να με βοηθήσουν σε τίποτε. Επί πλέον, όσο περνούσε ο καιρός, η κατάστασή μου χειροτέρευε. Μέρα-νύχτα έκλαιγα κι έλεγα: «Χριστέ μου, τι είναι αυτό που με βρήκε! Εγώ τάχα είμαι ο πιο αμαρτωλός; Νέο καλογεράκι να βρίσκομαι τυφλός και παράλυτος στο νοσοκομείο και να με υπηρετούν οι γέροι; Καλύτερα να πεθάνω! » 

Πολλοί αδελφοί μου συνιστούσαν να βγω στον κόσμο, να με δουν καλύτερα οι γιατροί. Κάποιος όμως αδελφός, πολύ ευλαβής και σεβάσμιος , που με αγαπούσε ιδιαίτερα, με πλησιάζει και μου λέει: 

- Άκουσε παιδί μου. Καθώς γνωρίζεις, έχουμε εδώ στο μοναστήρι μας, μια παλιά και ιστορική εικόνα, μα προ πάντων θαυματουργή, την « Παναγία του Ακαθίστου». Είναι δώρο του αυτοκράτορα Αλεξίου Γʼ Κομνηνού στον κτίτορα της μονής μας. Στην ασημένια της επένδυση και στο παμπάλαιο ξύλο σώζονται επιγραφές, που μαρτυρούν πως ήταν η εικόνα που περιέφερε ο πατριάρχης Σέργιος στα τείχη της Κων/πόλεως και απομάκρυνε τους Πέρσες και τους Αβάρους το 626. Και μπροστά στην ίδια εικόνα έψαλαν κατόπιν για πρώτη φορά τους " Χαιρετισμούς", ευχαριστώντας τη Θεοτόκο για τη σωτηρία τους. Η παράδοση αναφέρει πως είναι μία από τις εβδομήντα εικόνες του Ευαγγελιστή Λουκά. Πολλές φορές μάλιστα ανέβλυσε ευωδιαστό μύρο. Πήγαινε λοιπόν κι εσύ, γονάτισε μπροστά Tης και παρακάλεσε με πίστη θερμή και δάκρυα, τώρα μάλιστα που πλησιάζει η γιορτή Tης. Κι Eκείνη, σαν πονετική Μητέρα που είναι, θα ελεήσει κι εσένα τον ταλαίπωρο. 

Αυτά τα λόγια μου έδωσαν θάρρος. Τόνωσαν την πίστη μου και στράφηκα με όλη μου την ψυχή στην Παναγία, παρακαλώντας Tη με θερμά δάκρυα. 

Όταν ήρθε η γιορτή Tης, το πέμπτο Σάββατο της μεγάλης Τεσσαρακοστής, πήγα την παραμονή στην εκκλησία και αγρύπνησα. Προσευχήθηκα πολύ μπροστά στην εικόνα Tης. Εκεί ακριβώς, κουρασμένος καθώς ήμουν, με πήρε ο ύπνος. 

Και τότε, τι ήταν αυτό! Βλέπω την Παναγία στα ολόχρυσα ντυμένη, μέσα σε λαμπρότατο φως, να αστράφτει από λάμψη και δόξα. Στεκόταν δυο πήχες ψηλά από το έδαφος και με κοίταζε με ιλαρό βλέμμα. Άνοιξε ύστερα το μελίρρυτο στόμα Tης και μου είπε: 

- Γιατί κλαις, παιδί μου, Άνθιμε; 

- Πώς να μην κλαίω, Παναγία μου; Δεν βλέπεις τα χάλια μου, πως κατάντησα; 

- Mην κλαις, αλλά επιμελήσου τη σωτηρία σου. 

Αυτά μου είπε, με ευλόγησε και ανελήφθη. 

Αμέσως ξύπνησα. Τρίβω τα μάτια μου και βλέπω τα καντήλια αναμμένα. Κάνω κουράγιο να σηκωθώ και βλέπω πως περπατώ με ευκολία. Αμέσως κατάλαβα! Η Παναγία είχε κάνει το θαύμα Tης και με είχε εντελώς θεραπεύσει. Ω, τι χαρά ένοιωσα! Πόσα δάκρυα ευχαριστίας έχυσα! Πόσους ύμνους έψαλα, δεν περιγράφεται! 

Σε λίγο άνοιξε ο εκκλησιαστικός τον ναό . Με είδε να περπατώ και δεν πίστευε στα μάτια του. Ένας- ένας με πλησίασαν όλοι οι πατέρες. Κι όταν με είδαν υγιή , δοξολόγησαν βαθιά από την ψυχή τους τον Κύριο και την πάναγνη Μητέρα Tου για την άπειρή Tης αγάπη". 

Theotoke Parthene - O Theotokos and Virgin - (Ohtaihos) - (All 8 Byzantine Tones)

“Many Years of Life” to the head of the Roman Catholic Church!..... (Υπομονή "άχρι καιρού" δεν έχουμε ενωθεί ακόμη..)

On November 3, the Moscow Synodal Choir conducted a joint rehearsal with the Pontifical Sistine Chapel Choir conducted by Mgr Massimo Palombella. After that the choir met with Pope Francis who expressed joy over the fact that one of the best choirs of the Russian Orthodox Church participated in such a significant cultural event as the annual festival of spiritual music in Rome. As a greeting, the choir on its part performed for the pope several Russian church hymns and sang “Many Years of Life” to the head of the Roman Catholic Church.

mospat.ru

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΣΕΙΡΑ Α Νο 20 ΑΠΟ 23

ΤΟ ΡΑΒΔΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναϊτης γράφει στην «Κλίμακά» του

(Λόγος ΚΗ/ περί προσευχής) τα ακόλουθα:

«Όποιος κρατά στα χέρια του το ραβδί της προσευχής δεν πρόκειται να σκοντάψη. Αλλά και αν ακόμη σκοντάψη, δεν θα πέση εντελώς. Διότι η προσευχή είναι ένας  ευσεβής τύραννος του Θεού. Την ωφέλειαν εκ της προσευχής μπορούμε να την καταλάβουμε από τα εμπόδια, που μας     φέρνουν οι δαίμονες κατά τις ώρες των Ακολουθιών. Τον δε καρπόν της προσευχής, από την ήττα του εχθρού καθώς το λέγει και ο Ψαλμωδός: “Εν τούτω έγνων ότι τεθέληκάς με, ότι ου μη επιχαρή ο εχθρός μου επ᾽ εμέ” (Ψαλμ. Μ/ 12) τον καιρόν του πολέμου. Λέγει δε επίσης:

“Εκέκραξα εν όλη καρδίᾳ μου” (Ψαλμ. ΡΙΗ/ 145), δηλαδή και με το στόμα μου και με την ψυχή μου και το πνεύμα μου, διότι ευρίσκονται συγκεντρωμένοι οι δύο τελευταίοι (ψυχή και πνεύμα), εκεί ανάμεσά τους βρίσκεται και ο Θεός (Ματθ. ΙΗ/ 20)».

Κήρυγμα π. Θεοδώρου Ζήση - Εορτή Αγίου Δημητρίου (2013) - mp3

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

O Σεβ. Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος, ερωτά τον κ. Βαρθολομαίο:

Δράττομαι της ευκαιρίας να αναφερθώ στό Μάρτυρα-Πατριάρχη κ. Ειρηναίο, διότι κατά τήν ομιλία Σας ενώπιον της Διπλής Συνάξεως των Αγιορειτών και με αφορμήν τη στάση των Πατέρων της Μονής Εσφιγμένου, είπατε και τα εξής σημαντικά: "Λέγομεν ταύτα,  προβληματιζόμενοι έτι περισσότερον και εκ του φαινομένου της επιλεκτικής τηρήσεως της νομιμότητος υπό των εντεταλμένων και τεταγμένων εις την διασφάλισιν της τάξεως κρατικών οργάνων.

Εφιστώμεν επί του προκειμένου την προσοχήν πάντων, ίνα μη έχωμεν αναρχικάς εκφάνσεις, ως αι προ δύο περίπου μηνών, «δια ροπάλων και ξύλων» και συγχρόνων τεχνικών «όπλων», προσελθόντων έξωθεν της θείας ταύτης παρεμβολής, ίνα «συλλάβωσι τον Ιησούν», «κακοποιούντες» Αυτόν, δηλαδή, κατ  ἀναλογίαν, το αμώμητον κανονικόν σώμα του Αγίου Όρους".

Αλήθεια, Παναγιώτατε, μόνον στο Άγιον Όρος  εφαρμόζεται η επιλεκτική τήρηση της νομιμότητος «υπό των εντεταλμένων και εντεταγμένων....»;

Η κατάσταση στα Ιεροσόλυμα δεν Σας ενοχλεί; Η χωρίς καταδικαστική Απόφαση καταδίκη σε ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ενός Πατριάρχου στο κελλί του, δεν  διαταράσσει τον ύπνο Σας;

Συγκρίνονται άραγε τα όσα συμβαίνουν στην Μονή Εσφιγμένου με εκείνα που συνέβησαν και  συμβαίνουν στα Ιεροσόλυμα; Μόνον στην πρώτη περίπτωση "κακοποιείται" ο Χριστός; Δεν είναι χειρότερο ό, τι συμβαίνει επί επτά τώρα χρόνια στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων;

Είσθε εκ του Αξιώτατός Σας ως «πρώτος μεταξύ ίσων»  και πρέπει να είσθε, ενίοτε δε και δυναμικώς το διεκδικείτε, είσθε, λοιπόν, ο επιβλέπων και τηρών  την Εκκλησιαστική Τάξη.  Κάποιοι σας αποδίδουν επί το λαϊκώτερον τον τίτλο του «Χωροφύλακα της Ορθοδοξίας»! 

Γιατί, λοιπόν, στην περίπτωση των Ιεροσολύμων λησμονείτε την αποστολή Σας;  Εάν δεν το γνωρίζετε, ευσεβάστως Σας αναφέρω, ότι όχι μόνον τα  Δικαστήρια του Ισραήλ, αλλά και η Παλαιστινιακή Αρχής,  έχουν εκδώσει απαλλακτικές Αποφάσεις και απαλλακτικό Πόρισμα για όσα και για ό,τι είχε κατηγορηθή ο Μακαριώτατος κ. Ειρηναίος! Αυτό και μόνο το γεγονός δεν Σας υποχρεώνει να κάμετε κάτι  για την έξοδό Του από το "κελλί της απομονώσεώς Του";

Άρα γε οι τοιούτοι είναι σχισματικοί, αιρετικοί, κακόδοξοι, κολασμένοι, αναθεματισμένοι

Η συνελθούσα σύνοδος εν Κωνσταντινουπόλει το 754 αποτελουμένη από Πατριάρχας Μητροπολίτας και Επισκόπους εξέδωκαν όρον ούτως έχοντα: «Ομοφώνως ορίζομεν απόβλητον είναι και αλλοτρίαν και εβδελυγμένην εκ της των χριστιανών Εκκλησίας πάσαν εικόνα εκ πάσης ύλης και χρωματουργικής των ζωγράφων κακοτεχνίας πεποιημένην. Μηκέτι τολμάν άνθρωπον τον οιονδήποτε επιτηδεύειν το τοιούτον ασεβές και ανόσιον επιτήδευμα, ο δε τολμών από του παρόντος κατασκευάσαι εικόνα, ή προσκυνήσαι ή στήσαι εν εκκλησία, ή εν ιδιωτικώ οίκω, ή κρύψαι, ει μεν Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος ή Διάκονος είεν, καθαιρείσθω, ει δε μονάζων, ή λαϊκός, αναθεματιζέσθω και τοις βασιλικοίς νόμοις υπεύθυνος έστω, ως εναντίος των του Θεού προσταγμάτων, και εχθρός των πατρικών δογμάτων». Ο αριθμός 348 είναι πολύ σεβαστός. Εν τούτοις τον τότε Πατριάρχην Κωνσταντίνον, και τον βασιλέα Κοπρώνυμον και τους 348 Μητροπολίτας, πολλοί μοναχοί, κληρικοί και λαϊκοί δεν τους ήκουσαν, απεσχίσθησαν απ’ αυτών, τους ήλεγχον, τους ύβριζον αποκαλούντες κακοδόξους, εικονομάχους κ.λ.π. και εξηκολούθουν ασπαζόμενοι και σεβόμενοι και τιμώντες τας αγίας εικόνας. Άρα γε οι τοιούτοι είναι σχισματικοί, αιρετικοί, κακόδοξοι, κολασμένοι, αναθεματισμένοι και μαζί με αυτούς και ημείς που προσκυνούμεν και σεβόμεθα σχετικώς και κατά την Παράδοσιν τας αγίας εικόνας; Ημείς έχομεν την γνώμην και ομολογούμεν ότι είναι άξιοι παντός επαίνου διότι παρήκουσαν και απεσχίσθησαν και ηξιώθησαν ουρανίων στεφάνων δια την παρακοήν των εκείνην, και σήμερον τους προσκυνούμεν και τιμώμεν ως Αγίους και τους ονομάζομεν : ο Άγιος Γερμανός, ο Άγιος Νικηφόρος, ο Άγιος Μεθόδιος, ο Άγιος Ταράσιος, οι Άγιοι Στέφανος και Θεόδωρος και Θεοφάνης οι γραπτοί, Θεόδωρος ο Στουδίτης κ.λ.π. την δε σύνοδον ονομάζομεν παράνομον, μιαράν και Καϊαφικόν συνέδριον.

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Αι κύριαι κατευθύνσεις και τα χαρακτηριστικά της θεανθρωπίνης παιδείας θα ηδύναντο να διατυπωθούν ως εξής:

1. Ο άνθρωπος είναι εν ον, το οποίον δύναται να τελειοποιηθή και ολοκληρωθή με τον πλέον ιδεώδη και πραγματικόν τρόπον, δια του Θεανθρώπου και εν τω Θεανθρώπω.

2. Η τελειοποίησις του ανθρώπου δια του Θεανθρώπου γίνεται με την βοήθειαν των ευαγγελικών αρετών.

3. Ο φωτισμένος και εκπαιδευμένος άνθρωπος βλέπει εις κάθε άνθρωπον τον αθάνατον και αιώνιον αδελφόν του.

4. Κάθε ανθρώπινον έργον και πράξις:  η φιλοσοφία, η επιστήμη, η γεωργία, η τέχνη, η παιδεία, η κουλτούρα, η χειρωνακτική εργασία κλπ., αποκτούν την αιώνιον αξίαν των όταν αγιασθούν και λάβουν νόημα δια του Θεανθρώπου.

5. Ο αληθινός διαφωτισμός και η μόρφωσις κατορθώνεται δια της αγίας ζωής, συμφώνως με το Ευαγγέλιον του Χριστού.

6. Οι άγιοι είναι οι πλέον τέλειοι φωτισταί και παιδαγωγοί, όσον αγιώτερον ζη ο άνθρωπος, τόσον γίνεται καλύτερος παιδαγωγός και φωτιστής.

7. Το σχολείον είναι το δεύτερον ήμισυ της καρδίας του Θεανθρώπου, η δε Εκκλησία το πρώτον.

8. Εις το κέντρον όλων των κέντρων και όλων των ιδεών και έργων ίσταται ο Θεάνθρωπος Χριστός και η θεανθρωπίνη Κοινωνία Του, η Εκκλησία.

SIMONOPETRA - PSALM 110 .wmv

Εμμένομεν εις όσα η Ορθόδοξος ημών Πίστις διδάσκει

Αποκηρύσσομεν τα φιλενωτικά συνθήματα και φιλενωτικάς τάσεις και μένομεν στερεοί και ακλόνητοι εις την Ορθόδοξον ημών Πίστιν, ακολουθούντες όσα προεφήτευσαν οι Θεηγόροι Προφήται και εδίδαξαν οι Θεοκήρυκες Απόστολοι, ο των Θεοφόρων Πατέρων Σύλλογος, αι επτά άγιαι Οικουμενικαί Σύνοδοι, και αι τοπικαί τοιαύται, έχοντες επί κεφαλής τον ακρογωνιαίον Λίθον Χριστόν, τον Θεόν ημών, και εν γένει εμμένομεν εις όσα η Ορθόδοξος ημών Πίστις διδάσκει είτε δια γραφίδος είτε δια παραδόσεως, αποκρούοντες την «Ένωσιν» ή «Ενότητα», όπως την αποκαλούν εσχάτως οι φιλενωτικοί παπόδουλοι οικουμενιστές.

ΤΟ ΜΕΤΡΟΝ ΤΟΥ ΑΓΩΝΟΣ.

Από Το Γεροντικόν

Αντιγράφω απὸ τον ΙΕ/ Λόγον του Μ. Μακαρίου: 
«Το μέτρον του αγώνος σου τούτο είναι, να μη μοιχεύσης στους λογισμούς,  αλλά να αντισταθής μέσα στον νου σου και να κάνης μέσα σου πόλεμον και αγώνα και να μην υπακούσης μήτε να συνηδονισθής στους λογισμούς  σου με την κακίαν. 

Σε τέτοιες κρίσιμες ώρες τον Αγώνα τον παίρνει στα χέρια του ο Ορθόδοξος Λαός.

Πρέπει αρχικά να ομολογούμε τα απαραχάρακτα δόγματα της Τρισυποστάτου και Αδιαιρέτου Αγίας Τριάδος. Να διακηρύττουμε την Ορθόδοξη Πίστι μας χωρίς συμβιβασμούς, υποκρισίες και υποχωρήσεις σε ψευτοδιαλόγους αγάπης που προσπαθούν να ενταφιάσουν, όπως εκείνοι νομίζουν, την Αλήθεια της Ορθοδοξίας.

Ο Οικουμενισμός είναι τρομακτική Παναίρεσις του καιρού μας η πιο σατανική και επικίνδυνη. Γι’ αυτό πρέπει όλοι μας να γρηγορήσωμε. Καθήκον όλων μας είναι να αρνηθούμε την ειδωλολατρία που εισάγει ο Οικουμενισμός. Να περιφρουρήσωμε την Ορθοδοξία. Σε τέτοιες κρίσιμες ώρες τον Αγώνα τον παίρνει στα χέρια του ο Ορθόδοξος Λαός. Αυτός είναι ο φύλακας της Ορθοδοξίας, καθώς και η εγκύκλιος του 1848 των αγίων Πατριαρχών της Ανατολής υπογραμμίζει : Ο φύλαξ της Ορθοδοξίας είναι το σώμα της Εκκλησίας, ο ευσεβής λαός του Κυρίου.  

THE PARABLE OF THE RICH MAN AND THE POOR LAZARUS

Luke 16:19-31

By
His Eminence Metropolitan
PANTELEIMON of Antinoes

The Parable of the Holy Gospel does not refer to the Second Coming of Christ, neither to His Last Judgement, but to the period of time between man’s death and the Second Glorious Coming of Christ our Lord and God. This period is called: The Middle Condition of the souls.

What is death?

Death, according to Holy Scriptures, is the separation of the human’s soul from his body. Death was not created by God right from the beginning, but came as the result of man’s Fall, disobedience and unrepentance (Gen. 3:9-13). “And unto Adam He said, because thou hast hearkened unto the voice of thy wife, and hast eaten of the tree, of which I commanded thee, saying, Thou shalt not eat of it: cursed is the ground for thy sake; in sorrow shalt thou eat of it all the days of thy life; thorns also and thistles shall it bring forth to thee; and thou shalt eat the herb of the field; in the sweat of thy face shalt thou eat bread, till thou return unto the ground; for out of it was thou taken: for dust thou art, and unto dust shalt thou return”(Gen. 3:17-19).

Death has three forms:

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Υπάρχει μόνον μία διέξοδος δια να αποφύγωμεν την οριστικήν καταστροφήν. Ποία είναι η διέξοδος αυτή; Να παραδεχθώμεν την θεανθρωπίνην παιδείαν και να την εφαρμόσωμεν πλήρως εις όλα τα σχολεία, από τα ανώτερα έως τα κατώτερα, και εις όλα τα κρατικά και εθνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα. Η θεανθρωπίνη παιδεία ακτινοβολεί, φωτίζει, διαφωτίζει με το μόνον άσβεστον και αληθινόν Φως εις όλους τους κόσμους, δηλαδή με τον Θεάνθρωπον Χριστόν. Το Φως αυτό ουδέν σκότος δύναται να το σβήση ή να το καλύψη, ακόμη ούτε και το σκότος της Ευρώπης. Μόνον αυτό είναι εις θέσιν να εκδιώξη όλα τα σκότη, και από τον άνθρωπον και από την κοινωνίαν και από τον λαόν και από το κράτος. Αυτό, το μόνον αληθινόν Φως, φωτίζει τον κάθε άνθρωπον έως τον πυρήνα του είναι του και αποκαλύπτει εις τον καθένα μας τον ιδικόν μας αθάνατον, θείον και αιώνιον αδελφόν. Και μας διδάσκει ότι μόνον τότε δύνανται ευκόλως να κατανοηθούν και να λυθούν και τα προβλήματα του ανθρώπου, και το πρόβλημα της κοινωνίας και το πρόβλημα του έθνους και το πρόβλημα της ανθρωπότητος, όταν αυτά μελετηθούν με τον Θεάνθρωπον Χριστόν.                                                               

Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος:

Και οι μεν Άγιοι Πατέρες, οι καλοί και αληθινοί Ποιμένες, εξεδίωξαν μακράν της Εκκλησίας τους αιρετικούς, τους λοιμώδεις λύκους, ο δε οικουμενικός Πατριάρχης καλεί τον αιρετικόν Πάπαν, τον εχθρόν της Εκκλησίας, τον παραβάτην και καταφρονητήν των αποστολικών και Πατρικών Παραδόσεων.

Οίμοι! Οίμοι, ψυχή μου! Στέναξον, κλαύσον, θρήνησον, ως άλλος Ιερεμίας, ουχί δια την επίγειον Ιερουσαλήμ, την πόλιν των αιμάτων, Συ θρήνησον δια την Νύμφην του Χριστού, την ακηλίδωτον και άμωμον, την Μίαν, Αγίαν, Ορθόδοξον Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν, την πνευματικήν Μητέρα των Ορθοδόξων Χριστιανών.

Simonopetra Monastery - Psalm 97 Mode I plagal enharmonic

Αββά Ισαάκ

Εκμηδένισε και αποδίωξε την μικράν επιθυμίαν, η όποία μόλις ήρχισε νά κινήται εις την ψυχήν σου, δια νά μη καταφλεγής από το σφοδρότατον αυτής πύρ, όταν πλέον θα έχη γιγαντωθή μέσα σου. Διότι η φροντίς την οποίαν επιδεικνύoμεν εγκαίρως και η υπομονή να εξαλείψωμεν τά διάφορα μικρά πράγματα, απομακρύνουν τον θανάσιμον κίνδυνον που προκαλούν τα μεγάλα πράγματα. Εάv δε κανείς δεν κατορθώση να νικήση τα πλέον ασήμαντα, πως τότε θα καταβάλη τα σοβαρά και αξιόλογα ; 

Π. Θεόδωρος Ζήσης.Περί Corpus Christi.

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

Μεγάλη φωνή, εν τη ερήμω βοά Πρόδρομος· Χριστού ετοιμάσατε οδούς,

Τροπάριον.

 

Μεγάλη φωνή, εν τη ερήμω βοά Πρόδρομος· Χριστού ετοιμάσατε οδούς, και τρίβους του Θεού ημών, ευθείας απεργάσασθε, εν πίστει ανακράζοντες· Ουκ έστιν Άγιος, ως ο Θεός ημών, και ουκ έστι δίκαιος, πλην σου Κύριε.

 

Ερμηνεία.

(Αγ. Νικοδήμου του Αγιορείτου)

 

Από το βιβλίον του Προφήτου Ησαϊου ερανίσθη ο Μελωδός το Τροπάριον τούτο· λέγει γαρ εκείνος εκεί: «Φωνή βοώντος εν τη ερήμω· ετοιμάσατε την οδόν του Κυρίου, ευθείας ποιείτε τας τρίβους του Θεού ημών» (Ησ. μ: 3). Όθεν ούτως αρχίζει· ο του Κυρίου μέγιστος Πρόδρομος, η μεγάλη και υψηλοτάτη και εξάκουστος φωνή του Θεού Λόγου, βοά εις τους λαούς εν τη ερήμω του Ιορδάνου και λέγει: ετοιμάσατε, ω λαοί, ετοιμάσατε την στράταν του Χριστού: ήτοι έτοιμοι γίνεσθε εις την ευαγγελικήν πολιτείαν, καθώς ερμηνεύει ο Θεοφύλακτος· οδός γαρ το Ευαγγέλιον λέγεται· ευθείας κάμετε τας τρίβους του Θεού ημών: ήτοι τας του παλαιού Νόμου εντολάς αναδείξατε πνευματικάς· επειδή το Πνεύμα το Άγιον ευθές είναι· τα δε του Νόμου προστάγματα λέγονται τρίβοι, ως τετριμμένα και παλαιά, κατά τον αυτόν Θεοφύλακτον. Σημείωσε, ότι το «μεγάλη φωνή» δύναται να νοηθή και εις δοτικήν κατ΄ έλειψιν της Εν προθέσεως ούτω: ο Πρόδρομος βοά εν μεγάλη φωνή. Που δε βοά; Εν τη ερήμω της Ιουδαίας· ούτω γαρ ο Ευαγγελιστής Ματθαίος γράφει: «Εν δε ταις ημέραις εκείναις παραγίνεται Ιωάννης ο Βαπτιστής κηρύσσων εν τη ερήμω της Ιουδαίας» (Ματθ. γ: 1). Και μολονότι ο Ευαγγελιστής Λουκάς λέγει, ότι ήλθεν εις πάσαν την περίχωρον του Ιορδάνου, κηρύσσων Βάπτισμα μετανοίας εις άφεσιν αμαρτιών (Λουκ. γ: 3), μ΄ όλον τούτο πιθανόν είναι να ήτον και έρημοι τόποι μεταξύ της περιχώρου του Ιορδάνου, όπου οι όχλοι ερχόμενοι ήκουον το κήρυγμα του Ιωάννου· όθεν λέγει ο Ματθαίος: «Τότε εξεπορεύετο προς αυτόν Ιεροσόλυμα και πάσα Ιουδαία και πάσα η περίχωρος του Ιορδάνου» (Ματθ. γ: 5).  Ο δε Πτωχός Πρόδρομος λέγει, ότι επειδή το ρήμα (το πρόσταγμα) Κυρίου εγένετο εν τη ερήμω προς Ιωάννην, ως λέγει ο Λουκάς: «Εγένετο ρήμα Θεού επί Ιωάννην τον του Ζαχαρίου Υιόν εν τη ερήμω» (Λουκ. γ: 2), εκ τούτου λέγεται καταχρηστικώς, ότι εκήρυττε το κήρυγμά του εν τη ερήμω. Ει δε θέλει να νοήση τινάς έρημον τους ερήμους όντας ανθρώπους πάσης θεογνωσίας και αγαθοεργίας, αρμόζει να νοήση περί των ανθρώπων το «Φωνή βοώντος εν τη ερήμω». Ο δε Ευθύμιος ο Ζυγαδηνός λέγει εν τη ερμηνεία του κατά Ματθαίον: «Δύο ερήμους νοούμεν, μίαν την ενδοτέραν, αφ΄ ης ήλθεν ο Ιωάννης, και εν η εγένετο προς αυτόν το ρήμα Κυρίου κατά τον Λουκάν· δευτέραν δε την περί τον Ιορδάνην, εφ΄ ην εξήλθεν, ην ο Ματθαίος έρημον της Ιουδαίας ωνόμασεν, ο δε Λουκάς, περίχωρον του Ιορδάνου».

 

Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ: Μακαριώτατε κ. Θεόδωρε, Ουσιαστικά κηρύττετε ένα άλλο Ευαγγέλιο.

 Στη συνέχεια ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Αλσξανδρείας και πάσης Αφρικής, επανέρχεται και πάλι στο θέμα της προβολής «των στοιχείων που ενώνουν τις θρησκείες, παρά εκείνων που τις χωρίζουν» και προσδιορίζει παρά κάτω πιο συγκεκριμένα, ποιά είναι αυτά τα στοιχεία, που πρέπει να προβληθούν: «…η προβολή των κοινών αξιών των διαφόρων θρησκειών, παρά των αντιλήψεων εκείνων περί θρησκευτικής ανωτερότητας, που υπονομεύουν την ανοχή στην διαφορετικότητα… Στόχος ενός τέτοιου διαλόγου οφείλει να είναι η συναίνεση των θρησκειών σε μια ελάχιστη κοινή ηθική, χωρίς νόθευση της πίστεως». Δηλαδή κατά τον Μακαριώτατον, θα πρέπει να παύσουμε να προβάλλουμε και να διακηρύττουμε προς τους αλλοδόξους την διδασκαλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ότι ο μοναδικός Σωτήρας και λυτρωτής του κόσμου είναι ο Χριστός, σύμφωνα με τους θεόπνευστους λόγους του αποστόλου Πέτρου, που αναφέραμε παρά πάνω, επειδή μια τέτοια διακήρυξη, που αναδεικνύει όχι απλώς την «ανωτερότητα», αλλά και την μοναδικότητα της διά του Ιησού Χριστού σωτηρίας, καλλιεργεί αντιλήψεις «θρησκευτικής ανωτερότητας που υπονομεύουν την ανοχή στην διαφορετικότητα». Θα πρέπει επίσης να παύσουμε να πιστεύουμε και να διακηρύττουμε, ότι ο Χριστός είναι «η οδός και η αλήθεια και η ζωή» (Ιω.14,6), «η ανάστασις και η ζωή» (Ιω11,25) και πλείστες όσες άλλες μαρτυρίες από την Αγία Γραφή, που προβάλλουν την μοναδικότητα του Χριστού. Εν τέλει θα πρέπει να παύσουμε να πιστεύουμε και να διακηρύττουμε την Ανάσταση του Χριστού, που είναι το θεμέλιο της πίστεώς μας, επειδή ο Χριστός με την Ανάστασή του απέδειξε, ότι είναι ο μοναδικός νικητής του θανάτου και ο μοναδικός χορηγός της ζωής. Και όλα αυτά μπορούν να γίνουν, πάντα κατά τον Μακαριώτατον, «…χωρίς νόθευση της πίστεως». Μακαριώτατε, με τις παρά πάνω διακηρύξεις Υμών ουσιαστικά ανατρέπετε ολόκληρο το Ευαγγέλιο. Ουσιαστικά κηρύττετε ένα άλλο Ευαγγέλιο. 

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΜΑΣ

Αντιγράφω από την «Φιλοκαλίαν» (Α τόμος ), τι αναφέρει ο Άγιος 
Ησύχιος ο Πρεσβύτερος (Λόγος προς Θεόδουλον ) : 
Τυφλώνεται ο νους με τα εξής τρία πάθη: την φιλαργυρία, την κενοδοξία και την ηδονή. 
Η γνώση και η πίστη, που είναι σύντροφοι της ανθρώπινης φύσεως, από τίποτε άλλο δεν αδυνάτισαν παρά από τις τρεις αυτές κακίες. Ο θυμός και η οργή και οι πόλεμοι και οι φόνοι και όλος ο κατάλογος των λοιπών κακών εξ αιτίας των προηγουμένων αυτών παθών ισχυροποιήθηκαν πάρα πολύ μεταξύ των ανθρώπων.