Αγία Χριστίνα η μεγαλομάρτυς

Βιογραφία Η Αγία μεγαλομάρτυς Χριστίνα, καταγόταν από την Τύρο της Συρίας και ήταν κόρη του στρατηγού Ουρβανού (περί το 200 μ.Χ.). Ο πατέρας της, της έχτισε έναν πύργο και την έβαλε μέσα σ' αυτόν. Μάλιστα κατασκεύασε αγάλματα των ειδώλων και την διέταξε να θυσιάσει σ' αυτά. Εκείνη όμως τα έκανε όλα κομμάτια. Για αυτές της τις πράξεις, η αγία υποβλήθηκε σε βασανιστήρια από τον ίδιο της τον πατέρα και μετά φυλακίστηκε. Στην φυλακή την άφησαν νηστική για να πεθάνει από την πείνα. Όμως, άγγελος Κυρίου της πήγαινε τροφή και της θεραπεύτηκαν όλες οι πληγές της. Μετά την έριξαν στην θάλασσα, όπου έλαβε το Άγιο Βάπτισμα από τον ίδιο τον Χριστό και άγγελος Κυρίου την έβγαλε στην στεριά. Μόλις έγινε γνωστό ότι είχε διασωθεί, ο πατέρας της πρόσταξε και την έκλεισαν πάλι στην φυλακή. Την νύχτα που ακολούθησε ο πατέρας της πέθανε και την θέση του στο αξίωμα του στρατηγού την πήρε κάποιος ονόματι Δίων. Αυτός οδήγησε την μάρτυρα στο δικαστήριο. Και εκεί η αγία ομολόγησε την πίστη της. Αμέσως οργίστηκε και διέταξε να αρχίσουν τα βασανιστήρια. Κατά την διάρκεια των βασανιστηρίων πολλοί πίστευσαν στον Χριστό. Μετά το Δίωνα ανέλαβε κάποιος Ιουλιανός. Αυτός έριξε την Χριστίνα μέσα σε πυρακτωμένη κάμινο, μετά σε ένα κλουβί με φίδια δηλητηριώδη, τα οποία αντί να την δαγκώσουν της έγλυφαν τα πόδια με ευσπλαχνία, μετά της έκοψαν τους μαστούς από όπου χύθηκε γάλα αντί για αίμα και της έκοψαν και την γλώσσα. Όλα αυτά τα μαρτύρια τα υπέμεινε με καρτερία και στο τέλος με κοντάρια που την χτύπησαν παρέδωσε το πνεύμα, λαμβάνοντας τον στέφανο του μαρτυρίου, και περνώντας στην αιώνια ζωή.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Ἡ ἀμνάς σου Ἰησοῦ, κράζει μεγάλη τῇ φωνῇ. Σὲ Νυμφίε μου ποθῶ, καὶ σὲ ζητοῦσα ἀθλῶ, καὶ συσταυροῦμαι καὶ συνθάπτομαι τῷ βαπτισμῷ σου· καὶ πάσχω διὰ σέ, ὡς βασιλεύσω σὺν σοί, καὶ θνήσκω ὑπὲρ σοῦ, ἵνα καὶ ζήσω ἐν σοί· ἀλλ᾽ ὡς θυσίαν ἄμωμον προσδέχου τὴν μετὰ πόθου τυθεῖσάν σοι. Αὐτῆς πρεσβείαις, ὡς ἐλεήμων, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν. http://www.saint.gr

Letter of the Archbishop of Athens and all Greece Ieronimos

Letter of the Archbishop of Athens and all Greece Ieronimos, regarding the issues of taxation of the Orthodox Church of Greece and of the payroll of Its clergy to Greek PM and the leaders of the EU

Prompted by repeated publications in a part of the European Press regarding the issues of taxation of the Orthodox Church of Greece and of the payroll of Its clergy, and whose authors, in violation of any notion of ethics, avoid addressing relevant questions to the competent Press Office for their complete information, we are obliged to proceed to the following clarifications in order to restore the truth:

A. Taxation of the Church. The latest tax exemptions in favour of the Orthodox Church as well as in favour of all known religions in Greece with no exception, were repealed on April 23, 2010 by law No. 3842/2010. Henceforth, the legal entities of the Orthodox Church have been disbursing : (1) a tax on their real estate, and indeed at a tax rate three times as high as the one applying to the rest of the public organisations of the country; (2) a tax on the rents they receive each year from their real estate at a tax rate of 20% of their value, namely higher than the one applying to private individuals;

6''Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ'' ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ - ΠΑΤΡΑ 2-4-06'

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς:

 Ἡ μεγαλύτερη προδοσία καί ὁ χειρότερος συμβιβασμός ὅλων τῶν αἰώνων στήν ἱστορική πορεία τῆς Ἐκκλησίας εἶναι αὐτός πού ἔγινε στήν διετία 1991-1993, κατά τήν ὁποία ἀνεγνωρίσθησαν ὡς ἔγκυρα στό Σαμπεζύ καί στό Μπελαμέντ τοῦ Λιβάνου τά μυστήρια τῶν Μονοφυσιτῶν καί τῶν Παπικῶν ἀντιστοίχως. Αὐτό σημαίνει ἀφ’ ἑνός μέν ὅτι οἱ Παπικοί καί οἱ Μονοφυσίτες, χωρίς νά ἀποκηρύξουν οὐδεμία αἵρεσι καί παραμένοντας ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκονται, ἔχουν τό ἅγιον Πνεῦμα, τό ὁποῖο τού ἁγιάζει τά μυστήρια πού τελοῦν, ἀφ’ ἑτέρου οἱ Πατέρες καί οἱ Σύνοδοι πού τούς ἀπέκοψαν ἀπό τήν Ἐκκλησία και τούς ἀνεθεμάτισαν ἦσαν, οὔτε λίγο οὔτε πολύ, παρανοϊκοί καί διέπραξαν τό μεγαλύτερο ἔγκλημα τῶν αἰώνων, ἐφ’ ὅσον ἀπέκλεισαν ἀπό τήν σωτηρία καί τήν Ἐκκλησία διά μέσου τῶν αἰώνων ἄπειρα πλήθη ἀνθρώπων. Ἐπί πλέον δε μέ αὐτές τίς ἀποφάσεις ἐδείξαμε ὅτι, τό νά εἶναι κάποιοι ἐντός ἤ ἐκτός Ἐκκλησίας καί νά ἔχουν ἔγκυρα ἤ ἄκυρα μυστήρια, δέν εἶναι θέμα κατ’ ἐξοχήν Ὀρθοδόξου πίστεως καί αἱρέσεως ἀντιστοίχως, ἀλλά θέμα τό ὁποῖο ρυθμίζεται ἀπό κάποια Σύνοδο ἤ διμερῆ ἐπιτροπή καί βεβαίως ἕνας τρόπος ἄγνωστος σέ ὅλους ἀνεξαιρέτως τούς ἁγίους ὅλων τῶν αἰώνων

Ο Σουλτάνος Ταγίπ Ερντογάν

MANΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ

Στα εγκαίνια του τεράστιου τζαμί που χτίστηκε στην Ανατολική όχθη της Κωνσταντινούπολης, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με την ομιλία που πραγματοποίησε θύμισε στους Τούρκοι περισσότερο Οθωμανό Σουλτάνο, παρά πρωθυπουργό της Τουρκίας., όπως δηλώνουν αξιωματούχοι της αντιπολίτευσης. . Ήδη πολλοί Τούρκοι σε μηνύματα κοινωνικής δικτύωσης μετονομάζουν τον τούρκο πρωθυπουργό σε «Σουλτάνο Ταγίπ Ερντογάν.»
Ο τούρκος πρωθυπουργός, εγκαινιάζοντας το τζαμί την προηγούμενη Παρασκευή ,στην περιοχή Ατάσεχιρ, το οποίο θα μπορούν να προσεύχονται 10.000 πιστοί, δήλωσε « στην ευρωπαϊκή όχθη υπάρχουν τα τζαμί Φατίχ, Σουλταναχμέτ, Σουλεγμάνιγιε τα οποία είναι τζαμί «Σελατίν». Θελήσαμε να υπάρχουν τέτοια τζαμί «Σελατίν» και στην ανατολική όχθη για τις προσευχές της Παρασκευής, όπως αυτό εδώ και θα χτίσουμε κι άλλα. ».
Ο όρος «Σελατίν» χρησιμοποιούνταν για τα τζαμί τα οποία έχτιζαν οι Οθωμανοί σουλτάνοι. Βασικός όρος για να χτιστεί ένα τέτοιο τζαμί ήταν ο σουλτάνος να έχει κερδίζει κάποια μάχη και να έχει κατακτήσει εδάφη.
Ο όρος αυτός είχε καταργηθεί με την ίδρυση του «Κεμαλικού» κράτους της Τουρκίας καθώς δεν υπάρχουν πια σουλτάνοι. 
Ο Ερντογάν ,με την ομιλία του επανέφερε αυτόν τον όρο, και έβαλε  σε σκέψεις πολλούς στην Τουρκία για τον τρόπο που σκέφτεται ως νέος σουλτάνος.
To νέο Τζαμί το οποίο έχει την ονομασία Μιμάρ Σινάν τζαμί, κόστισε περίπου 20 εκατομμύρια Ευρώ.

Ο τούρκος πρωθυπουργός τον περασμένο Μάϊο, είχε ανακοινώσει πως έχει ως στόχο να χτίσει ένα τζαμί στον πιο υψηλό λόφο της Κωνσταντινούπολης, στον λόφο Τσάμλιτζα, το οποίο θα είναι από τα μεγαλύτερα της Τουρκίας, θα καλύπτει έκταση 15.000 τ.μ και είναι ορατό σχεδόν από όλη την Πόλη. Ήδη ετοιμάζονται τα αρχιτεκτονικά σχέδια για την κατασκευή του.


http://www.onalert.gr

Διά τόν σκανδαλισμόν ὑπό Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν

Ἀγαπητὲ κ. Διευθυντά,

Χαίρω καὶ συγχαίρω γιὰ τὴν ἔκταση πού δώσατε στὸν "Ο.Τ." στὸ θέμα τοῦ μεγάλου σκανδάλου τῶν τριῶν Ὀρθόδοξων Πατριαρχῶν, σχετικὰ μὲ τὴν προσφορὰ τοῦ Κορανίου, τιμῆς ἕνεκεν, σὲ ἰσλαμιστές.

Ἡ πράξη αὐτὴ τῶν Πατριαρχῶν, σημειώνει ὀρθόδοξο περιοδικό, εἶναι "ἄρνηση καὶ προδοσία τοῦ Χριστιανισμοῦ. Εἶναι ἀδιανόητο τῶν ἀδιανοήτων, καὶ ἀφάνταστο τῶν ἀφαντάστων"... Καὶ καλεῖ τοὺς ἱεράρχες "νὰ ζητήσουν τὴν καθαίρεσί τους"..

Ἐπειδὴ ὅμως δὲν πρόκειται νὰ συμβεῖ κάτι τέτοιο, προσωπικὰ θὰ ἤθελα νὰ εἰσηγηθῶ, ὅπως ζητήσουν, urbi et orbi, μεταμέλεια καὶ συγγνώμη ἀπὸ τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Ἐὰν πολιτικοὶ σὲ σφάλματα πολιτικὰ ὁμολογοῦν μὲ θάρρος τὸ γνωστό, mea culpa, πολὺ περισσότερο οἱ ἡγέτες τῆς Ἐκκλησίας.

Κατὰ τὸν ἱερὸ Χρυσόστομο: "Ἀνδρὸς ἐπιφανοῦς καὶ πολλοῖς γνωρίμου πλημμέλεια, κοινὴν ἅπασι φέρει τὴν βλάβην". Ὁ λόγος τοῦτος τοῦ Χρυσοστόμου, εἶναι τόσο ἐπίκαιρος. Ἐπειδὴ λοιπὸν τὸ σκάνδαλο ἔγινε δημόσιο, δημόσια πρέπει νὰ εἶναι καὶ ἡ ὁμολογία τοῦ σφάλματος.

Ἔτσι, καὶ οἱ ἴδιοι εἰρηνεύουν μὲ τὸν ἑαυτό τους, ἀλλὰ καὶ ὁ ὀρθόδοξος λαὸς καθησυχάζει καὶ ἀναπαύεται πνευματικά.

Ἐλπίζουμε νὰ ὁμολογήσουν τὸ σφάλμα τους, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξουν πιὰ ἐπαναλήψεις παρόμοιες.

Εὐχαριστῶ.

Μὲ ἀγάπη Χριστοῦ,

Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδης

πηγή: Ορθόδοξος Τύπος,20/7/2012

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

ΣΥΝ  ΠΑΣΙ  ΤΟΙΣ  ΑΓΙΟΙΣ

--Ο Πρόλογος και ο Επίλογος εις τους «Βίους των Αγίων»

Προ της ελεύσεως του Σωτήρος Χριστού εις τον επίγειόν μας κόσμον, ημείς οι άνθρωποι ηξεύραμεν μόνον τον θάνατον, και ο θάνατος ημάς. Κάθε τι το ανθρώπινον ήτο διαπεποτισμένον με τον θάνατον, αιχμαλωτισμένον και κατανικημένον απ΄ αυτόν. Ο θάνατος μας ήτο πλησιέστερος και από τον εαυτόν μας και περισσότερον πραγματικός από ημάς τους ιδίους, δυνατώτερος, ασυγκρίτως δυνατώτερος, από κάθε άνθρωπον χωριστά και από όλους τους ανθρώπους μαζί. Η γη ήτο μία φρικαλέα φυλακή του θανάτου και ημείς ανίσχυροι δέσμιοι και δούλοι του (πρβλ. Εβρ. 2, 14-15).                                                                                           Μόνον με την έλευσιν του Θεανθρώπου Χριστού «η ζωή εφανερώθη», εφανερώθη «η ζωή η αιώνιος» εις τους απηλπισμένους θνητούς, τους αθλίους δούλους του θανάτου, ημάς (πρβλ. Α΄ Ιωάνν. 1,2). Αυτήν την «ζωήν αιώνιον» «εωράκαμεν τοις οφθαλμοίς ημών και αι χείρες ημών εψηλάφησαν», αυτήν ημείς οι χριστιανοί «μαρτυρούμεν και απαγγέλλομεν» προς πάντας (Α΄ Ιωάνν. 1, 1-2). Διότι ζώντες εν κοινωνία με τον Σωτήρα Χριστόν, ζώμεν ήδη εδώ εις την γην την αιωνίαν ζωήν (πρβλ. Α΄ Ιωάνν. 1,3). Από προσωπικήν μας εμπειρίαν το γνωρίζομεν: Ο Ιησούς Χριστός είναι «ο αληθινός Θεός και ζωή αιώνιος» (Α΄ Ιωάνν. 1,3). Δια τούτο και ήλθεν Αυτός εις τον κόσμον: δια να μας δείξη τον αληθινόν Θεόν και εν Αυτώ την αιωνίαν ζωήν (Α΄ Ιωάνν. 5,11). Εις τούτο και μόνον έγκειται η αληθινή, η πραγματική φιλανθρωπία: «ότι τον Υιόν αυτού τον Μονογενή απέσταλκεν ο Θεός εις τον κόσμον ίνα ζήσωμεν δι΄ Αυτού» (Α΄ Ιωάνν. 4,9)  και εν Αυτώ την αιωνίαν ζωήν. Δι΄ αυτό «ο έχων τον Υιόν έχει την ζωήν, ο μη έχων τον Υιόν του Θεού την ζωήν ουκ έχει» (Α΄ Ιωάνν. 5,12), αλλ΄ ευρίσκεται όλος εν τω θανάτω.                                                                                                             Η μόνη αληθινή ζωή μας, είναι η ζωή εν τω μόνω αληθινώ Θεώ και Κυρίω Ιησού Χριστώ, επειδή είναι εξ ολοκλήρου αιωνία και ισχυροτέρα του θανάτου. Διότι, πως δύναται να ονομασθή ζωή εκείνη, που είναι μολυσμένη από τον θάνατον και τελειώνει εις τον θάνατον; Όπως το μέλι, όταν αναμιχθή με το δηλητήριον δεν είναι πλέον μέλι, διότι μεταβάλλεται όλον εις δηλητήριον, έτσι και η ζωή, η οποία τελειώνει με τον θάνατον, δεν είναι πλέον ζωή. 

 Συνεχίζεται.  

π. Θεόδωρος Ζήσης. Ζ' Ματ. Η Αγ. Μαρία η Μαγδαληνή.

Δημοσιεύτηκε στις 22 Ιούλ 2012 από simeronwordpress

Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/AF3A177A.el.aspx

Religious perscutions of Christians in the world of Islam

  Pancretan Association of Theologians

In recent years both the Greek people - but also all those who have access to information media - are being frequently informed of the constantly increasing incidents of religious violence which result in the torture, the killing, or the compulsory expulsion of those fellow-men who convert to Christianity from Islam.

Acts such as these are reminiscent of the dark eras of the past, which all of us had hoped were long gone, never to return again. Unfortunately, apart from all the horrific social and psychological consequences for the societies upon which they are being inflicted, there are also exceptionally negative repercussions on the image of those countries that commit and foster such acts, including the image of their civilization and their religion, in the eyes of the whole world.

Όχι το ηττοπαθές ….αναμείνατε άχρι καιρού!

Σ΄ αυτές τις ώρες του κόσμου, όπως η σημερινή, που η αίρεση του Οικουμενισμού έχει και έκταση και βάθος, η μόνη σωτηρία είναι η αλήθεια, που πρέπει να λέγεται χωρίς φόβο και χωρίς πάθος υπέρ όλων και εναντίον όλων και να υπηρετείται αντί πάσης θυσίας! Όλα τα άλλα, δήθεν διαλλακτικά και ειρηνικά – «άχρι καιρού» – είναι παραπλανητικά, ηττοπαθή, υποκριτικά, καθαρές σοφιστείες του διαβόλου, για να τροχοπεδείται ο αγωνιστικός ζήλος, ν΄ αποκοιμίζονται οι πιστοί κι΄ οι υπηρέτες του διαβόλου να δρουν ανενόχλητα! Ας μεταφερθούμε στο Ναό του Σολομώντος στην εποχή του Χριστού : κόσμος πολύς, κίνηση μεγάλη, αλισιβερίσι ανθηρό, φωνές μικροπολητών, γέλια, χαρές, ατμόσφαιρα λαϊκού πανηγυριού, οι έμποροι τα οικονομούν, οι Ιερείς χαϊδεύουν ευτυχείς τα γένεια τους, οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι, εκεί, εγγυητές και φύλακες των Ιερών Παραδόσεων! Οπότε ξαφνικά, αυτή η «ωραία» ατμόσφαιρα διαταράσσεται βίαια! Κάποιος νέος, που το βλέμμα του βγάζει φωτιές, με φραγγέλιο στο χέρι, ορμά σ΄ όλο αυτό το πλήθος των πωλητών, των χρηματιστών, των εμπόρων, τους πετάει έξω, φωνάζοντας : «Άρατε ταύτα εντεύθεν!  Μη ποιείτε τον Οίκον του Πατρός μου οίκον εμπορίου»». Έτσι οι Ορθόδοξοι οικουμενιστές ομιλούν για φανατισμό και κατηγούν τους αγωνιζόμενους αντιοικουμενιστές «ζηλωτές»! Ω της υποκρισίας! Η Αγία Γραφή λέει για τα γεγονότα του Χριστού στο Ναό : «ο ζήλος του οίκου σου καταφάγεταί με» Αν ταυτίζετε τον «ζήλο» με τον φανατισμό, θεωρείτε λοιπόν φανατικό και τον Χριστό. Και τι άλλο σημαίνει «ζήλος» παρά αγώνα μες τα όλα, κι΄ όχι το ηττοπαθές ….αναμείνατε άχρι καιρού!

+ π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης : ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η διατύπωσις των δογμάτων.

Ο μόνος σκοπός της διατυπώσεως των δογμάτων από Οικουμενικάς και Τοπικάς Συνόδους ήτο και είναι η διαφύλαξις των πιστών εντός της θεραπευτικής αυτής αγωγής της καθάρεσως και του φωτισμού της καρδίας και του δοξασμού/θεώσεως και από κομπογιαννίτες μη ορθοδόξους και τυπικά ορθοδόξους ιατρούς. Τούτο επειδή "πάντες γαρ ήμαρτον και υστερούνται της δόξης του Θεού..." (Ρωμ. 3:23). Αι διατυπώσεις των δογμάτων ουδεμίαν σχέσιν έχουν με θεολογικόν ή φιλοσοφικόν στοχασμόν επάνω στα μυστήρια της Αγίας Τριάδος, της ενσαρκώσεως του Λόγου και της θεώσεως. Η αρώστεια του ανθρώπου συνίσταται εις τον σκοδασμόν του πνευματός εις την καρδίαν που αρχίζει να θεραπεύεται με την αδιάλυπτον προσευχήν, και όχι με στοχασμούς θεολογικο-φιλοσοφικούς. Τούτο διότι ουδεμία ομοιότης υπάρχει μεταξύ του ακτίστου Θεού και των κτισμάτων Του και "Θεόν φράσαι αδύνατον, νοήσαι δε αδυνατώτερον." Δια τούτο οι περί Θεού και ενσαρκώσεως στοχασμοί του Αυγουστίνου και των Φραγκο-Λατίνων και διαρμαρτυρομένων οπαδών του και όπως και οι στοχασμοί ορισμένων τυπικά ορθοδόξων "θεολόγων", γενόμενοι βάσει της analogia entis και της analogia fidei, είναι παντελώς ξένοι προς την Βιβιλικήν και Πατερικήν παράδοσιν. Σήμερον θεωρούνται μάλιστα ως γνώρισμα νοητικώς καθυστερουμένων τινων θρησκολήπτων.

Ο μόνος σκοπός των ορθοδόξων δογμάτων είναι η διαφύλαξις της οδού της εν Χριστώ θεραπείας μέσω της καθάρσεως και του φωτισμού της καρδίας και της θεώσεως των πιστών.

Συνεχίζεται.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος - Κυριακή Ζ' Ματθαίου.

Δημοσιεύτηκε στις 21 Ιούλ 2012 από simeronwordpress

Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/B1ABA583.el.aspx

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

 Ο άνθρωπος, που ειλικρινώς αναζητεί το νόημα και το φως της ζωής ευρίσκει πάντοτε ενέκφραστον πνευματικήν χαράν και ενθουσιασμόν και πνευματικά κίνητρα και ευρυτάτους ορίζοντας μέσα εις την μυστικήν και αγίαν Ορθόδοξον Εκκλησίαν. Δεν υπάρχει απελπισία και λύπη, αμφιβολία και σκότος, αμαρτία και θάνατος μέσα μου και μέσα σου, τα οποία δεν θα ηδυνάμεθα να αποδιώξωμεν με τας θαυμαστάς ορθοδόξους προσευχάς. Εάν το σκότος έχει καταλάβη την ψυχήν σου και συ, παράλυτος κατά το πνεύμα, είσαι βυθισμένος εις το σκότος, ιδού μία προσευχή, κλαύσε και δάκρυσε και θα σε βοηθήση: «Ο φωτισμός των εν σκότει κειμένων, η σωτηρία των απηλπισμένων, Ιησού Σώτερ μου, προς Σε ορθρίζω, Βασιλεύ του κόσμου, φώτισόν με τη ση λαμπρότητι!»… (Κανών ικετήριος εις τον Γλυκύτατον Ιησούν, ωδή ε΄). Έχεις σκοτισθή από τας πολλάς αμαρτίας; Ιδού το φάρμακον: «Ιησού γλυκύτατε, φώτισόν με τον εσκοτισμένον. Ιησού, το φως μου, φώτισόν με!»…  Εάν οι ακάθαρτοι και αισχροί λογισμοί ενοχλούν την καρδίαν σου, πρόστρεχε εις την προσευχήν και προσεύχου με δάκρυα: «Ιησού γλυκύτατε, φώτισον τους λογισμούς της καρδίας μου. Ιησού, το φως το άγιον, επίλαμψον επ΄ εμέ!»… Εάν δε πάλιν εις τους ορίζοντας της ψυχής σου εμφανίζονται τα πύρινα σύννεφα της ηδυπαθείας, κατέφευγε εις αυτήν την θαυμαστήν προσευχήν: «Ιησού γλυκύτατε, φώτισον τα αισθητήριά μου, εσκοτισμένα τοις πάθεσιν. Ιησού γλυκύτατε, φύλαξον την καρδίαν μου από επιθυμίας πονηράς!»… Και όταν όλα τα δεινά ορμήσουν από παντού επάνω σου, δια να σε ρίψουν εις σκότος, εις απόγνωσιν, εις θάνατον, τότε βόησον προς τον πανοικτίρμονα Κύριον: «Εν τω ουρανώ τα όμματα εκπέμπω μου της καρδίας, προς Σε Σωτήρ, σώσόν με ση επιλάμψει!» (Αναβαθμοί του β΄ ήχου, αντίφωνον α΄ ).

Συνεχίζεται.  

Λιούμπτσο Γκεοργκιέφσκι: «Σε ποιους κήρυξαν το Χριστιανισμό οι Κύριλλος και Μεθόδιος, στους Σλάβους ή στους Μακεδόνες;»

Ο αρχηγός του Λαϊκού Κόμματος VMRO-NP,  Λιούμπτσο Γκεοργκιέφσκι αντέδρασε  στην παρέμβαση της λεγόμενης «μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας» που προέτρεψε την κυβέρνηση των Σκοπίων να μην αλλάξει  το συνταγματικό όνομα της χώρας.

Σημειώνεται ότι στη συνεδρίαση της Συνόδου που έγινε στην πόλη των Σκοπίων αποφασίστηκε πως «πρέπει να επιμείνουμε στην προστασία της συνταγματικής ονομασίας γιατί σε μας τους «Μακεδόνες» δίνεται η αίσθηση ότι αποτελεί το παρελθόν μας και το μέλλον μας» γράφει το μήνυμα της Συνόδου που διανεμήθηκε μετά τη σύγκλισή της.

Ο Γκεοργκιέφσκι αντέδρασε άμεσα, δηλώνοντας  την προσπάθεια που γίνεται με την παραποίηση της ιστορίας και ρώτησε ποιος τελικά είναι ο ρόλος της εκκλησίας.

Ο πρόεδρος του VMRO-NP είπε ότι τα τελευταία 3-4 χρόνια η κυβέρνηση του Νίκολα Γκρούεφσκι, προχωρεί σε μια συστηματική παραποίηση της  Ιστορίας και προσπαθεί να μετασχηματίσει τους Σλάβους σε Μακεδόνες που έχουν, δήθεν, ρίζες από την Αρχαία Μακεδονία.

«Οι Σλάβοι επίσκοποι όταν επιδιώκουν να ενσωματώσουν  την αρχαία Μακεδονία διαγράφουν  πλήρως την αποστολή των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου, του Αγίου Ναούμ, του Αγίου Κλήμεντου.

Αν υπάρχει μια ιστορική σύνδεση με την ιστορία μας είναι η αποστολική διακονία αυτών των αγίων μας. Σε ποιους δίδαξαν οι Άγιοι; (Στους Μακεδόνες ή στους Σλάβους;) ποιους προσπάθησαν να γαλουχήσουν στον Χριστιανισμό; (τους Σλάβους ή τους Μακεδόνες;)

«Αφήνοντας να ρέει το μακεδονικό αίμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι σαν να ενστερνιζόμαστε το θεμέλιο της ελληνικής προπαγάνδας του 19^ου αιώνα, που είχε επικεφαλής τον Μητροπολίτη Καραβαγγέλη», είπε ο Γκεοργκιέφσκι.

Σύμφωνα με τον ίδιο η εμμονή στην αρχαιοποίηση της χώρας απομακρύνει το λαό από το Λόγο του Χριστού και τον επιστρέφει στην ειδωλολατρία, σημειώνει το σκοπιανό "Πλας ίνφο".

http://www.echedoros-a.gr

Στόχος ο Χριστός

Αγία Μαρία Μαγδαληνή (22 Ιουλίου)

Είναι εντυπωσιακός και συνάμα δαιμονικός ο τρόπος με τον οποίο διαστρέφεται η αλήθεια σχετικά με το πρόσωπο της Αγίας, την οποία τιμά σήμερα η Εκκλησία μας, αδελφοί μου. Πρόκειται για την Μυροφόρο και Ισαπόστολο Μαρία την Μαγδαληνή, ίσως το ποιο συζητημένο και κακοποιημένο πρόσωπο της Βιβλικής ιστορίας. Η Μαρία, συνδεόμενη αυθαίρετα και λανθασμένα με την λυτρωθείσα από την αγάπη και το έλεος του Χριστού, πόρνη της Ευαγγελικής διήγησης, χρησιμοποιείται στην εποχή μας από ευφάνταστους σκηνοθέτες και μυθιστοριογράφους ως η πλέον κατάλληλη πρωταγωνίστρια κινηματογραφικών ταινιών και σεναρίων, σχετιζόμενων με την ζωή και το πρόσωπο του Κυρίου. Σύμφωνα με αυτά, φέρεται ότι διατηρούσε πονηρές και εφάμαρτες σχέσεις με τον Χριστό, κατ’ άλλους δε ήταν δήθεν σύζυγος του Ιησού, με τον οποίο, μάλιστα, απέκτησαν και παιδιά. Δημιουργούν γύρω από το πρόσωπό της έναν καλοστημένο μύθο, σαν κι αυτούς που κατασκευάζουν οι τεχνίτες του θεάματος για να αυξήσουν το κοινό τους, κυρίως, όμως, τα κέρδη τους.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Eρμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

Τό ὅτι εἶναι ἀσυγκρίτως χειρότερο ἡ μνημόνευσις εἰς τά μυστήρια τοῦ αἱρετικοῦ, ἡ ἐκκλησιαστική κοινωνία και ἡ ἀναγνώρισίς του εἰς τύπον καί τόπον Χριστοῦ, ἀπό τον ἁπλό χαιρετισμό καί τήν εἴσοδό του στήν ἰδιωτική κατοικία μας, εἶναι ἡλίου φαεινότερο καί μόλις εἶναι ἀνάγκη νά το ἀναφέρωμε. Ἐπίσης ἡ διδασκαλία τῆς ἁγ. Γραφῆς, ὅτι δηλαδή μέ τόν ἁπλό χαιρετισμό καί τήν εἴσοδο στήν κατοικία μας ἔχομε κοινωνία μέ τήν αἵρεσι καί τά πονηρά ἔργα τοῦ αἱρετικοῦ, σημαίνει ὅτι πολύ περισσότερο ἔχομε κοινωνία μέ τήν αἵρεσι καί τόν αἱρετικό ἄν τόν μνημονεύσωμε στην Ἐκκλησία ἤ συμπροσευχηθοῦμε μαζί του ἤ τόν ἔχομε εἰς τύπον καί τόπον Χριστοῦ. Δι’ αὐτόν ἀκριβῶς τόν λόγο οἱ ὑπέρμαχοι τῆς δυνητικῆς θεωρίας τοῦ ἐν λόγῳ Κανόνος ἀναγκάσθηκαν νά κατασκευάσουν καί ἄλλη παρεμφερῆ διδασκαλία, ὅτι δηλαδή ἡ μνημόνευσις εἶναι ἁπλῶς εὐχή ὑπέρ ὑγείας καί μακροημερεύσεως τοῦ Ἐπισκόπου καί οὐδεμίαν ἄλλην θεολογική διάστασι ἔχει, ἐνῶ οἱ Πατέρες ὅπως ἀναφέραμε στήν σελίδα 207 διδάσκουν τό ἐντελῶς ἀντίθετο. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος στήν πρός Γαλάτας ἐπιστολή μέ ἀπόλυτη αὐστηρότητα διδάσκει τά ἑξῆς σχετικά με τήν σχέσι τῶν Ὀρθοδόξων μέ τούς αἱρετικούς: «ἀλλά και ἐάν ἡμεῖς ἤ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ’ ὅ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν ἀνάθεμα ἔστω · ὡς προειρήκαμεν, καί ἄρτι πάλιν λέγω · εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ’ ὅ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω» (Γαλ. α΄, 8,9). Αὐτό τό χωρίον τῆς ἁγ. Γραφῆς εἶναι ἴσως τό αὐστηρότερο ὡς πρός την διασφάλισι τῆς ἀληθείας καί τήν ἀπομάκρυνσί μας ἀπό αὐτούς πού διδάσκουν οἱανδήποτε αἵρεσι καί καινοτομία.

Συνεχίζεται.

Έχει διαστραφεί ο Πάπας, είναι διεστραμμένη η παπική θεολογία :

Έχουμε στην εποχή μας τις αιρέσεις του Παπισμού και του Προτεσταντισμού και για τις οποίες οι εκκλησιαστικοί μας ηγέτες σιωπούν. Πολύ  μεγάλη αίρεση ο Παπισμός, 21 καινοτομίας έχει: filioque, αλάθητο, πρωτείο του Πάπα, άζυμα, καθαρτήριο πυρ, του κόσμου τις αιρέσεις και πολύ χειρότερη αίρεση ο Προτεσταντισμός. Και εμείς τι κάνουμε απέναντι αυτών των αιρέσεων; 

Εμείς τον Πάπα τον ευλογούμε... 

Τον δεχόμαστε στην Αθήνα, στο Βουκουρέστι, στην Τιφλίδα, στην Κύπρο, τώρα και στη Μόσχα ετοιμάζεται να πάει, στην Κωνσταντινούπολη – «Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου», «άγιος αδελφός» ο αιρετικός Πάπας, τον οποίο ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός λέει «Τον Πάπα να καταράσθε». Οι Άγιοι καταρώνται, αναθεματίζουν τον Πάπα και οι δικοί μας ηγέτες σήμερα;  Που είναι το αποστολικό και πατερικό τους φρόνημα, που λέει «επιτιμάν αποτόμως τους αιρετικούς».

Τους Προτεστάντες;  Μετέχουμε μαζί τους στο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών». Είμαστε και εμείς ένα μικρό κομμάτι αυτού του παγκοσμίου συμβουλίου. Εκκλησίες οι Προτεστάντες! Οι αιρέσεις έγιναν Εκκλησίες, οι αιρετικοί οι βδελυκτοί έγιναν  Εκκλησίες και εμείς είμαστε μαζί με αυτούς και γινόμαστε και εμείς ένα μέρος αυτών των αιρέσεων.

Και τα λέω αυτά διότι παροξύνθηκα εις το πνεύμα διότι μου δόθηκε από το διαδίκτυο η εξής είδηση. Χρυσό μετάλλιο στον Πάπα από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η Αγιοτόκος Θεσσαλονίκη, η Θεσσαλονίκη του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, η οποία ανέθρεψε τόσους αγίους αντιπαπικούς και η Θεολογική της Σχολή στην οποία υπηρέτησα επί τέσσερις σχεδόν δεκαετίες ως καθηγητής – και ίσως τότε εξαιτίας και της παρουσίας μερικών εξ ημών τους παραδοσιακούς καθηγητάς δεν τολμούσαν να κάνουν αυτά που κάνουν σήμερα -  τώρα λοιπόν στην πόλη του Βατικανού αντιπροσωπεία του Τμήματος Θεολογίας του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης έδωσαν χρυσό μετάλλιο στον Πάπα. Και ο Πάπας περιχαρής, απευθύνθηκε προς τους παρευρισκόμενους λέγοντας ότι αισθάνθηκε βαθιά τιμή. Πλέον τον εξήγνισαν τον Πάπα, τον παρουσιάζουν ως ορθόδοξο, άξιο τιμής και άξιο σεβασμού.

Εγώ επικρίνω και ελέγχω πολύ αυστηρά αυτή την ενέργεια της αντιπροσωπείας αυτής της Θεολογικής Σχολής και αντίθετα επαινώ όλους αυτούς οι οποίοι προ δύο-δυόμιση ετών υπογράψαμε την «Ομολογία Πίστεως» εναντίον του Οικουμενισμού και εναντίον του Παπισμού. Την οποία Ομολογία της Πίστεως πολλές φορές και αυτές τις μέρες ο Οικουμενικός Πατριάρχης στο Άγιον Όρος την αναθεμάτισε. Και επέκρινε ο Πατριάρχης τους παραδοσιακούς μοναχούς, τους ζηλωτάς μοναχούς της Αγίας Λαύρας οι οποίοι κρατούν τις αποστολικές και πατερικές παραδόσεις. Απέναντι λοιπόν σε αυτόν τον άδικο, αθεμελίωτο έλεγχο που έκανε ο Πατριάρχης στους μοναχούς της Αγίας Λαύρας και σ’ όλους εμάς οι οποίοι υπογράψαμε την «Ομολογία Πίστεως», εγώ εδώ ένας ταπεινός πρεσβύτερος της Εκκλησίας του Χριστού, επόμενος όμως τοις αγίοις Πατράσι, επαινώ αυτούς οι οποίοι ακολουθούν τις αποστολικές και τις πατερικές παραδόσεις και κατακρίνω δριμέως αυτούς τους φοιτητάς τους αντιπροσώπους οι οποίοι πήγαν και ετίμησαν τον αιρετικό Πάπα, αντίθετα προς αυτό που ακούσαμε σήμερα:  «Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος». Χίλια χρόνια ο Πάπας και παραπάνω ακούει την αλήθεια. Πόσες φορές δικοί μας Πατέρες, ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, ο Μέγας Φώτιος, ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, πολλές φορές του είπαν ότι «κάνεις λάθος». Εντούτοις «ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος», έχει διαστραφεί ο Πάπας, είναι διεστραμμένη η παπική θεολογία, «καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος.

Πρωτοπρ. Θ. Ζήσης.