THE DESTRUCTION OF ASIA MINOR

In May 1919, the armies of  Greece entered the glorious and long suffering city of Smyrna. For a brief time it appeared that the extermination of the Hellenic race had ceased. During the First World War, the Young Turks began to murder the Hellenic populations in Asia Minor, along with the Armenians and the Assyrians.

Ultimately, Mustafa Kemal Pasha became an instrument of western imperialism and as such Turkish racism earned the unconditional assistance of the United States, Great Britain, France, and Italy as a flotilla of 27 Allied warships -including 3 American destroyers- looked on. The Turks soon proceeded to indulge in an orgy of pillage, rape and slaughter that the western powers anxious to protect  their oil and trade interests in Turkey, condoned by their silence and refusal to intervene.  The murderous psychopath Mustafa Kemal was aided by the western powers while the Greek Army in Asia Minor was cut off by an embargo imposed by the western powers. In September 1922, beautiful Smyrna was conquered by the Kemalists and burned. Over 100,000 Greeks and 30,000 Armenians were slaughtered.

Τουρκεμένο και ορφανό το Αϊβαλί

 

Του Άδωνη Παλληκαρίδη

 

Σαν ν' ακούς ακόμη τις οιμωγές των Ελλήνων κατοίκων στην προβλήτα και στους δρόμους Οι νέοι κάτοικοί του βολεύτηκαν με τα σπίτια και τα αρχοντικά των Ελλήνων. Έκτισαν νέο λιμάνι, αλλά διατήρησαν για τους περιηγητές την ομορφιά της παλιάς αποβάθρας…
Η ελληνική γλώσσα δεν χάθηκε τελείως, μιας και οι Τουρκοκρητικοί στα γειτονικά Μοσχονήσια μιλούν πολύ καλά ελληνικά. Επιβιβαστήκαμε από την προβλήτα της Μυτιλήνης για το Αϊβαλί. Τη ματωμένη πατρίδα των Ελλήνων προσφύγων, που εκδιώχθηκαν βίαια τον Αύγουστο του 1922.

κλικ στο Read more

Προφητεία Οσίου Νείλου του Μυροβλύτου (ΙΖ΄ αιων μ.Χ)

Κατά το 1900 έτος βαδίζοντας προς τον μεσασμόν του 8ου αιώνος άρχεται ο κόσμος του καιρού εκείνου να γίνεται αγνώριστος. Όταν πλησιάσει ο καιρός της ελεύσεως του Αντιχρίστου θα σκοτισθεί η διάνοια των ανθρώπων από τα πάθη της σαρκός και θα πλυθηνθή σφόδρα η ασέβεια και η ανομία, τότε άρχεται ο κόσμος να γίνεται αγνώριστος. Οι μορφαί των ανθρώπων θα μετασχηματίζονται και δεν θα γνωρίζονται οι άνδρες απ΄τας γυναίκας δια της αναισχύντου ενδυμασίας και των

Η συνέχεια, κλικ πιο κάτω στις αγγλικές λέξεις: Read more

Abba Macarios

Abba Macarios the Egyptian related the following incident to his disciples.

Once, while I was walking in the desert, I found a lifeless skull on the ground. I pushed it lightly with my staff and, to my amazement, I heard a voice from this skull. So bravely and without fear I asked the skull: "You, who are you?"

The skull answered me, as though it were a living person:

ΑΝ ΘΕΛΗΣ ΝΑ ΣΩΘΗΣ.

Ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος, μας λέγει:
«Εφ᾽ όσον αγωνίζεσαι και υπομένεις να δουλεύης στον
Κύριον, τόσον και η διάνοιά σου καθαρίζεται… Μόνον να θέλης
ειλικρινώς την σωτηρία σου, αυτό είναι αρκετόν. Διότι ο Κύριος, ως ισχυρός συνεργός, βοηθεί όσους εναγωνίως επιζητούν την σωτηρίαν της ψυχής τους».

Beheading of St. John the Baptist

The divine Baptist, the Prophet born of a Prophet, the seal of all the Prophets and beginning of the Apostles, the mediator between the Old and New Covenants, the voice of one crying in the wilderness, the God-sent Messenger of the incarnate Messiah, the forerunner of Christ's coming into the world (Isaiah 40:3; Mal. 3: 1); who by many miracles was both conceived and born; who was filled with the Holy Spirit while yet in his mother's womb; who came forth like another Elias the Zealot, whose life in the wilderness and divine zeal for God's Law he imitated: this divine Prophet, after he had preached the baptism of repentance according to God's command; had taught men of low rank and high how they must order their lives; had admonished those whom he baptized and had filled them with the fear of God, teaching them that no one is able to escape the wrath to come if he do not works worthy of repentance; had, through such preaching, prepared their hearts to receive the evangelical teachings of the Savior; and finally, after he had pointed out to the people the very Savior, and said, "Behold the Lamb of God, Which taketh away the sin of the world" (Luke 3:2-18; John 1: 29-36), after all this, John sealed with his own blood the truth of his words and was made a sacred victim for the divine Law at the hands of a transgressor.

΄Οσιος Θεόδωρος ο Στουδίτης :

ΕΓΚΩΜΙΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΠΟΤΟΜΗΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

.......  Στη γιορτή των γενεθλίων του Ηρώδη, ανάμεσα στους καλεσμένους, χόρεψε η κόρη της Ηρωδιάδας και άρεσε στον Ηρώδη, γι' αυτό και της υποσχέθηκε με όρκο, πως θα της χαρίσει, ο,τι κι αν του ζητήσει». Κι εκείνη την ημέρα, που όφειλε να αναπέμπει δοξολογία στο Θεό, που τον οδήγησε στο φως αυτής της ζωής, εκείνος προτίμησε το έργο του σκότους. Γιατί η περίσταση εκείνη ήταν ευκαιρία για χαρά πνευματική και όχι για χορό και μάλιστα γυναικώδη ενώπιον ανδρών.

Η συνέχεια, κλικ πιο κάτω : Read more

Cherubic Hymn-Theodoros Vasilikos-Our Home

In english :

We who mysticly represent the cheroubim, sing the thrice holy hymn to the life giving Trinity, let us lay aside all the cares of life, that we may receive Him, receive Him Who is the King of all.....

For those who want to chant this in Greek here you go:

I ta cherouvin, Mystikos ikoni zondes, ke ti zoopio, Triadhi ton trisayion. Imnon, prosadhondes. pasan tin viotikin apothometha merimnan, Pasan merimnan, os ton Vasilea ton olon ipodhexomeni......

This is stunningly beautiful and deeply spiritual. One doesn't even need to understand the words to feel the Spirit and mystery embedded in this chant along with the breathtaking pictures of our universe. It simply speaks to the heart and soul....

Abba Antonios :

Abba Antonios, pondering the ways of God, once asked:

"Lord, how does it happen that many live very few years and yet others reach a ripe old age?
And how is it that some live in poverty while others are rich? And how is it that the unjust continue to grow richer and the just are poor?"
Then he heard a voice say to him:
"Antonios, watch yourself, for those things which you ask about belong to the inscrutable ways of God's wisdom and it is not to your benefit to learn of them."

Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος : Λόγος 40ος.

Εκείνος που ζητά και χτυπά την θύρα και αιτεί μέχρις τέλους (Ματθ. 7,8 ) σύμφωνα με το λόγο του Κυρίου, επιτυγχάνει τα αιτήματά του. Μόνο ας έχει θάρρος να ζητά αδιάλειπτα με το νου και με το στόμα, και να επιμένει ανένδοτα στη σωματική λατρεία του Θεού, χωρίς να περιπλέκεται στα κοσμικά πράγματα, ούτε να ευχαριστείται με τα πάθη της κακίας. Γιατί είναι αψευδής Εκείνος που είπε: «Κάθε τι που θα μου ζητήσετε στην προσευχή με πίστη, θα το λάβετε»(Ματθ. 21, 22). Εκείνοι τώρα που λένε ότι και αν κάνει κανείς όλα τα διαταγμένα, αλλά δε λάβει τη θεία χάρη σ' αυτόν τον κόσμο, δεν ωφελήθηκε τίποτε, νομίζουν και λένε εσφαλμένα και ασύμφωνα με τις θείες Γραφές. Γιατί δεν είναι άδικος ο Θεός, ώστε όταν εμείς κατορθώσομε ό,τι απαιτείται από μας, Αυτός να μην κάνει ό,τι αφορά Εκείνον. Φρόντιζε μονάχα τότε, όταν η ψυχή θα χωρίζεται από το άθλιο αυτό σώμα, να βρεθείς αγωνιζόμενος, γεμάτος σπουδή κι απαντοχή της θείας υποσχέσεως, καρτερικός, γεμάτος πίστη, και να ζητάς με διάκριση. Και εγώ σου λέω, και πίστεψέ το, ότι θα φύγεις από τη ζωή με χαρά, θα έχεις παρρησία και θα αποδειχθείς άξιος της βασιλείας. Γιατί ένας τέτοιος άνθρωπος βρίσκεται ήδη σε κοινωνία με το Θεό ανεπαίσθητα, με την πίστη δηλαδή και την προθυμία. Όπως δηλαδή εκείνος που βλέπει μιά γυναίκα με πονηρή επιθυμία, ήδη έχει διαπράξει μέσα του μοιχεία μ' αυτήν(Ματθ. 5, 28), και μ' όλο που δε μολύνθηκε στο σώμα, θεωρείται ήδη μοιχός, έτσι και εκείνος που αποστράφηκε με την καρδιά του τα πονηρά και συνδέεται με τον Κύριο με πόθο και αναζήτηση, με επιμονή και θεοφιλή διάθεση, βρίσκεται ήδη κάπως σε κοινωνία με το Θεό, και έχει λάβει μεγάλο δώρο από Αυτόν το να επιμένει στην προσευχή και στον καλό ζήλο και στη φιλάρετη ζωή. Αν ακόμη και ένα ποτήρι κρύο νερό που δίνομε δε μένει χωρίς μισθό(Ματθ. 10, 42), πόσο περισσότερο δε θα δώσει ο Θεός ό,τι υποσχέθηκε σ' εκείνους που είναι προσηλωμένοι σ΄ Αυτόν μέρα και νύκτα και τον παρακαλούν;

Άγιος Ι. Χρυσόστομος: Περί Αντιχρίστου.

«Μή τις υμάς εξαπατήσει κατά μηδένα τρόπον ότι εάν μη έλθη η αποστασία πρώτον καί αποκαλυφθή ο άνθρωπος τής αμαρτίας, ο υιός της απωλείας, ο αντικείμενος και υπεραιρόμενος επί πάντα λεγόμενον Θεόν ή σέβασμα, ώστε εις τον ναόν του Θεού ως Θεόν καθίσαι, αποδεικνύοντα εαυτόν ότι εστί Θεόν».
Εδώ ομιλεί περί του Aντιχρίστου και aποκαλύπτει μεγάλα μυστήρια. Τι είναι η αποστασία;

Συνέχεια κλικ κάτω στο: Read more

Two Forms of Robbery : Saint John Chrysostom.

The rich usually imagine that, if they do not physi­cally rob the poor, they are committing no sin. But the sin of the rich consists in not sharing their wealth with the poor. In fact, the rich person who keeps all his wealth for himself is committing a form of robbery. The reason is that in truth all wealth comes from God, and so belongs to everyone equally. The proof of this is all around us. Look at the succulent fruits which the trees and bushes produce. Look at the fertile soil which yields each year such an abundant harvest. Look at the sweet grapes on the vines, which give us wine to drink. The rich may claim that they own many fields in which fruits and grain grow; but it is God who causes seeds to sprout and mature. The duty of the rich is to share the harvest of their fields with all who work in them and with all in need.

Source: Fr. Peter-Michael Preble

Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής : ΟΛΑ ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.

Πρέπει συνεχώς να θυμόμαστε ότι στον κόσμον όπου ζούμε τίποτε δεν γίνεται τυχαία, αλλά με την παραχώρηση του Θεού. Αυτό μας διδάσκει ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής («Φιλοκαλία» Β´ τόμος) λέγοντας τα εξής:

«Χωρίς την παραχώρηση του Θεού και αυτοί ακόμα οι δαίμονες δεν μπορούν να υπηρετήσουν τον διάβολον. Γιατί αυτός ο ίδιος ο Θεός επιτρέπει με την πρέπουσα φιλάνθρωπη και αγαθή πρόνοια στον διάβολο να επιφέρη με τους υπηρέτες του δαίμονες, διάφορες τιμωρίες. Αυτό το φανερώνει καθαρά η ιστορία του Ιώβ, που γράφει ότι δεν μπορούσε διόλου ο διάβολος να πλησιάση τον Ιώβ χωρίς την θέληση του Θεού».

Ό,τι μας συμβαίνει σε αυτήν την ζωή, γίνεται πάντοτε με την παραχώρηση του Θεού, που όλους μας αγαπά και θέλει να μας σώση.

John Karmiris: “The Ecclesiology of the Three Hierarchs,”

.......The mystery of the Church . . . is accepted by Christians on faith, and for this reason was included in the ninth article of our holy Creed as an object of faith, following directly the confession of our faith in the Father, the Son, and the

Holy Spirit. That is, since the Church traces its origin and creation to the one Triadic, true God, being united with the Son and having the Holy Spirit as its soul, which effects the salvation of men in and through the Church, with good

reason did the holy Fathers of the second Ecumenical Synod, among them Saint Gregory, ‘Spokesman of the Divine’ (theologos) . . . ordain that Christians confess their faith first in the Father, the Son, and the Holy Spirit, and immediately thereafter in ‘one, holy, catholic, and apostolic Church,’ in the sense that it is the very body of Christ, or the mystery of Christ which is perpetuated in history,

or rather Christ Himself, Who exists eternally in the bosom of the Father and Who, when the time had fully come, became man and is ever with us and lives and acts and saves and extends into the ages, and to Whom, therefore, the faith

of Christians refers, indirectly through the Church.

Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής:

Πώς μπορεί να απομακρύνει ο άνθρωπος από την ψυχή του την κενοδοξία και την υπερηφάνεια;

Η κενοδοξία εξαφανίζεται από την καρδιά του ανθρώπου με την μυστική απόκτηση των αρετών, ενώ η υπερηφάνεια με τον αγώνα του άνθρωπου για να απόκτηση την ομοίωση με τον Θεό (Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής).

Ο ίδιος άγιος Πατήρ λέγει:

"Δεν είναι μικρός ο πόλεμος, που χρειάζεται για να λυτρωθεί κανείς από την κενοδοξία, ο οποίος συνίσταται στην εσωτερική απόκτηση των αρετών και την συχνή προσευχή. Το σημείο της απελευθερώσεως απ' αυτά τα πάθη είναι όταν κανείς δεν κρατάει κακία γι' αυτούς που τον δυσφημούν".

Πηγή : ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΝΙΑΤΑ

GERONTIKON

Several brothers went to Abba Antonios to relate to him certain visions which they beheld and to ascertain from him
whether the visions were true or of demonic origin. They had along with them a small donkey which died on the way.
Just as they reached Abba Antonios, he, expecting them, said: "How did the little donkey die on the road?"

"How did you know this, Abba?" they said to him.

"The demons revealed it to me."

And they answered him: "It is for this reason that we came to see you, for fear of being deceived, since we see visions and many times they come true."

Thus, with the foregoing example of the donkey, the elder made it known to them that their visions came forth from the demons.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος : ΠΩΣ ΔΙΩΧΝΕΙΣ ΤΗΝ ΛΥΠΗ.

Στον «Λόγον Ζ´περί ομοουσίου» ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
γράφει μεταξύ άλλων:

«Δεν υπάρχει τίποτε πιο δυνατόν από την προσευχή, ούτε ισάξιον…
Όταν ο άνθρωπος προσεύχεται με αφοσίωση την ώρα της προσευχής δεν έχει καμμιά σχέση με την παρούσα ζωή. Και αν ακόμα βράζη μέσα του ο θυμός, καταπραϋνεται εύκολα, κι αν τον φλογίζη η επιθυμία σβήνεται, και αν τον λιώνη ο φθόνος, διώχνεται με μεγάλη ευκολία.
Όπως ακριβώς, μόλις ανατείλουν οι ακτίνες του ήλιου, όλα τα θηρία φεύγουν και κρύβονται στις φωλιές τους, έτσι συμβαίνει και με την προσευχή. Μόλις βγη από το στόμα μας, σαν άλλη ακτίνα του ηλίου, φωτίζεται η σκέψη και όλα τα άλογα και άγρια πάθη δραπετεύουν και φεύγουν και σαν άλλα θηρία κρύβονται στις φωλιές τους, αρκεί μόνον να προσευχόμαστε με αφοσίωση, με ψυχή άγρυπνη και με σκέψη νηφάλια. Η προσευχή απομακρύνει κάθε λύπη, είναι η βάση της ευθυμίας, η αφορμή για συνεχή πνευματική ηδονή, η μητέρα της φιλοσοφημένης ζωής».

Γι’ αυτό προσευχή και πάλι προσευχή.

Ἱερομόναχος Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς :

.....Ἐδῶ ὅμως πρέπει νά τονισθῆ ὅτι τό νά περιμένη κανείς πλήρη ἕνωσι ὑπό τήν ἔννοια τοῦ κοινοῦ ποτηρίου εἶναι πλάνη, διότι αὐτή εἶναι ἡ πρακτική καί, θά λέγαμε, ἐξωτερική πλευρά τῆς ἑνώσεως. Ἡ πραγματική πλευρά εἶναι ἡ θεολογική καί αὐτή ἔχει γίνει.

Ξεκίνησε συνοδικά μέ τήν ἄρσι τῶν ἀναθεμάτων μέ τούς Παπικούς τό 1965 καί ὁλοκληρώθηκε στό Μπελαμέντ τοῦ Λιβάνου τό 1993 μέ τήν ἀναγνώρισι τῶν μυστηρίων τῶν Παπικῶν.

Στό Μπελαμέντ λοιπόν τοῦ Λιβάνου ἀπεφασίστηκαν καί ὑπεγράφησαν μεταξύ ἄλλων τά ἑξῆς:

«Ἑκατέρωθεν ἀναγνωρίζεται ὅτι ὅσα ἐνεπιστεύθη ὁ Χριστός εἰς τήν Ἐκκλησία Του -ὁμολογία τῆς ἀποστολικῆς πίστεως, μετοχή εἰς τά αὐτά μυστήρια, κυρίως εἰς τήν μίαν ἱερωσύνην τήν τελοῦσαν τήν μίαν θυσίαν τοῦ Χριστοῦ, ἀποστολική διαδοχή τῶν Ἐπισκόπων– δέν δύνανται να θεωρηθοῦν ὡς ἀποκλειστική ἰδιοκτησία μιᾶς τῶν ἡμετέρων Ἐκκλησιῶν. Εἶναι σαφές ὅτι ἐντός τοῦ πλαισίου τούτου ἀποκλείεται πᾶς ἀναβαπτισμός. Διά τοῦτον ἀκριβῶς τόν λόγον ἡ Καθολική Ἐκκλησία καί ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀναγνωρίζουν ἑαυτάς ἀμοιβαίως ὡς ἀδελφάς Ἐκκλησίας ἀπό κοινοῦ ὑπευθύνους διά τήν τήρησιν τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ πιστότητι πρός τήν θείαν οἰκονομίαν, ἰδιαίτατα ὡς πρός τήν ἑνότητα...».

Δηλαδή μέ ἁπλά λόγια ἀναγνωρίσαμε καί συνυπεγράψαμε μέ τούς Παπικούς ὅτι, ἐκεῖ πού εὑρίσκονται καί μέ τίς αἱρέσεις πού κουβαλοῦν, ἔχουν ἔγκυρα μυστήρια, ἱερωσύνη, εἶναι ἀδελφή Ἐκκλησία, ὅπως οἱ ἄλλες Ὀρθόδοξες τοπικές καί συνυπεύθυνη διά τήν πορεία τῆς Ἐκκλησίας διαχρονικῶς κλπ. Ὅταν λοιπόν ἀναγνωρίζομε ὅτι καί ἐδῶ στήν Ὀρθοδοξία καί ἐκεῖ στόν Παπισμό ὑπάρχει τό ἅγιον Πνεῦμα τό ὁποῖον τελεῖ τά μυστήρια, τί ἄλλο χρειάζεται διά νά εἴμεθα ἑνωμένοι; Καί διά ποῖον ἐπί πλέον λόγο οἱ Παπικοί νά ἀπαρνηθοῦν τίς αἱρέσεις των καί νά ἔλθουν στήν Ὀρθοδοξία; Δέν εἶναι ἀρκετή ἡ παρουσία τοῦ ἁγίου Πνεύματος νά τούς βεβαιώση ὅτι βαδίζουν σωστά; Ἄν τώρα κάποιοι ἀφελεῖς περιμένουν τό λεγόμενο κοινό ποτήριο διά νά ἀποτειχισθοῦν ἀπό τούς ἀποστάτες Ὀρθοδόξους Ἐπισκόπους, αὐτό σημαίνει ὅτι οἱ ἀποστάτες αὐτοί Ἐπίσκοποι παίζουν καλά τόν ρόλο των διά νά μᾶς ἀποκοιμίζουν μέ τόν ὑπνωτικό τοῦ κοινοῦ ποτηρίου. Εἶναι λυπηρό ὅμως τό ὅτι καί οἱ ἁγιορεῖτες Πατέρες, οἱ ὁποῖοι τότε μέ τήν ἄρσι μόνο τῶν ἀναθεμάτων εἶχαν διακόψει οἱ πλεῖστοι ἐπί τριετία τήν μνημόνευσι τοῦ Ἀθηναγόρα, τώρα μετά τήν ἀπόφασι τοῦ Μπελαμέντ (καί τά τόσα ἄλλα) σιωποῦν καί συνοδοιποροῦν μέ τούς ἀποστάτες.

Πηγή : http://agiooros.org/

Abba Antonios said:

 "The time is coming when people will be seized by manias and will behave like madmen.
And if they see anyone acting reasonably, they will rise up against him saying: 'You are insane.'
And they will have accurately said this to him, for he will not be like them."

ΌσιοςΗσύχιος

Κάποτε, τον όσιο Ησύχιο τον ρώτησε ο ηγούμενος του μοναστηριού, πώς έχει στην υγεία του. Ο Ησύχιος απάντησε πως αισθάνεται πολύ κουρασμένος.

- Κάνω μια επίπονη και σκληρή εργασία. Μέρα και νύχτα αγωνίζομαι να τιθασεύσω δύο γεράκια, να εκπαιδεύσω δυο λαγούς, να πειθαρχήσω δύο αετούς, να φυλάξω άγρυπνα έναν δράκοντα, να θηριομαχήσω με ένα λιοντάρι και να περιποιηθώ έναν άρρωστο άνθρωπο. Αυτός είναι ο αγώνας μου.

Παράξενα πράγματα, έλεγε ο όσιος Ησύχιος!

- Και τι σημαίνουν όλα αυτά; ρώτησε και πάλι με κάποια περιέργεια ο ηγούμενος.

- Τα δυο γεράκια είναι τα μάτια μου. Τα μάτια μου δεν πρέπει να δουν τίποτε που να με βλάψει. Οι δυο λαγοί είναι τα πόδια μου, που πρέπει να τα εκπαιδεύσω να περπατούν στο δρόμο του Θεού. Οι δυο αετοί είναι τα δυο μου χέρια, που δεν πρέπει ποτέ να αδικούν και να βιαιοπραγούν. Δράκοντας είναι η γλώσσα μου, που πρέπει να δαμάσω για να ομιλεί, όταν πρέπει και σιωπά όταν επιβάλλεται. Λιοντάρι είναι η καρδιά μου, που κάθε τόσο επαναστατεί και αρνείται να πειθαρχήσει σʼΕκείνον που την έπλασε. Άρρωστος είναι ο εαυτός μου, που δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια του.

St. Justin (Popovich) : The Inward Mission of Our Church

Bringing About Orthodoxy

It is very, very difficult indeed for infinite and eternal life to make its way into the human soul—so narrow—and even into the narrower human body. Held behind bars, the inhabitants of this earth suspiciously stand their ground against anything coming from without. Cast into this prison of time and space they are unable—from atavism or perhaps from inertia—to bear being penetrated by something outlasting time, outlying space, something which surpasses these, and is eternal. Such an invasion is considered to be aggression towards them and they respond with war. A man, given the fact that he is being corrupted by the "moth" of time, does not like the intrusion of eternity into his life and is not easily able to adapt himself to it. He often considers this intrusion to be sheer unforgivable insolence. At certain times he might become a hardened rebel against eternity because in the face of it he perceives his own minuteness; at others he even experiences fierce hatred towards it because he views it through such a human prism, one that is all too earthbound, all too worldly.

Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.

Ο Άγιος Ισαὰκ ο Σύρος γράφει στα «Ασκητικά» του (Λόγος ΝΣΤ/) τα εξής:

«Τρεις τρόποι υπάρχουν, δια των οποίων κάθε λογική ψυχή μπορεί να προσεγγίση τον Θεόν. Ή δια της θερμότητας της πίστεως, ή δια του φόβου του Θεού, ή δια της παιδείας του Κυρίου. Κανένας δεν μπορεί να προσεγγίση την αγάπη του Θεού, αν δεν προηγηθή ένας από τους τρεις τούτους τρόπους».

Διαλέξετε.