John Karmiris: “The Ecclesiology of the Three Hierarchs,”

.......The mystery of the Church . . . is accepted by Christians on faith, and for this reason was included in the ninth article of our holy Creed as an object of faith, following directly the confession of our faith in the Father, the Son, and the

Holy Spirit. That is, since the Church traces its origin and creation to the one Triadic, true God, being united with the Son and having the Holy Spirit as its soul, which effects the salvation of men in and through the Church, with good

reason did the holy Fathers of the second Ecumenical Synod, among them Saint Gregory, ‘Spokesman of the Divine’ (theologos) . . . ordain that Christians confess their faith first in the Father, the Son, and the Holy Spirit, and immediately thereafter in ‘one, holy, catholic, and apostolic Church,’ in the sense that it is the very body of Christ, or the mystery of Christ which is perpetuated in history,

or rather Christ Himself, Who exists eternally in the bosom of the Father and Who, when the time had fully come, became man and is ever with us and lives and acts and saves and extends into the ages, and to Whom, therefore, the faith

of Christians refers, indirectly through the Church.

Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής:

Πώς μπορεί να απομακρύνει ο άνθρωπος από την ψυχή του την κενοδοξία και την υπερηφάνεια;

Η κενοδοξία εξαφανίζεται από την καρδιά του ανθρώπου με την μυστική απόκτηση των αρετών, ενώ η υπερηφάνεια με τον αγώνα του άνθρωπου για να απόκτηση την ομοίωση με τον Θεό (Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής).

Ο ίδιος άγιος Πατήρ λέγει:

"Δεν είναι μικρός ο πόλεμος, που χρειάζεται για να λυτρωθεί κανείς από την κενοδοξία, ο οποίος συνίσταται στην εσωτερική απόκτηση των αρετών και την συχνή προσευχή. Το σημείο της απελευθερώσεως απ' αυτά τα πάθη είναι όταν κανείς δεν κρατάει κακία γι' αυτούς που τον δυσφημούν".

Πηγή : ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΝΙΑΤΑ

GERONTIKON

Several brothers went to Abba Antonios to relate to him certain visions which they beheld and to ascertain from him
whether the visions were true or of demonic origin. They had along with them a small donkey which died on the way.
Just as they reached Abba Antonios, he, expecting them, said: "How did the little donkey die on the road?"

"How did you know this, Abba?" they said to him.

"The demons revealed it to me."

And they answered him: "It is for this reason that we came to see you, for fear of being deceived, since we see visions and many times they come true."

Thus, with the foregoing example of the donkey, the elder made it known to them that their visions came forth from the demons.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος : ΠΩΣ ΔΙΩΧΝΕΙΣ ΤΗΝ ΛΥΠΗ.

Στον «Λόγον Ζ´περί ομοουσίου» ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
γράφει μεταξύ άλλων:

«Δεν υπάρχει τίποτε πιο δυνατόν από την προσευχή, ούτε ισάξιον…
Όταν ο άνθρωπος προσεύχεται με αφοσίωση την ώρα της προσευχής δεν έχει καμμιά σχέση με την παρούσα ζωή. Και αν ακόμα βράζη μέσα του ο θυμός, καταπραϋνεται εύκολα, κι αν τον φλογίζη η επιθυμία σβήνεται, και αν τον λιώνη ο φθόνος, διώχνεται με μεγάλη ευκολία.
Όπως ακριβώς, μόλις ανατείλουν οι ακτίνες του ήλιου, όλα τα θηρία φεύγουν και κρύβονται στις φωλιές τους, έτσι συμβαίνει και με την προσευχή. Μόλις βγη από το στόμα μας, σαν άλλη ακτίνα του ηλίου, φωτίζεται η σκέψη και όλα τα άλογα και άγρια πάθη δραπετεύουν και φεύγουν και σαν άλλα θηρία κρύβονται στις φωλιές τους, αρκεί μόνον να προσευχόμαστε με αφοσίωση, με ψυχή άγρυπνη και με σκέψη νηφάλια. Η προσευχή απομακρύνει κάθε λύπη, είναι η βάση της ευθυμίας, η αφορμή για συνεχή πνευματική ηδονή, η μητέρα της φιλοσοφημένης ζωής».

Γι’ αυτό προσευχή και πάλι προσευχή.

Ἱερομόναχος Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς :

.....Ἐδῶ ὅμως πρέπει νά τονισθῆ ὅτι τό νά περιμένη κανείς πλήρη ἕνωσι ὑπό τήν ἔννοια τοῦ κοινοῦ ποτηρίου εἶναι πλάνη, διότι αὐτή εἶναι ἡ πρακτική καί, θά λέγαμε, ἐξωτερική πλευρά τῆς ἑνώσεως. Ἡ πραγματική πλευρά εἶναι ἡ θεολογική καί αὐτή ἔχει γίνει.

Ξεκίνησε συνοδικά μέ τήν ἄρσι τῶν ἀναθεμάτων μέ τούς Παπικούς τό 1965 καί ὁλοκληρώθηκε στό Μπελαμέντ τοῦ Λιβάνου τό 1993 μέ τήν ἀναγνώρισι τῶν μυστηρίων τῶν Παπικῶν.

Στό Μπελαμέντ λοιπόν τοῦ Λιβάνου ἀπεφασίστηκαν καί ὑπεγράφησαν μεταξύ ἄλλων τά ἑξῆς:

«Ἑκατέρωθεν ἀναγνωρίζεται ὅτι ὅσα ἐνεπιστεύθη ὁ Χριστός εἰς τήν Ἐκκλησία Του -ὁμολογία τῆς ἀποστολικῆς πίστεως, μετοχή εἰς τά αὐτά μυστήρια, κυρίως εἰς τήν μίαν ἱερωσύνην τήν τελοῦσαν τήν μίαν θυσίαν τοῦ Χριστοῦ, ἀποστολική διαδοχή τῶν Ἐπισκόπων– δέν δύνανται να θεωρηθοῦν ὡς ἀποκλειστική ἰδιοκτησία μιᾶς τῶν ἡμετέρων Ἐκκλησιῶν. Εἶναι σαφές ὅτι ἐντός τοῦ πλαισίου τούτου ἀποκλείεται πᾶς ἀναβαπτισμός. Διά τοῦτον ἀκριβῶς τόν λόγον ἡ Καθολική Ἐκκλησία καί ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀναγνωρίζουν ἑαυτάς ἀμοιβαίως ὡς ἀδελφάς Ἐκκλησίας ἀπό κοινοῦ ὑπευθύνους διά τήν τήρησιν τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ πιστότητι πρός τήν θείαν οἰκονομίαν, ἰδιαίτατα ὡς πρός τήν ἑνότητα...».

Δηλαδή μέ ἁπλά λόγια ἀναγνωρίσαμε καί συνυπεγράψαμε μέ τούς Παπικούς ὅτι, ἐκεῖ πού εὑρίσκονται καί μέ τίς αἱρέσεις πού κουβαλοῦν, ἔχουν ἔγκυρα μυστήρια, ἱερωσύνη, εἶναι ἀδελφή Ἐκκλησία, ὅπως οἱ ἄλλες Ὀρθόδοξες τοπικές καί συνυπεύθυνη διά τήν πορεία τῆς Ἐκκλησίας διαχρονικῶς κλπ. Ὅταν λοιπόν ἀναγνωρίζομε ὅτι καί ἐδῶ στήν Ὀρθοδοξία καί ἐκεῖ στόν Παπισμό ὑπάρχει τό ἅγιον Πνεῦμα τό ὁποῖον τελεῖ τά μυστήρια, τί ἄλλο χρειάζεται διά νά εἴμεθα ἑνωμένοι; Καί διά ποῖον ἐπί πλέον λόγο οἱ Παπικοί νά ἀπαρνηθοῦν τίς αἱρέσεις των καί νά ἔλθουν στήν Ὀρθοδοξία; Δέν εἶναι ἀρκετή ἡ παρουσία τοῦ ἁγίου Πνεύματος νά τούς βεβαιώση ὅτι βαδίζουν σωστά; Ἄν τώρα κάποιοι ἀφελεῖς περιμένουν τό λεγόμενο κοινό ποτήριο διά νά ἀποτειχισθοῦν ἀπό τούς ἀποστάτες Ὀρθοδόξους Ἐπισκόπους, αὐτό σημαίνει ὅτι οἱ ἀποστάτες αὐτοί Ἐπίσκοποι παίζουν καλά τόν ρόλο των διά νά μᾶς ἀποκοιμίζουν μέ τόν ὑπνωτικό τοῦ κοινοῦ ποτηρίου. Εἶναι λυπηρό ὅμως τό ὅτι καί οἱ ἁγιορεῖτες Πατέρες, οἱ ὁποῖοι τότε μέ τήν ἄρσι μόνο τῶν ἀναθεμάτων εἶχαν διακόψει οἱ πλεῖστοι ἐπί τριετία τήν μνημόνευσι τοῦ Ἀθηναγόρα, τώρα μετά τήν ἀπόφασι τοῦ Μπελαμέντ (καί τά τόσα ἄλλα) σιωποῦν καί συνοδοιποροῦν μέ τούς ἀποστάτες.

Πηγή : http://agiooros.org/

Abba Antonios said:

 "The time is coming when people will be seized by manias and will behave like madmen.
And if they see anyone acting reasonably, they will rise up against him saying: 'You are insane.'
And they will have accurately said this to him, for he will not be like them."

ΌσιοςΗσύχιος

Κάποτε, τον όσιο Ησύχιο τον ρώτησε ο ηγούμενος του μοναστηριού, πώς έχει στην υγεία του. Ο Ησύχιος απάντησε πως αισθάνεται πολύ κουρασμένος.

- Κάνω μια επίπονη και σκληρή εργασία. Μέρα και νύχτα αγωνίζομαι να τιθασεύσω δύο γεράκια, να εκπαιδεύσω δυο λαγούς, να πειθαρχήσω δύο αετούς, να φυλάξω άγρυπνα έναν δράκοντα, να θηριομαχήσω με ένα λιοντάρι και να περιποιηθώ έναν άρρωστο άνθρωπο. Αυτός είναι ο αγώνας μου.

Παράξενα πράγματα, έλεγε ο όσιος Ησύχιος!

- Και τι σημαίνουν όλα αυτά; ρώτησε και πάλι με κάποια περιέργεια ο ηγούμενος.

- Τα δυο γεράκια είναι τα μάτια μου. Τα μάτια μου δεν πρέπει να δουν τίποτε που να με βλάψει. Οι δυο λαγοί είναι τα πόδια μου, που πρέπει να τα εκπαιδεύσω να περπατούν στο δρόμο του Θεού. Οι δυο αετοί είναι τα δυο μου χέρια, που δεν πρέπει ποτέ να αδικούν και να βιαιοπραγούν. Δράκοντας είναι η γλώσσα μου, που πρέπει να δαμάσω για να ομιλεί, όταν πρέπει και σιωπά όταν επιβάλλεται. Λιοντάρι είναι η καρδιά μου, που κάθε τόσο επαναστατεί και αρνείται να πειθαρχήσει σʼΕκείνον που την έπλασε. Άρρωστος είναι ο εαυτός μου, που δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια του.

St. Justin (Popovich) : The Inward Mission of Our Church

Bringing About Orthodoxy

It is very, very difficult indeed for infinite and eternal life to make its way into the human soul—so narrow—and even into the narrower human body. Held behind bars, the inhabitants of this earth suspiciously stand their ground against anything coming from without. Cast into this prison of time and space they are unable—from atavism or perhaps from inertia—to bear being penetrated by something outlasting time, outlying space, something which surpasses these, and is eternal. Such an invasion is considered to be aggression towards them and they respond with war. A man, given the fact that he is being corrupted by the "moth" of time, does not like the intrusion of eternity into his life and is not easily able to adapt himself to it. He often considers this intrusion to be sheer unforgivable insolence. At certain times he might become a hardened rebel against eternity because in the face of it he perceives his own minuteness; at others he even experiences fierce hatred towards it because he views it through such a human prism, one that is all too earthbound, all too worldly.

Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.

Ο Άγιος Ισαὰκ ο Σύρος γράφει στα «Ασκητικά» του (Λόγος ΝΣΤ/) τα εξής:

«Τρεις τρόποι υπάρχουν, δια των οποίων κάθε λογική ψυχή μπορεί να προσεγγίση τον Θεόν. Ή δια της θερμότητας της πίστεως, ή δια του φόβου του Θεού, ή δια της παιδείας του Κυρίου. Κανένας δεν μπορεί να προσεγγίση την αγάπη του Θεού, αν δεν προηγηθή ένας από τους τρεις τούτους τρόπους».

Διαλέξετε.

Κηρύγματα αγ. Κοσμά. π. Θεόδωρος Ζήσης -2011.

MIRACULUS ICONS OF MOUNT ATHOS

Ευχαριστούμε τον αδελφό Αντώνιο από :   http://www.agiooros.org/

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ

 1. "Αυτό μια μέρα θα γίνει Ρωμαίικο και καλότυχος όποιος ζήσει σε κείνο το βασίλειο."

(Συνήθιζε να λέγει εις διάφορα μέρη της υποδούλου Ελλάδος, τα οποία μετά ταύτα απηλευθερώθησαν)

2. "Ω ευλογημένο βουνό, πόσες ψυχές γυναικόπαιδα θα σώσεις όταν έλθουν τα χαλεπά χρόνια ! "

(Είπε την προφητείαν αυτήν εν Σιατίστη και αλλαχού αντικρύζων τα βουνά, τα οποία κατά τούς χρόνους της Ελληνικής Επαναστάσεως έγιναν κρησφύγετα των γυναικοπαίδων).

3. "Καλότυχοι σεις, οι οποίοι ευρέθητε εδώ πάνω εις τα ψηλά βουνά, διότι αυτά θα σας φυλάξουν από πολλά δεινά. Θα ακούτε και δεν θα βλέπετε τον κίνδυνο. Τρεις ώρες ή τρεις μέρες θα υποφέρετε."

(Ελέχθη εις την περιφέρειαν Σιατίστης)

4. "Το ποθούμενο θα γίνει στην τρίτη γενεά. Θα το ιδούν τα εγγόνια σας. "

(Ελέχθη εν Χειμάρρα - Η σπουδαιοτάτη αύτη προφητεία του Αγίου, η οποία έτρεφε την γλυκυτέραν ελπίδα του υποδούλου Γένους, έλαβε καταπληκτικήν επαλήθευσιν. Διότι οι χρόνοι της απελευθερώσεως του Έθνους είναι πράγματι η τρίτη γενεά από των χρόνων που προεφήτευσεν αυτήν ο Άγιος, καθόσον, ως γνωστόν, εκάστη γενεά υπολογίζεται εις 25 έτη)

Saint Kosmas the Aitolian

Icon of St. Kosmas being martyred by the Turks

Saint Kosmas the Aitolian, or Patrokosmas, as he is called, is a figure in both church and national history who in the 18th century cast his light upon the path which the Greeks would follow a little before the outbreak of the Struggle for Liberation. He was the son of devout parents who brought him up accordingly, and he came from the village of Mega Dendron in Aitolia.

Τι σημαίνει αυτοεπίγνωσης και πώς ωφελεί στην σωτηρία της ψυχής του ανθρώπου;

Η επίγνωσης του εαυτού μας είναι ένας βαθμός της ταπεινώσεως των λογισμών.

Αυτήν είχε ο τελώνης, όταν προσευχόταν στο Ιερό και επέστρεψε "δεδικαιωμένος εν τω οίκω αυτού" παρά o φαρισαίος.

Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος λέγει γι' αυτήν:

"Μακάριος είναι ο άνθρωπος, που γνωρίζει τις αδυναμίες του, διότι η γνώσης αυτή είναι το θεμέλιο, η ρίζα και η αρχή για κάθε είδους αρετή" (Λόγος 21).

The Memory of Death

We Should Remember Death

The Christian soul that lives with a profound hope of life beyond the grave and the sweet anticipation of the most desirable Paradise, attempts to maintain a vivid memory of death. The Wisdom of Sirach says: "In all you do, remember the end of your life, and then you will never sin" (7,36).

Β' Επιστολή για την Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως Ναυπάκτου

Μοναχού π. Θεοκλήτου Διονυσιάτου

Στο 91^ο τεύχος, Σεπτεμβρίου 2003, είχαμε δημοσιεύσει την ανοικτή επιστολή του Οσιολογιωτάτου Αγιορείτου Μοναχού π. Θεοκλήτου, στην οποία εντόπιζε τα βασικά αίτια της αντιεκκλησιαστικής τακτικής της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως και του Ηγουμένου αυτής.

Η επιστολή εκείνη, απ’ ό,τι φαίνεται από τα γραφόμενα του π. Θεοκλήτου, προκάλεσε μιάν απάντηση από ορισμένους Ναυπακτίους, οι οποίοι προσπάθησαν να υπερασπιστούν την Μονή.

Έτσι, ο π. Θεόκλητος αναγκάστηκε να στείλη μια δεύτερη επιστολή, την οποία επιγράφει “Απάντηση προς Ναυπακτίους επιστολογράφους”.

Την επιστολή αυτή δημοσιεύουμε εν συνεχεία.

(κλικ πιο κάτω στις Αγγλικές λέξεις : Read more

Άγιος Μάρκος ο ασκητής : ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΑΠΑΤΟΥΝ.

Όλοι έχουμε κάποια σχετική εμπειρία της αλήθειας αυτής,
που ο Άγιος Μάρκος ο ασκητής την περιγράφει στο έργον του
«Περί πνευματικού Νόμου» με τα εξής:

«Υπάρχει πράξις, που φαίνεται καλή, αλλά ο σκοπός εκείνου,
που την κάνει δεν είναι καλός. Υπάρχει και άλλη πράξις, που φαίνεται κακή, και ο σκοπός εκείνου, που την κάνει είναι αγαθός. Και αυτό συμβαίνει όχι μόνον σε έργα, αλλά και σε λόγια. Αυτή η αντίθεση άλλοτε οφείλεται σε απειρία ή άγνοια, άλλοτε σε πονηρή πρόθεση και άλλοτε σε ασεβή σκοπόν».

Ας ζητούμε πάντοτε την φώτισιν εκ Θεού για
να μη μας εξαπατούν τα φαινόμενα.

Buddhism and Eastern Asceticism Compared to Orthodox Christian Asceticism

An Excerpt from The Hidden Man of the Heart

by Archimandrite Zacharias

It is unfortunate that there is widespread confusion, not to mention delusion, in the inexperienced, whereby the Jesus Prayer is thought to be equivalent to yoga in Buddhism, or 'transcendental meditation', and other such Eastern exotica. Any similarity, however, is mostly external, and any inner convergence does not rise beyond the natural 'anatomy' of the human soul. The fundamental difference between Christianity and other beliefs and practices lies in the fact that the Jesus Prayer is based on the revelation of the One true living and personal God as Holy Trinity No other path admits any possibility of a living relationship between God and the person who prays.

Καταδίκη και εξορία του Αγ. Ι. Χρυσοστόμου

Η Ψευδοσύνοδος, στην οποία τα άγρια ανθρώπινα πάθη και το αβυσσαλέο μίσος εναντίον ενός συνεπισκόπου τους καθ´ όλα αθώου, εθριάμβευσαν, ----συχνά ο Θεός επιτρέπει να συκοφαντείται και να αδικείται ο δίκαιος----κατεδίκασε ερήμην τον Χρυσόστομον, τον καθήρεσε και αποφάσισε την εξορία του. Την απόφαση της Ψευδοσυνόδου αυτής επικύρωσε ο αυτοκράτορας.

(κλικ πιο κάτω στις Αγγλικές λέξεις : Read more

Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ.

Ο Όσιος Φιλόθεος ο Σιναϊτης γράφει στα «Νηπτικά Κεφάλαιά» του την διαδικασία της αμαρτίας:

«Πρώτον είναι η προσβολὴ του πονηρού λογισμού, έπειτα
ο συνδυασμός, έπειτα η συγκατάθεση, έπειτα η αιχμαλωσία, κατόπιν το πάθος, που γίνεται μόνιμον με την συνήθεια και την συνέχιση. Αυτή είναι η ήττα μας στον εναντίον μας πόλεμον. Έτσι διδάσκεται και από τους Αγίους Πατέρες. Και προσβολή είναι, όπως λένε, απλός λογισμός ή η εικόνα κάποιου καινούργιου τυχόν πράγματος, που γεννήθηκε στην καρδιά και εμφανίζεται στον νου. Συνδυασμός είναι το να συνομιλήση κανείς με αυτό, που φάνηκε, με πάθος ή χωρίς πάθος. Συγκατάθεση είναι η ενήδονη συγκατάνευση της ψυχής προς αυτό. Αιχμαλωσία είναι η βίαιη και αθέλητη απαγωγή της καρδιάς ή η επίμονη συναναστροφή
με αυτό, που τυχόν φάνηκε, πράγμα, που αφανίζει την άριστη κατάστασή μας. Πάθος κυρίως λένε εκείνο, που φωλιάζει πολύν καιρόν μέσα στην ψυχή εμπαθώς. Από όλα αυτά, το πρώτον είναι αναμάρτητον, το δεύτερον, όχι πάντοτε, το τρίτον, ανάλογα με την κατάσταση του αγωνιζομένου. Η πάλη τέλος προξενεί ή τα στεφάνια ή τις τιμωρίες».

Γι΄ αυτό χρειαζόμαστε συνεχώς την νήψη (προσεκτική εξέταση των λογισμών) και την προσευχή.

The Orthodox Mind or Spirit

By: Fr. Anthony Alevizopoulos
PhD. of Theology, PhD. of Philosophy

All that we have mentioned define the faith of Orthodoxy and protect the Mystery of man's salvation. They also establish the position of every believer vis-a-vis(face-to-face with) God, the world and his fellow man and consti­tute the Orthodox mind (φρόνημα) or spirit. We do not have here the result of an attempt on man's part to develop a type of self-salvation, but the result of a cooperation between God and man.

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης:

Τα όρια της Εκκλησίας και ο Οικουμενισμός

   …….Απέναντι λοιπόν στις ευρείες εκκλησιολογίες του Παπισμού και του Προτεσταντισμού που γκρέμισαν όλα τα όρια και τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στις χριστιανικές ομολογίες, τώρα μάλιστα επεκτείνουν το εγχείρημα και προς τις θρησκείες, η Ορθόδοξη Καθολική και Αποστολική Εκκλησία δεν διστάζει να προβάλλει την δική της αποκλειστική εκκλησιολογία, διδάσκουσα ότι αυτή είναι η μόνη αληθής και σώζουσα Εκκλησία, όπως αποκλειστική είναι και η Χριστολογία και η σωτηριολογία. Μόνον ο Χριστός είναι το φως και η αλήθεια και η ζωή, δεν υπάρχει άλλο όνομα «εν ώ δει σωθήναι ημάς». Γι' αυτό και δεν υπάρχει άλλη Εκκλησία, άλλο σώμα Χριστού με κεφαλή τον Χριστό, δεν υπάρχουν άλλα παράλληλα εργαστήρια σωτηρίας. 
Η ενότητα των πιστών, το «ίνα πάντες έν ώσι», που έγινε το σύνθημα του Οικουμενισμού, δεν θα επιτευχθεί με την τεχνητή και εξωτερική συγκόλληση των χριστιανικών ομολογιών, παρά τις μεγάλες δογματικές και άλλες διαφορές τους, αλλά με την ενσωμάτωσή τους στο ένα σώμα του ζώντος Χριστού, με την επιστροφή τους στην Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Κατά την διάρκεια των προσευχών μας οι πιστοί δεν ευχόμαστε υπέρ της ενώσεως των εκκλησιών, δεν υπάρχουν πολλές εκκλησίες, διηρημένες και χωρισμένες. Υπάρχουν οι τοπικές ορθόδοξες εκκλησίες που αποτελούν μόνον αυτές την Unam Sanctam, την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Όλες οι άλλες ομάδες είναι αιρέσεις και σχίσματα. Ευχόμαστε λοιπόν όχι υπέρ ενώσεως των εκκλησιών, αλλά «υπέρ ευσταθείας των αγίων του Θεού εκκλησιών», να διατηρεί ο Θεός σταθερές στην ομολογία της πίστεως τις ορθόδοξες εκκλησίες, ώστε να επιστρέψουν και να ενωθούν οι πάντες, όλοι οι εκτός της αληθούς και μόνης Εκκλησίας πιστοί. Αυτό είναι το νόημα της καθημερινής δεήσεως «υπέρ της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου, ευσταθείας των αγίων του Θεού εκκλησιών και της των πάντων ενώσεως». Ευχόμαστε της ενώσεως πάντων των ανθρώπων μέσα εις την μίαν Εκκλησίαν, που είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία. Το διευκρινίζει με απόλυτη σαφήνεια η ευχή της Αναφοράς στη Λειτουργία του Μ. Βασιλείου: «Τους πεπλανημένους επανάγαγε και σύναψον τη αγία σου καθολική και αποστολική Εκκλησία».