Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των παραθρησκειών. --- ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΣΧΟΛΙΟ ΣΕ ΘΛΙΒΕΡΟ ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΟΛΙΣΘΗΜΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190, 185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, Τηλ. +30 210 4514833 (19), Fax +30 210 4518476 e-mail: impireos@hotmail.com
Εν Πειραιεί τη 29η Ιανουαρίου 2015

    Με θλίψη και ανησυχία διαπιστώνουμε, ότι η παναίρεση του Οικουμενισμού, όχι μόνον δεν περιστέλλεται, αλλά αντιθέτως εξαπλούται και μάλιστα με καλπάζοντες ρυθμούς όλο και περισσότερο μέσα στον χώρο της Εκκλησίας.Το δηλητήριο της αιρέσεως, όπως και άλλοτε έχουμε σημειώσει, έχει δυστυχώς κατωρθώσει να διαποτίσει και διαβρώσει Ορθόδοξες συνειδήσεις, όχι τυχαίων πιστών, αλλά πολλών ιεραρχών μας, μιας πλειάδος ιεραρχών της ελλαδικής Εκκλησίας, εκείνων δηλαδή των οποίων βασική αποστολή είναι η καταπολέμηση της αιρέσεως. Όλο και περισσότεροι ιεράρχες μας εμφανίζονται πρόθυμοι να σύρουν το οικουμενιστικό άρμα του ολέθρου. Τούτο δε είναι επόμενο να συμβαίνει, αφού η διοικούσα Εκκλησία δεν φαίνεται πρόθυμη, να καταδικάσει συνοδικά την αίρεση και στη συνέχεια να αποδώσει ευθύνες για λόγους και πράξεις ιεραρχών μας, που ισοδυναμούν ουσιαστικά με προδοσία της πίστεως, αλλά αντιθέτως παραμένει απαθής, αδιάφορη και άφωνη. Όταν όμως δεν εφαρμόζονται οι Ιεροί Κανόνες και οι παραβάτες παραμένουν ατιμώρητοι, τότε είναι επόμενο και οι ίδιοι να αποθρασύνονται σε άλλες μεγαλύτερες παραβάσεις, αλλά επί πλέον να εμφανίζονται και άλλοι νεώτεροι ιεράρχες, πρόθυμοι να μιμηθούν τους παλαιοτέρους, με αποτέλεσμα να οδηγούμεθα σε μια χαώδη κατάσταση.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο "ΨΥΧΟΠΑΘΗΣ" ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Ο κάθε άνθρωπος είναι ψυχοπαθής κατά την Πατερική έννοια. Δεν είναι ανάγκη να είναι κάποιος σχιζοφρενής για να είναι ψυχοπαθής. Ο ορισμός της ψυχοπάθειας από Πατερικής απόψεως είναι ότι η ψυχοπάθεια υπάρχει στον άνθρωπο εκείνον που δεν λειτουργεί σωστά η νοερά ενέργεια μέσα του. Όταν δηλαδή ο νους του ανθρώπου είναι γεμάτος από λογισμούς, όχι μόνο κακούς λογισμούς, αλλά και καλούς λογισμούς. 
Όποιος έχει λογισμούς, καλούς ή κακούς μέσα στην καρδιά του, αυτός ο άνθρωπος από Πατερικής απόψεως είναι ψυχοπαθής. Ας είναι οι λογισμοί αυτοί ηθικοί, ακόμη και ηθικώτατοι, ανήθικοι ή ο,τιδήποτε άλλο. Δηλαδή κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας όποιος δεν έχει περάσει από κάθαρση της ψυχής από τα πάθη και δεν έχει φθάσει σε κατάσταση φωτισμού με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος είναι ψυχοπαθής. Όχι όμως με την έννοια της Ψυχιατρικής. Ο ψυχοπαθής για τον ψυχίατρο είναι κάτι άλλο. Είναι εκείνος που πάσχει από ψύχωση, είναι ο σχιζοφρενής. Για την Ορθοδοξία όμως ένας που δεν έχει περάσει από κάθαρση της ψυχής από τα πάθη και δεν έχει φθάσει σε φωτισμό, είναι νορμάλ ή δεν είναι νορμαλ; Αυτό είναι το θέμα.
 
Ποιος είναι ο νορμάλ Ορθόδοξος Χριστιανός στην Πατερική παράδοση; Αν θέλετε να το δείτε αυτό ξεκάθαρα, διαβάστε την ακολουθία του αγίου Βαπτίσματος, διαβάστε την ακολουθία του Αγίου Μύρου, η οποία τελείται στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως την Μ. Πέμπτη, διαβάστε την ακολουθία των Εγκαινίων των ιερών ναών. Εκεί θα δείτε τι σημαίνει ναός του Αγίου Πνεύματος, εκεί θα δείτε ποιος είναι ο φωτισμένος.
 
Όλες οι ακολουθίες καθώς και η ασκητική παράδοσις της Εκκλησίας αναφέρονται κυρίως σε τρεις πνευματικές καταστάσεις: Στην κάθαρση από τα πάθη της ψυχής και του σώματος, στον φωτισμό του νου του ανθρώπου από την Χάρη του Αγίου Πνεύματος, και στην θέωση της ψυχής και του σώματος του ανθρώπου. Κυρίως όμως μιλούν για την κάθαρση και τον φωτισμό, επειδή οι ακολουθίες της Εκκλησίας είναι εκφράσεις της λογικής λατρείας. Οπότε ο νορμάλ Ορθόδοξος ποιος είναι; Ο βαπτισμένος, αλλά μη κεκαθαρμένος; Ο μη φωτισμένος; Ή ο κεκαθαρμένος και φωτισμένος; Ο τελευταίος φυσικά. Αυτός είναι ο νορμάλ Ορθόδοξος.
 
Άρα σε τι διαφέρουν οι νορμάλ Ορθόδοξοι από τους άλλους Ορθόδοξους;
 
Στο δόγμα; Όχι, βέβαια. Πάρτε τους Ορθόδοξους γενικά. Μεταξύ τους όλοι έχουν το ίδιο δόγμα, την ίδια παράδοση και την ίδια κοινή λατρεία. Μέσα σε έναν ιερό ναό μπορεί να υπάρχουν π.χ. τριακόσιοι Ορθόδοξοι. Από αυτούς όμως μόνο οι πέντε να είναι σε κατάσταση φωτισμού, ενώ οι άλλοι να μην είναι. Και μάλιστα οι άλλοι να μην έχουν ιδέα του τι είναι κάθαρσις. Οπότε τίθεται το ερώτημα: Οι νορμάλ Ορθόδοξοι Χριστιανοί μεταξύ αυτών πόσοι είναι; Δυστυχώς μόνο οι πέντε.
 
Η κάθαρσις όμως και ο φωτισμός είναι συγκεκριμένες καταστάσεις θεραπείας, που μπορούν να εξακριβωθούν από εμπείρους και φωτισμένους πνευματικούς πατέρες. Οπότε έχομε εδώ καθαρά ιατρικά κριτήρια. Ή μήπως δεν είναι καθαρά ιατρικά κριτήρια; Εφ' όσονξ ο νους είναι φυσιολογικό όργανο του ανθρώπου, του κάθε ανθρώπου - διότι όχι μόνο οι Έλληνες ή οι Ορθόδοξοι έχουν νουν, αλλά και οι Μουσουλμάνοι και οι Βουδδιστές και όλος ο κόσμος-, άρα όλοι οι άνθρωποι έχουν την ίδια ανάγκη για κάθαρση και φωτισμό. Η δε θεραπευτική αγωγή είναι μία. Ή υπάρχουν πολλές θεραπευτικές αγωγές γι' αυτό το νόσημα;
Και είναι πράγματι νόσημα ή όχι;

«Λόγος εις την Κοίμησιν της Θεοτόκου» -- Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά

(Μετάφρασις εις τα Νεοελληνικά από Πατέρας της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους)


Την σημερινή μου ομιλία προς την αγάπη σας την υποκινεί ένας πόθος κι ένα χρέος, όχι μόνο επειδή θα εισάγω λόγο σωτήριο στη φιλόθεο ακοή σας και θα θρέψω ακολούθως τις ψυχές σας – άλλωστε κάτι τέτοιο και το θέλω, εξ αιτίας της αγάπης μου σε σας, και μου αρμόζει κατά τους ιερούς θεσμούς, αλλά και επειδή το θεωρώ χρέος μου και πόθο από ό,τιδήποτε άλλο να διηγηθώ και να εξυμνήσω μέσα στην Εκκλησία τα μεγαλεία της Αειπαρθένου και Θεομήτορος. Μα ο πόθος είναι διπλάσιος, και με ανεβάζει, με παρηγορεί, με προτρέπει. Αλλά το απαραίτητο του χρέους με βιάζει, ενώ ο λόγος δεν μπορεί να κάνει πρόσβαση στα υπέρλογα, όπως το μάτι δεν μπορεί ν΄ αντικρύσει ατενώς τον ήλιο. Επειδή, όμως, είναι αδύνατο ν΄ αφηγηθούμε τα υπέρλογα, μα είναι δυνατό να τα υπομνήσουμε λόγω της φιλανθρωπίας αυτών, που υμνούνται, μπορούμε να μη αγγίξουμε καθόλου τα ανέγγιχτα και να αποδώσουμε συγχρόνως την οφειλή με τους λόγους και να προσφέρουμε πάλι με τους κατά δύναμιν ύμνους τον πόθο προς τη Θεομήτορα. Αν λοιπόν είναι τίμιος ο θάνατος των οσίων και «μνήμη δικαίου μετ΄ εγκωμίων», πόσο μάλλον μας ταιριάζει να εξυμνήσουμε με τα μεγαλύτερα εγκώμια τη μνήμη τής των αγίων αγίας, δια της οποίας προήλθε όλος ο αγιασμός στους αγίους; Εννοώ ασφαλώς τη μνήμη της Αειπαρθένου και Θεομήτορος.

Επειδή, πλέον, μάθαμε

http://kyprianoscy.blogspot.ca/

- Επειδή, πλέον, γνωρίζουμε πόσο μας μισούν οι φερόμενοι και λεγόμενοι φίλοι μας, σημειωτέον και σύμμαχοι
- Επειδή τις δικές τους διαφορές (εξουσιαστικές, κυριαρχικές, ολοκληρωτικές) τις λύνουν θυσιάζοντας άλλους
- Επειδή τα πράγματα δείχνουν ότι η νέα παγκόσμια αυτοκρατορία, που ετοιμάζεται να στήσει ο αγγλοαμερικανικός άξονας, θα μας οδηγήσει - όχι μόνο εμάς - σε ανείπωτη τραγωδία οικουμενικών διαστάσεων
- Τέλος, επειδή δεν ξέρουμε για ποιούς λόγους εξακολουθεί να υφίσταται το μεταπολεμικό καθεστώς του ΝΑΤΟ, αφού πλέον έπαυσε να υπάρχει το αντίπαλο σοβιετικό δέος και οι κίνδυνοι αφορούν σε εξωγήινη απειλή ή απειλές, όπως μας πληροφορούν συχνά τα μέσα της ελεγχόμενης και κατευθυνόμενης προπαγάνδας

Διά ταύτα
Θα επαναφέρουμε μια παλαιότερη ανάρτηση, υπενθυμίζοντας ότι όσον αφορά εμάς, αυτά έχουν χρέος να τα καταστήσουν γνωστά παγκοσμίως οι εκλεγμένοι κυβερνήτες - νυν αριστερών προδιαγραφών - με όποιο δυσμενές για τη ζωή τους κόστος. Πράγμα το οποίο απεύχομαι και αν, ο μη γένοιτο, συμβεί κάτι δυσάρεστο, οι εγκληματικοί σκοποί των φιλόδοξων νέων - μάλλον νέου - αυτοκρατόρων θα γίνουν πασιφανείς και τίποτα, πλέον, δεν θα μπορέσει να καλύψει το φρικαλέο τους πρόσωπο. Δεν ζητάμε κάτι περισσότερο από ισονομία και ισοπολιτεία. Ας μας αφήσουν λοιπόν ήσυχους - όχι μόνο εμάς - στα δικά μας : Στην ιστορία μας, τη γλώσσα μας, τη θρησκεία μας και ό,τι άλλο αγαθό έδωσε ο άγιος Θεός στον τόπο αυτό που ζούμε και με το αίμα μας αποκτήσαμε.
Ποιοι είναι οι πραγματικοί εξτρεμιστές; 
30/05/2014

 Διαβάσαμε :
« ... ότι ο πρόεδρος του Παγκόσμιου Εβραϊκού Συνεδρίου Ρόναλντ Λόντερ, λόγω της ευρύτερης ανόδου του νεοναζισμού στην Ευρώπη, δήλωσε ότι «οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα πρέπει να αντιμετωπίσουν άμεσα το πρόβλημα και να διαμορφώσουν μια στρατηγική για την πάταξη του εξτρεμισμού». Είχαμε όμως και αυτό, μετά τα αποτελέσματα των ευροεκλογών, που αναφέρεται σε εκτενές άρθρο-ανταπόκριση του Εβραϊκού Τηλεγραφικού Πρακτορείου (Jewish Telegraphic Agency) και αναδημοσιεύεται σε αρκετά αμερικανοεβραϊκά ΜΜΕ  : «Πρόκειται για ένα αποτέλεσμα που μας φέρνει πραγματικά σε δύσκολη θέση», δήλωσε ο Δαυίδ Σαλτιέλ, πρόεδρος της εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης, και προσέθεσε: «Πιστεύω ότι η ελληνική κυβέρνηση χρειάζεται να βρει τρόπους για να εξηγήσει στους ψηφοφόρους ότι η Χρυσή Αυγή είναι ένα ναζιστικό κόμμα δολοφόνων» (*)

κυπριανός χ.
Ρωτάμε λοιπόν κι εμείς :

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ κατά του οικουμενισμού -- Του ομότιμου Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής κ. Ιωάννου ΚΟΡΝΑΡΑΚΗ


προς Γέροντα Ιωσήφ, Αγίου Ορους, π. Γ. Μεταλληνό, π. Θ. Ζήση, π. Μάρκον Μανώλη και π. Σαράντη Σαράντο.

Έλαβα και ανέγνωσα με ιδιαίτερη προσοχή, τόσο το κείμενο τής παρακλήσεώς σας να συμμετάσχω στην αντιοικουμενιστική σας προσπάθεια, όσο και εκείνο τής διακηρύξεώς σας.
Στο κείμενο της παρακλήσεώς σας, απευθύνεσθε προσωπικώς και ονομαστικώς στον υποφαινόμενο, και σημειώνετε:
«Σας παρακαλούμε θερμά, εφ' όσον συμφωνείτε με το περιεχόμενο της ομολογίας, να προσυπογράψετε το κείμενο, προκειμένου να χαροποιήσουμε έτσι και να καθησυχάσουμε τούς πιστούς, πού αγωνιούν για τα τεκταινόμενα και αναμένουν λόγους αληθείας».
Σκοπός, λοιπόν, της αντιοικουμενιστικής σας προσπάθειας είναι η καθησύχαση των πιστών για την συνεχή ισχυροποίηση της οικουμενιστικής λαίλαπας στον χώρο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και η καθησύχασίς τους ότι, εσείς εγγυάσθε την προστασία της Εκκλησίας από τις καταστροφικές, γι' αυτήν, συνέπειες της οικουμενιστικής δραστηριότητος των Ορθοδόξων ταγών της.

Παρακλητικὸς Κανόνας Παναγίας Ἱεροσολυμίτισσας


ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Σε ζωγραφούσαν την Ασσύριον φλόγα, Εκστώσαν ίστης, εις δρόσον μετηγμένην. Ύδωρ όθεν νυν αμφιέσσαο φλέγον, Σίντην κάκιστον Χριστέ προσκεκευθμένον, Προς την όλισθον εκκαλούμενον τρίβον.

Ερμηνεία.


Και τούτο το Τροπάριον είναι ακόλουθον με την υπόθεσιν του ανωτέρω Ειρμού· επιστρέφων γαρ τον λόγον ο Μελωδός προς τον Σωτήρα Χριστόν, λέγει: ω θεάνθρωπε Χριστέ, συ την φλόγα της Χαλδαϊκής εκείνης και Ασσυρίου καμίνου, η οποία προεζωγράφει εσέ το άϋλον πυρ, ο οποίος εκατοίκησες εις την κοιλίαν της Αειπαρθένου Μητρός σου και δεν κατέφλεξες αυτήν, αλλά μάλλον εδρόσισες, συ, λέγω, την φλόγα εκείνην την εξιστώσαν πάντας και εις θαυμασμόν φέρουσαν δια την υπερβολήν της έστησας από την καυστικήν της δύναμιν, και εις δρόσον ταύτην μετέφερες. Αλλά και τώρα εν τω Ιορδάνη ποταμώ παράδοξον θαυματουργίαν εποίησας· διότι ενεδύθης μεν το ύδωρ του Ιορδάνου δια του Βαπτίσματος· έκαμες δε αυτό να κατακαύση ως φλογερά κάμινος τον κάκιστον και βλαπτικώτατον εχθρόν μας Διάβολον τον κεκρυμμένον και εμφωλεύοντα μέσα εις τα ύδατα, όστις επαρακίνει τους ανθρώπους εις την ολισθηράν και κρημνώδη στράταν της αμαρτίας.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2015

Ανακομιδή λειψάνων Ιγνατίου του Θεοφόρου.


Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Ἰγνάτιος († 20 Δεκεμβρίου) ἦταν διάδοχος τῶν Ἀποστόλων καὶ χρημάτισε δεύτερος Ἐπίσκοπος Ἀντιοχείας. Ὑπῆρξε, μαζὶ μὲ τὸν Ἐπίσκοπο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Σμύρνης Πολύκαρπο, μαθητὴς τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου. Μαρτύρησε ἐπὶ αὐτοκράτορα Τραϊανοῦ (98 – 117 μ.Χ.) στὴ Ρώμη, κατασπαραχθεὶς ἀπὸ τὰ θηρία. 
Μετὰ τὸ φρικτὸ μαρτύριο τοῦ Ἁγίου, κάποιοι Χριστιανοὶ μάζεψαν ἀπὸ τὸν ἱππόδρομο τὰ ἐναπομείναντα ἅγια λείψανά του καὶ τὰ μετέφεραν στὴν Ἀντιόχεια.
Ἡ Σύναξη αὐτοῦ ἐτελεῖτο στὴν Μεγάλη Ἐκκλησία.

Ό,τι ιερό φυλάξαμε τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς ποδοπατιέται, ό,τι μας κράτησε όρθιους, σαν ασάλευτο αντιστήλι, γκρεμίζεται.

Ο Χριστοφόρος(=Παπουλάκος) βουβός σιγόκλαιγε και πότιζε με δάκρυα τα σανίδια του κελιού και το ράσο του. 
–Δεν φτάνει να πονούμε και να κλαίμε, Χριστοφόρε, φώναξεν ο Κοσμάς. Η καινούργια επιδρομή είναι χειρότερη από του Ιμπραήμ. Κείνος σκότωνε κορμιά κι αφάνιζε το βιος μας, αλλά αυτοί σκοτώνουν τις ψυχές μας. Ό,τι ιερό φυλάξαμε τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς ποδοπατιέται, ό,τι μας κράτησε όρθιους, σαν ασάλευτο αντιστήλι, γκρεμίζεται. Σε τέτοιο γιουρούσι του σατανά, κάθε υποταγή είναι άρνηση του Χριστού, άρνηση της Πίστης και παράδοση στο διάβολο. Προδίνουμε τον αγώνα του εικοσιένα, το αίμα που χύθηκε στο Μεσολόγγι, στ΄ Αρκάδι, στην Τριπολιτσά, στα Δερβενάκια στα Ψαρά… Ιούδες γινόμαστε Χριστοφόρε και το κακό δε σταματά ως εδώ… 
--Κύριε ημών Ιησού Χριστέ, έχει κι άλλο; Ψιθύρισε με πνιγμένο λυγμό ο Χριστοφόρος.                                                                                                         –Έχει πολλά και φριχτά, αποκρίθη ξαναμμένος ο Κοσμάς. Είναι ότι οι γραμματισμένοι του Έθνους, σκλαβωμένοι στους μασόνους της Φραγκιάς, έχουν ολότελα στραβωθεί, κι αντίς να βλέπουν σ΄ όλα τούτα το μελλοντικό αφανισμό του έθνους, τα λογαριάζουν σωστικά. Οι άντρες που μας κυβερνούν χάσανε το φως τους και δεν ξέρουν να ξεχωρίσουν ποια η διαφορά ανάμεσα σκοτάδι και φως. Ψευτίσαμε τα ζύγια που άλλοτε ζύγιαζαν το καλό και το κακό, την αλήθεια και το ψέμα. Ο διάβολος με χίλιες μορφές μας παραστέκει. Δε λέω πως αν την κορόνα του έθνους φορούσε Ορθόδοξος κυβερνήτης, κι αν η εκκλησία συνέχιζε τον αιωνόβιο δρόμο της, πως θάλειπεν η αμαρτία. Αλλά λέω πως θάχαμε το μέσο να την ξεχωρίζουμε και να μην την μπερδεύουμε με το καλό. Τώρα όχι μόνο την μπερδεύουμε, αλλά το καλό πνίγηκε μέσα στη θάλασσα της αμαρτίας. Ο Χριστόφορος τον κοίταξε στα μάτια.
–Έχεις δίκιο, του είπε. Δεν ωφελούν σε τίποτα οι κλάψες. Χρειάζεται καινούργιος ξεσηκωμός, καινούργια Άγια Λαύρα.
–Και καινούργια Ψαρά, πρόσθεσεν ο Κοσμάς. Τούτος ο οχτρός είναι χειρότερος απ΄ τον Τούρκο. Εκείνος ποτέ δε μας τόκρυψε πως μας λογάριαζε σκλάβους, ενώ τούτος μας ξεγελά πως είμαστε τάχα λεύτεροι, ενώ έχει σκλαβώσει και τις ψυχές μας ακόμη. Δε φτάνει λοιπόν ο λόγος κι ο ξεσηκωμός, αλλά χρειάζεται και κάτι άλλο….
–Τι; Ρώτησεν ο Χριστοφόρος.
–Μάρτυρες, αδελφέ Χριστοφόρε, μάρτυρες. Αίμα, για να ποτιστεί και να φουντώσει η λευτεριά του Χριστού, η πραγματική λευτεριά. Ο σατανάς έχει τρανό βασίλειο στη γη. Έχει του χεριού του βασιλιάδες, αρμάδες, καλαμαράδες, γητειές και γητειές, που μόνο στο αίμα μας μπορούν να πνιγούν. Αν δεν χύσουν καινούργιοι μάρτυρες το αίμα τους κανένας ωκεανός δεν είναι τόσο βαθύς και τόσο πλατύς, για να πνίξει τόσην αμαρτία. Όσοι από μας ξεκινήσουμε, πρέπει να το ξέρουμε πως ο δρόμος μας, γυρισμό δεν έχει. Οδηγός μας, ας σταθεί ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.
***

Ο ζητιάνος, η βαρυχειμωνιά και η προσευχή της Μαρίας...

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=43&t=10456

Το χιονόνερο που έπεφτε ήταν εκνευριστικό. Ο δυνατός βοριάς δεν άφηνε τίποτε όρθιο. Το τσουχτερό κρύο ήταν ανυπόφορο.
Ο Μάρκος τυλίχθηκε με μία κουβέρτα και ζάρωσε πάνω στα πρόχειρα χαρτόκουτα που είχε στρώσει. Αναστέναξε βαριά. Ήπιε μία γουλιά νερό από το μπουκάλι. Όλα τα στοιχεία έδειχναν πως η νύκτα που θα ακολουθούσε θα ήταν εφιαλτική.
Αναρωτιόταν αν θα ξημέρωνε ζωντανός η αν θα πάγωνε. Κοιτούσε δεξιά -αριστερά μη τυχόν και περάσει κάποιος περαστικός και ανοίξει κουβέντα. Το εμπορικό Κέντρο δίπλα του είχε σχεδόν αδειάσει. Ασυναίσθητα κοίταξε τον ουρανό. «Γιατί Θεέ μου έφθασα σ’ αυτήν την κατάσταση; Γιατί με τιμωρείς τόσο σκληρά;» ψέλλισε! Κοιτούσε σαν να προσδοκούσε μία απάντηση. Μάταια όμως περίμενε. Το ρολόι που ήταν αναρτημένο στο εμπορικό κέντρο έδειχνε 1:45 π.μ.

Bloomberg : Rhetoric or Reality?

Whether the government in Athens turns rhetoric into reality will be tested first when Greece’s new foreign minister, Nikos Kotzias, has the opportunity to block further sanctions on Russia at an EU meeting in Brussels on Thursday.
Kotzias, a politics professor and former communist, has advocated closer ties with Russia, spoken out against a German-dominated Europe and, in the 1980s, praised the Polish government’s crackdown on the Solidarity movement.
“Anyone who thinks that in the name of the debt, Greece will resign its sovereignty and its active counsel in European politics is mistaken,” Kotzias said at the ceremony to take over the Foreign Ministry. “We want to be Greeks, patriots, Europeanists, internationalists.”
http://www.bloomberg.com/news/articles/2015-01-28/tsipras-plans-to-avert-catastrophe-as-greek-markets-sink-further

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης -Συμπλήρωμα στο κήρυγμα για τον Άγιο Θεοδόσιο τον Κοινοβιάρχη

Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών καί Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος καί τά Μέλη της Δ.Ι.Σ. με την ευκαιρία της Εορτής των Τριών Ιεραρχών απευθύνουν μηνύματα αγάπης καί ευχών

Πρός τούς Μαθητές καί τίς Μαθήτριες ὅλων τῶν ἑλληνικῶν Σχολείων

Ἀγαπητά μας παιδιά,

Στήν Ἑορτή τῶν Τριῶν Ἁγίων Ἱεραρχῶν τιμοῦμε τούς ἐξαίρετους πνευματικούς Ὁδηγούς, οἱ ὁποῖοι προπορεύονται στήν ἐξερεύνηση καί στήν κατανόηση τῶν πραγμάτων τῆς ζωῆς, μέ ἐφόδια τήν σοφία καί τήν ἁγιότητα.

Οἱ Τρεῖς Ἅγιοι Ἱεράρχες, ὁ Βασίλειος ὁ Μέγας, ὁ Γρηγόριος ὁ Θεολόγος καί ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, παραμένουν λαμπρά οἰκουμενικά παραδείγματα εὐσεβῶν Ἐπιστημόνων καί ὑπευθύνων Πνευματικῶν Πατέρων, ἐκπροσωπώντας ὡς μέγιστοι Φωστῆρες τό πάθος, τό δέος, τήν ἔρευνα, τήν μεθοδικότητα καί τήν χαρά τῆς μελέτης, στοιχεῖα τά ὁποῖα συνθέτουν τίς προϋποθέσεις τοῦ φωτισμοῦ καί τῆς ἀναστάσεως τῆς ψυχῆς.

Ἀπὸ ὁμιλία π. Ἀθαν. Μυτιληναίου γιὰ τὴν Πεντηκοστή:

...Καί, προσέξτε, μὲ αὐτὴν τὴν ἑνότητα θὰ τελειώσει ὁ κόσμος. Δὲν ξαναγυρίζει ὁ Θεός, τελείωσε. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαδρομή: Πύργος Βαβέλ, Πεντηκοστή, ξαναγυρίζουμε στὸν Πύργο τῆς Βαβέλ, ἐκεῖ θὰ τελειώσει ὁ κόσμος. Καὶ τὸ τέλος του θὰ εἶναι τραγικό. Τὸ τέλος τοῦ κόσμου θὰ τὸ ἐμπνέει ὁ διάβολος, ὁ Ἀντίχριστος καὶ ὁ ψευδοπροφήτης. Αὐτὴ ἡ ἀνίερος τριάδα. Εἶπε ὁ Κύριος ὅταν θὰ ξαναέλθει, θὰ βρεῖ τὴν πίστη ἐπὶ τῆς γῆς; Αὐτὸ τὸ ἐρώτημα ἔθεσε. Ἀγαπητοί μου, θὰ τὴν βρεῖ τὴν πίστη ἐπὶ τῆς γῆς, ἀλλὰ σὲ λίγους, στὸ «λεῖμμα», ὅπως λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος.
Γι’ αὐτὸ σήμερα γιορτάζουμε τὴν Ἁγία Πεντηκοστή. Ἔχουμε ἀντιληφθεῖ τὴν μεγάλη σημασία καὶ τὸ τί μᾶς ἐχάρισε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον; Χωρὶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον δὲν ἔχουμε λόγον ὑπάρξεως, ὅπως δὲν εἶχαν οἱ ἄνθρωποι πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ. Τὰ κηρύγματα τῶν ποικίλων παγκοσμιοποιήσεων περιφρονήσατέ τα, προπαντῶς δὲ στὸ θρησκευτικὸ τομέα, τὸν Οἰκουμενισμό. Κλεῖστε τ’ αὐτιά σας καὶ σφίξατε τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη μέσα στὴν καρδια σας. Ἔχουμε εἰσέλθει εἰς τὸν χῶρο τῶν ἐσχάτων ἡμερῶν. Ὅλα τὸ δείχνουν. Ἐμεῖς ἔχοντες τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον νὰ γινόμεθα ἁγιότεροι καὶ ἁγιότεροι. Καὶ τότε ἀναμένομεν τὸν Κύριον Ἰησοῦν ποὺ μᾶς βεβαιώνει: «Ἰδοὺ ἔρχομαι ταχύ. Καὶ τὸ Πνεῦμα καὶ ἡ νύμφη» (δηλ. τὸ Ἅγιον Πνεῦμα καὶ ἡ Ἐκκλησία, διότι τὸ Ἅγιον Πνεῦμα μένει στὴν Ἐκκλησία) «Καὶ τὸ Πνεῦμα καὶ ἡ νύμφη» μὲ ἕνα στόμα (διότι βοηθάει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον τὴν νύμφη, δηλ. τὴν Ἐκκλησία) «λέγουσιν· ἔρχου. καὶ ὁ ἀκούων εἰπάτω· ἔρχου».
Ἄμήν».

Η Σύναξις Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών για το σημείωμα της Ι.Σ. περί της λειτουργίας Ιστοσελίδων εκ μέρους εκκλησιαστικών φορέων καθώς και κληρικών και μοναχών

ΣΥΝΑΞΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ
ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΩΝ
ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
τῆς Συνάξεως Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καί Μοναχῶν
στό ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 187/Διεκπ.79/15-1-2015
Ἐγκύκλιο Σημείωμα τῆς Ἱερᾶς Συνόδου μέ θέμα
«Λειτουργία ἱστοσελίδων ἐκ μέρους ἐκκλησιαστικῶν φορέων
καί ἐκ μέρους κληρικῶν καί μοναχῶν»
Ὁ λό­γος τοῦ Θε­οῦ οὐ δέ­δε­ται (Β. Τιμ. β.9). Λά­λει καί μή σι­ω­πή­σῃς (Πράξ. 18.9)
Ἡ δι­α­πί­στω­ση εἶ­ναι κα­θο­λι­κή καί θλι­βε­ρή. Στίς ἡ­μέ­ρες μας ἡ ἐ­λευ­θε­ρί­α τοῦ λό­γου καί τῆς δι­α­κί­νη­σης τῶν ἰ­δε­ῶν συ­στη­μα­τι­κά πο­λε­μεῖ­ται καί συρρικνώ­νε­ται. Τό σπου­δαῖ­ο αὐ­τό ἀν­θρώ­πι­νο δι­καί­ω­μα, γιά τό ὁ­ποῖ­ο πο­λύ αἷ­μα χύ­θη­κε στήν ἱ­στο­ρι­κή πο­ρεί­α τοῦ σκε­πτό­με­νου ἀν­θρώ­που, εἶ­ναι πα­ράλ­λη­λα καί θεῖ­ο δι­καί­ω­μα, ὡς ἄ­με­σα συ­να­πτό­με­νο μέ τόν πυ­ρή­να τῆς θε­όσ­δο­της ἐλευ­θε­ρί­ας τοῦ ἀν­θρω­πί­νου προ­σώ­που. Καί τό τρα­γε­λα­φι­κό εἶ­ναι ὅ­τι στήν ἐπο­χή μας τά τε­χνι­κά μέ­σα δι­α­δό­σε­ως τοῦ λό­γου, τῶν ἰ­δε­ῶν καί τῶν στοχα­σμῶν ὄ­χι μό­νο πολ­λα­πλα­σι­ά­στη­καν ἀλ­λά, χά­ριν κυ­ρί­ως τῆς ψη­φια­κῆς τεχνο­λο­γί­ας, ἔ­γι­ναν τα­χύ­τα­τα. Τή στιγ­μή πού δη­μο­σι­εύ­εις τό λό­γο σου, αὐτός, μέ­σω τοῦ δι­α­δι­κτύ­ου, γί­νε­ται αὐ­θω­ρεί κτῆ­μα χι­λιά­δων ἄλ­λων ἀν­θρώ­πων.
Αὐ­τή ἡ ἐκ­πλη­κτι­κή ση­με­ρι­νή δυ­να­τό­τη­τα ἔ­χει ἀ­νη­συ­χή­σει σφό­δρα ὅ­σους δέν ἀ­γα­ποῦν τίς ἐ­λευ­θε­ρί­ες. Ἡ Ἱ­στο­ρί­α δι­δά­σκει ὅ­τι τήν ἐ­λευ­θε­ρί­α τοῦ λό­γου φο­βοῦν­ται κυ­ρί­ως τά τυ­ραν­νι­κά κα­θε­στῶ­τα καί ὅ­σοι δέν θέ­λουν τόν ἀν­τί­λο­γο καί τόν ἔ­λεγ­χο. Ἔ­τσι, μέ­σα ἀ­πό με­γά­λα καί πο­λύ­πλο­κα ἠ­λε­κτρο­νι­κά συ­στή­μα­τα πού δη­μι­ουρ­γοῦν­ται, γι' αὐ­τόν εἰ­δι­κά τό σκο­πό, φιλ­τρά­ρον­ται παγ­κο­σμί­ως ἑ­κα­τομ­μύ­ρια πλη­ρο­φο­ρί­ες ἀ­νά δευ­τε­ρό­λε­πτο. Μέ­σα σέ μί­α «ὀρ­γου­ε­λι­κή» ἀ­τμό­σφαι­ρα πα­ρα­κο­λου­θοῦν­ται καί ἐ­λέγ­χον­ται συ­νεν­τεύ­ξεις, τη­λε­φω­νή­μα­τα, γρα­πτά μη­νύ­μα­τα, κεί­με­να καί δη­μο­σι­εύ­μα­τα.

ΚΑΝΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ - KANON OF THEOTOKOS


ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Απορραγέντος του Ιορδάνου πάλαι, Ισθμώ περάται λαός Ισραηλίτης, Σε τον κράτιστον εκφορούντα την κτίσιν, Ηπειγμένως νυν εν ροαίς διαγράφων, Προς την άρρευστον και ανείνονα τρίβον.

Ερμηνεία.


Καθώς η της ερυθράς θαλάσσης διαίρεσις, την οποίαν ο Θεός δια Μωϋσέως ενήργησε, και δι΄ αυτής τον Ισραηλίτην λαόν διεπέρασεν από την Αίγυπτον εις την έρημον, εστάθη παράδοξος· ούτω και η του Ιορδάνου ποταμού διαίρεσις και διάβασις των Ισραηλιτών, την οποίαν ο αυτός Θεός δια του Ιησού του Ναυή ενήργησεν. Όθεν περί αυτής διηγούμενος εν τω παρόντι Τροπαρίω ο Μελωδός, λέγει· όταν το παλαιόν ο Ιορδάνης ποταμός εδιαιρέθη, τότε ο Ισραηλίτης λαός διεπέρασεν αυτόν δια Ισθμού. Τι δε προεικόνιζεν ο λαός του Ισραήλ δια ξηράς περνών τον Ιορδάνην; Εσέ τον Δεσπότην και κραταιόν Βασιλέα των βασιλευόντων, όστις εκφορείς: ήτοι διαβιβάζεις τους ανθρώπους ταχέως με το θείον σου Βάπτισμα εν τω Ιορδάνη από την σκοτεινήν έρημον της αμαρτίας εις το αιώνιον φως της σης Θεότητος, από τα επίγεια εις τα ουράνια· καθώς τότε ο Ιησούς του Ναυή δια μέσου του αυτού Ιορδάνου διεβίβασε τον λαόν του Ισραήλ από την αισθητήν έρημον εις την γην της επαγγελίας. Διατί δε λέγει ο Μελωδός, ότι ο Δεσπότης Χριστός ηπειγμένως (με ταχύτητα) διεβίβασε τους ανθρώπους μέσα εις τας ροάς του Ιορδάνου; Ίσως παρακινούμενος από τα ρητά των δύο Ευαγγελιστών Ματθαίου και Μάρκου, οίτινες συμφώνως λέγουν, ότι ο Ιησούς βαπτιζόμενος, ανέβη ευθέως από του ύδατος. Τι δε δηλοί το «Ευθέως ανέβη»; Άκουσον πως ερμηνεύει αυτό Ευθύμιος ο Ζυγαδηνός: «Φασί τινες ότι έκαστον των βαπτιζομένων χαλών (βουτών) ο Βαπτιστής άχρι τραχήλου, κατείχεν αυτόν έως αν εξομολογήσαιτο τας αμαρτίας αυτού, και τότε αφεθείς ανέδυεν από του ύδατος· ο δε Χριστός μη έχων αμαρτίαν, ουκ ενεβράδυνε τω ύδατι· και τούτου χάριν ειπείν (φασί) τον Ευαγγελιστήν, ότι ευθύς ανέβη από του ύδατος» (Τόμος α΄ εις το κατά Ματθαίον). Αυτό το ίδιον αναφέρει και ο Νικήτας εν τη κατά Ματθαίον σειρά, επιγράφων ότι είναι του Χρυσοστόμου.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Εφραίμ του Σύρου, Παλλαδίου, Χάριτος μαρτ.

Ὁ Ὅσιος Ἐφραὶμ καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀνατολὴ καὶ γεννήθηκε στὴν πόλη Νίσιβη τῆς Μεσοποταμίας πιθανῶς τὸ 308 μ.Χ. ἢ καὶ ἐνωρίτερα. Ἤκμασε ἐπὶ Μεγάλου Κωνσταντίνου (324 – 337 μ.Χ.), Ἰουλιανοῦ του Παραβάτου (361 – 363 μ.Χ.) καὶ τῶν διαδόχων αὐτοῦ. Ἀπὸ τὴν μικρή του ἡλικία διδάχθηκε τὴν πίστη καὶ τὴν ἀρετὴ ἀπὸ τὸν Ἐπίσκοπο τῆς γενέτειράς του Ἰάκωβο (309 – 364 μ.Χ.), ὁ ὁποῖος καὶ τὸν χειροτόνησε διάκονο, ἀλλὰ ὁ Ὅσιος ἀρνήθηκε νὰ λάβει μεγαλύτερο ἀξίωμα. Ἀκολούθησε πολὺ νωρὶς τὸν μοναχικὸ βίο καὶ μὲ τὸ φωτισμὸ τοῦ Παρακλήτου ἔγραψε πάρα πολλὰ συγγράμματα πνευματικῆς καὶ ἠθικῆς οἰκοδομῆς. Γι’ αὐτὸ καὶ θαυμάζεται γιὰ τὸ πλῆθος καὶ τὸ κάλλος τῶν ἔργων του. Γνώστης ἀκριβὴς ὅλων τῶν δογματικῶν θεμάτων, ἤξερε νὰ καταπολεμᾶ τὶς αἱρέσεις καὶ νὰ ὑπερασπίζει μὲ θαυμάσια σαφήνεια τὴν Ὀρθοδοξία. Ἦταν ἐκεῖνος ποὺ κατατρόπωσε σὲ διάλογο τὸν αἱρετικὸ Ἀπολλινάριο καὶ ὁδήγησε πολλοὺς αἱρετικοὺς νὰ ἐπιστρέψουν στὴν πατρώα εὐσέβεια.
Ὅταν, διὰ τῆς συνθήκης τοῦ ἔτους 363 μ.Χ., ποὺ ὑπέγραψε ὁ διάδοχος τοῦ Ἰουλιανοῦ τοῦ Παραβάτου, Ἰοβιανὸς (363 – 364 μ.Χ.), ἡ Νίσιβης παραδόθηκε στοὺς Πέρσες, ὁ Ὅσιος Ἐφραὶμ ἐγκατέλειψε τὴν πατρίδα του καὶ ἦλθε στὴν Ἔδεσσα, ὅπου ἀσκήτεψε σὲ παρακείμενο ὄρος. Τὸ ἔτος 370 μ.Χ. ἐπισκέφθηκε τὸν Μέγα Βασίλειο στὴν Καισάρεια τῆς Καππαδοκίας καὶ λίγο ἀργότερα τοὺς Πατέρες καὶ Ἀσκητὲς τῆς Αἰγύπτου.
Ὁ Ὅσιος Ἐφραὶμ κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη τὸ ἔτος 373 μ.Χ. καὶ ἡ Σύναξή του ἐτελεῖτο στὸ Μαρτύριο τῆς Ἁγίας Ἀκυλίνας, στὴν περιοχὴ Φιλοξένου, κοντὰ στὴν ἀγορά.


Mητρ. Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος : ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ! ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΡΧΙΣΑΝ!

ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΣΧΟΛΙΑ

_____Προεκλογικά κρατήσαμε σιγήν ιχθύος. Για να μη βρεθούμε σε πειρασμό, παίρνοντας θέση υπέρ του ενός ή του άλλου κόμματος, βρεθήκαμε μακρυά από την έδρα μας! Τώρα όμως δεν υπάρχει πρόβλημα. Το δικαίωμα της ελευθέρας εκφράσεως της γνώμης είναι αναφαίρετο και κυρίως αναπαλλοτρίωτο!
_____Κρίνοντας τα εκλογικά αποτελέσματα θα διατυπώσουμε ελεύθερα την ταπεινή μας γνώμη! 

********************************
Η άλλοτε χριστιανική Ελλάδα και επισήμως πλέον αποβάλλει τήν χριστιανικήν της ταυτότητα, αποχριστιανίζεται! Αποχριστιανίζεται, δηλ. σταδιακά μεν,  αλλά μεθοδικά και με σταθερά βήματα απομα- κρύνεται από τόν δρόμο του αληθινού Θεού! Αρνείται τον χριστιανικόν της χαρακτήρα, αποβάλλει τήν χριστιανικήν της ταυτότητα, αποκόπτει τον εαυτόν της από  τον Ιησού Χριστό, τον Σωτήρα του Κόσμου και προβάλλει πλεόν σαν μια Χώρα της αθεΐας! Ναί, σιγά-σιγά οδηγείται πλέον στα μονοπάτια που οδηγούν στο άθεο Κράτος, ή έστω σε ένα θρησκευτικά αχρωμάτιστο Κράτος! Όλα αυτά συμβαίνουν δυστυχώς, δυστυχέστατα, με την ψήφο και την συγκατάθεση του Ελληνικού Λαού! Απόδειξη; Το αποτέλεσμα των χθεσινών Βουλευτικών εκλογών. Οι Έλληνες εψήφισαν σαν Πρωθυπουργό της Ελλάδος τον κ. Αλέξη Τσίπρα, δηλ. ένα πολιτικό πρόσωπο, το οποίο α) ζει και συζεί με την"συντροφό του", όπως έλεγαν χθές τα ΜΜΕ, καί όχι με τήν "σύζυγό του", δηλ. με μια γυναίκα χωρίς να έχει προηγηθή θρησκευτικός γάμος, β) δέν έχει βαπτίσει τα παιδιά του με το χριστιανικό βάπτισμα καί γ) ως Πρωθυπουργός, με περισσή υπεροψία δε, αρνείται νά δώσει τόν θρησκευτικό Όρκο! Αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά στην νεώτερη ιστορία της Ελλάδος! Επομένως μια νέα εποχή αρχίζει στην Ελλάδα μας! Η παραδοσιακά θρησκευόμενη αυτή Χώρα αποβάλλει τον θρησκευτικό της, τον Ορθόδοξο χριστιανικό, χαρακτήρα της!

π. Νικόλαος Μανώλης, Ίσως και μαρτυρικά να χύσει το αίμα του κάποιος για να μας διεγείρει

Το Αλάθητο του Πᾶπα -- Φωτης Κόντογλου

Το πιο γελοίο και αδιάντροπο εφεύρημά του

Δεν μπορώ να καταλάβω, πως τόσοι απολογητές της Ορθοδοξίας και κατήγοροι του Παπισμού ασχοληθήκανε σοβαρά με αυτό το μωρό και εξοργιστικό εφεύρημα, με το αλάθητο του Πάπα, που είναι η κορωνίδα απάνω απ΄ όλες τις ανοησίες που είχε την αδιαντροπιά να διακηρύξει ο Παπισμός. Έχω την ιδέα πως μονάχα για περίπαιγμα είναι αυτά τα πράγματα, γιατί πως είναι δυνατό να μιλήσει με σοβαρότητα ένας άνθρωπος για τέτοια παιδαριώδη πράγματα; Λοιπόν, άπαξ αυτός ο βλογημένος Πάπας αποφάσισε να αυτοκηρυχθεί «αλάθητος», δηλαδή αλάθευτος, τουλάχιστον δεν σκέφτηκε πως θάπρεπε ν΄ αλλάξη και πάτρωνα, κι΄ αντί τον άγιο Πέτρο να βάλει αποπάνω του κάποιον άλλον απόστολο, π.χ. τον Βαρθολομαίο, που δεν ξέρουμε τι είπε και τι έκανε. Γιατί ο άγιος Πέτρος κάθε άλλο παρά αλάθητος ήτανε. Ίσα-ίσα ήτανε ένας αδιόρθωτος γκαφατζής, που έκανε ολοένα γκάφες, απρόσεχτος και διαρκώς αμαρτάνων, τόσο που ο Χριστός τον επιτιμούσε, λέγοντάς του «Ύπαγε οπίσω μου σατανά, σκάνδαλόν μου ει» (Ματθ. ιστ: 23), κι΄ άλλη φορά πάλι, που έκανε ο Πέτρος το παληκάρι του είπε πως θα τον απαρνηθεί πριν να φωνάξει τρίτη φορά ο πετεινός, όπως κ΄ έγινε, «και εξελθών έξω έκλαυσε πικρώς» και πάλι στην προδοσία ώρμησε κ΄ έκοψε το αυτί του δούλου Μάλχου, κι΄ ο Χριστός τον πρόσταξε να βάλει το μαχαίρι στο θηκάρι. Και πόσες άλλες φορές ο φουριόζος ο Πέτρος έκανε πολλά λάθη κι΄ άτοπα, περισσότερα από τους άλλους μαθητές, όπως λέγει το Ευαγγέλιο. Λοιπόν, αφού ο άγιος Πέτρος, τ΄ αφεντικό, ο προϊστάμενος του Πάπα, να πούμε, έκανε όλο γκάφες, πως είναι δυνατό ο παραγυιός του, ο υφιστάμενός του, να είναι αλάθευτος; Μη χειρότερα! Αυτός πια είναι που θα λέγει και θα κάνει ολοένα ασυλλόγιστα πράγματα, αφού ο Χριστός είπε «ουκ έστι δούλος μείζων του Κυρίου αυτού». Όχι ν΄ ανακηρυχθεί μόναχός του κι΄ αλάθευτος! Πως έβγαλε από το στόμα του έναν τέτοιον λόγο; Αν δεν ήτανε αφιονισμένοι από το παπικό αφιόνι οι γύρω του που τον προσκυνούνε σαν τον Βάαλ, θάπρεπε, μόλις ξεστόμιζε έναν τέτοιον ηλίθιο λόγο, να  τον κατεβάσουν αμέσως από τον θρόνο.  Έ, βρε ανθρωπότητα! Κάθεσαι και συζητάς για τέτοιες βλακείες. Εμ΄ οι δικοί μας οι προκομμένοι, που πάνε στον Πάπα να του προσφέρουν γην και ύδωρ! 

ΟΙ ΚΑΡΠΟΙ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ

Ἡ προϊστορία τῆς Ἁλώσεως, καί ὄχι μόνον, καταδεικνύει τήν καταστροφήν πού νομοτελειακῶς ἐπέρχεται, ὅταν ὑπάρχῃ ἀποστασία, ἀδιαφορία καί προδοσία τῆς Πίστεως καί τῆς Πατρίδος, τήν ὁποίαν καταστροφήν ἐπιτρέπει ὁ Θεός νά ἐπέλθῃ παιδαγωγικῶς, κατά τό πρότυπον τῶν δεινῶν τοῦ παλαιοῦ Ἰσραήλ ὅταν ἀποστατοῦσε. Καί ὅπως τότε ὁ Θεός ἐπέτρεψε νά ἁλωθῇ ἡ Πόλις καί νά καταλυθῇ τό Μέγα Μοναστήρι, οὕτως εἶναι πλέον πασιφανές εἰς τούς ἔχοντας γνῶσιν τῆς πραγματικότητος, ὅτι κάτι παρόμοιον ἴσως ἐπιτρέψῃ καί σήμερον.