Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος σὲ ὁμιλία του στοὺς ψαλμοὺς λέει:

«Ἐὰν ζῶμεν μὲ τὴν σκέψιν μας συνεχῶς πρὸς τὰ μέλλοντα ἐκεῖνα

καὶ σκεπτώμεθα τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, τὴν ἀθανασίαν, τὴν αἰώνιαν

ζωήν, τὴν συναναστροφὴν μὲ τοὺς ἀγγέλους, τὴν ἐπικοινωνίαν μὲ τὸν Χρι-

στόν, τὴν ἀθάνατον ἐκείνην δόξαν, τὴν ζωήν, ποὺ εἶναι ἀπηλλαγμένη ἀπὸ

κάθε ὀδύνην καί,ἐὰν ἀναλογιζώμεθα ὅτι τὰ δάκρυα καὶ οἱ ὀνειδισμοὶ καὶ

οἱ ὕβρεις καὶ ὁ θάνατος καὶ αἱ λύπαι καὶ ὁ,τιδήποτε ἄλλο τῆς παρούσης

ζωῆς εἶναι λυπηρὸν καὶ ἀηδιαστικόν, ὅλα αὐτὰ ἐξαφανίζονται, ἐγκαθίστα-

ται δὲ εἰς τὴν θέσιν αὐτῶν ἡ εἰρήνη, ἡ πραότης, ἡ ἐπιείκεια, ἡ ἀγάπη, ἡ χα-

ρά, ἡ δόξα, ἡ τιμή,ἡ λαμπρότης καὶ ὅλα τὰ ἄλλα ὅσα οὔτε ὁ λόγος θὰ

ἠμπορέση νὰ παραστήση».