ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑ - Τοῦ Πρωτ. π. Γεωργίου Μεταλληνού

1.Οἱ σχέσεις ἐξουσίας κάθε μορφῆς εἶναι πάντα κεντρικὸ πρόβλημα τῆς κοινωνίας, στὸ ὁποῖο ἐμπλέκεται ἀπὸ τὰ ἴδια τὰ πράγματα ὁ χῶρος τῆς Θρησκείας. Μολονότι ὁ Χριστιανισμὸς στὴν αὐθεντικὴ του ἔκφραση δὲν εἶναι θρήσκευμα – ἁπλὴ δηλαδὴ Ἱστορικὴ πραγμάτωση τοῦ φαινομένου τῆς θρησκείας, ἀλλὰ «ὁδός» (Πράξ. 9, 20), τρόπος δηλαδὴ ὑπάρξεως, ποὺ ὁδηγεῖ στὴ «θέωση», ὅπως νοεῖται χριστιανικὰ ἡ σωτηρία, ἡ διαπλοκὴ του μέ τὶς δομὲς τοῦ κόσμου εἰσήγαγε στὴν ὀργάνωσὴ του καὶ τὴν ἔννοια τῆς ἐξουσίας. Στὴν Ἐκκλησία, ὡς Σῶμα Χριστοῦ, ἀναγνωρίζεται ὁ θεόσδοτος χαρακτήρας τῆς ἐξουσίας, «ἵνα μὴ ὁ κόσμος εἰς ἀκοσμίαν ἐμπέσῃ» (Ἰσίδωρος Πηλουσιώτης, 5ος αἰ. Ε.Π. 78, 657), ἐλέγχεται ὅμως συχνὰ ἡ πτωτικὴ κατανόηση καὶ χρήση της. Γι᾽αὐτὸ ὑπογραμμίζεται ἡ σχετικότητα καὶ ὁ πνευματικός της χαραχτήρας γιὰ τὴν Ἐκκλησία (πρβλ. Α΄ Κορ. 9, 12. Β´Κορ. 10, 8. Β´Θεσ. 3, 9 κ.ἄ.). Στὴν Κ.Δ. φανερώνεται ἐξ ἄλλου ἡ δαιμονικότητα τῆς ἐξουσίας τοῦ κόσμου (πρβλ. τὸ διάλογο τοῦ Χριστοῦ μὲ τὸν Πιλάτο – Ἰωάν. 18, 28 ἑ.) καὶ προβάλλεται ὁ διακονικὸς καὶ ἀπελευθερωτικὸς χαραχτήρας τῆς «ἐξουσίας» τοῦ Χριστοῦ (Ματθ. 10, 1 καὶ παράλ., 28, 18 κ.ἄ.). Παράλληλα, γίνεται δεκτὸς ὁ πρωτογενὴς χαραχτήρας τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας (Ρωμ. 13), ἐνῶ διὰ τοῦ Χριστοῦ καθορίζεται καὶ ἡ στάση ἀπέναντί της μὲ τὸ γνωστὸ λόγιο «ἀπόδοτε τὰ Καίσαρος Καίσαρι καὶ τά τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ» (Ματθ. 22, 21), ποὺ δείχνει τὴν ἱεράρχηση τῶν δύο ἐξουσιῶν καὶ τὴ διαφοροποίησή τους, ἀφοῦ, ἂν τὸ νόμιμο ἀνήκει στὸν καίσαρα, ὁ ἄνθρωπος ὡς εἰκόνα τοῦ Θεοῦ ἀνήκει ὁλόκληρος στὸ Θεό, ὡς νόμισμα ὄχι αὐτοκρατορικό, ἀλλὰ θεῖο.Ἡ ἀποστολικὴ πράξη –τέλος– ἐγκαινιάζει καὶ τὴ δυνατότητα ἀντιστάσεως (ἢ ἔστω ἀρνήσεως ὑποταγῆς) στὴ δαιμονοποιημένη ἐξουσία («πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις», Πράξ. 5, 29).

«Ένοχοι ή βλάκες»

 «Ένοχοι ή βλάκες»: Και όμως, υπήρχαν ουκ ολίγα μέσα ενημέρωσης, που είδαν…υποχώρηση Ιερώνυμου!

Η διαστρέβλωση της αλήθειας – και στην υπόθεση του εορτασμού των Θεοφανείων – βασικό πρόβλημα για την επαναφορά της δημοσιογραφικής αξιοπιστίας.

Πηχυαίοι τίτλοι όπως «Δεν υποχωρεί ο Μητσοτάκης για τα Φώτα», «Κάνει πίσω ο Ιερώνυμος», «Συμφωνία στη συνάντηση του Πρωθυπουργού με τον Αρχιεπίσκοπο», πλημμύρησαν μεγάλες ιστοσελίδες την Τρίτη, παραμονή των Θεοφανείων, ενώ αντίστοιχα ρεπορτάζ είχαμε και σε μεγάλους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς!

Και όλα αυτά τη στιγμή που η ίδια η Ιεραρχία ανακοίνωνε πως οι ναοί θα ανοίξουν, παρότι είχε αποφασιστεί  πως θα είναι κλειστοί για τον περιορισμό της πανδημίας, ενώ και η κυβέρνηση επέμενε στη σχετική απόφασή της! Με βάση αυτά τα δεδομένα, μάλλον χρειάζεται πολύ φαντασία να προχωρήσεις σε πηχυαίους τίτλους πως «Δεν υποχωρεί ο Μητσοτάκης» και «κάνει πίσω ο Ιερώνυμος».

MΙΑ ΑΚΟΜΗ ΠΡΟΚΛΗΣΙΣ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

ΣΤΙΣ 17 Όκτωβρίου τρ. ἔτ. ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἐπισκέφτηκε τὸ Βατικανὸ καὶ συμμετεῖχε στὴ σύνοδο τῶν παπικῶν ἐπισκόπων. Εἶναι χαρακτηριστικὸ ἕνα ἀπόσπασμα τῆς ὁμιλίας του πρὸς τοὺς αἱρετικοὺς παπικούς: «Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία ποὺ σὲ μιὰ Οἰκουμενικὴ Ἐκκλησία προσφέρεται ἡ εὐκαιρία νὰ ἀπευθύνει λόγο σὲ μιὰ Σύνοδο Ἐπισκόπων τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας καὶ ἄρα νὰ γίνει ἕνα μέρος ἔτσι τῆς ζωῆς τῆς ἀδελφῆς Ἐκκλησίας σὲ τόσο ὑψηλὸ ἐπίπεδο. Θεωροῦμε αὐτὸ σὰν φανέρωμα τοῦ ἔργου τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ ὁδηγεῖ τὶς ἐκκλησίες μας σὲ μιὰ στενότερη καὶ βαθύτερη σχέση μεταξύ τους, ἕνα σημαντικὸ βῆμα πρὸς τὴν ἐπανεγκαθίδρυση τῆς πλήρους κοινωνίας». Γιὰ τὸν Οἰκ. Πατριάρχη οἱ παπικοὶ ἀποτελοῦν Ἐκκλησία! Δὲν εἶναι αἱρετικοί, ὅπως τονίζουν οἱ Πατέρες καὶ οἱ Ἅγιοι τῆς Ὀρθοδοξίας.

Τη Θ΄ (9η) Ιανουαρίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ του θαυματουργού.

Ευστράτιος ο Όσιος πατήρ ημών κατήγετο από την χώραν την ονομαζομένην Ταρσίου, της επαρχίας Οπτημάτων, κόμης ων κατά την αξίαν, εκ της κωμοπόλεως Βιτζιανής, και υιός υπάρχων γονέων ευσεβών, Γεωργίου και Μεγεθούς, οίτινες έζων με αυτάρκη αγαθά, εν έτει ωη΄ (808). Ούτος λοιπόν καλώς ανατραφείς υπό των γονέων του, ότε έφθασεν εις το εικοστόν έτος της ηλικίας του, εκυριεύθη από τον θεϊκόν έρωτα· όθεν αφήσας τους γονείς του έφυγεν εις το όρος του Ολύμπου και ήλθεν εις το Μοναστήριον το καλούμενον των Αγαύρων, εις το οποίον έλαμψαν κατά την άσκησιν και αρετήν οι εκ μητρός θείοι αυτού, Βασίλειος και Γρηγόριος. Γενόμενος λοιπόν δεκτός από τους θείους του ο Ευστράτιος εκουρεύθη τας τρίχας της κεφαλής και έγινε Μοναχός.

Επιστολή στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας έστειλε ο Αρχιφύλακα ΕΛ.ΑΣ Γιώργος Σπυρόπουλος για μη ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου στη δοξολογία της Πρωτοχρονιάς

ΟΜΑΔΑ ΖΗΤΑ βετεράνοι Επιστολή στην Κατερίνα Σακελλαροπούλου, με αφορμή την αφαίρεση των κουμπουριών από το γραφείο της και τη μη ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου στη δοξολογία της Πρωτοχρονιάς, έστειλε ο Αρχιφύλακα ΕΛ.ΑΣ Γιώργος Σπυρόπουλος, ο οποίος επίσης είναι περιφερειακός σύμβουλος Κρήτης.

Η επιστολή του:

“Κυρία Σακελλαροπούλου,

Τον τίτλο που κατέχετε τον υπερασπιζόμαστε εμείς οι ένστολοι πολίτες! Τον θεσμό, τον υπερασπιζόμαστε εμείς, που εσείς απαξιώνετε τα εμβλήματα μας και τον σύγχρονο παιάνα, τον Εθνικό ύμνο! Ξεχνάτε ότι για να υπάρχει σήμερα θεσμός του Πρόεδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, πολέμησαν τα κουμπούρια που αφαιρέσατε από το προεδρικό γραφείο!

 Σεβόμενος τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας, χωρίς πλέον απαραιτήτως να αποδέχομαι τα πρόσωπα που τον εκφράζουν, με λύπη μου και με πολλά ερωτηματικά, διεπίστωσα ότι από της εκλογής σας και μετά, έχετε περιπέσει σε ουκ ολίγα σφάλματα που έχουν να κάνουν με τις Εθνικές ιστορικές μνήμες!

Ο Μέγας Ιεροεξεταστής -- Του Φώτη Κόντογλου

Οι τρεις πειρασμοί*

Α'

Πολλά, αμέτρητα, είναι όσα γραφήκανε για τον Παπισμό, αλλά λίγα είναι σαν αυτά που έγραψε για το αινιγματικό τούτο σύστημα ο πλέον βαθυστόχαστος κι' αποκαλυπτικός Ρώσος συγγραφέας Θεόδωρος Ντοστογέφσκη. Τούτο το μοναδικό κείμενο είναι ένα κεφάλαιο μέσα στο βιβλίο του «Τ' Αδέρφια Καραμάζωφ», κι' αυτό το κεφάλαιο έχει για επανώγραμμα «Ο Μέγας Ιεροεξεταστής». Ο Ντοστογέφσκης, μ' όλο που είναι ένα φιλοσοφικό πνεύμα, ωστόσο στον «Μέγαν Ιεροεξεταστή» αισθάνεται και γράφει σαν Ορθόδοξος, που ξέρει καλά ποιος είναι ο αληθινός Χριστός κι' η διδασκαλία του.

Το ταξίδι στη “Μάλτα” -- Του Αλεξάνδρου Καλόμοιρου(1931-1990)

Επειδή δεν μπορούμε να είμαστε χριστιανοί σαν άτομα αλλά μόνον σαν Εκκλησία σημασία καίρια έχει όχι μόνον η δική μας πίστη να είναι αληθινή αλλά και αυτή των αδελφών και των πατέρων μας. Το ποικιλόπιστο άθροισμα δεν έχει σχέση με την Εκκλησία του Χριστού  που είναι «στύλος και εδραίωμα της αληθείας» όπως λέγει ο Απόστολος Παύλος. Στην Εκκλησία υπάρχει μία πίστη, η αληθινή, και συμφωνία όλων στην Ορθοδοξία και ομόνοια. Δεν το νοιώθουν, άραγε, αυτό οι ευσεβείς και καλοπροαίρετες ορθόδοξες ψυχές; Αλλά τότε τι είναι αυτό που τις συγκρατεί μέσα σ΄ αυτό το όζον σύμπλεγμα της ψευτιάς; Είναι το ότι δεν βλέπουν που να πάνε. Γιατί δυστυχώς καμιά οργανωμένη Εκκλησία σήμερα δεν έχει  εχέγγυα πιστότητας στη γνήσια Πατερική Ορθοδοξία, αφού φυσικά Ορθοδοξία δεν είναι μόνον η τήρηση του ακενοτόμητου εορτολογίου.

Οἱ ὀξύτατοι διάλογοι μεταξύ Πρωθυπουργοῦ καί Ἀρχιεπισκόπου

«Ἀνακαλέσατε τήν ἀπόφαση-εἴχατε ἐνημερωθεῖ» – «Κάποιοι ἔχουν ἐμμονές, κύριε Πρωθυπουργέ» / «Νά χαίρεστε τήν οἰκοδέσποινα»/Κρίση κορυφῆς μεταξύ Ἐκκλησίας-Προεδρίας Δημοκρατίας-Κυβερνήσεως

Η ΜΕΡΑ ἦταν ἡλιόλουστη καί ὁ Πρωθυπουργός σέ καλή διάθεση. Σέ λίγο θά ἄρχιζε στό γειτονικό πρός τό Μαξίμου Προεδρικό Μέγαρο ἡ ὁρκωμοσία τῆς νέας κυβερνήσεως μετά τόν πρῶτο οὐσιαστικό ἀνασχηματισμό της, οἱ Ὑπουργοί του ὑπεβάλλοντο σέ ταχεῖα δοκιμασία (rapidtest) καί ὁ ἴδιος ἔπρεπε ἀπό λεπτό σέ λεπτό νά ξεκινήσει γιά τήν τελετή. Μετά καί τήν ἀπόφαση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου νά παραστεῖ σέ αὐτήν παρά τόν θόρυβο πού εἶχε ξεσπάσει μετά τό ἐπαπειλούμενο λουκέτο στούς ναούς κατά τήν ἡμέρα τῶν Θεοφανείων, ὅλα ἔδειχναν νά ὁμαλοποιοῦνται.