ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟ ΤΩΝ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ...

Πηγή : http://www.kivotoshelp.gr/Pages/kosmosNea.htm#EIRHNAIOS




Αυτά δυστυχώς συμβαίνουν στίς ανθρώπινες κοινωνίες. Παλαιότερα, όταν ήταν εν ενεργεία Πατριάρχης, όλοι οί πιστοί πού πήγαιναν στά Ιεροσόλυμα έτρεχαν να πάρουν την ευχή του.
Σήμερα, όλοι αυτοί τον ξέχασαν, αλλά καί άν τον θυμούνται ( καί ασφαλώς πολλοί θα τον θυμούνται ), δεν μπορούν να τον επισκεφθούν εκεί πού τον έχουν κλειδαμπαρώσει...

" Κύριε Πρωθυπουργέ,
Θεωρώ καθήκον μου πρώτα σαν άνθρωπος και ύστερα σαν κληρικός, να σας απευθύνω δημόσια έκκληση ,εν όψει της επισκέψεώς σας στο Ισραήλ, για την άμεση λύση του προβλήματος με τον βίαιο και απάνθρωπο εγκλεισμό του Πατριάρχη κ. Ειρηναίου μέσα στο απέριττο κελί του στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων...

Ο εγκλεισμός αυτός διαρκεί  6  ολόκληρα χρόνια κατά την διάρκεια των οποίων ο Μακαριώτατος δεν έχει την δυνατότητα της εξόδου αλλά ούτε την ευχέρεια να δεχθεί επισκέψεις αφού κάτι τέτοιο απαγορεύεται αυστηρά από τους κρατούντες παράνομα τα κλειδιά της εξώπορτας του κελιού ,την οποία φρόντισαν οι ίδιοι να κλειδώσουν με λουκέτα και να τοποθετήσουν μάλιστα και φρουρά από αγνώστου εθνικότητας και θρησκεύματος άτομα, τα οποία, όπως είπαμε δεν επιτρέπουν σε κανένα την είσοδο, ούτε σε συγγενείς του Πατριάρχη,ούτε και σε αυτούς ακόμα τους γιατρούς και τους δικηγόρους του . .....

Η ΑΚΑΘΑΡΣΙΑ ΤΟΥ ΝΟΥ.

Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής γράφει στην «Γ´ Εκατοντάδα περί αγάπης» τα εξής: 

«Ακαθαρσία του νου είναι πρώτον η ψευδής γνώσις. Δεύτερον η άγνοια κάποιου από τα γενικά, εννοώ την σχέσιν με τον ανθρώπινον νου, γιατί είναι ιδίωμα αγγέλου το να μη αγνοή τίποτε από τα μερικά. Τρίτον, το να έχει εμπαθείς λογισμούς. Τέταρτον, το να συγκατατίθεται στην αμαρτία».
 

Ὢ θαῦμα μέγα!

ἅγιος Ἰωάννης Δαμασκηνὸς σὲ  ὁμιλία του θὰ μᾶς πεῖ: «Ὅταν ἦταν   ἄνθρωπος νὰ ἔρθει στὴ ζωὴ ἀπὸ τὸ μὴ εἶναι ἀπὸ ἄπειρη ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ, πρῶτα ἁπλώνεται οὐρανός, ἔπειτα στρώνεται κάτω γῆ, ὁρίζεται περιοχὴ τῆς θάλασσας καὶ συγχρόνως γίνονται ὅσα συμπληρώνουν τὴν ὅλη διακόσμηση καὶ τῶν δύο αὐτῶν. Ὕστερα τοποθετεῖται ὁ ἄνθρωπος μέσα στὸν παράδεισο σὰν βασιλιάς, γιὰ νὰ ἀσκεῖ τὴν  ἀρετή. Λόγῳ τῆς παράβασης ὅλα τὰ εἶχε κυριέψει ἡ φθορὰ καὶ γεμάτος εὐσπλαγχνία ὁ  Θεὸς φοβόταν μήπως βαδίσει στὴν ἀνυπαρξία τὸ πλάσμα τῶν χεριῶν του, ἀποφασίζει  ἀπὸ πολλὴ καλωσύνη νὰ δημιουργήσει ἄλλο οὐρανὸ καὶ γῆ καὶ θάλασσα, ὅπου θὰ εὕρισκε θέση ὁ ἀχώρητος σὲ ὅλα γιὰ τὴν ἀνάπλαση τοῦ γένους μας. Κι᾽ αὐτὰ εἶναι ἡ μακαρία καὶ πολυύμνητη Παρθένος. Ὢ θαῦμα μέγα! Εἶναι αὐτὴ οὐρανός, γιατί ἀπὸ τὰ  ἀπάτητα θησαυροφυλάκιά της ἀνέτειλε τὸν ἥλιο τῆς δικαιοσύνης, εἶναι γῆ, γιατί ἀπὸ τὶς    ἁγνὲς λαγόνες τῆς ἀφθαρσίας βλάστησε τὸν στάχυ τῆς ζωῆς, καὶ εἶναι θάλασσα, γιατί ἀπὸ τοὺς κόρφους της ἄφησε νὰ προβάλει τὸν νοητὸ μαργαρίτη».

Στὴν ὁμιλία στὴν “Γέννησιν τῆς Θεοτόκου” ὁ ἅγιος Νικόλας ὁ Καβάσιλας σημειώνει: «Ἡ Πανάμωμος δὲν ἐδημιούργησε τὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ τὸν βρῆκε συντετριμμένο· οὔτε πάλι  μᾶς ἔδωσε τὴ φύση, ἀλλὰ τὴν συνετήρησε· οὔτε μᾶς ἔπλασε αὐτή, ἀλλὰ προσέφερε  ἐκεῖνα μὲ τὰ ὁποῖα ἀναπλασθήκαμε. Ἔγινε ἔτσι βοηθὸς τοῦ πλάστη, τὸ ἄγαλμα  συνεργάσθηκε μὲ τὸν τεχνίτη. Αὐτὴ ξανάδωκε στὸ ἄγαλμα ὅ,τι εἶχε προηγουμένως κι ἐκεῖνος πρόσθεσε αὐτὸ ποὺ δὲν εἶχε. Καὶ δὲν θὰ πρόσθετε βέβαια ἐκεῖνος αὐτὸ ποὺ  ἔλειπε, ἂν δὲν εὕρισκε αὐτὸ ποὺ ὑπῆρχε, πάνω στὸ ὁποῖο ἔπρεπε νὰ προσθέσει τὸ  δεύτερο (δηλαδὴ αὐτὸ ποὺ ἔλειπε). Στὸν Ἀδὰμ ἀπὸ ὅλα τὰ ζῶα τοῦ Παραδείσου μόνη  βοηθὸς ἦταν ἡ Εὔα. Καὶ τὸν Θεό, γιὰ νὰ φανερώσει τὴν χρηστότητά Του, μόνη ἡ Παρθένος ἀπὸ ὅλα τὰ ὄντα τὸν ἐβοήθησε. Γιατί τίποτε ἄλλο δὲν μετεῖχε στὴν φύση τοῦ Ἀδὰμ ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Εὔα, καὶ τίποτε ἑπομένως δὲν μποροῦσε νὰ λάβει μέρος στὶς πράξεις του. Ἀλλὰ καὶ καμμία ἀπὸ τὶς ὑπόλοιπες ὑπάρξεις δὲν συμμετεῖχε τόσο στὴν χρηστότητα  τοῦ Θεοῦ, ὅσο ἡ Παρθένος· ἔτσι κανεὶς ἄλλος δὲν μποροῦσε νὰ τὸν βοηθήσει. Γιατί  βέβαια καὶ ὁ καλύτερος τεχνίτης φθάνει στὸ σκοπό του καὶ γίνεται φανερός, ὅτι εἶναι ἄριστος, ἂν βρεῖ τὸ κατάλληλο ὄργανο ποὺ τὸν ἐξυπηρετεῖ στὴν πραγματοποίηση τῆς  τέχνης του».


Καὶ σὲ ἄλλο σημεῖο θὰ σημειώσει «Αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι ἐκεῖνο ποὺ βρίσκεται πέρα ἀπὸ κάθε θαῦμα καὶ προξενεῖ ἔκπληξη ὄχι μόνο στοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ καὶ σὲ αὐτοὺς τοὺς Ἀγγέλους καὶ ξεπερνάει κάθε ρητορικὴ ὑπερβολή: τὸ πῶς, ἐνῶ ἡ Παρθένος ἦταν μόνο ἄνθρωπος καὶ δὲν εἶχε τίποτε περισσότερο ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, μπόρεσε νὰ  διαφύγει, μόνη αὐτή, τὴν κοινὴ ἀρρώστια. Πῶς τὸ μπόρεσε; Ποιοὺς λογισμοὺς  χρησιμοποίησε; Ἀκόμη περισσότερο, πῶς τῆς δημιουργήθηκε ἀρχικὰ αὐτὴ ἡ ἐπιθυμία  καὶ θέλησε νὰ ριχθεῖ σὲ αὐτὸν τὸν ἀγώνα, τὸν ὁποῖο κανεὶς ἀπὸ τοὺς συνανθρώπους της  δὲν ἀκούσθηκε ὅτι εἶχε ποτὲ κερδίσει; Ποιοὺς ὁδηγοὺς εἶχε μπροστά της; Ποιὸς τῆς  ἔδωκε ἐλπίδες ὅτι θὰ νικήσει; Ἀπὸ ποῦ ἄντλησε τὸ ἀπαιτούμενο θάρρος; Γιατί ἡ ἀνθρώπινη φύση ἦταν πεσμένη, εἶναι δὲ ἀπερίγραπτη ἡ φαυλότης μέσα στὴν ὁποία  ζοῦσε τὸ μεγαλύτερο μέρος τῶν ἀνθρώπων. Λίγοι ἦσαν οἱ καλοὶ κι εἶχαν κι αὐτοὶ  ἀνάγκη ἀπὸ ἐκείνους ποὺ θὰ τοὺς στηρίξουν. Τόσο πολὺ ἀπεῖχαν ἀπὸ τὸ νὰ εἶναι  χρήσιμοι στοὺς ἄλλους».

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Αισθάνεσθε ότι ήδη ευρισκόμεθα εις την κυρίαν γραμμήν της θεανθρωπίνης φιλοσοφίας της παιδείας. Προσέξατε με σοβαρότητα και αντικειμενικότητα την εσωτερικήν αρχιτεκτονικήν αυτής της παιδείας: και το σχέδιον και το υλικόν και το πρόγραμμα και η ψυχή και το πνεύμα, όλα είναι ευαγγελικά, όλα θεανθρώπινα. Όλαι αι αξίαι της είναι θείαι, όλαι αι μέθοδοί της ευαγγελικαί. Και εις αυτήν ο Θεός κατέχει πάντοτε την πρώτην, ο δε άνθρωπος την δευτέραν θέσιν. Ο άνθρωπος ζη και σκέπτεται, αισθάνεται και εργάζεται δια του Θεού. Τούτο σημαίνει ότι ο άνθρωπος φωτίζεται δια του Θεού. Και μάλιστα εδώ δεν πρόκειται περί κάποιου αφηρημένου, υπερκειμένου, υπερουρανίου Θεού του Πλάτωνος ή του Καντ, αλλά περί του Θεού της συγκεκριμένης επιγείου πραγματικότητος, δηλαδή ανθρωπίνως συγκεκριμένου, Θεού ο οποίος έγινεν άνθρωπος και μέσα εις την κατηγορίαν του ανθρωπίνου έδωσε παν ό,τι είναι θείον, αθάνατον, αιώνιον. Δια τούτο μόνον Αυτός εις το ανθρώπινον γένος, δηλαδή ο Θεάνθρωπος Χριστός, είχε δικαίωμα να ζητή από τους ανθρώπους την θείαν τελειότητα:  «Έσεσθε ουν υμείς τέλειοι, ώσπερ ο Πατήρ υμών ο εν τοις ουρανοίς τέλειός εστιν» (Ματθ. 5, 48), και να θέση αυτήν την θείαν τελειότητα και ως σκοπόν της ζωής και ως σκοπόν ολοκλήρου του έργου του ανθρώπου. Πράττων δε τούτο, δίδει ούτος ταυτοχρόνως εις τους ανθρώπους όλα τα αναγκαία μέσα και όλας τας αναγκαίας δυνάμεις, με τας οποίας αυτοί δύνανται να πραγματοποιήσουν τον σκοπόν τούτον, δηλαδή να αποκτήσουν την θείαν τελειότητα.                                                                                                                                                     

O νέος Αγιορείτης "Ηγούμενος" δεν γνωρίζει ότι αφού μνημονεύει τον λατινόφρονα Πατριάρχη, είναι εχθρός της Κυρίας Θεοτόκου και του Υιού Της, γιατί Την επικαλείται;;

Διαβάζω από την ανακοίνωση της ψευδούς Ι. Μ. Εσφιγμένου:


.....Σύμπασα ἡ ἀδελφότης τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου ὁμοῦ μετά τῶν φίλων καί συνεργατῶν Αὐτῆς προσεύχεται, ὁ Κύριος νά ἀναπαύσῃ τήν ψυχήν τοῦ κοιμηθέντος Γέροντός μας καί ἡ Κυρία Θεοτόκος, ἡ Ἔφορος καί προστάτις τοῦ Ἁγίου Ὄρους νά σκέπῃ καί ἐνισχύῃ τόν νέον Καθηγούμενον πρός δόξαν Θεοῦ, κραταίωσιν τοῦ Ἱεροῦ ἡμῶν τόπου καί πλήρη ἐφαρμογήν τῆς κανονικῆς τάξεως περί τήν Ἱεράν Μονήν συμφώνως πρὸς τάς ἀποφάσεις τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος καί τῆς Μητρός Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας.

Ἐν Καρυαῖς τῇ 26ῃ Σεπτεμβρίου/9ῃ Ὀκτωβρίου 2013
Ἐκ τῆς Γραμματείας τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ἐσφιγμένου.

Καλά, ο νέος "ηγούμενος" έχει αφιερώσει την ζωή του στο μοναχισμό, δεν έχει διαβάσει ποτέ του το Συναξάρι των 26 Οσιομαρτύρων Αγιορειτών που τους έκαψε ζωντανούς ο λατινόφρονας Πατριάρχης Βέκκος διότι δεν τον μνημόνευαν;

Αυτός είναι ο σημερινός Μοναχισμός;


.....Οι λατινόφρονες με τον Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννην Βέκκον ήλθον εις το Άγιον Όρος μετά στρατιωτικής δυνάμεως, και αφού έπραξαν εκείνα τα οποία έπραξαν εις τας άλλας Μονάς, ήλθον τελευταίον και εις την Ιεράν Μονήν του Ζωγράφου, πυρ και μανίαν πνέοντες κατά των οικούντων αυτήν Μοναχών. Κατ’ εκείνον δε τον φρικτόν και φοβερόν δια το Άγιον Όρος καιρόν,πλησίον της Μονής Ζωγράφου ηγωνίζετο κατά μόνας εις Μοναχός, έχων συνήθειαν ιεράν να αναγινώσκη πολλάκις καθ΄ εκάστην τον Ακάθιστον Ύμνον της Θεοτόκου ενώπιον της θείας Εικόνος Αυτής. Εν μια λοιπόν των ημερών, ότε εις τα χείλη του Γέροντος αντηχούσεν ο Αρχαγγελικός ασπασμός της Υπεραγίας Παρθένου Μαρίας, το«Χαίρε», ακούει αίφνης ο Γέρων εκ της αγίας Αυτής Εικόνος τους εξής λόγους:«Χαίρε και συ, Γέρων του Θεού!», ο δε Γέρων εγένετο έντρομος. «Μη φοβού»,εξηκολούθησεν ησύχως η εκ της Εικόνος θεομητορική φωνή, «αλλ’ απελθών ταχέως εις την Μονήν, ανάγγειλον εις τους αδελφούς και εις τον Καθηγούμενον ότι οι εχθροί εμού τε και του Υιού μου επλησίασαν. Όστις λοιπόν υπάρχει ασθενής τω πνεύματι, εν υπομονή ας κρυφθή, έως ότου παρέλθη ο πειρασμός, οι δε επιθυμούντες μαρτυρικούς στεφάνους ας παραμείνωσιν εν τη Μονή, άπελθε λοιπόν ταχέως».

….είκοσι δε και εξ Μοναχοί, oι μη μνημονεύοντες τον λατινόφρονα Τζιοβάνι Βέκκο, μετά των οποίων και ο Καθηγούμενος, έμειναν εις την Μονήν και εισήλθον εντός του Πύργου, αναμένοντες τους εχθρούς αυτών και προσδοκώντες τους μαρτυρικούς στεφάνους. Το αποτέλεσμα: εικοσιέξ Οσιομάρτυρες Ζωγραφίται, οι ελέγξαντες τους λατινόφρονας, τον τε βασιλέα Μιχαήλ και τον Πατριάρχην Τζιοβάνι Βέκκον,επάνωθεν του Πύργου πυρί τελειούνται.


Δωρεάν οδοντιατρικό έλεγχο σε παιδιά και μεγάλους στην Ευαγγελίστρια Πειραιώς

Δωρεάν προληπτικό οδοντιατρικό έλεγχο παιδιών και μεγάλων θα πραγματοποιηθεί το Σαββάτο 12 και την Κυριακή 13 Οκτωβρίου 2013 στον Ιερό Ναό 

Ευαγγελιστρίας Πειραιώς από τις 10 π.μ. έως τη 1.30 το μεσημέρι σε συνεργασία με τον Οδοντιατρικό Σύλλογο Πειραιά.
Ο προληπτικός οδοντιατρικός έλεγχος εντάσσεται στο πρόγραμμα "ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει..." του Ι. Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.

Στόχος του προληπτικού προγράμματος είναι η διατήρηση της υγείας των δοντιών και της στοματικής κοιλότητας, ώστε να μην εμφανίσουν νέες τερηδόνες ή νόσους του περιοδοντίου. Ο συστηματικός και περιοδικός προληπτικός έλεγχος οδηγεί επίσης στην έγκαιρη διάγνωση των νόσων του βλεννογόνου καθώς και στην πρώιμη διάγνωση γενικών νοσημάτων.


Πληροφορίες: Τηλ. 2104125619  Fax: 2104178947  Email: evagelistria@yahoo.com