Θαύματα των Αγίων μας

Έλεγαν για τον άγιο Σπυρίδωνα ότι είχε μια θυγατέρα παρθένο, ευλαβή σαν τον πατέρα της, με το όνομα Ειρήνη. Ένας γνωστός αυτής,  της έδωσε ένα πολύτιμο κόσμημα να του το φυλάξει. Κι αυτή για να το ασφαλίσει καλύτερα, έκρυψε το θησαυρό στη γη. Μετά όμως από λίγο καιρό έφυγε από τον κόσμο αυτό η παρθένος.

Πέρασε κάποιο χρονικό διάστημα και παρουσιάζεται αυτός που είχε δώσε τον θησαυρό. Μη βρίσκοντας την θυγατέρα του, τα έβαλε με τον πατέρα της, τον αββά Σπυρίδωνα, άλλοτε απειλώντας τον και άλλοτε παρακαλώντας τον.
Και επειδή ο Γέροντας θεωρούσε ως συμφορά τη ζημιά που έπαθε αυτός που έδωσε τον θησαυρό, ήρθε στον τάφο της θυγατέρας του και ζητούσε απ΄τον Θεό να του δείξει πρόωρα την ανάσταση που έχει υποσχεθεί. Και να πού δεν διαψεύδεται, γιατί εμφανίζεται αμέσως ζωντανή η παρθένος στον πατέρα της και αφού του έδειξε τον τόπο, όπου βρισκόταν το κόσμημα, έφυγε πίσω πάλι. Έτσι πήρε ο Γέροντας τον θησαυρό και τον έδωσε.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ --- ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

Μυστήριο τῆς θείας οἰκονομίας, ἦταν τό νά μή παρευρίσκεται ὁ Θωμᾶς, τήν ὥρα τῆς ἐμφάνισης τοῦ Χριστοῦ, ἐνώπιον τῶν μαθητῶν, τήν πρώτη Κυριακή τοῦ Πάσχα· τήν στιγμή δηλαδή πού ὁ Σωτῆρας διέρρηξε καί ἐσκύλευσε τόν Ἅδη καί ἔγινε ὁ πρωτότοκος τῶν νεκρῶν, ὁ Ἀναστάς Ἰησοῦς. Ἄν ἦταν παρών ὁ Θωμᾶς, δέν θά ἀμφέβαλλε· ἄν δέν ἀμφέβαλλε, δέν θά Τόν ψηλαφοῦσε· δέν θά πίστευε κατ’ αὐτόν τόν τρόπο.

Ἑπομένως, σεβαστή γερόντισσα, ἀκόμα καί ἡ καλή ἀπιστία τοῦ μαθητῆ, ἔχει γίνει μητέρα πίστης καί ὁμολογίας. Τόν ὁμολογοῦμε, Τόν πιστεύουμε, Τόν προσκυνοῦμε μέ τήν ἴδια βεβαιότητα, ὅπως Ἐκεῖνος: «Ὁ Κύριός μου καί ὁ Θεός μου». Ἀμέσως ἡ θύελλα τῆς λύπης μετατράπηκε σέ γαλήνη, χαρά, εἰρήνη, ἀγαλλίαση. Σέ εὐχαριστοῦμε Θωμᾶ, γι’ αὐτήν τήν καλή σου ἀπιστία. Σέ δικαιολογοῦμε ἀπολύτως. Εἶδες τήν Σταύρωση, τόν Θάνατο, δικαιοῦσαι νά ἰδῆς καί τήν Ἀνάσταση, ὅπως ἀκριβῶς καί οἱ ἄλλοι μαθητές. Ἐκλήθης, νά διακηρύξεις στούς ἀνθρώπους τά θαύματα τοῦ Διδασκάλου· κατ’ ἐξοχήν τήν Ἁγίαν Ἀνάστασιν·  Πῶς λοιπόν θά ὁμολογήσεις, ὅσα δέν διεπίστωσαν οἱ ὀφθαλμοί σου; Πῶς θά κηρύξεις στούς σκληροτράχηλους Ἰουδαίους καί στούς εἴρωνας Ἐθνικούς, ὅτι ἔχεις δεῖ τήν Σταύρωση καί τόν θάνατο τοῦ Ἰησοῦ· ἀλλά περί τήν Ἀνάστασιν μόνον ἤκουσες;  Ποιός δέν θά περιφρονοῦσε τό κήρυγμά σου;

Ανάμνηση από τό παρελθόν -- Kyprianos Christodoulides

 

ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

Και ιδού η ενδιαφέρουσα συνέχεια: (σ.σ. βλέπε φωτογραφία)

Ο Γιαχβέ ανταμείβει πλουσιοπάροχα τον επαίσχυντο (μήτρο-ξεσκίστρα) Φινεέ…!!!

« Ωμίλησεν ο Κυριος προς τον Μωϋσήν και είπεν• Ο Φινεές, ο υιός του Ελεάζαρ, υιού του αρχιερέως Ααρών, κατέπαυσε τον θυμόν μου εναντίον των Ισραηλιτών, διότι με ζήλον ιερόν και αγανάκτησιν ιεράν εφόνευσε τους ενόχους και έτσι δεν κατέστρεψα τους Ισραηλίτας επάνω εις την ιεράν αγανάκτησίν μου. Δια την θεάρεστον αυτήν διαγωγήν του, είπα• ιδού εγώ ο Θεός συνάπτω με αυτόν ένα συμβόλαιον ιδιαιτέρας ειρήνης.

Υπόσχομαι να δώσω εις αυτόν και στους απογόνους του, έπειτα από αυτόν, παντοτεινήν την ιερωσύνην, ένεκα του γεγονότος, ότι έδειξε ζήλον υπέρ εμού του Θεού του και εξιλέωσε απέναντί μου τους Ισραηλίτας από τας αμαρτίας. Το δε όνομα του Ισραηλίτου, ο οποίος εθανατώθη μαζή με την Μαδιανίτιδα ήτο Ζαμβρί, παιδί του Σαλώ, ο οποίος ήτο άρχων από την φυλήν του Συμεών». Αριθμοί. 25.10-14.

ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗΣ

Και ιδού μια άλλη, όχι και τόσο ενδιαφέρουσα, συνέχεια ... της συνέχειας.

Ο ιερός (δίκαιος) Φινεές, τον οποίο εορτάζει η Εκκλησία, κατέπαυσε το θυμό του αγίου Θεού και οι λάτρεις του Βάαλ, του Διονύσου, της Ίσιδας και άλλων, καταπαύουν σήμερα την οργή των δικών τους ξεχασμένων θεών. Τιμούν και τη μνήμη του μάρτυρα Ζαμβρί και της Μαδιανίτισας. Είναι όμως προσεκτικοί. Δεν διαπερνούν την μήτρα με δόρυ, αλλά με το ξέστρο, για να κάνουν τις (θεραπευτικές) αποξέσεις. Έχουμε το νόμιμο δικαίωμα - οι γυναίκες - της αυτοδιάθεσης του σώματος και παράλληλα, την προσπάθεια να μειώσουμε τον παγκόσμιο πληθυσμό της γης. Τους νόμους των ανθρωπίνων δικαιωμάτων φτιάχνει ο Ζαμβρί.