Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Η ΘΕΩΣΙΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Το άγιον Πάσχα παρήλθεν, ως εορτή, ως υπομνηματισμός λειτουργικός και βιωματικός, ως «Λαμπροφόρος ημέρα». Αλλά το φως του ακόμη μας περιλάμπει και φωταγωγεί τον νουν μας. διότι το άγιον Πάσχα δεν διαυγάζει την ύπαρξίν μας μόνον οσάκις εορτάζεται. Μας φωταγωγεί εις ολόκληρον την ζωήν μας. Το άγιον Πάσχα δεν είναι μόνον μίαν φοράν κατ’ έτος «εορτή εορτών και πανήγυρις πανηγύρεων». Εάν ο Χριστός είναι «μεθ’ ημών πάσας τας ημέρας της ζωής ημών», άρα Πάσχα έχομεν δι’ όλου του βίου μας. Η ζωή μας είναι μία συνεχιζομένη «εορτή εορτών», διότι το φως της Αναστάσεως εισέρχεται εις όλας τας λεπτομερείας της ζωής μας. Δεν εισερχόμεθα μόνον εντός του φωτός της Αναστάσεως, αλλά εισέρχεται αυτό το φως εις ολόκληρον τον άνθρωπον. Γινόμεθα  ένα φως.

ΑΝΑΣΤΗΘΙ ΚΥΡΙΕ Ο ΘΕΟΣ ΜΟΥ - ΑΝΑΣΤΗΤΩ Ο ΘΕΟΣ

Τη ΚΔ΄ (24η) Απριλίου, μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος ΝΙΚΟΛΑΟΥ του εν Μαγνησία μαρτυρήσαντος εν έτει αψοστ΄ (1776) σφοδρώς τυφθέντος και τελειωθέντος.

Νικόλαος ο γενναίος Μάρτυς του Χριστού κατώκει μετά του πατρός αυτού, Χατζή Κανέλλου ονομαζομένου, εις την κωμόπολιν την τουρκιστί καλουμένην Γιαγιά Κιοϊ, εις την οποίαν είχε την κατοικίαν και καθέδραν του ο περίφημος κατά την εποχήν εκείνην αγάς Καρά Οσμάνογλους. Επειδή δε ο πατήρ του Αγίου ήτο επιστάτης και διοικητής εις τα ποίμνια και προάστια, ήτοι τα αγροκτήματα, του αγά τούτου, είχεν επομένως και μεγάλην επιρροήν και εκτίμησιν από τους εκεί Τούρκους.

Τὰ δάκρυα -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαήλ Ε. Μιχαηλίδη, θεολόγου

Ἰσόβιοι συνοδοιπόροι τῆς ζωῆς εἶναι τά δάκρυα. Συνοδοιπόροι, πού - ὅ,τι κι ἄν συµβαίνει- ἀνακουφίζουν καί ξαλαφρώνουν τήν ἀνθρώπινη ψυχή. Πόσο µεγάλη, ἀπέραντη καί ἀκατανόητη ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ! Μυστικά καί ἀόρατα συναισθήµατα µποροῦν νά προκαλέσουν ἀσυναίσθητα καί ἀστραπιαῖα, τούς δακρυγόνους ἀδένες. Ὁπότε ἀκολουθοῦν καί οἱ καταρράκτες τῶν δακρύων. Ἕνα καί µόνο φευγαλέο συναίσθηµα, ἤ µιά ἰσχυρή ἀνάµνηση προσωπικοῦ γεγονότος, εἶναι δυνατό νά δηµιουργήσει συγκλονισµό ψυχῆς. Ἐάν, µάλιστα, ἡ συγκίνηση εἶναι ἰσχυρή, τότε καί τά δάκρυα µεταβάλλονται καί γίνονται κλάµα. Τά δάκρυα εἶναι ἀνάλογα µέ τίς αἰτίες, πού τά προκαλοῦν. Ἔχουµε δάκρυα ἀγάπης, δάκρυα πένθους, δάκρυα ἀποχωρισµοῦ, δάκρυα χαρᾶς, δάκρυα τρυφερότητας, δάκρυα προσευχῆς, δάκρυα θείου ἔρωτα, δάκρυα Μετάνοιας καί Ἐξοµολόγησης... κ.ἄ.

Η γεμάτη θλίψη επιστολή του διωκόμενου Μητροπολίτη Κερκύρας Νεκταρίου στην Κεραμέως με νύξεις στην ιεραρχία

Επιστολή προς την Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Νίκη Κεραμέως απέστειλε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος, σε απάντηση δικής της επιστολής που εστάλη την Μεγάλη Πέμπτη 16 Απριλίου 2020, αναφορικά  με τις λιτανείες στο Ιερό προσκύνημα του Αγίου Σπυρίδωνος. Στην επιστολή τουο κ. Νεκτάριος αναφέρει τα εξής:
------------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Σεμνή, σοβαρή καί ἀποστομωτική ἡ ἐπιστολή τοῦ κ. Νεκταρίου, ἀλλ' ἡ κ. Κεραμέως δέν νομίζω ὅτι συγκινεῖται ἀπό κάτι τέτοια, καθότι στόχος της εἶναι τά εὔσημα τῆς Τριμεροῦς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία, ὅπως ἐκαυχήθη ἡ ἴδια πρό μερικῶν ἑβδομάδων, τήν προσεκάλεσε νά συμμετάσχῃ στίς συνεδρίες της, καθώς φαίνεται ὡς προαγωγήν ἀπό τήν λέσχην Μπίλτερμπεργκ, τοὐτέστιν ν' ἀνέβη ὑψηλότερα εἰς τήν κλίμακα τῆς διεθνοῦς Μασονίας, ὡς ἀμοιβήν διά τήν ἐπιδεικτικήν περιφρόνησιν πού ἔχει δείξει πρός τίς ἀποφάσεις τοῦ ΣτΕ διά τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, καθώς καί στά ἐπανειλημμένα αἰτήματα τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θεολόγων δι' ἀκρόασιν. Οἱ κοσμοκράτορες Σατανισταί ἐκτιμοῦν ἰδιαιτέρως καί ἀμοίβουν τόν διωγμόν τῶν Χριστιανῶν ὑπό τῶν μαριονεττῶν των. Ὅλ' αὐτά πού συμβαίνουν ἐσχάτως γίνονται στά πλαίσια τῆς καταπολεμήσεως τοῦ Ἑλληνισμοῦ, πού ὑπεσχέθη τό 2018 ὁ Μητσοτάκης στό Ἰουδαϊκόν Συμβούλιον τῶν ΗΠΑ, διό καί προωθήθη εἰς τόν πρωθυπουργικόν θῶκον, ὡς χειρότερος καί αὐτοῦ τοῦ Τσίπρα!

ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΕΣΧΑΤΑ,ΜΗΝ ΑΡΝΗΘΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ(ΤΩΝ ΒΑΙΩΝ 12-4-2020) -- π. Γεώργιος Αγγελακάκης

https://agiooros.org/viewtopic.php?f=43&t=15388

Ο Κύριος Εμφανίζεται Σε Μουσουλμάνο Από το Καζακστάν

Ο Κύριος πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν. ...

Εργαζόμουν σε ένα κτήριο. Μια μέρα την ώρα της μεσημεριανής διακοπής, όπως πάντα, μελετούσα την Καινή Διαθήκη. Με πλησίασε μία κοπέλα και μου είπε την ιστορία της, πως δηλαδή γνώρισε τον Χριστό. Ήταν πιστή του Βούδα από την Καμπότζη. Κάθε Σάββατο οι προτεστάντες ετοίμαζαν τα διαβατήρια γι’ αυτούς τους Καμποτζιανούς που είχαν γίνει Προτεστάντες και ήθελαν να μεταναστεύσουν  στον Καναδά, κατόπιν διαλογής. Εκείνη δεν είχε αλλάξει την πίστη της, πήγαινε όμως στο χώρο που είχαν στήσει την εξέδρα τους οι Προτεστάντες και έδιναν τα διαβατήρια που είχαν ετοιμάσει για τους πιστούς τους, από περιέργεια να μάθει πόσοι από τους συγχωριανούς της θα έφευγαν. Ήθελε, όπως μου είπε, να φύγει για Καναδά αλλά δεν άλλαζε την πίστη της, αλλά και αν την άλλαζε, δεν είχε την κατάλληλη γνωριμία να μεσολαβήσει, να την βάλει στον κατάλογο για τον Καναδά. Μια νύχτα είδε στο όνειρό της έναν άνδρα με στολή κληρικού με γένια, ο οποίος της είπε: Μη στενοχωριέσαι που δεν έχεις κανένα να σε βοηθήσει να φύγεις για τον Καναδά, θα σε βοηθήσω εγώ. Ένα Σάββατο καθώς ήταν μαζεμένοι όλοι για την συνηθισμένη διανομή των διαβατηρίων, ο υπάλληλος από την εξέδρα έδειχνε  με τον δάκτυλό του αυτή την κοπέλα να ανέβει να πάρει το διαβατήριό της για τον Καναδά. Μερικοί από δίπλα της πήγαιναν για την εξέδρα αλλά ο υπάλληλος συνέχιζε να δείχνει αυτή. Τελικά ο υπάλληλος κατέβει από την εξέδρα την πλησίασε και της είπε ότι αυτή φωνάζει για να πάρει το διαβατήριο! Η κοπελιά, όπως μου είπε, δεν μπορούσε να καταλάβει τίποτε. Τελικά πήρε το διαβατήριο, ήρθε στο Μόντρεαλ και όταν είδε την Εικόνα του Χριστού, αναγνώρισε τον Κληρικό του ύπνου της και έγινε Χριστιανή!
-------------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Συγκλονιστικές καί οἱ δύο ἱστορίες, τοῦ Μουσουλμάνου ἀπό τό Καζακστάν καί τῆς Βουδίστριας κοπέλλας ἀπό τήν Καμπότζη! Ζῇ Κύριος ὁ Θεός καί θέλει πάντας σωθῆναι!

Ἡ θεωρία τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἐν Χριστῷ ἀθανασίας!

«Γιατί εἶναι ἡ ζωή δύσκολη γιὰ τὸν ἄνθρωπο; Γιατί ὁ ἄνθρωπος ἐφεῦρε τὸν θάνατο καὶ τὸν ἐγκαθίδρυσε ἐντός του καὶ σὲ ὅλα τὰ ὄντα γύρω του. Ὁ δὲ θάνατος εἶναι µιὰ ἀστείρευτος πηγὴ ὅλων τῶν βασάνων καὶ τῶν θλίψεων. Ὅλα τὰ νεῦρα τοῦ θανάτου ξεκινοῦν ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο, γιατί αὐτὸς εἶναι τὸ κύριο γάγγλιο τοῦ θανάτου. Εἰς τὴν πραγµατικότητα ὁ θάνατος εἶναι ἡ µόνη πικρία τῆς ζωῆς, ἡ µόνη πικρία τῆς ὕπαρξης. Ἐξ αὐτοῦ προέρχεται καὶ ὅλη ἡ τραγικότητα τῆς ζωῆς. Ἡ ἐπίγεια ζωή τοῦ ἀνθρώπου δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ µιὰ ἀδιάκοπος πάλη µὲ τὸν θάνατο - µὲ τοὺς προδρόµους του καὶ τοὺς συνοδούς του. Ἐδῶ ποτὲ δὲν ὑπάρχει ἀνακωχή. Ὁ θάνατος ἐπιτίθεται συνεχῶς κατὰ τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ἔξωθεν καὶ ἔσωθεν. Ἀπὸ αὐτὴ τὴν κατάσταση ὑπάρχει µόνο µιὰ διέξοδος, µόνο µιὰ σωτηρία: Ἡ ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ δι’ αὐτῆς νίκη ἐπὶ τοῦ θανάτου εἰς ὅλους τοὺς κόσµους. Ὅπως ὁ θάνατος εἶναι ἡ πηγὴ ὅλων τῶν πικριῶν, εἶναι ἡ καθολικὴ πικρία, ἔτσι καὶ ἡ ἀνάσταση τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ εἶναι ἡ πηγὴ κάθε χαρᾶς, εἶναι ἡ καθολικὴ χαρά. Ἀρκεῖ νὰ ἀνοίξει ὁ ἄνθρωπος τοὺς πνευµατικοὺς ὀφθαλµούς του, καὶ τότε δὲν µπορεῖ παρὰ νὰ αἰσθανθεῖ καὶ νὰ δεῖ ὅτι ὁ Ἀναστὰς Κύριος εἶναι ὁ Μόνος ποὺ δίδει νόηµα καὶ χαρὰ ἀληθινὴ εἰς τὴν πικρὴ ζωή τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς. Αὐτὸς καὶ οὐδὲν ἄλλο καὶ οὐδείς ἄλλος»

(ἀπὸ τὸ βιβλίο του Aγίου   Ἰουστίνου Πόποβιτς ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ).

῾Ο Οἰκουμενισμός, τὸ πικρὸ φαρμάκι τῆς ᾿Ορθοδοξίας -- Τοῦ Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου ᾿Ανδρέου Θεοδώρου

(ἐπ᾿ εὐκαιρίᾳ συνεδρίου ᾿Ορθοδόξων ᾿Εκκλησιῶν καὶ Παπικῶν ποὺ ἔγινε στὸ Balamand τοῦ Λιβάνου, ἀπὸ 17-24 ᾿Ιουνίου 1993.)

Αἰχμὴ καὶ στόχος τοῦ ἄρθρου εἶναι ἡ οἰκουμενικὴ κίνηση, ὅπως οἱ τάσεις καὶ ἡ ἐξελικτικὴ πορεία της ἀποτυπώνονται στὸ ἀνωτέρω θλιβερὸ συνέδριο. Οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ᾿Ορθοδόξων ᾿Εκκλησιῶν (εὐτυχῶς —καὶ αὐτὸ πρὸς τιμήν των— ἀρκετὲς ᾿Ορθόδοξες ᾿Εκκλησίες ἀρνήθηκαν νὰ συμμετάσχουν), διαβρωμένοι ἀπὸ τὶς οἰκουμενιστικὲς ἐξελίξεις τῆς κινήσεως αὐτῆς, διὰ τῆς ὑπογραφῆς των σὲ κείμενο ἀπὸ ὀρθόδοξης πλευρᾶς κατάπτυστο, ἐπέτυχαν δύο τινά· ἀφ᾿ ἑνὸς ἀποπειράθηκαν νὰ διασαλεύσουν τὴν πεποίθηση τῶν ᾿Ορθοδόξων, ὅτι ἡ ᾿Ορθόδοξος Καθολικὴ ᾿Εκκλησία εἶναι ἡ μία, ἁγία, καθολικὴ καὶ ἀποστολικὴ ᾿Εκκλησία τοῦ ἱεροῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως καὶ συνεπῶς ὅ,τι βρίσκεται ἔξω ἀπὸ αὐτὴν εἶναι κακόδοξο καὶ αἱρετικό, καὶ ἀφ᾿ ἑτέρου ὁ Παπισμός, ὁ φοβερὸς αὐτὸς κολοσσὸς τοῦ ψεύδους καὶ τῆς πλάνης, νὰ παρασταθεῖ λίγο-πολὺ ὡς κανονικὸς φορέας τῆς καθολικότητος τῆς ᾿Εκκλησίας, ἰσάξιος καὶ ἰσότιμος πρὸς τὴν ᾿Ορθοδοξίαν, καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ὑπάρχουν σοβαρὰ κωλύματα στὴ διεκκλησιαστικὴ κοινωνία ᾿Ορθοδόξων καὶ Παπικῶν! Τὸ πρᾶγμα φυσικὰ δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἐκπλήσσει. Αὐτὴ εἶναι ἡ φυσιολογικὴ κατάληξη τοῦ ἐξελικτικοῦ καὶ μοντέρνου οἰκουμενισμοῦ.

Κάθε Πέμπτη ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Εμπειρικαί αποδείξεις της Αναστάσεως -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Η Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού είναι το πιο μεγάλο και πιο σπουδαίο γεγονός, που σημάδεψε την παγκόσμια ιστορία. Το φως της καταυγάζει όλη την οικουμένη και η προσφορά της δεν ικανοποιεί μόνο τις προσδοκίες του πιστού, αλλά στοχεύει στην ψυχή του κάθε ανθρώπου. Διότι ο κάθε άνθρωπος, είτε πιστεύει είτε όχι, δεν παύει να πιέζεται από το βραχνά του θανάτου, που περιορίζει τη ζωή και φαρμακώνει το είναι του, δεν παύει να διψά και να πεινά, για μια ζωή ατέλειωτη και όμορφη, απρόσβλητη από τον πόνο, γεμάτη χαρά και ελπίδα. Η ανάσταση του Χριστού δεν είναι μυστήριο, ώστε να το προσεγγίσουμε με την πίστη. Είναι ιστορικό γεγονός. Γι΄ αυτό προσκαλεί και προκαλεί να το ψηλαφήσουμε και να το ερευνήσουμε μέσα από τις πάμπολλες μαρτυρίες και αποδείξεις που το βεβαιώνουν πειστικά και αδιάσειστα. Δεν απευθύνεται στο συναίσθημα και στην ευλάβεια μόνο· πρωτίστως ικανοποιεί και πείθει τη λογική, της δίδει τα εχέγγυα για να αναχθεί από το λογικό στο υπέρλογο, να γίνει πίστη. Είναι, λοιπόν, φανερό ότι η ανάσταση του Χριστού δεν στηρίζεται στην πίστη των χριστιανών, αλλά η πίστη των χριστιανών θεμελιώνεται στο γεγονός της αναστάσεως του Χριστού.

Απολυτίκιο Αγίου Γεωργίου

Τη ΚΓ΄ (23η) Απριλίου, μνήμη του Αγίου ενδόξου Μεγαλομάρτυρος ΓΕΩΡΓΙΟΥ του Τροπαιοφόρου.

Γεώργιος ο ένδοξος και θαυμαστός και μέγας Μάρτυς του Χριστού ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σπδ΄ - τε΄ (284-305), κατήγετο δε εκ της Καππαδοκίας της Μικράς Ασίας. Γονείς του υπήρξαν περιφανείς και λαμπροί άρχοντες, διέλαμψε δε και ο ίδιος εις τα αξιώματα, πρότερον μεν έχων το αξίωμα του Τριβούνου, ύστερον δε, όταν έμελλε να μαρτυρήση, το του κόμητος (ήτοι επάρχου ή ηγεμόνος ή και στρατηλάτου). Όταν δε ο ασεβής Διοκλητιανός εκίνησε διωγμόν κατά των Χριστιανών και επρόσταξεν, όσοι μεν Χριστιανοί αρνούνται τον Χριστόν, να αξιούνται βασιλικών τιμών, όσοι δε δεν πείθονται να τον αρνηθώσιν, αυτοί να θανατώνωνται, τότε ο μέγας Γεώργιος, παρουσιασθείς προ του Διοκλητιανού, διεκήρυξεν εαυτόν Χριστιανόν και ήλεγξε την των ειδώλων πλάνην και ασθένειαν, μυκτηρίζων τους εις αυτά πιστεύοντας.

Όταν οι Νόμοι τής Επιστήμης υποσκελίζουν τούς Νόμους τού Θεού -- Toυ ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

«52 Ἐμάχοντο οὖν πρὸς ἀλλήλους οἱ Ἰουδαῖοι λέγοντες· Πῶς δύναται οὗτος ἡμῖν δοῦναι τὴν σάρκα φαγεῖν; 53 εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς. 54 ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ ἐγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. 55 ἡ γὰρ σάρξ μου ἀληθῶς ἐστι βρῶσις, καὶ τὸ αἷμά μου ἀληθῶς ἐστι πόσις. 56 ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἐν ἐμοὶ μένει, κἀγὼ ἐν αὐτῷ.» (Ιν. ς΄)

 Θά πρέπει κανείς νά υπενθυμίσει στόν κ. Τσιόδρα καί τούς περί αυτόν πολιτικούς, ότι εμβόλιο έχουμε. Άλλο καί άλλα, εκτός από τά γνωστά, δέν χρειαζόμαστε. Τό εμβόλιο λέγεται Θεία Μετάληψη σώματος καί αίματος Χριστού. Είτε δέ αξίως είτε αναξίως μεταλαμβάνουμε, αυτό πού έχουμε χρέος νά κάνουμε καί νά πούμε στόν κόσμο είναι τούτο :«26 ὁσάκις γὰρ ἂν ἐσθίητε τὸν ἄρτον τοῦτον καὶ τὸ ποτήριον τοῦτο πίνητε, τὸν θάνατον τοῦ Κυρίου καταγγέλλετε, ἄχρις οὗ ἂν ἔλθῃ.».

Eνός κακού δοθέντος (με τη συμμετοχή μας στο Π.Σ.Ε.), μύρια έπονται:

Με το κείμενο του Porto Alegre Βραζιλίας, εκτός των άλλων, αναγνωρίσαμε εκκλησιαστική υπόσταση στις 340 προτεσταντικές «εκκλησίες» του Π.Σ.Ε. (Παγκοσμίου Συμβουλίου ¨Εκκλησιών¨) και αποδεχτήκαμε ότι η πληθώρα των κακοδοξιών και των πλανών τους, είναι «διαφορετικοί τρόποι διατύπωσης της ΄Ιδιας Πίστης και ποικιλία Χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος»! Η δημοσίευση αυτής της επαίσχυντης συμφωνίας τότε συγκλόνισε τον πιστό λαό ανά την Ελλάδα. Τώρα με το 6^ο  άρθρο, η ληστρική Σύνοδος της Κρήτης έδωσε εκκλησιαστική υπόσταση και στην Παπική παρασυναγωγή!!!
--------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Νομίζω ὅτι οἱ ἐξ ὀρθοδόξων Οἰκουμενισταί ἐφανέρωσαν τήν αἵρεσίν των μέ τήν Δήλωσιν τοῦ Τορόντο, τό 1950, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς:

«Αἱ Ἐκκλησίαι – μέλη ἀναγνωρίζουν ὅτι τὸ ἀποτελεῖν μέλος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ εἶναι περιεκτικώτερον (more inclusive) ἢ τὸ ἀποτελεῖν μέλος τῆς ἰδίας αὐτῶν Ἐκκλησίας. Ἐντεῦθεν καὶ ζητοῦν νὰ εἰσέλθουν εἰς ζῶσαν ἐπαφὴν μετὰ τῶν ἐκτὸς τῶν ἰδίων τάξεων, αἵτινες ὁμολογοῦν τὴν Κυριότητα τοῦ Χριστοῦ»!

Ἀπό τότε, λοιπόν, παρεδέχθησαν μέ τόν πλέον ἐπίσημον τρόπον ὅτι εἶναι ἡνωμένοι εἰς μίαν εὐρυτέραν «ἐκκλησίαν» μέ τούς αἱρετικούς!

"Πατριάρχης" Αλεξανδρείας Θεόδωρος το 2019 τον Ιανουάριο:

«Ἐδῶ στό Κάϊρο καί στήν Ἐκκλησία λατρεύεται ὁ Θεός καί στά ἱερά τζαμιά λατρεύεται ἀπό τό κοράνι ὁ Θεός» 
-----------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Δηλαδή, λένε αὐτές τίς ἅγιες ἡμέρες τό «Χριστός Ἀνέστη» καί στά «ἱερά τζαμιά», κ. Χορευτάκη; Ἄν ὄχι, τότε ψεύδεσαι οἰκτρῶς! Μετανόησε, διότι κολάζεσαι! Τό αὐτό ἰσχύει δι' ὅλους τούς Οἰκουμενιστάς, οἱ ὁποῖοι λέγουν διάφορα διεστραμμένα, ἐκπληροῦντες τήν Προφητείαν τοῦ Ἀπ. Παύλου: «ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδὸμενοι τοῦ ποιμνίου· καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν» (Πρ. 20:29-30.

Η αιρετική πατρικία

Τότε                                                                                   
Κάποια πατρικία, που λεγόταν Κοσμιανή ( 6ος αι. ) ήρθε μια νύχτα να προσκυνήσει τον Πανάγιο Τάφο στην Ιερουσαλήμ. Καθώς πλησίαζε, της παρουσιάσθηκε η Κυρία Θεοτόκος μαζί με άλλες γυναίκες και της είπε : 

-Δεν επιτρέπεται να μπεις εδώ, γιατί δεν είσαι δική μας. 
Το είπε αυτό, γιατί η Κοσμιανή ανήκε στην αίρεση του Μονοφυσίτη Σεβήρου. Εκείνη όμως επέμενε και παρακαλούσε να της επιτρέψει την είσοδο. Τότε η Θεοτόκος αποκρίθηκε: 
- Είναι αδύνατο να μπεις εδώ μέσα, αν προηγουμένως δεν έρθεις σε μυστηριακή κοινωνία με εμάς. 
Κατάλαβε τότε η πατρικία ότι η είσοδός της εμποδίζεται επειδή είναι αιρετική, και ότι αν δεν προσέλθει στην Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν πρόκειται να προσκυνήσει τον Πανάγιο Τάφο. 
Έτσι κι έκανε. Πρώτα-πρώτα εγκατέλειψε την αίρεση του Σεβήρου, κι ύστερα μετανοημένη κάλεσε τον διάκονο και μετέλαβε τα άχραντα μυστήρια. Τότε προχώρησε ανεμπόδιστα και προσκύνησε το ζωοποιό μνήμα του Σωτήρος Χριστού.

και τώρα:

Συμφωνία Σαμπεζύ Ελβετίας 1990-91 για τους αιρετικούς Μονοφυσίτες:

Η Μικτή Επιτροπή προτείνει άρσιν των α­ναθεμάτων «υπό των Προκαθημένων όλων των Εκκλη­σιών των δύο μερών διά της υπογραφής ειδικής εκ­κλησιαστικής πράξεως, εν τη οποία θα διακηρύσσεται υφ' εκατέρας πλευράς ότι η ετέρα είναι κατά πάντα ορ­θόδοξος», και ότι «η άρσις των αναθεμάτων πρέπει να συνεπάγεται ότι α) αποκαθίσταται αμέσως η πλήρης κοινωνία των δύο πλευρών, β) ουδεμία κατ' αλλήλων καταδίκη του παρελθόντος, συνοδική ή προσωπική, είναι πλέον ενεργός...»

π. Θεόδωρος Ζήσης: οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἀποτελοῦν ἐμπόδιο στὰ σχέδια τῶν Νεοεποχιτῶν καὶ τῶν Οἰκουμενιστῶν

Δυστυχῶς ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἔχει ἀμβλύνει τὸ ὀρθόδοξο αἰσθητήριο πολλῶν «ὀρθοδόξων» ποιμένων καὶ θεολόγων μὲ συνέπεια νὰ ἀμφισβητεῖται καὶ νὰ ἀπορρίπτεται ὡς «ναρκισσισμὸς» ἡ μοναδικότητα καὶ ἀποκλειστικότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ποὺ θεωρεῖται καὶ αὐτὴ ἁπλῶς ἕνα κομμάτι τοῦ διηρημένου χριστιανικοῦ κόσμου, τῆς διηρημένης Ἐκκλησίας, κατὰ τὴν ἀπαράδεκτη πλάνη τοῦ μητροπολίτου Μεσσηνίας Χρυσοστόμου Σαββάτου καὶ πολλῶν ἄλλων μεγαλοσχήμων κηρύκων τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ζώντων καὶ τεθνεώντων. Εἶναι ἀπίστευτη καὶ ἰσομεγέθης ἡ πλάνη τοῦ μητροπολίτου Δημητριάδος Ἰγνατίου, ὁ ὁποῖος ἐπρότεινε νὰ ἐγκαταλείψουμε τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ κινηθοῦμε σὲ μία «μεταπατερικὴ ἐποχή». Εἶναι προφανὲς ὅτι οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἀποτελοῦν ἐμπόδιο στὰ σχέδια τῶν Νεοεποχιτῶν καὶ τῶν Οἰκουμενιστῶν καὶ πρέπει νὰ τοὺς ξεπεράσουμε νὰ ξεπεράσουμε «τὰ ὅρια, ἃ ἔθεντο οἱ Πατέρες ἡμῶν».

Στην Κίνα η πρώτη ψηφιακή δικτατορία. Σύντομα και κοντά μας;

H Oυχάν, απ’ όπου ξεκίνησε η πανδημία του νέου κορωνοϊού, βγήκε την περασμένη εβδομάδα από την καραντίνα, αλλά για να προχωρήσει σ’ αυτό το βήμα οι κινεζικές Αρχές επιστράτευσαν προηγουμένως μια εφαρμογή παρακολούθησης, βάσει της οποίας αποφασίζεται ποιοι πολίτες μπορούν να εισέλθουν και να βγουν από την περιοχή.
Η Κίνα έχει αρχίσει να παρακολουθεί πολλούς από τους πολίτες της με ένα λογισμικό που αναλύει τα προσωπικά τους δεδομένα προκειμένου να τους κατατάξει σε χρωματικές κατηγορίες -κόκκινη, κίτρινη ή πράσινη – ανάλογα με την κατάσταση της υγείας τους και το επίπεδο κινδύνου διασποράς του νέου κορωνοϊού, που αντιπροσωπεύουν, την ώρα που τα κρούσματα έχουν μειωθεί σε διψήφια νούμερα στη χώρα.

Υπάλληλοι με προστατευτικές στολές ελέγχουν τους κωδικούς QR πελατών στην είσοδο εμπορικού κέντρου στην Ουχάν / Φωτογραφίες: Fei Maohua/Xinhua via AP

Seek Christ unceasingly

All spiritual life begins with faith and continually seeks to be united with Christ.  Instead of having our attention directed to earthly things and matters, “have one’s mind wholly set on Christ,” says Saint Symeon. 

“Think of the unutterably glory of the Godhead, which is beyond thought and understanding. Think of God’s unutterable power, His immeasurable mercy, His inconceivable riches, which He generously and bountifully gives to men. “

To seek union with God we must be able to change our life so it can become totally Christ centered. He says, 

“Flee from the deceit of life and it’s supposed happiness and run to Christ alone, who is the Savior of souls. ...who is everywhere present...let us hold Him fast and fall at His feet.” 

Just like the women who went to the tomb and fount it empty and then encountered the Risen Christ and “held Him by the feet and worshiped Him” (Mt 28:9).

Η ρίζα του κακού -- Του πρωτοπρεσβυτέρου π. Ιωάννου Κ. Διώτη

Η ρίζα του μεγάλου εκκλησιαστικού κακού είναι ο  Παπισμός, ο οποίος παρήγαγε τον Προτεσταντισμόν. Γέννημα δε του Παπισμού είναι και η παναίρεσις του Οικουμενισμού. Ο Οικουμενισμός είναι άκρως επικίνδυνος. Αμβλύνει το Ορθόδοξον φρόνημα και δημιουργεί κλίμα ανοχής όλων των αιρέσεων. Ο Παπισμός ενόθευσε και εδυσφήμησε τον Χριστιανισμόν με την «Jεράν Εξέτασιν» και τα­ς άλλας καταχρήσεις και αιρετικά­ς θέσεις του. Ο δε Προτεσταντισμός, κατ’ ουσίαν, ηρνήθη τον πραγματικόν Χριστιανισμόν. Ο Προτεσταντισμός συνέβαλε κατά­ πολύ εις την εξάπλωσιν του ορθολογισμού και της αθεΐας.

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ! -- Τοῦ αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ

Κοσμοϊστορικὸν γεγονός

Ἡ Καινή Διαθήκη καί γενικώτερα ἡ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας τονίζει τήν σπουδαιότητα καί την ἀξία τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ. Αὐτή εἶναι τό θεμέλιο τῆς Ἐκκλησίας, τό περιεχόμενο τοῦ ἀποστολικοῦ κηρύγματος καί ἡ πηγή τῶν μυστηρίων, ἡ ἀπαρχή τῆς ἄλλης βιοτῆς, τήν ὁποία ὁ Χριστός ἐγκαινίασε. Ὁποιαδήποτε θρησκεία ἤ φιλοσοφικό σύστημα μπορεῖ νά σταθεῖ καί νά ἰσχύει ἀνεξάρτητα ἀπό τό πρόσωπο καί τή ζωή τοῦ ἱδρυτοῦ του, καθ᾽ ὅσον ἀποτελεῖ μία θεωρία. Π.χ. τό ἄν ὑπῆρξε Μωάμεθ ἤ ὄχι, ἄν ἦταν ἕνας προφήτης ἤ ψευδοπροφήτης καί δικτάτωρ δέν ἔχει ἰδιαίτερη σημασία γιά τό μωαμεθανισμό. Αὐτό, πού ἐνδιαφέρει, εἶναι ἡ διδασκαλία τῆς θρησκείας του. Ὁ χριστιανισμός ὅμως δέν μπορεῖ νά σταθεῖ, ἄν δέν ὑπῆρξε ἀληθινός ὁ Χριστός, δηλαδή ἄν δέν ἦταν Θεάνθρωπος καί ἄν δέν Ἀναστήθηκε.