Orthodox Hymns


ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Ωδή ζ΄.  Ο Ειρμός.

 Έκνοον πρόσταγμα τυράννου δυσσεβούς, λαούς εκκλόνησε, πνέον απειλής και δυσφημίας θεοστυγούς· όμως τρεις παίδας ουκ εδειμάτωσε, θυμός θηριώδης ου πυρ βρόμενον· αλλ΄ αντηχούντι δροσοβόλω πνεύματι, πυρί συνόντες έψαλλον· ο υπερύμνητος, των πατέρων και ημών, Θεός ευλογητός ει.

 Ερμηνεία.

 Η εβδόμη Ωδή είναι ποίημα των τριών Αγίων Παίδων: ήτοι του Ανανίου, Αζαρίου, και Μισαήλ, την οποίαν εξεφώνησαν, όταν εβάλθησαν μέσα εις την κάμινον του πυρός και δεν κατεκάησαν.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2015

Ισαύρου, Βασιλείου, Ιννοκεντίου, Ερμείου, Φήλικος, Πελεγρίνου, Μανουήλ, Σαβέλ και Ισμαήλ μαρτύρων, Ιωσήφ και Πίωροσίων, Υπατίου οσίου του εν Ρουφιαναίς.


Ἀπὸ τοὺς Μάρτυρες αὐτοὺς οἱ τρεῖς πρῶτοι κατάγονταν ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, οἱ δὲ λοιποὶ ἀπὸ τὴν Ἀπολλωνιάδα τῆς Ἰλλυρίας καὶ ἄθλησαν κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Νουμεριανοῦ (283 – 284 μ.Χ.).

ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΠΙΣΤΕΩΣ. Από τον ΚΒ´ Λόγον του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου:

«Το να αποκτήση κανείς την ταπείνωση, συναντά πολλά εμπόδια, που τον εμποδίζουν, ενώ για την πίστη δεν μας εμποδίζει τίποτε να την βρούμε. Γιατί αν το θελήσουμε ολόψυχα να βρούμε την πίστη, αμέσως χωρίς κανέναν κόπο την βρίσκουμε, αφού είναι δώρον του Θεού και προσόν φυσικόν, μολονότι υπόκειται στο αυτεξούσιον της προαιρέσεώς μας»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ. ΟΜΙΛΙΑ ΠΑΤΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΓΓΕΛΑΚΑΚΗ


Εφημερίς Ορθόδοξος Τύπος για τον Οικουμενικόν Πατριάρχην Βαρθολομαίον:

Aλλά οι «Ταλιμπἀν» του Οικουμενισμού δεν δίδουν σημασίαν εις τοιαύτα ζητήματα. Διότι δεν υπακούουν εις τους Ιερούς Κανόνας, αλλά εις τον Αρχιστράτηγον της Προδοσίας της Πίστεως Οικουμενικόν Πατριάρχην Βαρθολομαίον, ο οποίος υπηρετεί τον Παπισμόν, τον Προτεσταντισμόν εις όλας του τας μορφάς, αλλά όχι την Ορθοδοξίαν. Είναι πηγή πάσης διοικητικής ανωμαλίας εις την Ορθόδοξον Εκκλησίαν και αστείρευτος πηγή πνευματικής μολύνσεως των Ορθοδόξων. 

«Ἐπικίνδυνη διείσδυση τοῦ Ἰσλάμ»

 ΟΙ «ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΤΟΜΕΣ», ἀρ. τ. 14, κρούουν τόν κώδωνα τοῦ κινδύνου μέ τό θέμα τῶν Μουσουλμάνων μεταναστῶν εἰς τήν Χώραν μας. «Ὑπάρχει μυστικό σχέδιο, γράφουν, ἀπό πλευρᾶς τῆς Τουρκίας, νά προωθοῦνται στήν Ἑλλάδα μετανάστες ἀπό ἀραβικές χῶρες, ὅπως ἀπό τό Πακιστάν, Ἰράν, Ἰράκ, Ἀφγανιστάν, καθώς καί ἀπό Μουσουλμανικά κράτη τῆς Ἀφρικῆς (Ὑεμένη, Σομαλία, Νιγηρία) με ἀπώτερο στόχο τήν αὔξηση τῶν ἰσλαμιστῶν σέ περιοχές τῆς Ἑλλάδος, καθώς καί τήν ἐνδεχόμενη προώθησή τους στήν Εὐρώπη. Καθώς ἐγράφη: “Οἱ Μουσουλμάνοι δέν ἀφομοιώνονται σάν μετανάστες” καί λειτουργοῦν σάν ξένο σῶμα. Ἀργά ἤ γρήγορα, ἐκδηλώνονται ἐπιθετικά κατά τῆς πολιτείας, στήν ὁποία φιλοξενοῦνται. Συνεπῶς χρειάζεται ἔγκαιρα ἐγρήγορση καί μέτρα ἀπέναντι στόν κίνδυνο ἰσλαμικῆς διάβρωσης τοῦ κοινωνικοῦ ἱστοῦ».

Πρωτοπρ. π. Θεόδωρος Ζήσης : Ο θρησκευτικός συγκριτισμός και οι «προφήται της αισχύνης»

Ετόλμησε μόνος ο προφήτης Ηλίας να τα βάλει με το συγκρητιστικό κατεστημένο των βασιλέων του Ισραήλ Αχαάβ και Ιεζάβελ, οι οποίοι μαζί με τη λατρεία του αληθινού Θεού εισήγαγαν και τη λατρεία του Βάαλ, ανάλογης θεότητος προς τον ελληνικό Δία, αναμείξαντες την αλήθεια με το ψεύδος και έχοντες συμμάχους και συμφώνους τους «προφήτας της αισχύνης», όπως συμβαίνει και σήμερα· άλλα συγκρητιστικά κατεστημένα τώρα του επάρατου Οικουμενισμού εξισώνουν και αναμειγνύουν τις θρησκείες και τις ομολογίες, με τη συμμαχία και συμφωνία πάλιν «προφητών της αισχύνης», υψηλοβάθμων και προβεβλημένων. Ο ίδιος ο Κύριος, άλλωστε, δεν συγκρούσθηκε με το ιερατικό κατεστημένο της εποχής του, ασταμάτητα καθ΄ όλη τη διάρκεια της δημοσίας δράσεώς του, με αποκορύφωμα τα φοβερά «ουαί», λίγο πριν από τη σταυρική του θυσία, με την οποία δίδαξε ότι μέχρι θανάτου πρέπει να αγωνιζόμαστε για την αλήθεια; Τους ζηλωτάς της πίστεως τιμά και προβάλλει προς μίμηση η Εκκλησία και όχι τους χλιαρούς και συμβιβαστικούς του εφησυχασμού. Ακόμη και ησυχαστές και ερημίτες, όπως ο Άγιος Αντώνιος, ο καθηγητής της ερήμου, άφηναν την ησυχία και την προσευχή και κατέβαιναν στον κόσμο, για να συμπαρασταθούν και να ενισχύσουν όσους αντιστέκονταν στις αιρέσεις. Υπάρχει ευθεία γραμμή που συνδέει τον προφήτη Ηλία, τον Τίμιο Πρόδρομο, τον Άγιο Αντώνιο και όλους στη συνέχεια τους ομολογητάς Αγίους με αυτούς που σήμερα αγωνίζονται εναντίον της παναιρέσεως του Οικουμενισμού: «Τον ζηλωτήν Ηλίαν τοις τρόποις μιμούμενος, τω Βαπτιστή ευθείας ταις τρίβοις επόμενος, πάτερ Αντώνιε…». 

Μήτε γένοιτό μοι, ίνα ποιήσω την εκκλησίαν μου την αγίαν μητέρα των ορθοδόξων αιρετικήν, δεχόμενος το του πάπα μνημόσυνον

«Όστις μνημονεύει τον πάπαν, ή κοινωνήσοι τω μνημονεύοντι, ή συμβουλεύσοι ή παραινέσοι, ηγήσομαι και τούτον οίον η αγία και μεγάλη σύνοδος η εν Κωνσταντινουπόλει, η το λατινικόν εξετάσασα δόγμα, και τους αυτό φρονήσαντας καθελούσα τότε, τον Βέκκον δηλονότι και τους ομόφρονας. Ουδέ νομίζω εγώ μικρόν τι το του πάπα ή τινος επισκόπου μνημόσυνον, αλλά η πνευματική των ομοδόξων κοινωνία και η τελεία υποταγή προς τους γνησίους ποιμένας, η δια του μνημοσύνου εστίν, αι δε σύνοδοι και οι άλλοι διορίζονται, ότι ων το φρόνημα αποστρεφόμεθα, τούτων και από της κοινωνίας χρη φεύγειν και τα άλλα όμοια, όσα γινώσκετε, ότι διορίζονται. Υπέρ πάντα δε ο Κύριος ημών: «Αλλοτρίω δε ου μη ακολουθήσωσι», φησίν, «αλλά φεύξονται απ΄ αυτού, ότι ουκ οίδασι των αλλοτρίων την φωνήν». Μήτε γένοιτό μοι, ίνα ποιήσω την εκκλησίαν μου την αγίαν μητέρα των ορθοδόξων αιρετικήν, δεχόμενος το του πάπα μνημόσυνον, έως αν ο πάπας εκείνα ομολογή και πιστεύη, δι΄ άτινα εκ της ημετέρας εκκλησίας ου προσεδέχοντο. Ει τις γαρ ομολογήσει εκείνον νυν ορθοτομούντα τον λόγον της αληθείας, ομολογεί τους εαυτού προγόνους είναι αιρετικούς. Η γνώμη μου τοίνυν τοιαύτη και ην αεί και έσται, και έσομαι αεί προς τον πάπαν και τους κοινωνούντας αυτώ οπωσούν ακοινώνητος, ως και οι πατέρες ημών, ων την ευσέβειαν καν πρέπον εστί μιμείσθε ημάς επειδή την αγιωσύνην αυτών και την σοφίαν ουκ έχομεν»


(Από τα αντιλατινικά κείμενα του οσιωτάτου εν Μοναχοίς Γενναδίου Σχολαρίου του και Πατριάρχου γενομένου Κων/πόλεως).

Πολλὰ τὰ ἔτη Σεβασμιώτατε Ἐπ. Ράσκας καὶ Πριζρένης κ. Ἀρτέμιε!



Ὁ Ἐπ. Ράσκας καὶ Πριζρένης κ. Ἀρτέμιος βαδίζει τὸν δρόμο τοῦ μαρτυρίου καὶ διδάσκει μὲ τὸ φρόνημα, τὴν πίστη του, τὴν ὄντως ἀγάπη πρὸς τὸ ποίμνιό του, ποὺ ξεπερνοῦν κατὰ πολὺ τὶς μικρότητες τῶν συνεπισκόπων του. Γελοιοποιοῦνται οἱ ἰσχυροὶ κατὰ κόσμο Ἐπίσκοποι καθὼς ὁ ᾽Επ. Ἀρτέμιος παλεύει νὰ κρατήσει ἀνόθευτα ὅσα παρέλαβε ἀπὸ τὸν Ὅσιο Ἰουστῖνο Πόποβιτς καὶ ἐπιτάσσει τὸ χρέος του πρὸς τὸ Κοσσυφοπέδιο καὶ τὴν Πατρίδα του. Πολλὰ τὰ ἔτη Σεβασμιώτατε Ἐπ. Ράσκας καὶ Πριζρένης κ. Ἀρτέμιε. Ἄξιος!

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Οσίου Συμεών του Θαυμαστορείτου

Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ : νοιώθουν υπερηφάνεια, για το γεγονός, ότι αποτελούν έκτρωμα της ανθρώπινης φύσεως!

ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ
Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ 
"ΜΕ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ"
   __________Τήν ώρα που η Χώρα μας συγκλονίζεται από τά θεμέλιά της ένεκα της οικονομικής κρίσεως μερικοί ηθικά ξεφτιλισμένοι τύποι, που έχασαν αυτό πού  άλλοτε ελέγαμε, τήν «λίγη τσίπα, μωρέ», δηλ. την ντροπή, ηθέλησαν να παρουσιάσουν τήν ηθική τους ξεφτίλα μέ τό ωραίο όνομα "υπερηφάνεια"! Πρόκειται γι' αυτούς, που τις τελευταίες αυτές ημέρες έκαμαν μιά εμφάνιση στήν Αθήνα, ετοιμάζουν δέ και παρέλαση στην Θεσσαλονίκη τις αμέσως προσεχείς ημέρες, για να μας πούν, πως νοιώθουν υπερηφάνεια, για το γεγονός, ότι αποτελούν έκτρωμα της ανθρώπινης φύσεως! Είναι αυτοί, που στις ημέρες μας μιμούνται τα σαρκικά ελαττώματα, που κάποτε είχαν οι κάτοικοι της περιοχής Σόδομα καί Γόμορρα, για τούς οποίους ομιλεί η Παλαιά Διαθήκη. 'Ο Θεός τους συχάθηκε καί γι αυτό έρριψε φωτιά από τόν ουρανό καί τους κατέστρεψεν ολοσχερώς!  «Καί  ....έβρεξεν επί Σόδομα καί Γόμορρα θείον καί πυρ παρά Κυρίου εξ ουρανού και κατέστρεψε  τας πόλεις ταύτας  και πάσαν την περίχωρον καί πάντας τους κατοικούντας εν ταις πόλεσι και τα ανατέλλοντα εκ της γης...»  (βλ. Γένεσις, κεφ. 19, στ.24-25)

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ

«Φώτισόν μου το σκότος, φώτισόν μου το σκότος». Προσευχή Αγ. Γρ. Παλαμά.

Η Ι. Μητρόπολις Θεσσαλονίκης, κατ΄ επαινετήν πρωτοβουλίαν  του προκαθημένου αυτής Προέδρου, απεφάσισεν όπως το τρέχον έτος, αφιερωθή εις την μνήμην του εν Αγίοις Πατρός ημών Γρηγορίου του Παλαμά, κατ΄ αναφαίρετον δικαίωμα και καθήκον. Η εκδήλωσις του εορτασμού του «έτους Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά», θα γίνη δι΄ ομιλιών εις Εκκλησίας, διαλέξεων, άρθρων και μελετών, επί της μεγάλης μορφής του αγίου τούτου της ορθοδόξου Θεολογίας, συνεπικουρούσης και της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βυζαντινής μεγαλουπόλεως Θεσσαλονίκης. Ευστοχωτάτη και λίαν ωφέλιμος η ιδέα του εορτασμού, η οποία αποβλέπει, μαζί με την απόδοσιν της οφειλομένης τιμής εις τον μέγιστον μυστικόν Θεολόγον της Βυζαντινής περιόδου, και εις την συνειδητοποίησιν των εριτίμων θησαυρών της Ορθοδόξου Θεολογίας, την οποίαν συνεπύκνωσεν εν εαυτώ, ως ο τελευταίος μέγας Θεολόγος της Ορθοδόξου Παραδόσεως. Δια την σημερινήν εποχήν, η προβολή της Θεολογίας του αγίου Γρηγορίου, δημιουργεί ένα προβληματισμόν δια την εκπροσωπούσαν σήμερον την Θεολογίαν τάξιν και αυτομάτως συνιστά εν Ορθόδοξον αίτημα και ένα ορθόδοξον σκοπόν. Το αίτημα ως αφετηρίας της Θεολογίας και τον σκοπόν, ως οικείωσιν των επαγγελιών του Ι. Ευαγγελίου. Διότι, ομολογουμένως, η πορεία της Θεολογίας μας σήμερον, πόρρω απέχει από του να είναι ορθόδοξος, τόσον κατά την εφαρμογήν των Ορθοδόξων αιτημάτων, όσον και δια την ενατένισιν και εξάντλησιν των δυνατοτήτων του ανθρώπου της Χάριτος, μέχρις αυτής της θεώσεως, η οποία αποτελεί επηγγελμένον και υποχρεωτικόν αγαθόν.

The Importance of Self-Knowledge According to St. Nectarios the Wonderworker

Self-knowledge is man's foremost duty. Man, as a rational, morally free and religious being, is a being of lofty rank and has been destined to become like God, in Whose image he was created, and a participant in Divine goodness and blessedness. But in order to become a divine likeness, good and blessed, and to commune with God, man must first of all know himself. Without self-knowledge man goes astray in his thoughts, is dominated by diverse passions, tyrannized by violent desires, troubled about many and vain things, and leads a disorderly, distracted life, erring in all things, wandering on the way, staggering at every step; and he stumbles, falls, and is crushed. He drinks every day potions of sorrow and bitterness, fills his heart with grief, and lives an unbearable life.

Orthodox Hymns


ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Ξύλου γευσάμενος ο πρώτος εν βροτοίς, φθορά παρώκεσε· ρίψιν γαρ ζωής, ατιμοτάτην κατακριθείς, όλω τω γένει σωματοφθόρος τις, ως λύμη της νόσου μετέδωκεν· αλλ΄ ευρηκότες γηγενείς ανάκλησιν, Σταυρού το ξύλον κράξωμεν· ο υπερύμνητος των Πατέρων και ημών, Θεός ευλογητός ει.

Ερμηνεία.


Εν τω παρόντι Τροπαρίω αναφέρει ο Μελωδός την πτώσιν, όπου έπαθεν ο προπάτωρ Αδάμ εν τω Παραδείσω, και δια μέσου αυτής κινεί εις δάκρυα τους ακροατάς Χριστιανούς. Λέγει λοιπόν, ότι ο πρώτος ανάμεσα εις όλους τους ανθρώπους: ήτοι ο προπάτωρ και γενάρχης Αδάμ, επειδή εγεύθη από τον εμποδισμένον καρπόν του ξύλου της γνώσεως: «Είπε γαρ, φησίν, ο Θεός προς αυτόν, από παντός ξύλου του εν τω Παραδείσω βρώσει φαγή· από δε του ξύλου του γινώσκειν καλόν και πονηρόν, ου φάγεσθε απ΄ αυτού» (Γέν. β:16) · επειδή, λέγω, εγεύθη από το ξύλον της γνώσεως· δια τούτο επαροίκησεν εις την φθοράν: ήτοι έγινε φθαρτός και θνητός, από εκεί όπου ήτον άφθαρτος και αθάνατος.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 16 Ιουνίου 2015

Τύχωνος επισκόπου Αμαθούντος της Κύπρου.

Ὁ Ἅγιος Τύχων καταγόταν ἀπὸ τὴν Κύπρο καὶ ἐγεννήθηκε ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς στὴν Ἀμαθούντα τῆς Κύπρου, τὴν σημερινὴ Παλαιὰ Λεμεσό. Ἤκμασε κατὰ τοὺς χρόνους τῶν αὐτοκρατόρων Ἀρκαδίου καὶ Ὀνωρίου (395 – 423 μ.Χ.). Ἀφιερωθεὶς ὑπὸ τῶν φιλοθρήσκων γονέων του στὸν Θεό, ἔλαβε ἄρτια μόρφωση καὶ διακρίθηκε στὴ μελέτη τῶν Ἁγίων Γραφῶν. Γιὰ τὴν καθαρότητα τοῦ βίου καὶ τὴν ἁγνότητά του ἐχειροτονήθηκε ὑπὸ τοῦ Ἐπισκόπου Ἀμαθούντος Μνημονίου διάκονος καὶ στὴ συνέχεια πρεσβύτερος.

ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΙΣ. ΑΥΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ!


Του δημοσιογράφου Ευθυμίου Παπανικολάου

Τα ΜΜΕ και ιδιαίτερα τα κανάλια αποτελούν τη χοάνη πολτοποίησης της Ιστορίας, του Πολιτισμού, των Ιδεών, των Αξιών και εθνικών συμβόλων, των Ανθρώπων…  Το τηλεοπτικό εμπορικό θέαμα έχει ισοπεδώσει τα πάντα. Δεν έχει αφήσει τίποτα όρθιο, ούτε Ιερό ούτε Όσιο. Όλα πλέον τα υποτάσσει στους νόμους της αχαλίνωτης αγοράς, της παραποίησης και του εξευτελισμού των πάντων. Ωστόσο, έξω από αυτή την αχαλίνωτη και θηριωδώς καταστροφική χυδαιότητα της αγοράς, υπάρχει και μια άλλη φρικώδης διαστροφή συνειδητής επιλογής: Η συνειδητή επιλογή κατεδάφισης των ιστορικών και εθνικών συμβόλων ταυτότητας και μνήμης, συνακόλουθα και της Ορθοδοξίας, η οποία αποτελεί συστατικό στοιχείο της εθνικής μας ταυτότητας και μνήμης. Η Ορθοδοξία αποτελεί σήμερα τον πιο γρανιτένιο ιστό εθνικής μνήμης και αντίστασης στη νεοταξική ισοπέδωση. Γι΄ αυτό έχει μπει στο στόχαστρο των υπερεθνικών ελίτ εξουσίας. Κτυπιέται με λύσσα πολυεδρικά και πολύχρωμα, εντός της Εκκλησίας και εκτός, εκ των έσω και των έξω… Τα ΜΜΕ ιδιαίτερα το τηλεοπτικό θέαμα αποτελούν το συνειδητό πολιορκητικό κλοιό κατά του κάστρου της Ορθοδοξίας. Έχει αρχίσει, εδώ και πολλά χρόνια, μια συνειδητή επιχείρηση κατασυκοφάντησης της Ορθοδοξίας, εξευτελισμού και γελοιοποίησης των Ορθοδόξων συμβόλων. Τα ΜΜΕ, ως η αιχμή της καθεστωτικής προπαγάνδας προωθούν συνειδητά την κατεδάφιση των συλλογικών μορφών της ιστορικής μνήμης και εθνικής μας ταυτότητας. Η Ορθοδοξία βρίσκεται στο επίκεντρο της επίθεσης αυτής της φαιάς προπαγανδιστικής μηχανής των ΜΜΕ. Κάθε τηλεοπτική υπερπαραγωγή είναι εξ ορισμού το άκρον άωτον της αγοραίας χυδαιότητας και της νεοταξικής προπαγάνδας. Μέρα με την ημέρα αυτές οι επιθέσεις γίνονται και πιο λυσσώδεις και συστηματικές. Όλα επενδύονται με τις φόρμες και τις «αξίες» των αγοραίων συμβόλων της καπιταλιστικής σήψης και παρακμής. Με τις «αξίες» των διαστροφών του τηλεοπτικού θεάματος και της νεοταξικής μοχθηρίας, που θέλει να κατακρεουργήσει τα πάντα, όλες τις κατακτήσεις και τις συλλογικές μνήμες του Ανθρώπου.       

ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΙΣ. ΑΥΤΟ  ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ!  

ΤΑ ΑΠΟΚΡΥΦΑ ΠΑΘΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ -- Αγίου Νικοδήμου του Αγιρείτου :


«Μέσα εις το βάθος της καρδίας μας ευρίσκονται τόσον λεπτά και τόσον κρύφια πάθη, όπου ουδέ αν είναι πάθη ολότελα ηξεύρομεν. Πως λοιπόν ημπορούμεν
να ξεθαρρεύσωμεν ότι από τα πάθη αυτά εκαθαρίσθημεν; Και αν οι οξυδερκέστατοι εκείνοι και προφητικοί οφθαλμοί του Δαβίδ δεν ηδύναντο ταύτα να γνωρίσουν, πως ημείς δυνάμεθα να τα γνωρίσωμεν; Όθεν καθώς εκείνος πάντοτε παρεκάλει τον Θεόν να τον καθαρίση από αυτά: “ Εκ των κρυφίων μου καθάρισόν με” (Ψαλμ. ΙΗ/Ι3), έτσι και ημείς έχομεν χρείαν να δεώμεθα πάντοτε δια τον καθαρισμόν των τοιούτων κρυφίων μας.  Διότι ημείς τας ενεργείας μόνον και τους κλάδους των παθών αισθανόμεθα, τας δε δυνάμεις και ρίζας αυτών ουδαμώς γνωρίζομεν χωρίς τον φωτισμὸν του Αγίου Πνεύματος».

Ανεπαίσθητη διαστρέβλωσις -- του Στάρετς Ανατόλιου της Όπτινα

Ο εχθρός του ανθρωπίνου γένους θα ενεργεί με πονηρία, με σκοπό να ελκύσει εντός της αιρέσεως εάν ήτο δυνατόν ακόμη και τους εκλεκτούς. Δεν θα αρχίσει κατ΄ ευθείαν ωμά να απορρίπτει τα δόγματα, αλλά θα αρχίσει ανεπαίσθητα να διαστρεβλώνει τις διδασκαλίες και τους θεσμούς της Εκκλησίας και το πραγματικό νόημά τους, όπως μας παρεδόθησαν από τους Αγίους Πατέρες εν Αγίω Πνεύματι. Ολίγοι θα αντιληφθούν αυτές τις πανουργίες του εχθρού, εκείνοι μόνον οι πλέον πεπειραμένοι εις την πνευματικήν ζωήν. Οι αιρετικοί θα πάρουν την εξουσία της εκκλησίας και θα τοποθετήσουν ιδικούς τους υπηρέτες παντού, οι δε πιστοί θα καταφρονούνται… γι΄ αυτό παιδί μου, όταν δεις την παράβαση της πατερικής παράδοσης και της Θείας τάξεως, που εγκαθιδρύθη από τον ίδιο τον Θεό, γνώριζε ότι οι αιρετικοί έχουν ήδη εμφανισθεί, αν και προς το παρόν μπορεί να αποκρύπτουν την ασέβειά τους. Ακόμη θα διαστρέφουν την Αγία Πίστη μας ανεπαίσθητα με σκοπό να παραπλανήσουν τους άπειρους στα δίκτυά τους. Να αναγνωρίζεις αυτούς τους λύκους με ένδυμα προβάτου από τις υπερήφανες διαθέσεις τους και από την αγάπη τους για εξουσία… οι αληθινοί υπηρέτες του Θεού είναι ταπεινοί και υπακούουν στην εκκλησία. Οι πιστοί τότε που δεν έχουν δείξει τίποτε άλλες αρετές θα λάβουν στεφάνους μόνο και μόνον, επειδή στάθηκαν στέρεοι στην πίστη. Να φοβάσαι τον Κύριο, παιδί μου. Να φοβάσαι μην αποβληθείς στην αιώνια κόλαση. Στέκε ανδρείως στην πίστη και αν είναι αναγκαίο υπόμενε διωγμούς και άλλες θλίψεις, διότι και ο Κύριος θα είναι μαζί και οι Άγιοι μάρτυρες και ομολογητές θα βλέπουν με χαρά τούς αγώνες σου. Να μη φοβάσαι τις θλίψεις, αλλά μάλλον να φοβάσαι την ολέθρια αίρεση, διότι αυτό είναι που μας γυμνώνει από την Θεία Χάρη. 

Εφημερίς «Ορθόδοξος Τύπος»:

…ο φύλαξ της Ορθοδοξίας πιστός λαός δεν αντιστέκεται. Αυτοί που αντιστέκονται είναι λίγοι. Οι πολλοί είναι αδιάφοροι ή έχουν εσφαλμένη ιδέα, ότι μόνον την ψυχή μας πρέπει να αγωνιζώμαστε να σώσωμε. Τι κάνουν οι άλλοι και μάλιστα οι κληρικοί, δεν είναι δική μας δουλειά να τους κρίνωμε. Έτσι λένε και καθησυχάζουν. Με τέτοια νοοτροπία και χωρίς αντίσταση το κακό θα εξαπλώνεται ως γάγγραινα. Οι οικουμενιστές θα επιβάλλουν τη θέλησή τους παντού και οι λίγοι πιστοί θα υβρίζωνται ως ταλιμπάν, ως μικρόνοες, ως φανατικοί και άνθρωποι του μίσους, ως γραφικοί κλπ. Και ου θαυμαστόν: «Ει τον οικοδεσπότην Βεελζεβούλ εκάλεσαν, πόσον μάλλον τους οικιακούς αυτού»; Μερικοί πιστοί και παραδοσιακοί κληρικοί και λαϊκοί συνέταξαν και εκυκλοφόρησαν μια «Ομολογία πίστεως κατά του οικουμενισμού». Την υπέγραψαν μερικές χιλιάδες πιστών κληρικών και λαϊκών. Δεν είναι αρκετό. Αν την υπέγραφαν όλοι οι Μητροπολίτες της Ελλαδικής Εκκλησίας, όλοι οι Ηγούμενοι των Αγιορειτικών και λοιπών Ιερών Μονών της Ελλάδος, όλοι οι θεολόγοι κλπ. τότε οι οικουμενιστές θα σιγούσαν και η Εκκλησία θα ησύχαζε από τα κοάσματά τους. Τώρα όμως οι αντιστεκόμενοι είναι λίγοι, μια μικρή μειοψηφία. Γι΄ αυτό οι οικουμενιστές, στηριζόμενοι στον όγκο τους και στην υποστήριξη κοσμικών αρχόντων του αιώνος τούτου, δεν υποχωρούν και συνεχίζουν το διαβρωτικό τους έργο. Τι θα γίνη; Φαίνεται ότι χρειάζονται Ομολογητές και Μάρτυρες.  

Pride parade: «Οριστική δήλωση» αυτοκαταστροφής και «επαιτεία» της αποστερημένης αγάπης

Ηλιάδης Σάββας
Δάσκαλος 
Κιλκίς, 14-6-2015

Δεν είναι “pride parade” (παρέλαση υπερηφάνειας). Είναι μάλλον δημόσια δήλωση και επισφράγιση της ήδη επιτελούμενης αυτοκαταστροφής τους. Ναι. Παράλληλα είναι και έμμεση, απεγνωσμένη αίτηση ακρόασης αλλά και βοήθειας. Χρειάζονται βοήθεια οι ψυχές.  Ποιος να τους βοηθήσει όμως, όταν έχουν κλειστά τα αυτιά του σώματος και της ψυχής τους; Το γνωρίζουν πολύ καλά οι «αυτόχειρες» και δεν είναι δύσκολο να το ομολογήσουν, αν τους προσεγγίσει κάποιος και συζητήσει ειλικρινά μαζί τους. Είναι ένας τρόπος οριστικής δήλωσης «αυτοκτονίας» ψυχικής και κατά δεύτερο λόγο σωματικής. Είναι απόλυτα εγωιστική ενέργεια.