Οι συνειδητοί χριστιανοί
συνήθως δεν γνωρίζουν τι συμβαίνει στην κοινωνία και ειδικότερα τον τρόπο ζωής
των κοσμικών ανθρώπων, γιατί δεν έχουν πολλές σχέσεις μαζί τους. Όσοι, όμως,
πληροφορούνται, απογοητεύονται. Υπάρχει μεγάλη διαφθορά, η οποία ξεπερνάει τα
όρια της δικής τους φαντασίας. Οι άνθρωποι έχουν απομακρυνθεί απ’ το θέλημα του
Θεού και ζουν σύμφωνα με τις υποδείξεις του διαβόλου. Δεν υπάρχει πια
χριστιανικό ήθος στους λεγόμενους χριστιανούς. Παντού επικρατεί η ανηθικότητα.
Οι σαρκικές ηδονές έχουν μεθύσει τους ανθρώπους όλων των ηλικιών. Οι νέοι, οι
έγγαμοι και οι γέροντες μιλούν για τον έρωτα και δεν ντρέπονται. Κανένας δεν
μιλάει για ηθική, εγκράτεια, αγάπη, οικογένεια, φόβο Θεού και αιώνιες αξίες.
Ζωώδης η κατάσταση. Γι’ αυτό έχουν αυξηθεί τα διαζύγια και λιγόστεψαν οι γάμοι.
Οι άνθρωποι στις μέρες μας εύκολα λύνουν τις συζυγικές τους σχέσεις. Όλα
επιτρέπονται πια! Κανένας ηθικός φραγμός και καμμιά ηθική αναστολή. Παλαιότερα
λέγαμε ότι αυτά συμβαίνουν στις μεγάλες πόλεις, ενώ στις κωμοπόλεις και τα
χωριά οι άνθρωποι είναι πιο συντηρητικοί. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει σήμερα. Η
ανηθικότητα έχει φτάσει και στο τελευταίο χωριουδάκι. Δυστυχώς, η τηλεόραση
δίνει τα κατάλληλα μαθήματα. Το παν είναι οι σαρκικές ηδονές. Τίποτα άλλο.
Ηδονές, ηδονές, ηδονές! Οι άνθρωποι τρελάθηκαν. Ξέχασαν εντελώς το Θεό. Κι ενώ
αυτό συμβαίνει, έρχεται και η πολιτεία και νομοθετεί όχι για να περιορίσει το
κακό, αλλά για να το νομιμοποιήσει. Καθιερώνει τον πολιτικό γάμο, αναγνωρίζει
τις εκτρώσεις, διευκολύνει την έκδοση των διαζυγίων, δέχεται δικαιώματα στους
ομοφυλόφιλους και τώρα σκέφτεται να νομοθετήσει και το συμβόλαιο της ελεύθερης
συμβίωσης, δηλαδή να ζουν οι άνθρωποι κατά τις ορέξεις τους, να μη έχουν
υποχρεώσεις και να μη θεωρούνται παράνομοι και αμαρτωλοί. Συγχρόνως δε ν’
αδιαφορούν για τα παιδιά, που θα γεννιούνται και θα είναι καταδικασμένα να ζουν
μέσα σ’ ένα άθλιο περιβάλλον. Βρισκόμαστε σε μια πολύ δύσκολη εποχή. Οι
αληθινοί χριστιανοί έχουν περισσότερους πειρασμούς, αλλά και αυξημένες
υποχρεώσεις. Πρέπει ν’ αναδεικνύονται νικητές στους πειρασμούς και συγχρόνως να
είναι το φως και το αλάτι της κοινωνίας. Και αυτό δεν νομοθετείται απ’ την
πολιτεία. Είναι εντολή του Θεού κι έχει αιώνια ισχύ.