Κατ' ἀρχάς, θά ἤθελα νά τονίσω ὅτι κατά τίς συζητήσεις γιά τό «Ἡμερολογιακόν Ζήτημα» εἶναι ΑΝΟΥΣΙΑ καί ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΑ τά περί ἰσημερίας, περί κύκλων τοῦ Μέτωνος κ.λπ., διότι ἔτσι δίδεται εἰς τόν ἀδαῆ ἡ ἐσφαλμένη ἐντύπωσις ὅτι τό ἐν λόγῳ Ζήτημα εἶναι ἀστρονομικόν, ἐνῷ εἶναι θεολογικόν, ὡς ἀρρήκτως συνδεδεμένον μέ τήν αἵρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, χάριν τῆς προωθήσεως τοῦ ὁποίου ἔγινε, καθώς καί μέ τό σχίσμα τοῦ 1924, τὁ ὁποῖον σκοπίμως προεκάλεσε, προκειμένου ν' ἀποδυναμώσῃ τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν καί νά τήν καταστήσῃ περισσότερον εὐάλωτον εἰς τά κυριαρχικά σχέδια τοῦ Παπισμοῦ. Ἔχοντας πεῖ αὐτό, ἄς δοῦμε τώρα ποῦ σφάλλει ὁ π. Δημήτριος. Προφανῶς, τό ὡς ἄνω σχόλιόν του δέν δύναται νά μείνῃ ἀναπάντητον, διότι ἄν περάσῃ ὡς ὀρθόν, τότε τό κίνημα τοῦ Πατρίου Ἑορτολογίου (π.ἑ.) εὑρίσκεται εἰς μεγάλην πλάνην, ἀφοῦ φέρεται νά καταστρατηγῇ τόν 7ον Ἀπ. Κανόνα καθώς, καί αὐτόν τῆς Α' Οἰκ. Συνόδου, πού θέλουν τό Ὀρθόδοξον Πάσχα νά ἕπεται (καί ὄχι νά προηγῇται) τοῦ Ἑβραϊκοῦ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου