Η ΓΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΝΟΘΕΥΤΗ ΗΠΕΙΡΟΣ

• Παράδοση και νεωτερικότητα εξακολουθούν να συνυπάρχουν στα Γραμμενοχώρια 

• Το όμορφο χωριό που άφησε άφωνο ακόμη και τον πρέσβη των ΗΠΑ Τζέφρι Πάιατ

Από τον Μανώλη Κοττάκη

Την Ηπειρο μου τη γνώρισε ο πατέρας μου. Εκείνος επέμενε να εγκαταλείπουμε το νησί τους Αύγουστους και να γνωρίζουμε την άλλη Ελλάδα. Τη Μακεδονία πρώτα, την Ηπειρο μετά, την Πελοπόννησο έπειτα, την Κρήτη στο τέλος. Από την Ηπειρο των παιδικών μου χρόνων αναπολώ τον επιβλητικό γέροντα με την κάπα, τον παππού Μήτσο, μέσα στην πλατεία του -παρθένου τότε από πολυκοσμία- Μετσόβου. Το Μουσείο του Βρέλλη, το Νησί στη λίμνη και το κάστρο στα Ιωάννινα. Τα στρατιωτικά φυλάκια στην Κόνιτσα. Την «μπακαλοταβέρνα» στα Πράμαντα. Την απεραντοσύνη της Πίνδου. Και, βεβαίως, τα γεφύρια. Τα άπειρα γεφύρια. Υπάρχει άραγε σήμερα αυτή η γνήσια, ανόθευτη, αγέρωχη Ηπειρος; Η Ηπειρος της ευεργεσίας, της προκοπής, των προσώπων με το καθαρό βλέμμα και τα ωραία μάτια;

Στήν περικοπή αυτή Μτ. ιθ' 16 - 24

 Κυπριανός Χ.


Στήν περικοπή αυτή Μτ. ιθ' 16 - 24 θίγεται τό σοβαρό ζήτημα διακρίσεως μεταξύ τής δικαιοσύνης Νομού καί τής δικαιοσύνης Πίστεως. Τό διαπραγματεύεται εκτενώς ο απ. Παύλος στήν Πρός Ρωμαίους καί τήν Πρός Γαλάτας Επιστολή. Μεταφέρω δύο εδάφια εκ τής Π. Διαθήκης τήν συνάφεια τών οποίων, μέ τήν Κ. Διαθήκη, μάς αποκαλύπτει ο τών Αποστόλων κορυφαίος σύν τώ Πέτρω.

1. "ο δε δίκαιος εκ πίστεως ζήσεται" (Αββ. β' 4) … "αλλ' ο ποιήσας αυτά άνθρωπος ζήσεται εν αυτοίς" (Δτ. κα' 23) Π. Διαθήκη.

2. "επίστευσε δε Αβραάμ τώ Θεώ, καί ελογίσθη αυτώ εις δικαιοσύνην" (Γν. ιε' 6) Π. Διαθήκη.
Συναφές, σέ άλλη περίπτωση, καί τό "επίστευσα διό ελάλησα", 2Κρ. δ' 13, από τόν Ψαλμό ριε' 1.

Ο χρυσοχόος

Κάποτε οι μοναχοί ανέθεσαν σε ένα Xιώτη χρυσοχόο να επενδύσει με χρυσό ένα μέρος της ιερής εικόνας (της Παναγίας της Νιαμονίτισσας ) , για να την προφυλάξουν από τη φθορά. Ο εκκλησιάρχης την τοποθέτησε στον κυρίως ναό , και ο τεχνίτης άρχισε την εργασία του με ευλάβεια.