ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΚΛΗΡΙΚΟΣ ΝΑ ΠΡΟΑΡΠΑΖΕΙ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΠΡΟΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΕ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ; -- του Νικόλαου Γ. Σαββόπουλου θεολόγου

Νέα ανάρτηση στο http://blogs.sch.gr/savvop-nik/

Η παράδοση τῆς Εκκλησίας μας απαιτεῖ οι κληρικοί όλων τῶν βαθμίδων να είναι άμωμοι από αμαρτίες και μακράν από πάσης αιρέσεως και πλάνης. Βάσει τῶν Ιερῶν Κανόνων, τῶν Αγίων Αποστόλων και Οικουμενικῶν Συνόδων, κληρικός που υπέπεσε σε αίρεση ή σε εγκλήματα ποινικοῦ και εκκλησιαστικοῦ δικαίου, καθαιρεῖται. Ο 25ος κανόνας τῶν Αγίων Αποστόλων π.χ. καθαιρεῖ κληρικούς που υπέπεσαν σε ποινικές παραβάσεις όπως πορνεία, επιορκία, κλοπή κ.λπ.1
Ερωτάται: Όταν ο κατηγορούμενος είναι επίσκοπος ή μητροπολίτης ή πατριάρχης, οι  κληρικοί που υπάγονται σε αυτόν υποχρεοῦνται να συνεχίζουν την μνημόνευση τοῦ ονόματός του στην Θεία Λειτουργία αναμένοντας την καθαίρεσή του, ή μπορούν να διακόψουν το μνημόσυνό του πριν από την συνοδική διάγνωση και καταδίκη;
Για να δοθή απάντηση στο ερώτημα αυτό θεσπίσθηκαν οι ιεροί κανόνες 13-15 τῆς
Πρωτοδευτέρας Συνόδου2 επί Μ. Φωτίου, οι οποίοι καθιστοῦν σαφές πότε η διακοπή τοῦ μνημοσύνου θεωρεῖται σχίσμα και πότε όχι. Επίσης αναφέρουν ποιά είναι η επιβαλλόμενη τιμωρία σε περίπτωση σχίσματος. Στους ιερούς κανόνες αυτούς υπάρχει ξεχωριστή αναφορά αν η διακοπή τοῦ μνημοσύνου γίνεται για κάποιο έγκλημα ποινικοῦ και εκκλησιαστικοῦ δικαίου ή για κάποια αίρεση «παρά τῶν Αγίων Συνόδων ή Πατέρων κατεγνωσμένη».

Περί όσων συμβαίνουν μέ ΜΚΟ "Κιβωτός κόσμου" καί τόν ιερέα Αντώνιο. --- του ιατρού Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Ψαλμός 140 : "5 παιδεύσει με δίκαιος ἐν ἐλέει καὶ ἐλέγξει με, ἔλαιον δὲ ἁμαρτωλοῦ μὴ λιπανάτω τὴν κεφαλήν μου· ὅτι ἔτι καὶ ἡ προσευχή μου ἐν ταῖς εὐδοκίαις αὐτῶν· "

 

Παρότι ο αμαρτωλός τελεί υπό τήν επήρεια ιδιοτελών συμφερόντων καί είναι μεταξύ ανθρώπων "τών τήν αλήθεια εν αδικία καρτεχόντων", ο ιερός Ψαλμωδός προσεύχεται καί περί αυτών "ὅτι ἔτι καὶ ἡ προσευχή μου ἐν ταῖς εὐδοκίαις αὐτῶν" !

Υπάρχει, πάντως, καί κάτι ακόμη :

 

"18 Ἀποκαλύπτεται γὰρ ὀργὴ Θεοῦ ἀπ᾿ οὐρανοῦ ἐπὶ πᾶσαν ἀσέβειαν καὶ ἀδικίαν ἀνθρώπων τῶν τὴν ἀλήθειαν ἐν ἀδικίᾳ κατεχόντων, ... " (Ρμ. α')

 

Επιστολή Αποστόλου Παύλου, πρός Ρωμαίους, κεφ. α', ερμηνευτική απόδοση :

 

Ρωμ. 1,18  Ηυδόκησε δε ο Θεός να δώση την εκ πίστεως δικαίωσιν, καθόσον τα έργα του κόσμου είναι τέτοια, ώστε εξ αιτίας των φανερώνεται και ξεσπάει η οργή του Θεού από τον ουρανόν εναντίον κάθε ασεβείας και κάθε αδικίας των πονηρών ανθρώπων, οι οποίοι, ενώ γνωρίζουν και κατέχουν την αλήθειαν, ζουν μέσα εις την αδικίαν.

Περί του Προσώπου τοῦ Θεοῦ που βλέπουν οι άγγελοι/

Τό ἄκτιστον φῶς, ὁ γνόφος, αἱ ἄκτιστοι ἐνέργειαι εἶναι τό Πρόσωπον τοῦ Θεοῦ.

«Πρόσωπον γάρ ἀκούων Θεοῦ, φησίν ὁ Χρυσόστομος θεολόγος, μηδέν σωματικόν

ὑποπτεύσεις, ἐνταῦθα γάρ τήν ἐνέργειαν, τήν ἐπιφάνειαν δηλοῖ, οὕτω κατά τόν ἐκ

 6

Δαμασκοῦ θεολόγον καί Μωσῆς Θεοῦ πρόσωπον ἐν Θαβώρ εἶδεν» (Γρ. Παλαμᾶ Πρός

Ἀκίνδυνον λόγος ἀντιρρητικός πέμπτος ΕΠΕ 8, σελ. 128).

 

«Τήν δ΄ ἐν φωτί δόξαν Θεοῦ καί Μωσῆς καί Ἠσαΐας εἶδον, εἶναι ἀμυδρότερον, ὡς εἶναι

σύμβολα καί τύπους τῆς ἐν Θαβώρ θεοφανείας τά ἱερά θεάματα ἐκείνων, καθάπερ καί ἡ ἐν τῶ ὅρει λάμψασα λαμπρότης ἀπό τοῦ Σωτῆρος, τῆς μελλούσης ἀποκαλύπτεσθαι δόξης τοῦ Θεοῦ προοίμιον ἐστί καί σύμβολον» (Γρ. Παλαμᾶ Πρός Ἀκίνδυνον λόγος ἀντιρρητικός πέμπτος ΕΠΕ 8, σελ. 128).

 

«...ἀλλά πρόσωπον μέν τοῦ Θεοῦ ὁρώμενον ἐστίν ἡ κατά τήν ἐπί τούς ἀξίους ἐπιφάνειαν ἐνέργεια καί χάρις τοῦ Θεοῦ. Τοῦ αὐτοῦ πρόσωπον μηδέποτε ὁρώμενον» (Γρ. Παλαμᾶ Λόγος εἰς τόν Τίμιον Σταυρόν PG 151, σελ. 132-133).

«Καί ὁ μέγας Διονύσιος γνόφον εἰπών εἶναι τό ἀπρόσιτον φῶς... γίνεται πᾶς ὁ Θεόν

γνῶναι ἀξιούμενος... καί Στέφανος ὕστερον ἀνεωγμένων αὐτῶ τῶν οὐρανῶν... ἀτενίσας

εἶδε, νῦν δέ ἐκ τῆς νεφέλης, ἥτις ἐπεσκίασε τόν Ἰησοῦν...» (Γρ. Παλαμᾶ PG 151, σελ. 444).

 

Xαρίλαος  Ι.Στουρα΄ί΄της.

Θεολόγος.