ΜΙΑ ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ -- Αθωνικά άνθη

Ουδέποτε άλλοτε υπήρξε τόση σύγχυσις περί Ορθοδοξίας εις τον Ελληνικόν χώρον, όση υπάρχει σήμερον. Ζώμεν εις μίαν χώραν φωτός απλέτου, φωτός υπερφυσικού, όπου ανέτειλεν με τον Χριστιανισμόν και το αγνοούμεν. Επειδή δεν απεκτήσαμεν αίσθησιν δια την γεύσιν των πνευματικών ουσιών, αρνούμεθα να δεχθώμεν και την ύπαρξίν των και την υπεροχήν των.                           

Πολλοί, όταν αναφέρουν την Ελλάδα, εννοούν ένα προχριστιανικόν φως της Αριστοτελικής ή Πλατωνικής φιλοσοφίας ή τους Πυθαγορίους ή την Στοάν και ένα καθαρόν φυσικόν και ακτινοβόλον φως, με το οποίον είναι προικισμένη η μεσημβρινή Πατρίς μας, όπου φωτίζει τα μαρμάρινα μνημεία μας και τας απαραμίλλους φυσικάς καλλονάς της. Ούτε καν υποψία, ότι έχομεν τον κατά παράδοσιν πάμφωτον Ορθόδοξον Χριστιανισμόν, τον οποίον επεξειργάσθη εις όλας του τας μορφάς, ως αλήθειαν, ως κάλλος, ως δόγμα, ως πνευματικότητα, ως υπερούσιον λειτουργικήν ζωήν και ως ρυθμόν τέχνης, η χορεία των μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας κατ΄ ιδίαν και εν Ιεραίς Συνόδοις τη συνεργεία του Αγίου Πνεύματος. Και διατί αυτή η τραγική άγνοια των θείων θησαυρών μας;

Η απομύθευση του Οικουμενισμού -- Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ό εικοστός αιώνας στο χώρο του Χριστιανισμού χαρακτηρίσθηκε ως αιώνας του Οικουμενισμού, γιατί ποτέ άλλοτε στα προηγούμενα έτη δεν αναλήφθηκε τόσο εργώδης και εκτεταμένη προσπάθεια για την αποκατάσταση της ενότητας του χριστιανικού κόσμου. Κατά την πρώτη χιλιετία ή Εκκλησία σε Ανατολή και Δύση, παρά την εμφάνιση αιρέσεων και σχισμάτων, διατήρησε την ενότητα της.

Στις οικουμενικές συνόδους, πού εκφράζουν το αληθές οικουμενικό πνεύμα του Ευαγγελίου, την γνήσια οικουμενικότητα, υπήρχε ή δυνατότητα για την έγκαιρη και αποτελεσματική θεραπεία και αποκατάσταση των τραυμάτων πού προκαλούσαν οι παρανοήσεις και παραχαράξεις του χριστιανικού δόγματος και ή διασάλευση της εκκλησιαστικής τάξεως. Μέσα στο θεσμό της πενταρχίας των πατριαρχών, που περιελάμβανε τους θρόνους Ρώμης, Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων, ό πάπας λειτουργούσε ως πρώτος μεταξύ ίσων, και μολονότι είχαν φυτρώσει οι τάσεις και προβάλλονταν συχνά οι διεκδικήσεις για παγκόσμια δικαιοδοσία, για πρωτείο εξουσίας, αντί του προηγουμένου πρωτείου τιμής, εν τούτοις οι ιστορικές συγκυρίες και ή εκκλησιολογική ευαισθησία απέτρεπαν την διαίρεση Ανατολής και Δύσεως, ή οποία σχεδιαζόταν και τότε και ήταν εμφανής στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι.

Τη ΙΖ΄ (17η) Νοεμβρίου, μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Νεοκαισαρείας του θαυματουργού.

Γρηγόριος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών της Νεοκαισαρείας το καύχημα ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Αυρηλιανού εν έτει σοε΄ (275), εκ γονέων Ελλήνων και απίστων ειδωλολατρών αναβλήσας, ώσπερ και το ρόδον εξ ακανθών εξέρχεται. Πολλάκις δε εξήλθον εξ απίστων γονέων παίδες πιστοί προς τον Θεόν και ευγνώμονες, οίτινες, δια την καλήν των προαίρεσιν, ως συνετοί και φρόνιμοι διέγνωσαν τον Ποιητήν της κτίσεως από τα πάνσοφα αυτού και θαυμάσια δημιουργήματα, καθώς ο μέγας Αβραάμ και έτεροι πλείστοι, οίτινες ευηρέστησαν αυτόν. Εξόχως όμως ευηρέστησε τον Θεόν ο μέγας ούτος Γρηγόριος, ο σήμερον παρ’ ημών ευφημούμενος, το της Νεοκαισαρείας μέγιστον θαύμα, ο όντως δούλος γνήσιος του Δεσπότου και της θαυματουργίας επώνυμος, όστις, επειδή ήτο καλής προαιρέσεως, εφύλαττε πάσας τας αρετάς. Δια τούτο ο ελεήμων Θεός τον εφώτισεν αοράτως και προς την αληθή πίστιν εχειραγώγησεν.

«Τι βοάς προς με;».

Το Φως της Πίστεως δεν δίδεται εις τα υπερήφανα πνεύματα, ούτε εις τους οιηματίας, ούτε εις τους «παρ’ εαυτοίς φρονήμους», ούτε εις εκείνους τους Χριστιανούς, οι οποίοι συμβιβάζουν την εγκοσμίαν ευδαιμονίαν με την ευσέβειαν.

Αλλά δίδεται εις τους ταπεινούς, τους κλαίοντας, τους προσευχομένους πολύ, τους πενθούντας εν Κυρίω, τους αγαπώντας τον σταυρόν του Χριστού, τους κακοπαθούντας. Το φως τούτο δίδεται εις τους «μη έχοντας ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούντας» και δια κλαυθμού ιερού βεβαιούντας την προς αυτήν την πόλιν αγάπην των. Εις τους πεινώντας και διψώντας την επιφάνειαν του Χριστού, όπως ο Δαυίδ κλαίων έλεγε : «Πότε ήξω και οφθήσομαι τω προσώπω του Θεού; Εγενήθη τα δάκρυά μου εμοί άρτος νυκτός και ημέρας εν τω λέγεσθαί μοι καθ’ εκάστην ημέραν, που εστιν ο Θεός σου»; Δίδεται εις τον θείον Παύλον και τους αγίους Πατέρας, οι οποίοι εισδύσαντες εις την ουσίαν της ζωής αυτής, δυνάμει της εκπληρώσεως όλων των εντολών – όλων – και της χάριτος του Κυρίου, και διασχίσαντες τα νέφη της υλώδους φύσεως δια της αγάπης, εισήλθον εις τον γνόφον των αλαλήτων και αφάτων μυστηρίων, και εκείθεν επέστρεψαν κλαίοντες εις την γην, με ένα κλαυθμόν που κάμνει τον Θεόν να προσέχη τον κλαίοντα και να τον ερωτά: «Τι βοάς προς με;». «Αρκεί σοι η χάρις μου. Η γαρ δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται».

Το Νηπτικό Έλεος του Καλού Σαμαρείτη -- Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Ομ. Καθηγητού Παν. Αθηνών

Ας αρχίσουμε από την γνωστή σε όλους παραβολή του καλού Σαμαρείτου (Λουκ. 10, 33-37).

Σε κάποιο σημείο του δρόμου από Ιερουσαλήμ εις Ιεριχώ, κάποιος άνθρωπος έγινε στόχος σκληρόκαρδων ληστών, οι οποίοι αφού τον λήστευσαν, τον άφησαν ημιθανή τυγχάνοντα, μισοπεθαμένο! Καταπληγωμένο και εμφανώς θανάσιμα κακοποιημένο.

Ο πρώτος περαστικός που έτυχε να ιδεί το τραγικό για τον συνάνθρωπό του αυτό γεγονός, ήταν ένας ιερέας. Τον είδε, ποιος ξέρει τι σκέφθηκε και συναισθάνθηκε. Πάντως τον είδε και αντιπαρήλθεν! Έφυγε. Τακτοποιημένος ίσως με τον εαυτό του, αφού η συνείδησή του δεν λειτούργησε ιερατικά, για να αντιμετωπίσει φιλάνθρωπα τον τραγικό αυτόν άνθρωπο!

Θεσσαλονίκη εκπέμπει S.O.S. --- του Στέλιου Παπαθεμελή*

(περί COVID-19):

   ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΑ ΒΟΡΕΙΑ ΣΥΝΟΡΑ Εδώ και Τώρα!
   Κλείστε ΑΜΕΣΩΣ (αν και κρίσιμα καθυστερημένα) τις χερσαίες ΠΥΛΕΣ ΕΙΣΟΔΟΥ του Βορρά. (= Πύλες του Άδου!)
 ΠΡΟΜΑΧΩΝΑ, ΕΥΖΩΝΟΥΣ, ΣΚΟΠΙΑ, ΑΛΒΑΝΙΑ (και ό,τι άλλο.)
   Διότι ολόκληρο το καλοκαίρι, χωρίς ούτε μία 14ήμερη καραντίνα, με ελλιπείς ελέγχους και μετρήσεις περνούσαν αδιακρίτως στην Ελλάδα (ξέφραγο αμπέλι) συρφετοί του Δολοφόνου ιού καθημερινά: Θεσσαλονίκη, Χαλκιδική, Σέρρες, και παντού.
  Τσουνάμι από τον ΠΡΟΜΑΧΩΝΑ! Σέρβοι, Βούλγαροι, χώρες ιδιαίτερα βεβαρημένες από τον covid-19. Το ίδιο στους Ευζώνους. Έλεγχοι; Από Ελλάδα μικρή μερίδα, ή ενδεικτική. Περισσότερο αρκούσε ένα πιστοποιητικό υγείας από τη χώρα προέλευσης, που κατά γενική κατακραυγή, ήταν πλαστογραφημένο, από - γνωστές και συνήθεις στη Βουλγαρία – σπείρες απατεώνων. (Αλήθεια; Ψέματα; Ποιος το έψαξε;)
 Τουριστικό όφελος; Μηδενικό ή και αρνητικό, αφού συνωστίζονταν (στα ωραιότερα λιμανάκια της Χαλκιδικής) με τροχόσπιτα εκτός κάμπινγκ και αφήνοντας στο ντούζ κονσερβοκούτια του Ζάεφ και … άφθονες καρπουζόφλουδες!
    Δηλαδή αγόραζαν και κανένα καρπούζι!
 Σήμερα ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ, αρκεί μόνο το Χαρτί της χώρας Προέλευσης.
   Έτσι φτάσαμε στην ανεξέλεγκτη σημερινή κατάσταση.
 Τα Κόμματα αρκούνται στην μικροπολιτική κριτική, αποβλέποντας σε κομματικά οφέλη.
 «Ξυπνήστε Πατριώτες!»                                                                                                      

----------------------------- 

                                                                                                      

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Παπαθεμελῆς πρός κόμματα: «Ξυπνήστε Πατριώτες!»

Σχόλιον: Ἔ, ὄχι καί «Πατριῶτες» οἱ γαλάζιοι, κόκκινοι καί πράσινοι Τσίπρες, κ. Παπαθεμελῆ! Ξέρετε ὅτι σᾶς ἐκτιμῶ καί σᾶς ἀγαπῶ, ἀλλά μέ σκανδαλίζετε ἀφάνταστα ὅταν ἀποκαλῆτε «Πατριῶτες», ἔστω καί ἐντός εἰσαγωγικῶν, τούς πλέον ΒΡΩΜΕΡΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΑΣ ὅλων τῶν ἐποχῶν! Μοῦ θυμίσατε τόν Βελόπουλον, πού εἶπεν ὅτι ἡ «συμφωνία τῶν Πρεσπῶν» δέν ἦτο προδοσία, ἀλλά λάθος! Ὅπως καί ὁ βουλευτής του Ἀ. Μυλωνάκης, πού εἶπεν ὅτι τρέφει πολύ μεγάλον σεβασμόν διά τόν ... Δένδιαν καί ὅτι θεωρεῖ τήν Ντόραν σοβαρήν πολιτικόν!!!