Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ : Πρός τους Εργάτες του Οικουμενισμού:

Παναγιώτατε Οἰκουμενικέ Πατριάρχα,
Κύριε κ. Βαρθολομαίε,
Μακαριώτατοι Ἀγιοι Προκαθήμενοι
των κατά τόπους λοιπών Ορθοδόξων Εκκλησιῶν,
Αδελφοί Ἀρχιερεῖς
της Ελλάδος και συμπάσης της Ορθοδοξίας,
Με ακούτε;
      Μη προσπαθείτε με τα τεχνάσματα των Συνόδων Σας, όπως στο Κολυμπάρι  της Κρήτης και όπου αλλού, να εντάξετε στη ΜΙΑ, ΑΓΙΑ, ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ τους αποκομμένους απ’ Αυτήν, και γι αυτό σχισματικούς Χριστιανούς, δηλ. τους Ρωμαιοκαθολικούς, τους Προτεστάντες, τους Αγγλικανούς κλπ.  Η μοναδική οδός επιστροφής των στην αγκαλιά της Μητρός Εκκλησίας, της Μιάς και Μόνης Αληθινής Εκκλησίας του Χριστού μας, είναι η ΜΕΤΑΝΟΙΑ και η αποκήρυξη των κενοδόξων και πεπλανημμένων δοξασιών τους! ΜΑΛΙΣΤΑ, ΤΩΝ ΠΕΠΛΑΝΗΜΜΕΝΩΝ ΔΟΞΑΣΙΩΝ ΤΟΥ! Τίποτε περισσότερο, αλλά κα τίποτε λιγότερο!
       Ο Άγιος Σπυρίδων το απόδειξε με το θαύμα Του στην Κέρκυρα! Καιρός να διδαχθούμε από το μήνυμά Του!

                                      + Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018

Τη Κ΄ (20η) του μηνός Αυγούστου, μνήμη του Αγίου ενδόξου Προφήτου ΣΑΜΟΥΗΛ.
                                                                                                    
Σαμουήλ ο ένδοξος Προφήτης κατήγετο εκ της Αρμαθαίμ Σιφά, εκ του όρους Εφραίμ, υιός ων Ελκανά και Άννης της Προφήτιδος. Ο δε Ελκανά έχων δύο γυναίκας, εκ των οποίων η μεν ονομαζομένη Άννα ήτο στείρα, η δε άλλη, Φεννάνα, είχε τέκνα, ανέβη μετά της Άννης εις τον τόπον Σηλώ, όπου ήτο τότε η Σκηνή και η Κιβωτός· εκεί δε ήτο και ο Ιερεύς Ηλί, και οι δύο υιοί του, ο Οφνί και ο Φινεές. Επειδή δε ο Κύριος απέκλεισε την μήτραν της Άννης και έμεινεν άτεκνος, η δε αντίζηλός της Φεννάνα ελύπει αυτήν, προσηυχήθη αύτη εις τον Θεόν μετά πόνου καρδίας, και εισηκούσθη παρ’ αυτού γεννήσασα δε υιόν τον μέγαν τούτον Προφήτην Σαμουήλ (το οποίον ερμηνεύεται Θεαίτητος) αφιέρωσεν αυτόν εις τον Θεόν.

Διάδοχος Φωτικής:

Όπως το κερί, εάν δεν θερμανθή και δεν μαλακώση πολύ, είναι αδύνατον να αποτυπώση την σφραγίδα, έτσι και ο άνθρωπος, εάν δεν δοκιμασθή με πόνους και θλίψεις και ασθενείας, δεν δύναται να δεχθή την σφραγίδα των αρετών του Θεού.

«ΦΩΤΙΑ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΨΕΙ»

Ἡ ἐφημερὶς «Ἔθνος τῆς Κυριακῆς», γράφει τὰ ἑξῆς: «Φωτιὰ θὰ πέσει νὰ μᾶς κάψει, χριστιανοί! Δὲν φτάνει ποὺ οἱ Γερμανοὶ Λουθηρανοὶ ἔβγαλαν γυναίκα ἀρχιεπίσκοπο, χωρισμένη καὶ μητέρα 4 παιδιῶν. Ὕστερα ἀπὸ λίγο οἱ Σουηδοὶ τοὺς ξεπέρασαν, ἐκλέγοντας ἐπίσκοπο Στοκχόλμης μιὰ δεδηλωμένη λεσβία, ποὺ συζεῖ μὲ ἄλλη γυναίκα (ἐπίσης παστόρισσα) κι ἔχουν υἱοθετήσει ἕνα ἀγοράκι! Ἡ… μακαριοτάτη δὲν κρύβει τὴν πολιτική της προτίμηση ὑπὲρ τῶν Σοσιαλδημοκρατικῶν!».                                                                                 
Τὸ ὡς ἄνω δημοσίευμα ἀφιεροῦται εἰς τοὺς ἀνὰ τὰ Πατριαρχεῖα Μιτροφοροῦνας ἢ μή, ἐνθέρμους ἐραστὰς τῶν οἰκουμενιστικῶν διαλόγων καὶ «συναδέλφων» τῆς ὡς ἄνω κυρίας, μὲ τὴν ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς εὐχήν μου, ὅπως «ἡσύχιον καὶ ἀκίνδυνον βίον διάγωσι», τόσον ἐν τῇ «φιλτάτῃ των Πατρίδι» τῇ ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ εὑρισκομένῃ, ὅσον καὶ κατὰ τὰς ἐπισκέψεις των εἰς τὴν φιλτάτην ἡμῶν Πατρίδα, τὴν Ἑλλάδα, συνεπικουρούμενοι καὶ ἀπὸ τὰς εὐχάς, βεβαίως, βεβαίως τῆς «Σεβασμιωτάτης Ἐπισκόπου Στοκχόλμης» κ. Εὔας Μπροῦνε καὶ πασῶν τῶν ἐν Στοκχόλμῃ «εὐλαβεστάτων» λεσβιῶν, ΑΜΗΝ. Τὴν εὐχήν τους νἄχουμε. Ἀνδροπρεπῶς ἀσπάζομαι τὴν δεξιάν Σας.
Γιάννης Παλαμήδης,
Θεολόγος, ἐν Ἀθήναις

ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ -- ΑΘΩΝΙΚΑ ΑΝΘΗ

Χρειάζεται κατά καιρούς κάποια αιτία, μία νέα ιδέα, ένα σύνθημα μοντέρνο, δια να φανερωθή ο εσωτερικός, ο κρυπτός κόσμος των ιδεών μας, αι πεποιθήσεις μας, η πίστις μας. Χρειάζεται μία πνευματικής φύσεως λυδία λίθος, δια να δοκιμάση τι έχομεν μέσα εις τας καρδίας μας, ως ανεκδήλωτον σύστημα ιδεών, ως σύγχυσιν, ως κενόν, ως άρνησιν ή ως πίστιν. Από την άποψιν αυτήν αντιλαμβάνεται κανείς την σκοπιμότητα του Αποστόλου Παύλου λέγοντος: «Δει και αιρέσεις είναι εν υμίν, ίνα οι δόκιμοι φανεροί γένωνται», άρα και οι αδόκιμοι…                                                                        
Σήμερον εις τον χώρον της ορθοδόξου Ελλάδος, ως νέα ιδέα, ως λυδία λίθος, που κάμνει να «αποκαλύπτωνται εκ πολλών καρδιών οι διαλογισμοί», είναι ο οικουμενισμός. Έστι δε «οικουμενισμός», εις την μοντέρναν φιλοσοφικοθρησκευτικήν εκδοχήν του, υπέρβασις των τεθειμένων θρησκευτικών, φιλοσοφικών, παραδοσικακών ορίων και σύνθεσις θρησκειών, φιλοσοφιών, παραδόσεων, εις μίαν ενότητα.    

Η ΠΡΟΚΛΗΣΙΣ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΝΕΩΤΕΡΙΣΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ συναντοῦσες στά χωριά τῆς πατρίδας μας παραδοσιακούς ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι δέν εἶχαν πολλές γνώσεις, ἦταν ὅμως στά ἱερατικά τους καθήκοντα ἀκριβεῖς καί δέν δέχονταν κανέναν ἐκσυγχρονισμό στό τυπικό καί τή λατρεία. Αὐτά πού εἶχαν μάθει δέν τά ἄλλαζαν. Ὅ,τι ἔλεγε ἡ τυπική διάταξη, αὐτό γινόταν. Ὅ,τι ἦταν σημειωμένο στήν φυλλάδα, αὐτό καί μόνο αὐτό ἔλεγαν. Καί τούς χαιρόσουν αὐτούς τούς ἱερεῖς, γιατί εἶχαν τό σεβασμό πρός τήν Ἐκκλησία. Δέν ἀποτολμοῦσαν ἀλλαγές καί δεν ἀνέχονταν νεώτερους ἐν Χριστῷ ἀδελφούς, πού ἐπιπόλαια ἔκαναν περικοπές στίς ἀκολουθίες καί τήν Θεία Λειτουργία. Σήμερα τά πράγματα ἔχουν ἀλλάξει. Οἱ περισσότεροι ἱερεῖς δεν εἶναι παραδοσιακοί καί προπαντός δέν σέβονται τά καθιερωμένα ἀπό αἰῶνες. Κινοῦνται μέσα στόν ἱερό ναό χωρίς τήν αἴσθηση τῆς ἱερότητας τοῦ χώρου. Ἔγνοια τους μοναδική νά ἐντυπωσιάσουν τούς ἐκκλησιαζόμενους μέ τά φανταχτερά τους ἄμφια, τίς ὑποκριτικές του κινήσεις καί τά ρητορικά, ἀλλά κενά περιεχομένου, λόγια τους.

Τη ΙΘ΄ (19η) του Αυγούστου, μνήμη του Οσίου και θεοφόρου πατρός ημών ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ του Νέου του θαυματουργού,

του εν τω όρει της πόλεως Ναούσης ασκήσαντος.                                                                                                                                                                     
Θεοφάνης ο Όσιος Πατήρ ημών ο Νέος εγεννήθη εις Ιωάννινα περί τας αρχάς της ΙΣΤ΄ εκατονταετηρίδος μ.Χ. εκ γονέων ευσεβών, υφ ων και ανετράφη εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Υπό θείου δε εμπνεόμενος ζήλου, κατά την ενηλικίωσιν αυτού αποχαιρετήσας τα φθαρτά και γήϊνα μετέβη εις το αγιώνυμον Όρος του Άθωνος, περιελθών δε τας εν αυτώ Ιεράς Μονάς και Σκήτας των Πατέρων εξέλεξε την Μονήν του Δοχειαρίου, ένθα γενόμενος Μοναχός διήγεν οσίως και εναρέτως τον βίον του, φιλαδέλφως δε αγαπών τους συνασκουμένους πατέρας και αδελφούς της Μονής, και υπ’ αυτών αμοιβαίως ανταγαπώμενος εξελέγη μετ’ ολίγον Ηγούμενος αυτών και της ιεράς Μονής επιστάτης.

Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΔΙΝΕΙ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΠΑΡΕΙ

Ας μην εξαπατηθούν ξανά από την Τουρκία, γιατί η αποφυλάκιση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών κρύβει πολλά... παζάρια

Από τον Σαράντο Ι. Καργάκο*

Οπως όλοι οι Ελληνες, αισθάνομαι μεγάλη χαρά για την αποφυλάκιση των δύο στρατιωτικών μας, αλλά από τη χαρά αυτή δεν μπορεί να λείψει ένα ερώτημα, ένας εύλογος προβληματισμός. Πώς αναπάντεχα άνοιξαν οι πύλες των φυλακών; Να υποθέσουμε ότι έχουμε μία εκδήλωση τουρκικής μεγαλοψυχίας, θα ήταν μάλλον αφελές, αφού την αποφυλάκιση συνόδευσαν πέντε παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου. Μήπως λοιπόν αυτή η αποφυλάκιση μπορεί να λογισθεί ως μια νέα περίοδος ελληνοτουρκικής φιλίας; Οταν έχεις απέναντί σου έναν Ερντογάν, όλα τα σενάρια είναι πιθανά, όπως πιθανά είναι και όσα σενάρια «κατέγραψαν» μέσω του ραδιοφώνου και της τηλοψίας έγκριτοι Ελληνες και ξένοι αναλυτές. Ενα πάντως δεν πρέπει να μας διαφεύγει.