Οι Οικουμενιστές ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ να ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ (την ερχόμενη Τετάρτη 26/7/2017, στην Πτολεμαΐδα) μία ακόμη Μονή που αντιστέκεται. Η απάντηση μας : "ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ".

Μετά την ψευδοΣύνοδο της Κρήτης (Ιούνιος 2016), ο μητροπολίτης Φλωρίνης Θεόκλητος αποφάσισε να εκδιώξει τον ηγούμενο της Ιεράς Μονής Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, στον Φιλώτα Αμυνταίου, γιατί αυτός -υπακούοντας στους Ιερούς Κανόνες- διέκοψε την μνημόνευση του δεσπότη του. 
Ο ηγούμενος π.Παΐσιος Παπαδόπουλος συνεχίζει να παραμένει στην Μονή, ΑΡΝΟΥΜΕΝΟΣ να παραδώσει την Μονή που ο ίδιος έχτισε και να αποδεχθεί τις απειλές, τους εκβιασμούς και τις αποφάσεις των Οικουμενιστών.


Πριν λίγες ημέρες πληροφορηθήκαμε, ότι ο μητροπολίτης Φλωρίνης Θεόκλητος αποφάσισε να ΠΑΥΣΕΙ από ηγούμενο και τον π. Μάξιμο Καραβά, κτήτορα και ηγούμενο της Μονής Αγ. Παρασκευής Μηλοχωρίου Πτολεμαΐδος. 
Παράλληλα διόρισε δικό του ηγουμενοσυμβούλιο και τους ανακοίνωσε τον νέο τους ηγούμενο, που είναι ο πρωτοσύγκελλος του δεσπότη! (ο οποίος είναι ηγούμενος και σε άλλο μοναστήρι). 
Όπως πληροφορούμαστε, ο μητροπολίτης έχει βάλει παπάδες του να στείλουν πούλμαν την ερχόμενη Τετάρτη 26 Ιουλίου (πιθανόν και την παραμονή, την Τρίτη 26/7 το απόγευμα, στον εσπερινό), για να προσπαθήσουν να καταλάβουν το μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής Μηλοχωρίου.

Πιστοί στο σύνθημα μας  "Ορθοδοξία Ή Θάνατος" 

εκφράζουμε την
 ΣΤΗΡΙΞΗ ΜΑΣ
στον κτήτορα και
 ηγούμενο της Ιεράς Μονής Αγ.Παρασκευής Μηλοχωρίου π.Μάξιμο. 

Καμία μονή στα χέρια των Οικουμενιστών. 

Ιερός Λόχος 2012
Έφεδροι και Φίλοι των Ειδικών Δυνάμεων

π.Νικόλαος Μανώλης, Δικαίωση της τακτικής της Οικονομίας στην Αποτείχιση [ΒΙΝΤΕΟ 2017]


ΑΓΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ... ΔΥΝΑΜΙΣ --- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017


Τη ΚΕ΄ (25η) του αυτού μηνός Ιουλίου, η Κοίμησις της Αγίας ΆΝΝΗΣ, μητρός της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου.                                                                                                                            

Άννα, η κατά σάρκα γενομένη προμήτωρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, κατήγετο εκ της φυλής του Δαβίδ, θυγάτηρ Ματθάν του ιερέως και Μαρίας της γυναικός αυτού. Ο Ματθάν ιεράτευε κατά τους χρόνους Κλεοπάτρας και Σαπώρου βασιλέως Περσών, προ του Ηρώδου του υιού Αντιπάτρου, έχων τρεις θυγατέρας, Μαρίαν, Σοβήν και Άνναν, εκ των οποίων η μεν Μαρία υπανδρεύθη εις την Βηθλεέμ και εγέννησε Σαλώμην την μαίαν, η δε Σοβή υπανδρεύθη και αυτή εις την Βηθλεέμ και εγέννησε την Ελισάβετ, η δε Άννα υπανδρεύθη εις την Γαλιλαίαν και εγέννησε Μαρίαν την Θεοτόκον· ώστε η Σαλώμη, η Ελισάβετ και η Θεοτόκος Μαρία είναι θυγατέρες μεν τριών αδελφών, πρώται δε εξαδέλφαι μεταξύ των. Η Αγία Άννα λοιπόν, αφού εγέννησε την Θεοτόκον Μαρίαν, ήτις υπήρξεν η σωτηρία όλου του κόσμου, και αφού απεγαλάκτισεν αυτήν, την αφιέρωσεν εις τον Ναόν του Θεού, ως καθαρόν και άμωμον δώρον, διανύσασα δε την ζωήν της με νηστείας, προσευχάς και ελεημοσύνας προς τους πτωχούς, εν ειρήνη προς Κύριον εξεδήμησε. Τελείται δε η αυτής σύναξις και εορτή εις τόπον καλούμενον Δεύτερον. 

Τη ΚΔ΄ (24η) του αυτού μηνός Ιουλίου, μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ του από Κίου, εν Κωνσταντινουπόλει μαρτυρήσαντος ξίφει, κατά το έτος αχο΄ (1670).

Αθανάσιος  ο τρισόλβιος Νεομάρτυς ήτο εκ χώρας λεγομένης Κίος, της κειμένης εις την της Νικαίας επαρχίαν, ονομαστός εις την χώραν του, μετά γυναικός και τέκνων, έχων πλούτον αρκετόν και ουδενός των αναγκαίων υστερούμενος, αλλά και ευαγγελικώς πολιτευόμενος εν πάσαις ταις εντολαίς του Κυρίου. Συνέβη δε και έρριψαν οι Αγαρηνοί εις την χώραν του συδοσίαν βασιλικήν, το λεγόμενον τουρσάτιν (φόρον) υπέρ την δύναμιν των Χριστιανών· αυτός δε, ως πλέον μεγαλύτερος όπου ήτο από όλους και πλέον φιλάδελφος, δια να προστατεύση τους συμπατριώτας του εκίνησεν αγωγήν κατά των εγχωρίων Τούρκων, δια να συμβοηθήσουν και αυτοί τους Χριστιανούς εις τον φόρον τον βασιλικόν, επειδή Γενίτσαροι δεν ήσαν ούτε σπαχήδες, αλλά συμπολίται και αυτοί. Οι δε Αγαρηνοί εφοβήθησαν μήπως και τελειώση το μελετώμενον αυτό, ότι ήτο μέγας άρχων και λόγιος και ο λόγος του είχε δύναμιν μεγάλην πλησίον εις τους κριτάς.

H σιωπή μας είναι απαράδεκτος!!!

Τι λόγο θα δώσουμε στον Θεό, αν αφήσουμε ανενόχλητους τους διαφθορείς της Δογματικής διδασκαλίας της Εκκλησίας οικουμενιστάς, να ουνιτίζουν τα τέκνα της Ορθοδoξίας, «δι’ α Χριστός απέθανε»;
Η μεγάλη δυστυχία της εποχής μας δεν είναι ότι υπάρχουν οι τερμίτες οικουμενιστές, που καταστρέφουν την Εκκλησία, αλλά οι  «καλοί» χριστιανοί , που σιωπούν για το κακό που γίνεται στην Εκκλησία του Χριστού μας!

Μέγα πρόβλημα είναι η εξάπλωση της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, της οποίας θιασώτες είναι πολλοί επίσκοποι, όπως π.χ. ο Κων/πόλεως κ. Βαρθολομαίος, ο Αυστραλίας κ. Στυλιανός, ο Γερμανίας κ. Αυγουστίνος, ο Γαλλίας κ. Εμμανουήλ, ο Καναδά κ. Σωτήριος κ.α. Όταν και οι πέτρες φωνάζουν εναντίον της μεγάλης αυτής προδοσίας της Ορθοδοξίας, η σιωπή μας είναι απαράδεκτος!!!

π. Μάξιμος: Δεν θα παραδώσω το Μοναστήρι στους Οικουμενιστές!

Στὸ χθεσινὸ κήρυγμά του ὁ π. Μάξιμος, μὲ τὴν συμπαράσταση καὶ ἄλλων ἀποτειχισμένων, ὅπως τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση καὶ ἀκολουθώντας τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση, ὅπως μᾶς τὴν παρέδωσαν οἱ Ἅγιοι, διεμήνυσε ὅτι δὲν παραδίδει τὸ Μοναστήρι στοὺς Οἰκουμενιστές. Σ’ αὐτοὺς ποὺ μνημονεύουν τὸν αἱρεσιάρχη, τὸν ἐμπνευστὴ καὶ δημιουργὸ τῶν κακόδοξων ἀποφάσεων τῆς Κολυμπαρίου Συνόδου τῆς Κρήτης. Εἶπε πρὸς τὸ ἐκκλησίασμα:

«Ἐπαφίεται εἰς τὴν δική σας ἀγάπη, ἐὰν θὰ παραμείνουμε εἰς τὴν Μονὴν ἢ ὄχι. Βεβαίως, ὅσον ἐξαρτᾶται ἀπὸ μένα δὲν πρόκειται νὰ παραδώσω τίποτα εἰς τοὺς διορισθέντας ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου· …κανένας ἀπ’ αὐτοὺς δὲν ἔβαλε οὔτε ἕνα τοῦβλο. Ἑπομένως δὲν μποροῦν νὰ μὲ διώξουν ἀπὸ τὸ σπίτι μου.
Ἐὰν θέλει ὁ Σεβασμιώτατος νὰ ἐπανέλθουμε εἰς τὸ Μνημόσυνό του, τοῦ τὸ εἶπα πολλὲς φορές: νὰ σταματήσει νὰ ὁμολογεῖ τὸν αἱρεσιάρχη Βαρθολομαῖο ὡς ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγο τῆς ἀληθείας κι ἐγὼ θὰ ξαναφέρω τὸ μνημόσυνό του.

Ἀλλὰ ποῦ τολμᾶ; Τοῦ ἔγραψα: Σεβασμιώτατε· φοβόσασθε, ἂν κάνετε αὐτὸ ποὺ σᾶς λέω· πῶς θὰ παρουσιασθεῖτε μπροστὰ στὸ πρόσωπο τοῦ Βαρθολομαίου; Καὶ δὲν φοβόσασθε ποὺ καὶ τῶν δύο μας τὰ πόδια εἶναι δίπλα στὸ μνῆμα, πῶς θὰ παρουσιασθοῦμε εἰς τὸν Χριστό;».

https://paterikiparadosi.blogspot.ca/




Γέρων Σάββας Λαυριώτης 21-7-2017 : Σε μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη στο ΟΔΥΣΣΕΙΑ TV


Τα Σκόπια όλοι να τα πουν Μακεδονία, αν δεν τα πούμε εμείς, δεν θα γίνουν ποτέ. -- Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Συνήλθε στη Θεσσαλονίκη το «Συμβούλιο Ανώτατης Συνεργασίας» Ελλάδος, Βουλγαρίας, Σερβίας. Άργησε. Αλλά κάλλιο αργά, παρά ποτέ. Χρήσιμο και απαραίτητο, αρκεί οι ηγέτες να κατευθύνονται από τα συμφέροντα των λαών τους και όχι έξωθεν. Οψιγενές αλλά διακαές το ενδιαφέρον του Βερολίνου για τα Βαλκάνια και την «Αγορά» τους. Πρωτίστως αυτήν. Στη δεκαετία του ‘90  ο  Γκένσερ πρωτοστάτησε στη διάλυση της  Γιουγκοσλαβίας. Πηγή αστάθειας και πολλαπλών δεινών η πράξη εκείνη.
Ο σέρβος πρόεδρος Βούτσιτς μας ευχαριστεί, επειδή δεν αναγνωρίσαμε το Κόσσοβο, αλλά δεν μπορούμε να του ανταποδώσουμε τις ευχαριστίες, όσο εκείνος εξακολουθεί να αναγνωρίζει ως Μακεδονία τα Σκόπια. Αναρωτιόμαστε όμως αν το ζητήσαμε, εθισμένοι πάντοτε να δίνουμε χωρίς να παίρνουμε. Θετική πάντως η δήλωσή του: «Κανείς δεν θα επιτρέψει τη δημιουργία Μεγάλης Αλβανίας». Ίδωμεν!
Τώρα το αποψυγμένο σκοπιανό:

Τη ΚΔ΄ (24η) του αυτού μηνός Ιουλίου, ο Άγιος Νεομάρτυς ΘΕΟΦΙΛΟΣ ο Ζακύνθιος, ο κατά την Χίον μαρτυρήσας εν έτει αχλε΄ (1635), πυρί τελειούται.

Θεόφιλος ο νεοφανής και λαμπρότατος αστήρ ήτο από την νήσον Ζάκυνθον, ναύτης την τέχνην, ταξιδεύων με πλοίον. Έτυχε δε κατά συνεργείαν του δαίμονος να σκανδαλισθή με τον πλοίαρχον· όθενερχόμενος με το πλοίον εις την Χίον, την πατρίδα του πλοιάρχου, ανεχώρησεν από εκείνον. Εύρε τότε αυτόνΑγαρηνός τις, όστις εζήτησε να τον πάρη εις το ιδικόν του πλοίον, αλλ’ επειδή αυτός δεν ηθέλησε να κάμη ταξίδι με Αγαρηνόν, μήτε όλως να είναι μαζί του, διότι απεστρέφετο πολύ το γένος των Αγαρηνών, ο Αγαρηνός τον εβίασε πολύ, προσεπάθει δε να τον πάρη έστω και δια της βίας.

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν -- ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 24ῃ Ἰουλίου 2017
 Διά τοῦ παρόντος ἐνημερώνομεν ὅτι ὁ Σεπτός καί Πολιός Γέροντας Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης πρ. Πειραιῶς κ.κ. Καλλίνικος, ἐπί τῇ ἑορτίῳ μνήμῃ τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Μάρτυρος Καλλινίκου, τήν 29ην λήγοντος μηνός, ἐφόρου καί προστάτου Αὐτοῦ, δέν θά ἑορτάσῃ ἐπισήμως ἐν τῷ Καθολικῷ τῆς Ἱ. Μονῆς Παναγίας Χρυσοπηγῆς Πολυδενδρίου Ἀττικῆς καί δέν θά δεχθῇ ἑορτίους ἐπισκέψεις.


Ἀπονέμει έν ταυτῷ εἰς ἅπαντα τά πνευματικά του τέκνα ὁλοθύμους Πατρικάς εὐλογίας καί εὐχάς, δεόμενος τοῦ Παναγίου καί Παναχράντου Κυρίου ὅπως ἐπιστηρίζῃ αὐτά διά τῆς Θείας Χάριτος καί παρακαλεῖ ὅπως τελοῦν μετ’ Αὐτοῦ ἐν κοινωνίᾳ προσευχῆς.  

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΘΑΒΩΡΙΟΥ ΦΩΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΩ ΑΓΙΩ ΓΡΗΓΟΡΙΩ ΤΩ ΠΑΛΑΜΑ -- Αθωνικά άνθη

«Ο καινός εν Χριστώ άνθρωπος, φως ων και ορών δια φωτός, καν εαυτόν βλέπη, φως ορά, καν προς εκείνο ο ορά, φως εστι και τούτο…» Άγ. Γρηγόριος Παλαμάς.
Η θειοτάτη εορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ην εωρτάσαμεν, τόσον ούσα συγγενής προς τα επί μέρους θέματα, τα οποία απησχόλησαν τον άγιον Γρηγόριον τον Παλαμάν, διεγείρει την επιθυμίαν ημών, όπως αφιερώσωμεν το παρόν άρθρον εις το άκτιστον και άγιον εκείνο φως, όπερ περιέλαμψε και εμέθυσε πνευματικώς τους Μαθητάς του Κυρίου, και του οποίου ο Παλαμάς υπήρξεν ακαταγώνιστος προασπιστής. Δια το φως εκείνο, το τόσον οικείον εις τας ημετέρας ψυχάς, ως επιπόθησιν και δριμύν έρωτα, και τόσον ουσιώδες δια την κατανόησιν της ορθοδόξου πνευματικότητος.

Καθολική εκκλησία Οικουμενισμός


Simonopetra Monastery - Psalm 144 -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Τη ΚΔ΄ (24η) του αυτού μηνός Ιουλίου,  μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος ΧΡΙΣΤΙΝΗΣ.                                                                                                 

Χριστίνα η χριστώνυμος, πάνσεμνος και καλλιπάρθενος δούλη του Χριστού, έζη κατά τους χρόνους του βασιλέως Σεβήρου εν έτει σ΄ (200) γεννηθείσα εις την Τύρον, πόλιν της Συρίας, από γονείς εις μεν το γένος πλουσίους, εις δε την ψυχήν πένητας, επειδή ήσαν δαιμόνων θεραπευταί και ομότροποι. Ο πατήρ αυτής ήτο στρατηγός, βλέπων δε το αμήχανον κάλλος της κόρης, έκτισε πύργον υψηλόν και πλούσιον, έκλεισε δε εις αυτόν την Χριστίναν με υπηρετρίας πολλάς, δια να την υπηρετούν, της έδωκε δε και είδωλα δια να προσεύχεται εις αυτά, και όσα άλλα πράγματα εχρειάζετο της αφήκε, δια να μη εξέρχεται ποσώς, να την βλέπουν οι άνθρωποι.

Συνέντευξη π.Θεόδωρου Ζήση: Η Ενότητα της Εκκλησίας στις σημερινές προκλήσεις


Μητροπολίτης Κυθήρων κ. Σεραφείμ - Κυριακή Ζ' Ματθαίου (mp3-2017)

Τὸ στήριγµα ὅλων µας

Ἡ Παναγία μας εἶναι ἡ Μητέρα μας, ἡ Βασίλισσα τῆς καρδιᾶς μας. Τὴν ἀγαποῦμε, διότι πιὸ πολὺ μᾶς ἀγαπᾶ Έκείνη. Ποιὸς ἄνθρωπος πιστὸς μετὰ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου δὲν τὴν ἐπικαλέσθηκε; Ποιὸς δὲν τὴν ὕμνησε; Ποιὸς θεοφόρος Πατέρας δὲν μίλησε γιὰ Αὐτήν. Εἶναι ἡ Μητέρα τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ καὶ ἡ Μητέρα μας. Ἦταν τὸ στήριγμα τῶν Ἀποστόλων. Τὸ στήριγμα τῶν Ἁγίων. Τὸ στήριγμα ὅλων τῶν πιστῶν. Εἶναι ἡ Μεσίτρια μεταξὺ οὐρανοῦ καὶ γῆς. Εἶναι ἡ μόνη, ποὺ ὑπερβαλλόντως εὐχαρίστησε τὸν Θεόν. 

Τη ΚΓ΄ (23Η) του αυτού μηνός Ιουλίου,

μνήμη των Αγίων Μαρτύρων των υπό Βουλγάρων ποικίλοις τιμωριών τρόποις τελειωθέντων επί Νικηφόρου του Βασιλέως.                                                                                         
Νικηφόρος ο βασιλεύς, ο επικαλούμενος Πατρίκιος και γενικός λογοθέτης, κατά το ένατον έτος της βασιλείας του, εν έτει από Χριστού ωια΄ (811), εξήλθε μεθ’ όλων αυτού των στρατευμάτων εκ της Κωνσταντινουπόλεως, όπως πολεμήση τους Βουλγάρους, έχων μεθ’ εαυτού τον τε υιόν του Σταυράκιον και τον γαμβρόν του Μιχαήλ. Συνάψας λοιπόν μάχην μετά των Βουλγάρων ενίκησεν αυτούς κατά κράτος και τρόπαιον περιφανέστατον ήγειρεν. Αλλ’ υπερηφανευθείς επί τη νίκη ταύτη ως κούφος τον νουν, εκάθητο τρυφών, καταγινόμενος μεν εις συμπόσια, αμελών δε τας βασιλικάς υποθέσεις· αύτη δε η αμέλεια έδωκεν εις τους Βουλγάρους θάρρος.

Καθαρές σοφιστείες του διαβόλου, για να τροχοπεδείται ο αγωνιστικός ζήλος

Aυτή την εποχή όπως η σημερινή, που η κρίση έχει και έκταση και βάθος, η αποκλειστική σωτηρία μας είναι η Αλήθεια, που πρέπει να λέγεται χωρίς φόβο και χωρίς πάθος, υπέρ όλων και εναντίον όλων και να υπηρετείται αντί πάσης θυσίας! Όλα τα άλλα, δήθεν διαλλακτικά και ειρηνικά, είναι παραπλανητικά, ηττοπαθή, υποκριτικά, καθαρές σοφιστείες του διαβόλου, για να τροχοπεδείται ο αγωνιστικός ζήλος, ν' αποκοιμίζονται οι πιστοί, κι' οι υπηρέτες του διαβόλου, οι Παπόδουλοι  οικουμενιστές,  να δρουν ανενόχλητοι!

Τη ΚΓ΄ (23Η) του αυτού μηνός Ιουλίου, μνήμη της Οσίας ΑΝΝΗΣ της εν τω Λευκαδίω (ή εν τω Λευκάτη).

Άννα η Οσία ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Θεοφίλου του εικονομάχου, εν έτει ωκθ΄ (829), κατήγετο δε εκ γένους λαμπρού, έχουσα πλούτον και περιουσίαν πολλήν. Αποθανόντος δε του πατρός της επεμελείτο αυτήν η μήτηρ της, ήτις επεδίωκε να αναθρέψη αυτήν με κοσμιότητα και ευλάβειαν, επιζήσασα δε μετά τον θάνατον του ανδρός της ολίγον χρόνον, όσος εξήρκει, όπως η Αγία συγκεντρώση εις εαυτήν πάσας τας αρετάς, δια τε της ιδίας αυτής αγαθής προαιρέσεως και δια της Χριστιανικής παρακινήσεως της μητρός της, απέθανε και αύτη. Όθεν έγινεν η μακαρία Άννα κάτοχος πλούτου πολλού, δια του οποίου ανεκούφιζε τους πτωχούς και ενδεείς εις τας ανάγκας των.

H IΔΙΚΗ ΜΑΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Συνέβη τότε, στα χρόνια της επίγειας δράσεως του Σωτήρος Χριστού, αλλά η ακτινοβολία της, όπως άλλωστε και όλων των γεγονότων της θείας Οικονομίας, διασχίζει τους αιώνες και φθάνει ως τις μέρες μας, στο εδώ και τώρα. Σαν τον φυσικό ήλιο, που δημιουργήθηκε τότε, στην αρχή του κόσμου, αλλά έκτοτε φωτίζει και ζωογονεί την πλάση, έτσι η Μεταμόρφωση του Κυρίου (6 Αυγούστου) διαχέει το φως της διαχρονικά και πανανθρώπινα. Μέσα σε τούτο το υπερκόσμιο, το άκτιστο φως αποκαλύπτεται η δόξα του τριαδικού Θεού· Ακούγεται η φωνή του Πατέρα, «ούτός εστιν ο Υιός μου ο αγαπητός εν ω ευδόκησα· αυτού ακούετε» (Ματθ. 17: 5)·

Θεοτόκε Παρθένε, Χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία ο Κύριος μετά Σου! -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Ζ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Ιεζεκιήλ προφ., Φωκά ιερομ., Πελαγίας Τήνου

Ιεζεκιήλ ο Προφήτης ήτο υιός Βουζεί, εκ της γης του Αριρά της ιερατικής, προφητεύσας πλέον των είκοσι δύο (595 – 572) ετών. Αιχμαλωτισθέντων δε των Εβραίων υπό του Ναβουχοδονόσορος και οδηγηθέντων εις την Βαβυλώνα, ωδηγήθη και αυτός μετ’ αυτών. Κατά δε το πέμπτον έτος της αιχμαλωσίας ταύτης ήρχισε να προφητεύη. Αφού δε προεφήτευσε πολλάς προφητείας εις τον λαόν των Ιουδαίων, έδωκε και τούτο το παράδοξον σημείον, ότι προσέχοντες εις τον ποταμόν της Βαβυλώνος τον καλούμενον Χοβάρ, όταν μεν ίδωσιν αυτόν ξηραινόμενον να ελπίζωσιν ότι θα επέλθη κατά της Βαβυλώνος το δρέπανον της ερημώσεως, όταν δε τον ίδωσιν αυξάνοντα τότε να ελπίζωσιν ότι θα επανέλθωσιν εις την Ιερουσαλήμ.

Μητρ. κ. Σεραφείμ: ὁ Οἰκουμενισμός προχωρεῖ ἀκάθεκτα στήν καταστροφή τῆς Πίστεως

Ποιό εἶναι τό σχέδιο τοῦ Σιωνισμοῦ; Τό λένε οἱ ἴδιοι : Νά καταστρέψουν τήν πίστη καί νά δημιουργήσουν ἄλλη θρησκεία.
«Ὁ Βασιλιάς τῶν Ἰουδαίων», γράφουν, «θά εἶναι ὁ ἀληθής Πάπας τῆς Οἰκουμένης, ὁ Πατριάρχης τῆς Διεθνοῦς Ἐκκλησίας» . Ἀλλά, γι’αὐτήν τήν Διεθνῆ Ἐκκλησία, ὡς γνωστόν, ἀγωνίζεται καί ὁ Οἰκουμενισμός. Διότι, μέ τό ἑνωτικό πρόβλημα, πού ἔχει δημιουργήσει, προχωρεῖ ἀκάθεκτα στήν καταστροφή τῆς Πίστεως, στήν ἐκθεμελίωση τῆς Ὀρθοδοξίας καί τήν δημιουργία μιᾶς «παγκοσμίου Ἐκκλησίας» καί μιᾶς παγκοσμίου Θρησκείας

π.Νικόλαος Μανώλης, Προβλέπω & άλλες αποτειχίσεις στο Άγιον Όρος [ΒΙΝΤΕΟ 2017]


Μια ακούσια αμαρτία πόσο «ακούσια» είναι; -- Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Ομοτ. Καθηγητού Παν/μίου Αθηνών

Συχνά έχουμε όλοι οι άνθρωποι την εμπειρία μιας ακούσιας αμαρτίας. Και βέβαια κάθε εξομολόγος-πνευματικός πατέρας ακούει πολύ συχνά, σχεδόν σε κάθε εξομολόγηση, τη διαβεβαίωση ή τον ισχυρισμό του εξομολογούμενου για το αθέλητο μιας αμαρτίας του,
-Σας διαβεβαιώνω ειλικρινώς. πάτερ μου, ότι αυτή η αμαρτία μου έγινε χωρίς να το αντιληφθώ. Εντελώς ακούσια χωρίς να είναι στη βούλησή μου ή στην σκέψη μου να την κάνω.
Πόσο ειλικρινής ή τουλάχιστον σίγουρη μπορεί να είναι μια τέτοια διαβεβαίωση και πόσο αληθινός ένας τέτοιος ισχυρισμός;

Της Μαγδαληνής Μαρίας, την του Σωτήρος ευαγγελιζομένης εκ νεκρών Ανάστασιν --- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017


Μαρίας Μαγδαλινής μυροφόρου, Μαρκέλλης.

 Μαρία η Μαγδαληνή κατήγετο από τα Μάγδαλα, τα οποία κείνται εις τα οροθέσια της Συρίας· προσελθούσα δε τω Χριστώ απηλλάγη δια της χάριτος αυτού των επτά δαιμονίων, τα οποία την ηνώχλουν, και ούτως ακολουθήσασα αυτώ και υπηρετούσα έως του πάθους και του Σταυρού, έγινε και Μυροφόρος και ευαγγελίστρια, και πρώτη αυτή, μεταξύ των άλλων Μυροφόρων, είδε την Ανάστασιν του Κυρίου, μετά της άλλης Μαρίας, της Υπεραγίας Θεοτόκου, όταν οψέ Σαββάτων, ήτοι μετά το Σάββατον, είδε τον Άγγελον, καθώς γράφει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος·

π.Νικόλαος Μανώλης, Ο Προφ. Ηλίας έσφαξε τους Οικουμενιστές ιερείς της εποχής του [ΒΙΝΤΕΟ 2017]


ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΙΟΥΛΙΟΥ 2017 – Ζ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ -- «Και ανεώχθησαν αυτών οι οφθαλμοί»

Στις συχνότητες της ελευθερίας                                                                         
Απελευθερωτικά μηνύματα εκπέμπει η σημερινή ευαγγελική περικοπή. Αναφέρεται σε θαύματα που επιτέλεσε ο Κύριος και ειδικότερα στη θεραπεία δύο τυφλών και ενός κωφού δαιμονιζόμενου. Δεν είναι τυχαίο που οι ευαγγελιστές καταφεύγουν πολύ συχνά στην περιγραφή περιστατικών με θαύματα του Χριστού. Θέλουν ακριβώς να τονίσουν την απελευθερωτική δύναμή τους και να αναδείξουν το βαθύτερο νόημά τους για την ύπαρξη του ανθρώπου. Τονίζουν ότι στο πρόσωπο του Χριστού αποκαλύπτεται ο καινούργιος κόσμος της Βασιλείας του Θεού, απαλλαγμένος από την αμαρτία και τις συνέπειές της. Τα θαύματα είναι τα παράθυρα που ανοίγουν στη νέα εποχή που προανήγγειλαν οι Προφήτες.

ΑΝΑΓΚΗ ΕΛΕΓΧΟΥ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Ένα από τα πιο φυσιολογικά γνωρίσματα του ανθρώπου είναι το ενδιαφέρον του για την ζωή και την υγεία του. Όλοι προσέχουμε τον εαυτό μας· αγωνιζόμαστε για τη συντήρησή του, αγωνιούμε για τη διατήρησή του, φροντίζουμε για την καλύτερη κατάστασή του. Οι προσπάθειές μας οι καθημερινές – από την πιο απλή ασχολία ως και την ίδια μας την εργασία – οι επιστήμες όλες – από την ιατρική ως και την αστρονομία – ο πολιτισμός που καλλιεργούμε, με μια λέξη τα πάντα αποβλέπουν στον έλεγχο και στην φροντίδα της φυσικής μας ζωής. Και είναι πράγματι σωστό αυτό το ενδιαφέρον, αφού ο ίδιος ο Πλάστης μας φύτεψε μέσα μας ισχυρό το ένστικτο της αυτοσυντηρήσεως και είναι ευλογημένο, όταν δεν γίνεται αυτοσκοπός και δεν καταντά θεότητα για τον άνθρωπο. 

Μάξιμος Ομολογητής: Δεν υπάρχει βαρύτερος πόνος της ψυχής από την συκοφαντίαν

Όταν μας ίδουν οι δαίμονες να καταφρονώμεν τα κοσμικά πράγματα, δια ν’ αποφύγωμεν τας αιτίας του μίσους κατά των ανθρώπων και δια να μη εκπέσωμεν της αγάπης, τότε διεγείρουν τους ανθρώπους να μας συκοφαντήσουν, με τον σκοπόν να λυπηθώμεν και να μισήσωμεν τους ανθρώπους. Δεν υπάρχει βαρύτερος πόνος της ψυχής από την συκοφαντίαν, που στρέφεται εις την ορθήν πίστιν μας ή εις την ηθικήν μας. Κανείς δεν δύναται να αδιαφορήση εις τας συκοφαντίας αυτάς, ειμή μόνον εκείνος που έχει την ελπίδα του εις τον Θεόν…
Όσον προσεύχεσαι εις τον Θεόν υπέρ του συκοφαντήσαντος, τόσον ο Θεός αποκαλύπτει την αθωότητά σου εις τους σκανδαλισθέντας.

Οι Νινευίτες μετενόησαν και η κρίσις του Κυρίου ανεβλήθη. Αλλά η Ελλάδα;


Τη ΚΑ΄ (21η) του αυτού μηνός Ιουλίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΘΕΟΦΙΛΟΥ, ΤΡΟΦΙΜΟΥ και ετέρων ΔΕΚΑΤΡΙΩΝ.

Θεόφιλος, Τρόφιμος και οι συν αυτοίς αθλήσαντες Άγιοι Μάρτυρες ήκμασαν βασιλεύοντος του Διοκλητιανού εν έτει τη΄ (308) και επειδή δεν επείσθησαν να αρνηθώσιν τον Χριστόν, εξεσχίσθησαν εις το σώμα και ελιθοβολήσθησαν· είτα συνετρίβησαν τα σκέλη και ερρίφθησαν εις πυράν. Αβλαβείς δε διαφυλαχθέντες, τελευταίον απεκεφαλίσθησαν και έλαβον οι αοίδιμοι τους στεφάνους της αθλήσεως.  

Η ΑΡΕΤΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΣ -- Αθωνικά άνθη

Θεία αρετή είναι η προαιρετική ενέργεια του ανθρώπου προς πραγμάτωσιν του ηθικού δέοντος. Είναι επίσης η βούλησις δια την ενέργειαν του καλού. Με το χάρισμα παρουσιάζεται η εξής σχέσις· κάθε χάρισμα που δίδεται εις τον άνθρωπον από τον Θεόν ως δώρημα τέλειον, έχει τα ιδιώματά του, τα οποία είναι αυταί αι αρεταί· με την σειράν της δε η αρετή αποσπά, όταν ευρεθή εις πληρότητα ιδανικήν, εκ του Θεού και ανάλογον χάρισμα κ.ο.κ. Αι αρεταί εννοούνται καθολικώς ως μία αρετή, ως στάσις δηλαδή του πνεύματος και δυναμισμός της ψυχής προς κτήσιν της τελειότητος. Ήδη και ο Πλάτων πρεσβεύει την ιδίαν άποψιν. «Η δικαιοσύνη και σωφροσύνη και οσιότης και πάντα ως εν τι είη συλλήβδην, αρετή» («Πρωταγόρας» 329. Βλ. και «Πολιτεία» 433 Α. κ.ε.). Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας, χωρίς να απορρίπτουν την αρετήν, εις οποιονδήποτε φορέα την εύρουν –αποδέχονται και την τυχούσαν εις τους προ ή έξω της Εκκλησίας –, την θεωρούν ως ποιότητα της ψυχής, η οποία δεν ευρίσκεται βεβαίως ολοκληρωμένη. Αλλά εις ένα «τέλειον και ολόκληρον» (Ιακ. α: 4) Χριστιανόν η αρετή έχει πλήρη ενότητα. Η ενότης επιτυγχάνεται δια της τηρήσεως των εντολών· ούτω γράφει ο Νέος Θεολόγος θείος Συμεών (SC 113, 38) : « Δια γαρ της εκπληρώσεως των εντολών η εργασία των αρετών, δια δε της πράξεως των αρετών η πλήρωσις των εντολών γίνεται, και ούτω δια τούτων ανοίγεται ημίν η θύρα της γνώσεως».

Μέ τόν Θεολογικό Σύνδεσμο Λάρισας --- του Ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Στήν ιστοσελίδα "Θεολογικός Σύλλογος Λάρισας" (*) δημοσιεύθηκε ένα άρθρο υπογραφόμενο μέ τά αρχικά Κ.Ν. Ακολουθούν τά σχόλια, δικά μου καί τού αρθρογράφου, πληροφοριακά δέ, τό εν λόγω ιστολόγιο μού έκλεισε, στή συνέχεια, τήν πόρτα :
«Η εγγραφή σας για σχόλια μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (διεύθυνση kyprianos01@gmail.com) έχει ακυρωθεί για αυτήν την ανάρτηση.»

Ιδού λοιπόν τά σχόλια :

- Kyprianos Christodoulides18 Ιουλίου 2017 - 10:04 μ.μ.
 «RELIGIOUSnet - Larissa Societatis theologorum - העמותה של תיאולוגים» Μήπως μπορεί ο συντάκτης τού άρθρου Κ.Ν νά μας πεί, τί σκοπό εξυπηρετεί αυτό εδώ : «העמותה של תיאולוגים» ; Σέ ποιούς απευθύνεται τό άρθρο, πέρα από τούς γνωρίζοντες τήν ελληνική καί, υποτυπωδώς έστω, τό «Larissa Societatis theologorum»; Είναι μήπως ενδιαφερόμενοι διά τά δικά μας συμβαίνοντα περισσότερο από τά δικά τους ;
Πέρα όμως από αυτό, από πότε τά ενύπνια (όνειρα) γερόντων γίνονται δεκτά στήν καθ΄ ημάς ασκητική, νηπτική καί φιλοκαλική, Παράδοση ; Τί συμβαίνει τέλος πάντων ; Αλλά υπάρχει καί κάτι ακόμη. Είναι γνωστό ότι τό γένος μας φημίζεται γιά τόν εύπιστο, ευσεβή καί φιλόθρησκο χαρακτήρα του.( Παρένθεση, τό τελευταίο είναι κοινό χαρακτηριστικό πολλών λαών ). Τούτο μαρτυρείται από τήν ομιλία τού απ. Παύλου στήν Πνύκα.

Σιμωνόπετρα • Άγιον Όρος • Αγνή Παρθένε - Simonopetra • Mount Athos • Agni Parthene


O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Τη ΚΑ΄ (21η) του αυτού μηνός μνήμη των Οσίων Πατέρων ημών ΣΥΜΕΩΝ του δια Χριστόν σαλού, και ΙΩΑΝΝΟΥ.                                                                                                                                    
Συμεών και Ιωάννης οι δύο ούτοι Όσιοι Πατέρες ήλθον κατά τας ημέρας του βασιλέως Ιουστίνου του νέου, εν έτει φιη΄ (518), από την Έδεσσαν εις τα Ιεροσόλυμα κατά την εορτήν της Υψώσεως, δια να προσκυνήσουν τον Τίμιον Σταυρόν, καθώς και άλλοι πολλοί την ημέραν αυτήν προσέρχονται. Εκ τούτων ο πρώτος, ο Ιωάννης, πατέρα μεν είχε, μητέρα δε δεν είχεν. Ο δε έτερος, ο Συμεών, πατέρα δεν είχε, μόνον δε μητέρα, γεροντικής ηλικίας ογδοήκοντα περίπου ετών. Ήτο δε ο Ιωάννης ετών είκοσι δύο και τον υπάνδρευσεν ο πατήρ αυτού κατ’ εκείνον τον χρόνον. Είχον δε οι νέοι ούτοι πολλήν αγάπην μεταξύ των, ώστε δεν ηδύναντο ουδόλως να χωρισθώσιν ο εις από τον άλλον.

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση: Φθάσαμε στό σημεῖο οἱ ἔνοχοι νά εἶναι τολμηροί καί οἱ ὑπέρμαχοι τῆς πίστεως ψοφοδεεῖς!

Πρέπει κάποτε νά μποῦν τά πράγματα στή θέση τους καί νά στρέψουμε τήν προσοχή μας γιά τή λύση διαφόρων προβλημάτων, πού ἀντιμετωπίζουμε οἱ Ὀρθόδοξοι. Πρέπει νά γίνουμε παραδοσιακότεροι, νά ἀποκτήσουμε περισσότερο ζῆλο καί περισσότερη παρρησία. Δυστυχῶς, στήν ἐποχή μας οἱ ἄνθρωποι ἀποφεύγουν ἐπιμελῶς νά ἔλθουν σέ ἀντίθεση μέ τούς κρατοῦντες, γιά νά μή χάσουν τήν εὔνοιά τους. Στό χῶρο τῆς Ἐκκλησίας αὐτό τείνει νά γίνει κανόνας. Πολλοί κληρικοί, ἀλλά καί ἐπίσκοποι (!), διαφωνοῦν, ἀλλά δέν ἐκφράζονται δημοσίως. Τρέμουν μπροστά στό ὀρθάνοιχτο μάτι -καί αὐτί- τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἤ τοῦ Μητροπολίτη. Τρέμουν καί πολλοί ἁγιορεῖτες! Ζοῦν μέ τό φόβο τῆς ἀπειλῆς καί τιμωρίας. Φοβοῦνται μήπως χάσουν αὐτά πού κατέχουν ἤ μήπως δέν πετύχουν αὐτά πού ἐπιθυμοῦν. Ἀντίθετα, οἱ Οἰκουμενιστές ἔχουν θράσος, διατυπώνουν δημοσίως τά ἐπιχειρήματά τους καί ἐκφράζουν τά φιλικά πρός τούς αἱρετικούς συναισθήματά τους. Φθάσαμε στό σημεῖο οἱ ἔνοχοι νά εἶναι τολμηροί καί οἱ ὑπέρμαχοι τῆς πίστεως ψοφοδεεῖς!  

π. Γεώργιος Μεταλληνός για τον Παπουλάκο και Κοσμά Φλαμιάτο:

Ο αιδεσιμ. πρωτοπρ. π. Γεώργιος Μεταλληνός, Ομότιμος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής και έγκριτος και αυτός επιστήμων αντιλέγει: «μορφές, όπως ο Χριστοφόρος Παναγιωτόπουλος (Παπουλάκος) και ο Κοσμάς Φλαμιάτος, φαίνονται πολύ διαφορετικά σήμερα απ’ ότι στα μαθητικά μας χρόνια, που μας είχαν μάθει να τούς βλέπουμε «ως αμαθείς» και φανατικούς, «των οποίων η μνήμη ταχέως εσβήσθη»! Γιατί όπως η σύγχρονη έρευνα αποκαλύπτει, τίποτε δεν είναι περισσότερο αναληθές από αυτό. Και οι δύο αυτοί αγωνιστές όχι μόνο δεν λησμονήθηκαν από το Λαό μας, αλλά θα τολμήσουμε να πούμε ότι η δυναμική, που ανέπτυξαν στη λαϊκή συνείδηση, υπήρξε μεγαλύτερη μετά το θάνατό τους, απ’ όσο κατά τη διάρκεια του αγώνα τους. Ο άκρατος όμως ρασιοναλισμός συνετέλεσε παλαιότερα – και αυτό ήταν αμαρτία περισσότερο της εποχής απόσο των προσώπων – να μη βλέπουμε την αληθινή εικόνα των λαϊκών αυτών ευαγγελιστών, όπως οι Φαρισαίοι δεν «μπορούσαν» να «ίδουν» τα θαύματα του Χριστού. Σήμερα όμως φθάσαμε στο σημείο να συντάσσονται διδακτορικές διατριβές για τα πρόσωπα αυτά και τη δράση τους, για να μελετηθούν τα λαϊκά κινήματα του 19ου αιώνα σε όλες τις διαστάσεις τους, με ευρεία χρήση και των αρχειακών πηγών, που, όπως αποδεικνύεται, είναι πολύ πλουσιώτερες απόσο μπορούσαμε να φαντασθούμε…

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗΝ ΗΛΙΑΝ – ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Ολίγοι ημίν σήμερον οι παραγενόμενοι· άρα τι το αίτιον; Μνήμη Μαρτύρων επιτελούμεν, και ουδείς ημίν απήντησεν· άρα το διάστημα της οδού εις ραθυμίαν ενέβαλε; Μάλλον δε ου το διάστημα της οδού, αλλ’ η ραθυμία αυτούς ενεπόδισεν. Ώσπερ γαρ τον σπουδαίον και διεγηγερμένον τη προαιρέσει ουδέν δύναται κωλύσαι, ούτω δη τον ράθυμον και αναπεπτωκότα πάντα δύναται κωλύσαι. Οι Μάρτυρες το ίδιον αίμα εξέχεον υπέρ της αληθείας, συ δε ουδέ βραχείας οδού καταφρονείς; Εκείνοι την κεφαλήν απέθεντο δια τον Χριστόν, συ δε ουδέ έξω της πόλεως απαντήσαι θέλεις δια τον Δεσπότην; Ο Δεσπότης δια σε απέθανε, και συ δι’ αυτόν οκνείς; Μνήμη Μαρτύρων, και συ ραθυμείς και αναπέπτωκας;

Ο επίδοξος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και «οι σεξουαλικές προτιμήσεις»

Ο φερόμενος ως υποστηριζόμενος από το Αρχιεπισκοπικόν περιβάλλον δια την θέσιν του Προκαθημένου της Ελλάδος, Σεβ. Ιωνίας κ. Γαβριήλ, αρθρογράφησεν εις την εφημερίδα «Καθημερινή» της 9ης Ιουλίου 2017 με θέμα τα θρησκευτικά. Ενώ επαινείται από τον κύκλον του δια τα εξαιρετικά προσόντα του, διαφαίνεται από το άρθρον του η ρηχότης -τύπου εκθέσεως ιδεών- του προβληματισμού του επί του θέματος. Ακολούθως παραθέτομεν αποσπάσματα και θέτομεν ερωτήματα.

ΥΜΝΟΙ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΣΒΙΤΟΥ -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017


Τη Κ΄ (20) του αυτού μηνός Ιουλίου,  η ως εις Ουρανόν πυρφόρος ανάβασις του Αγίου ενδόξου Προφήτου ΗΛΙΟΥ του Θεσβίτου.                                                                                                                  
Ηλίας ο ένδοξος Προφήτης ήτο υιός Σωβάκ, καταγόμενος εκ Θέσβης, πόλεως της Γαλαάδ πέραν του Ιορδάνου, εκ της φυλής του Ααρών, η δε Θέσβη, εξ ης και θεσβίτης εκλήθη ο Άγιος, ήτο δεδομένη εις τους ιερείς. Όταν δε ούτος εγεννήθη, είδεν ο πατήρ του Σωβάκ οπτασίαν, ότι άνδρες λευκοφόροι τον ωνόμαζον Ηλίαν (όπερ δηλοί Θεός ή θείος, παραγόμενον εκ του Ηλί, το οποίον σημαίνει εβραϊστί Θεός), ότι τον εσπαργάνωναν με πυρ, και πυρ έδιδον εις αυτόν να φάγη. Όθεν μεταβάς εις την Ιερουσαλήμ εφανέρωσε την οπτασίαν ταύτην εις τους ιερείς, οι οποίοι είπον εις αυτόν δια χρηματισμού προφητικού και αποκαλύψεως ταύτα·

Χαρίζουν σε άραβες, νησιά του Πολεμικού Ναυτικού!

Όταν ακούτε έναν υπουργό, ιδιαίτερα τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και αρχηγό των ανεύθυνων Ελλήνων, να ωρύεται και να διαρρηγνύει τα ιμάτιά του σχετικά με ένα ζήτημα, τότε να είστε βέβαιοι/ες πως η αλήθεια βρίσκεται στο αντίθετο από ό,τι και αν ισχυρίζεται.

Αυτό συμβαίνει και στην περίπτωση της πώλησης των νήσων Φλέβες και Φλεβοπούλα, απέναντι από την Βουλιαγμένη, που μέχρι σήμερα αποτελούν χώρο άσκησης των βατραχανθρώπων. Τα νησιά αυτά του Αργοσαρωνικού δεν φαίνεται να γλίτωσαν από την μανία της κυβέρνησης, που εκποιεί-χαρίζει τα εδάφη της Πατρίδος μας σε ολόκληρη την επικράτειά της.

π. Ιωάννου Ρωμανίδη: Η οδός προς τι; Όχι μόνον προς την άλλη ζωή.

Σε πολλούς επικρατεί η αντίληψη ότι η Ορθοδοξία είναι μία από τις πολλές θρησκείες, που έχει σαν κύρια μέριμνά Της την προετοιμασία των μελών της Εκκλησίας για την ζωή μετά θάνατον, να εξασφάλιση δηλαδή μία θέση στον Παράδεισο για κάθε Ορθόδοξο Χριστιανό.
….. Οι Πατέρες δεν ενδιαφέρονται για το τι θα συμβεί στον άνθρωπο μετά θάνατο αποκλειστικά, αλλά εκείνο κυρίως που τους ενδιαφέρει είναι το τι θα γίνει ο άνθρωπος σ’ αυτήν τη ζωή. Μετά θάνατον δεν υπάρχει θεραπεία του νοός, οπότε πρέπει σ’ αυτήν τη ζωή να αρχίσει η θεραπεία, διότι «εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια». Γι’ αυτό η Ορθόδοξη Θεολογία δεν είναι υπερκοσμική ούτε μελλοντολογική ούτε εσχατολογική, αλλ’ είναι καθαρά ενδοκοσμική. Διότι το ενδιαφέρον της Ορθοδοξίας είναι για τον άνθρωπο σ’ αυτόν τον κόσμο, σ’ αυτήν την ζωή, όχι μετά θάνατον.
…. Έτσι είναι φανερό ότι οι Πατέρες της Εκκλησίας ενδιαφέρονται για τον άνθρωπο όπως είναι σήμερα, αυτήν την στιγμή. Και εκείνος, που χρειάζεται θεραπεία, είναι ο κάθε άνθρωπος, ο οποίος έχει και την ευθύνη ενώπιον του Θεού να αρχίσει αυτό το έργο σήμερα, σ’ αυτήν την ζωή, διότι σ’ αυτήν την ζωή μπορεί. Όχι μετά θάνατον. Και αυτός ο ίδιος ο άνθρωπος είναι εκείνος, που θα αποφασίσει για το αν θα ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο της θεραπείας ή όχι.
Ο Χριστός είπε: « Εγώ ειμί η οδός».
Η οδός προς τι; Όχι μόνον προς την άλλη ζωή.
Ο Χριστός είναι πρώτα η οδός σ’ αυτήν την ζωή. Ο Χριστός είναι η οδός προς τον Πατέρα Του και Πατέρα μας. Ο Χριστός αποκαλύπτεται στον άνθρωπο πρώτα σ’ αυτήν την ζωή και του δείχνει τον δρόμο προς τον Πατέρα. Αυτός ο δρόμος είναι ο ίδιος ο Χριστός.
Αν ο άνθρωπος δεν δη τον Χριστό σ’ αυτήν την ζωή τουλάχιστον με την νοερά αίσθηση, δεν θα δη τον Πατέρα, δηλαδή το Φως του Θεού ούτε στην άλλη ζωή.

Κύπρος: Το προοίμιο μιας τραγωδίας

Η κυπριακή τραγωδία δεν ξεκίνησε με την τουρκική εισβολή, προκύπτοντας εκ του μηδενός. Αυτά είναι τα γεγονότα που οδήγησαν στην τραγωδία...
Στις 15 Ιουλίου του 1974, γύρω στις 8.15, από το στρατόπεδο της Κοκκινοτριμιθιάς, τανκς έκαναν την εμφάνισή τους, με κατευθύνσεις το Προεδρικό Μέγαρο, το κτίριο Τηλεπικοινωνιών και το κτίριο της Αρχιεπισκοπής. Τα τανκς συνήθιζαν να βγαίνουν καθημερινά στους δρόμους για να πραγματοποιήσουν ασκήσεις, όμως αυτή τη φορά τα πράγματα θα έπαιρναν ήταν τελείως διαφορετική τροπή. Δεν πέρασε πολύ ώρα από την εμφάνιση των τεθωρακισμένων και οι πυροβολισμοί που ακούγονταν από διάφορα σημεία προκάλεσαν αναταραχή σε ολόκληρη την κυπριακή πρωτεύουσα.

Ποιος από εμάς, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, Κληρικών και λαϊκών κάνει αυτή την ομολογία;

Τότε παραλαβόντες αυτόν οι στρατιώται τον έφεραν πάλιν εις τον Μπαχρήν, όστις και πάλιν του λέγει· «Αι, τι απεφάσισες»; Ο δε μακάριος Γεώργιος του λέγει με μεγάλην χαράν και με πολύ θάρρος· «Ό,τι σου είπα και πριν, αυτό σου λέγω και τώρα και αυτό θα λέγω και μέχρι τελευταίας μου αναπνοής. Δηλαδή ότι Χριστιανός εγεννήθην, Χριστιανός είμαι και Χριστιανός θέλω να αποθάνω. Δεν αρνούμαι τον Χριστόν μου, δεν γίνομαι Τούρκος, δεν αφήνω την υπέρλαμπρον πίστιν μου δια να πιστεύσω εις την ζωωδεστάτην και σκοτεινοτάτην ιδικήν σας σατανικήν πλάνην».

Από τον βίο του Νεομάρτυρα Γεωργίου.

Τη ΙΗ΄ (19η) του αυτού μηνός Ιουλίου, μνήμη του Οσίου Αββά ΔΙΟΚΛΕΟΥΣ.

Διοκλής ο Όσιος πατήρ, αφού εσπούδασε γραμματικήν και φιλοσοφίαν, εις τους εικοσιοκτώ χρόνους της ηλικίας του άφησεν όλα και έγινεν αναχωρητής, κλείσας εαυτόν εις εν σπήλαιον, εις το οποίον είχε ζήσει έως τότε, όπου τον είδε ο συγγραφεύς του Λαυσαϊκού Ηρακλείδης, όστις και γράφει ταύτα, χρόνους τριάκοντα πέντε. Προσθέτει δε ο αυτός Ηρακλείδης τα εξής: Ούτος ο μακάριος μας εδίδασκε λέγων· «Ένας νους εάν και μόνον αποχωρήση από τον καλόν συλλογισμόν, ήτοι από το να εννοή πως έχει να γίνη μετά θάνατον, άραγε σώζεται ή απόλλυται»; Θέλων δηλαδή με τούτο να είπη, ότι, εάν τις δεν έχη αυτήν την έννοιαν, πίπτει εν ευκολία εις τας κακάς ορέξεις. Έλεγε δε ακόμη, ότι η κακή όρεξις κάμνει τον άνθρωπον άλογον ζώον, ο δε θυμός τον κάμνει δαίμονα. Είπα και εγώ (λέγει ο Ηρακλείδης) εις τον Όσιον· «Πως είναι δυνατόν, πάτερ,  ο ανθρώπινος νους να ευρίσκεται πάντοτε εις τα θεία νοήματα»; Ο δε Όσιος απεκρίθη· «Καθώς συνηθίση ο άνθρωπος, είτε με καλά νοήματα είτε με κακούς συλλογισμούς, έτσι και πολιτεύεται». 

Τη ΙΗ΄ (19η) του αυτού μηνός Ιουλίου, μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΘΕΟΔΩΡΟΥ του κατά την Λαύραν του Αγίου Σάββα ασκήσαντος,

 έπειτα γεγονότος Αρχιεπισκόπου Εδέσσης· ου τον βίον έγραψεν ο Επίσκοπος Εμέσσης Βασίλειος.                                                                                             

Ανήρ τις από την Έδεσσαν, Συμεών ονόματι, έλαβε γυναίκα καλουμένην Μαρίαν και διήγον εναρέτως αμφότεροι. Δεν απέκτησαν δε άρρεν τέκνον, μόνον μίαν θυγατέρα, ήτις εγέννησεν εμέ τον Εμέσσης Επίσκοπον χρηματίσαντα. Μετέβαινον λοιπόν λυπούμενοι οι εμοί προπάτορες πολλάκις εις τον Ναόν του Κυρίου, δεόμενοι να τους δώση υιόν και να του τον αφιερώσουν εκ νεότητος. Και μίαν ημέραν, όπου ήτο το πρώτον Σάββατον των αγίων Νηστειών, απήλθε πάλιν η γυνή με τον άνδρα της εις τον Ναόν των Αγίων Αποστόλων, και εδέοντο του Θεού να τους δώση υιόν ως άνωθεν. Κατά την επομένην νύκτα είδον αμφότεροι εις το ενύπνιόν των τον Άγιον Θεόδωρον, και έλεγε ταύτα προς τον Μέγαν Παύλον·

Του μακαριστού Γέροντος Χρυσοστόμου Σπύρου των Σπετσών: Αλλοίμονον! Αι κορυφαί της Ορθοδοξίας, επί το έργον της προδοσίας!

Περί της συντελουμένης Καϊφαϊκής προδοσίας πλειστάκις έχομεν συζητήσει. Τα Ορθόδοξα «Άγια των Αγίων» μολυνθέντα ήδη, δια της κατακριτέας αυτομολήσεως των «Ορθοδόξων» Προκαθημένων των, προς τον οργανισμόν του Παγκοσμίου Συμβουλίου των  Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.), ασφυκτιούν θανασίμως εκ του της «συνεργασίας» και «συνυπάρξεως» εναγκαλισμού του επαράτου Οικουμενισμού, όστις, ως προσφυώς ελέχθη, «μη έχων όρια ο ίδιος αγωνίζεται να εξαφανίση και καταστρέψη τα όρια της Εκκλησίας του Χριστού». Ήδη, συζητείται, όχι μόνον περί ενώσεως με όλους τους Χριστιανούς ακόμη και με Ιουδαίους, αλλά και ότι πας ζων επί της γης, είναι μέλος της «Εκκλησίας», δηλ. της … «Παγκοσμίου εκκλησίας» των Οικουμενιστών! Απολύτως πιστεύομεν, ότι η των Εικονομάχων κακοδοξία αποτελεί μικρογραφίαν της καταβαλλομένης σήμερον προσπαθείας δια την ολοκληρωτικήν καταστροφήν της ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, την Οποίαν δια του ιδίου αυτού αίματος, εθεμελίωσεν ο Κύριος, και οι απ΄ αιώνος μάρτυρες και ομολογηταί ανήγειραν εις Ναόν περικαλλούς ευπρεπείας και ωραιότητος. Το πνεύμα της πλάνης και ασεβείας αντιληφθέν, ότι η ποικίλη κατά των Ορθοδόξων βία ολίγα κατορθοί, εδίδαξε τους συγχρόνους υιούς του σκότους, να μετέρχωνται του λοιπού τας μεθόδους της «συνυπάρξεως», «συνδιαλλαγής» και «αγάπης», ευνουχίζοντες ούτω κατ΄ αρχάς πάσαν ορθόδοξον μαχητικήν διάθεσιν, δεσμεύοντες αργότερον ταύτην, και τέλος, ως σύμμαχον παρασύροντες εν τω ιδίω αυτών στρατοπέδω, εν πολλοίς μιτροφορούσαν ή ακαδημαϊκή τηβέννω κεκοσμημένην… Αλλοίμονον! Αι κορυφαί της Ορθοδοξίας, επί το έργον της προδοσίας! 

«Το βδέλυγμα της ερημώσεως εστώς εν τόπω αγίω» (Ματθ. κδ: 15)

Με ανέκφραστη οδύνη διαβάσαμε στο επίσημο όργανο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρεταννίας «Ορθόδοξος Κήρυξ» κείμενο με τίτλο «Προσλαλιά γενομένη υπό του Πρωτοσυγκελλεύοντος Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Τροπαίου κ. Αθανασίου», στο οποίο περιέχονται και τα εξής απίστευτα:
«Εν τω οίκω των Θυατείρων επραγματώθησαν ευάριθμοι τιμητικαί εκδηλώσεις, περιλαμβάνουσαι δεξιώσεις και φιλοξενίας. Εν τοις πλουσίοις τούτοις η Ιερά Αρχιεπισκοπή προσέφερε φιλοξενίαν τη Αυτού Χάριτι τω Αγγλικανώ Κυρίω Rowan Williams μετά της συμβίας αυτού, έτι δε και τω Αγγλικανώ Επισκόπω Dover  Κυρίω Stephen Venner μετά της ανδρίδος αυτού, αμφοτέρας τας φιλοξενίας ταύτας κατά μήνα Απρίλιον».
Διερωτώμεθα:
1. Κατ΄ αρχήν, πόσο συνάδει με την Ορθόδοξη Παράδοση και τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων η φιλοξενία «Αγγλικανού Αρχιεπισκόπου μετά της συμβίας αυτού». Αμνηστεύονται οι αιρετικοί; Τι είδους «συμβία επισκόπου» είναι η φιλοξενηθείσα;
2. Το τραγικότατον, όμως, είναι η φιλοξενία ετέρου «αγγλικανού επισκόπου» μετά της ( άκουσον, άκουσον!!!) ανδρίδος αυτού. Ακούγαμε κατά καιρούς το απερίγραπτο κατάντημα των αιρετικών, έως και αντιχρίστων, «χριστιανικών παραφυάδων», ότι μαζί με το υπόλοιπον πλήθος των αιρετικών τοποθετήσεών τους, αμνηστεύουν προσέτι και τη σοδομία, «παντρεύοντας» μάλιστα σοδομίτας και γομορίτας. Μήπως αγνοούν ότι ο Θεός μετά βδελυγμίας ετιμώρησε την «παρά φύσιν πράξιν» των Σοδομιτών με την «παρά φύσιν βροχήν» φωτιάς και θείου; Όμως, το να αμνηστεύωνται και να επιβραβεύωνται οι επαίσχυντες αυτές συμπεριφορές από ορθοδόξους Επισκόπους, ώστε να παρέχεται στους σοδομίτας και φιλοξενία εις τας Αρχιεπισκοπάς των και η συγκεκριμένη μάλιστα φιλοξενία να προβάλλεται με καμάρι μέσα από τις σελίδες του επισήμου εντύπου εκφραστικού οργάνου της Αρχιεπισκοπής Θυατείρων, αυτό ούτε στο εφιαλτικότερο όνειρό μας δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε!....  

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΣ -- Aθωνικά άνθη

Ελλάς είναι ένας χώρος, μία φυλή, μία Ιδέα. Ομφαλός της Ελλάδος υπήρξεν ο Παρθενών. Εκεί συνεπυκνώθη ό,τι μέγα και ευγενές παρήγαγεν η ψυχική και διανοητική δυναμικότης της ελληνίδος φυλής. Και υπό την σκιάν του Παρθενώνος ανεπτύχθη παν το ανήκον εις την σφαίραν του επιστητού και υπεραισθητού. Και θρησκεία και φιλοσοφία και τέχνη και πολιτικαί επιστήμαι.
Αλλ’ όλα αυτά τα επιτεύγματα, προ των οποίων, μέχρι σήμερον, η πεπολιτισμένη ανθρωπότης υποκλίνεται, αποτελούν την έκφρασιν του φυσικού ελληνικού δυναμισμού. Έδωσαν το μέτρον της υψηλής νοήσεως, του συμμέτρου συναισθήματος, της αρρενωπής διανοητικότητος, της εννοίας του Δικαίου και της εκλεπτυσμένης αισθητικής…

Τη ΙΘ΄ (19η) του αυτού μηνός Ιουλίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΔΙΟΥ.

Δίος ο Όσιος πατήρ ημών ήκμασε κατά τους χρόνους του Μεγάλου Θεοδοσίου, εν έτει τοθ΄ (379), καταγόμενος εξ Αντιοχείας της Συρίας· μεταχειρισθείς δε πολλήν άσκησιν και φθάσας εις υψηλόν βαθμόν αρετής, μετέβη εις Κωνσταντινούπολιν, παρακινηθείς δια θείας αποκαλύψεως. Φθάσας δε εις τον τόπον ένθα ευρίσκεται το Μοναστήριον, το οποίον αυτός ο ίδιος έκτισε, και καθαρίσας αυτόν, ενέπηξεν εκεί την ξηράν και άνικμον ράβδον του και, ω του θαύματος! Ευθύς ερριζώθη δια της επικλήσεως της Αγίας Τριάδος και έγινε μέγα δένδρον, το οποίον μέχρι της σήμερον δίδει τους καρπούς του τελείους.

Μύρον και δροσιά -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Στην υλόφρονη και κατά τεκμήριο αντιπνευματική εποχή μας το γεγονός της Πεντηκοστής αφήνει αδιάφορους τους πολλούς, ανυποψίαστους για την ατίμητη προσφορά του αγίου Πνεύματος. Κι όμως είναι αυτό ακριβώς που χρειάζεται και διακαώς επιθυμεί η ψυχή μας. Στην τόση κακοφωνία της συγχύσεως, που ξεχύνεται γύρω και μέσα μας, στο θόρυβο των ντεσιμπέλ, που αμβλύνουν την ακοή και ταλαιπωρούν το νευρικό μας σύστημα, στην ανασφάλεια και την αβεβαιότητα που ταλανίζει την κοινωνία μας, λαχταρά η ψυχή μας να αφουγκρασθεί τους ψιθυρισμούς του Πνεύματος· να αισθανθεί τη θωπεία του ως «αύρας λεπτής»· να οσφρανθεί τη θεία ευωδία του, να ζωογονηθεί από το θείο «ρείθρον ζωής» που αυτό παρέχει.

Ο Πατήρ Κλεομένης "αφορίζει" ως ειδωλολατρικό ναό το Γήπεδο του Ολυμπιακού


Χορωδιακόν Σε υμνούμεν Σε ευλογούμεν Αξιον εστίν -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Μακρίνης οσίας, Δίου οσίου.

Τη ΙΗ΄ (19η) του αυτού μηνός Ιουλίου,  μνήμη της Οσίας Μητρός ημών ΜΑΚΡΙΝΗΣ, αδελφής του Μεγάλου Βασιλείου.                                                                                                                                                       
Μακρίνα η οσιωτάτη μήτηρ ημών ήτο μεγαλυτέρα αδελφή του Μεγάλου Βασιλείου, κεκοσμημένη δε ούσα με σωματικόν κάλλος και με γνώμην αγαθήν, ηρραβωνίσθη, πριν ή δε τελεσθή ο γάμος της απέθανεν ο ταύτην αρραβωνισθείς, ενώ εισέπραττε τους δημοσίους φόρους· η δε μακαρία Μακρίνα, καίτοι εζήτουν αυτήν άλλοι πολλοί εις γάμου κοινωνίαν, όμως δεν ηθέλησεν, αλλά προετίμησε μάλλον την χηρείαν και τα της χηρείας δεινά ή να δοκιμάση τας του γάμου τέρψεις και ηδονάς. Όθεν αποσπασθείσα πάσης κοσμικής συναναστροφής διέμενε μετά της μητρός της και κατεγίνετο εις την ανάγνωσιν και μελέτην των θείων Γραφών·

Ο παπισμός επίβουλος της Ορθοδοξίας

Ποίος δεν γνωρίζει σήμερον τας επαισχύντους παπικάς σταυροφορίας εις βάρος του «σχισματικού» Βυζαντίου και την επί δύο αιώνας φραγκικήν κατάληψιν της Κωνσταντινουπόλεως, που απετέλει την πρώτην άλωσίν της; Ποίος δεν γνωρίζει σήμερον τον λόγον του πά­πα Ευγενίου του Ε’ κατά την άλωσιν της Κωνσταντι­νουπόλεως: «Δεν θα εχαιρόμην τόσον πολύ εάν είχωμεν δέκα νίκας κατά των Τούρκων, όσον χαίρομαι σή­μερον δια την υποδούλωσιν των “σχισματικών”»!

Δόξα τω Θεώ που ο πατήρ Κλεομένης, και όχι εντός εισαγωγικών "πατήρ Κλεομένης" ουδεμία σχέση έχει με την Εκκλησία της Ελλάδος

Έχει όμως σχέση η "Εκκλησία της Ελλάδος", εντός εισαγωγικών, με τις εκκλησίες των ομοφυλόφιλων και λεσβιών του Π.Σ.Ε=σατανοεκκλησιών!

Έχει όμως σχέση και αναγνωρίζει ως Εκκλησία του Χριστού την παπική παρασυναγωγή, τους εχθρούς της Κυρίας Θεοτόκου και του Υιού Της!

Έχει όμως σχέση, και αναγνωρίζει ως Εκκλησία του Χριστού τους αιρετικούς Μονοφυσίτες του Διόσκορου του φονιά του Αγίου Φλαβιανού Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως!

***
Ο  Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Δόξα τω Θεώ που ο πατήρ Κλεομένης, και όχι εντός ε...":

Ο πατήρ Κλεομένης είναι ένας αγωνιστής. Πολεμάει με τον δικό του τρόπο ενάντια σε όσους θεωρεί ότι επιβουλεύονται την αλήθεια. Είναι άξιος προς μίμηση για το θάρρος, την τόλμη, την παρρησία και την αγωνιστικότητά του. Τα μοναδικά δύο ζητήματα στα οποία προσωπικά είμαι κάθετα αντίθετος με τον τρόπο που τα χειρίζεται είναι πρώτον η απόλυτη θέση του περί του τί εστί χάραγμα σε σημείο που ουσιαστικά να προσθέτει στην Αποκάλυψη του Ιωάννη λέξεις και συγκεκριμένα την λέξη τσιπάκι και την λέξη
barcode παρόλο που αυτές δεν υπάρχουν πουθενά!! Και κατά δεύτερον διαφωνώ με την ολοκληρωτική αποστροφή του προς τους Εβραίους και σε κάθε τί Εβραϊκό. Διαφωνώ με τους χαρακτηρισμούς σκυλοεβραίοι και φυσικά διαφωνώ με την άποψή του ότι για όλα φταίνε οι Εβραίοι. Χρειάζεται διάκριση και σεβασμός προς κάθε συνάνθρωπό μας. Από τιμή και αγάπη προς τον Κύριό μας, την Παναγία μας, τους 12 Απόστολους και τους τόσους και τόσους Προφήτες Εβραίους της Παλαιάς Διαθήκης δεν πρέπει να συμπεριφερόμαστε κατά αυτόν τον τρόπο εντελώς άκριτα. Η διάκριση στο συγκεκριμένο ζήτημα είναι κάτι που δυστυχώς δεν έχει... Αλήθεια αν αύριο ή μεθαύριο εμφανιστούν οι δύο προφήτες από τους Εβραίους τότε αυτός και όσοι τον ακούνε θα είναι σε θέση να τους αποδεχτούν?



Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΤΑΛΑΝΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΠΗΛΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΙΘΥΝΟΝΤΕΣ –ΠΙΟΝΙΑ Ἤ ΔΟΤΟΥΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΧΘΟΝΙΩΝ ΣΚΟΤΕΙΝΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

ΚΑΤΑ ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΑ
ΚΑΤΑ ΓΙΟ ΚΑΙ ΘΥΓΑΤΕΡΑ

ΕΥΤΥΧΩΣ
ΑΝΘΙΣΤΑΝΤΑΙ ΟΙ ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ
KAI ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΟΙ ΑΝΑ ΤΗΝ ΥΦΗΛΙΟ
                                                                                 17.7.2017
 Τὸ δόγμα τοῦ μεγάλου «ἐθνάρχη»  «ἀνήκουμε στὴ Δύση» ἐπέτρεπε ὄχι μόνον στοὺς ξένους νὰ τὸ χρησμιμοποιοῦν, ἀλλὰ καὶ ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὰ σχολικὰ βιβλία ἐδῶ καὶ ἑξήντα (60) χρόνια ἀδιαμαρτύρητα νὰ διδάσκωνται οἱ ἑλληνόπαιδες :
«Πέραν τῆς Θεσσαλονίκης ὑπάρχει καὶ τὸ κρατίδιο ,,Μακεδονία,,  ἀντὶ  τὸ  «Νότια Σλαβία».
Ἀπὸ τότε ὁ ἱδρῶτας τοῦ βαρύτατα φορολογουμένου λαοῦ καὶ τὰ θαλασσοδάνεια ἐσκορπίζοντο γιὰ τέτοιες ἀντεθνικές, ἀντικοινωνικὲς καὶ ἀντίχριστες πολιτικές.

Μάλιστα ὁ μέγιστος αὐτὸς  « ἐθνάρχης »   εἶχε ἐκδόσει καὶ νομοθετικὸ διάταγμα : «Δῆμοι, Κοινότητες, Ἱερὲς Μονὲς καὶ Ἱεροὶ Ναοὶ νὰ δίδουν εἰσφορὰ ὑπὲρ τῆς μασωνίας», προδίδων τὰ ἀνθελληνικά του πιστεύω καὶ τὴν προδοτική του συμπεριφορά, γιὰ νὰ συνεχίσουν οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις ὄχι μόνον νὰ τὸν διατηροῦν ἀλλὰ καὶ νὰ τὸν ἐπιβάλλουν ὡς μέγιστο ἐθνάρχη γιὰ πολλὲς δεκαετίες καὶ γιὰ νὰ μείνῃ στὴν ἱστορία ! ! !

Οσίου Νείλου «Περί προσευχής»

Πολλές φορές στην προσευχή μου ζήτησα να γίνει αυτό, που εγώ νόμιζα καλό. Και επέμεινα στο αίτημα εκβιάζοντας ασυλλόγιστα το θέλημα του Θεού μη αναθέτοντας σ’ αυτόν να οικονομήσει ό,τι εκείνος ξέρει για συμφέρον μου. Και όμως, όταν έλαβα ό,τι ζητούσα δυσανασχέτησα πολύ, επειδή δε ζήτησα να γίνει μάλλον το θέλημα του Θεού. Δεν ανταποκρίθηκε δηλαδή στις προσδοκίες μου ό,τι του ζήτησα.
Τι είναι αγαθό παρά ο Θεός. Ας αναθέσουμε λοιπόν σ ’αυτόν όλα μας τα ζητήματα κι όλα θα πάνε καλά για μας. Γιατί αυτός, που είναι αγαθός, είναι οπωσδήποτε και αγαθών δωρεών χορηγός.

Μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή πιστεύομεν ή δεν πιστεύομεν.

Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χωρούν ανθρώπινοι συναισθηματισμοί. Αείποτε η Εκκλησία του Χριστού «δια τους λόγους των χειλέων Του εφύλαξεν οδούς σκληράς». Μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή πιστεύομεν ή δεν πιστεύομεν. Ή ο από δέκα αιώνων Καθολικισμός περιέπεσεν εις αιρέσεις, οπότε πρέπει να τας αποβάλη και κατόπιν να έλθη προς ένωσιν Δογματικήν και Εκκλησιαστικήν ή δεν έχει αιρέσεις οπότε η Εκκλησία μας πλανάται επί δέκα αιώνας.

Η άποψις του Πάπα δια την κατ΄ ανατολάς Ορθόδοξον Εκκλησίαν -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθηγητού Παν. Αθηνών

Ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, σε συνέντευξη, που παρεχώρησε σε εφημερίδα της Β. Ελλάδος, μεταξύ άλλων, σχετικώς με την επίσκεψη του Πάπα στην Κωνσταντινούπολη, είπε ότι η επίσκεψη αυτή «εκπέμπει μήνυμα αισιοδοξίας», ενώ, «αναφερόμενος στον διάλογο των δύο Εκκλησιών, τάχθηκε υπέρ της ένωσής τους και πρόσθεσε πως από την μέχρι τώρα διδασκαλία του Πάπα ως θεολόγου, εκφράζεται η κοινή συνείδηση της ¨αδιαιρέτου αρχαίας Εκκλησίας¨».

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Κρυφό σχέδιο Ανθίμου - Ιερωνύμου [ΒΙΝΤΕΟ 2017]


ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ π. ΙΕΡΟΘΕΟΥ ΑΡΓΥΡΗ ΠΡΟΣ κ. Π. ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΝ (α)

ΠΡΟΛΟΓΙΚΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ
Τό Ἱστολόγιο τοῦ Ναοῦ μας ἔλαβε πρός δημοσίευση ἀπό τόν Πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμανδρίτην π. Ἱερόθεον Ἀργύρην, Ἱεροκήρυκα τῆς Ἱ.Μ. Πειραιῶς, τίς ἐπιστολές πού εἶχε ἀπευθύνει ἀπό διμήνου ἕως καί πρό ἡμερῶν στόν ἐκ Κύπρου καταγόμενον και ἐν Ἀμερικῆ διαμένοντα θεολόγον καί δημοσιογράφον κ. Παναγιώτην Τελεβᾶντον, χωρίς μέχρι σήμερα νά ἔχη λάβει τήν παραμικρή ἀπάντηση.

Νέες και νέοι ή εσείς ή αυτοί. -- Ηλίας Ευαγγελόπουλος Economist

Στο διδακτικό παραμύθι “Ο λύκος και τα επτά κατσικάκια” η μαμά κατσίκα πριν φύγει για να πάει στο δάσος και να φέρει τροφή, συμβούλευσε τα παιδιά της λέγοντάς τα: «παιδάκια μου εγώ θα βγω στο δάσος για αυτό εσείς θα πρέπει να προσέχετε. Ειδικά να φυλαχτείτε από τον λύκο (εγχώριους πολιτικούς) γιατί αν μπει μέσα στο σπίτι, θα σας φάει όλα όπως είσαστε με τη μία. Έχετε τον νου σας γιατί ο κακούργος μπορεί και μεταμφιέζεται και αλλάζει όσες μορφές θέλει. Ότι και να κάνει όμως, πάντοτε η φωνή του παραμένει βραχνή και τα πόδια του είναι μαύρα».

Ευλόγει η ψυχή μου τον Κύριο -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

 Τη ΙΗ΄ (18η) του αυτού μηνός Ιουλίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΥ.                                            
Αιμιλιανός ο Άγιος Μάρτυς κατήγετο από την πόλιν Δορύστολον Μοισίας της εν τη Θράκη, ήτο δε δούλος Έλληνος τινος κατά τους χρόνους Ιουλιανού του παραβάτου και Καπετωλίνου Βικαρίου, εν έτει τξα΄ (361), σεβόμενος μεν και πιστεύων εις τον Χριστόν, αποστρεφόμενος δε τα είδωλα. Εισελθών δε ποτε ο Άγιος εν τω Ναώ των ειδώλων συνέτριψεν όλα τα είδωλα δια σφύρας, την οποίαν εκράτει εις χείρας του· πολλών δε συρομένων εις καταδίκην και δερομένων δια το συμβεβηκός τούτο, άτε αγνώστου μένοντος του αυτουργού, τούτου ένεκα αυθορμήτως παρουσιασθείς απεκάλυψεν αυτός εαυτόν ως τον δράστην της πράξεως. Όθεν συλληφθείς, ήλεγξε την αγνωσίαν του Βικαρίου, ελπίζοντος εις τα μάταια είδωλα· δια τούτο εδάρη ασπλάγχνως με βούνευρα, έπειτα ερρίφθη εις το πυρ, όπου άκαυστος διαμείνας παρέδωκε την ψυχήν του εις χείρας Θεού, παρά του οποίου έλαβε του μαρτυρίου τον αμάραντον στέφανον. Τελείται δε η αυτού Σύναξις και εορτή εν τω Ναώ αυτού τω ευρισκομένω εις τόπον καλούμενον Ράβδος.