ΑΝΑΓΚΗ ΕΛΕΓΧΟΥ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Ένα από τα πιο φυσιολογικά γνωρίσματα του ανθρώπου είναι το ενδιαφέρον του για την ζωή και την υγεία του. Όλοι προσέχουμε τον εαυτό μας· αγωνιζόμαστε για τη συντήρησή του, αγωνιούμε για τη διατήρησή του, φροντίζουμε για την καλύτερη κατάστασή του. Οι προσπάθειές μας οι καθημερινές – από την πιο απλή ασχολία ως και την ίδια μας την εργασία – οι επιστήμες όλες – από την ιατρική ως και την αστρονομία – ο πολιτισμός που καλλιεργούμε, με μια λέξη τα πάντα αποβλέπουν στον έλεγχο και στην φροντίδα της φυσικής μας ζωής. Και είναι πράγματι σωστό αυτό το ενδιαφέρον, αφού ο ίδιος ο Πλάστης μας φύτεψε μέσα μας ισχυρό το ένστικτο της αυτοσυντηρήσεως και είναι ευλογημένο, όταν δεν γίνεται αυτοσκοπός και δεν καταντά θεότητα για τον άνθρωπο. 

Μάξιμος Ομολογητής: Δεν υπάρχει βαρύτερος πόνος της ψυχής από την συκοφαντίαν

Όταν μας ίδουν οι δαίμονες να καταφρονώμεν τα κοσμικά πράγματα, δια ν’ αποφύγωμεν τας αιτίας του μίσους κατά των ανθρώπων και δια να μη εκπέσωμεν της αγάπης, τότε διεγείρουν τους ανθρώπους να μας συκοφαντήσουν, με τον σκοπόν να λυπηθώμεν και να μισήσωμεν τους ανθρώπους. Δεν υπάρχει βαρύτερος πόνος της ψυχής από την συκοφαντίαν, που στρέφεται εις την ορθήν πίστιν μας ή εις την ηθικήν μας. Κανείς δεν δύναται να αδιαφορήση εις τας συκοφαντίας αυτάς, ειμή μόνον εκείνος που έχει την ελπίδα του εις τον Θεόν…
Όσον προσεύχεσαι εις τον Θεόν υπέρ του συκοφαντήσαντος, τόσον ο Θεός αποκαλύπτει την αθωότητά σου εις τους σκανδαλισθέντας.

Οι Νινευίτες μετενόησαν και η κρίσις του Κυρίου ανεβλήθη. Αλλά η Ελλάδα;


Τη ΚΑ΄ (21η) του αυτού μηνός Ιουλίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΘΕΟΦΙΛΟΥ, ΤΡΟΦΙΜΟΥ και ετέρων ΔΕΚΑΤΡΙΩΝ.

Θεόφιλος, Τρόφιμος και οι συν αυτοίς αθλήσαντες Άγιοι Μάρτυρες ήκμασαν βασιλεύοντος του Διοκλητιανού εν έτει τη΄ (308) και επειδή δεν επείσθησαν να αρνηθώσιν τον Χριστόν, εξεσχίσθησαν εις το σώμα και ελιθοβολήσθησαν· είτα συνετρίβησαν τα σκέλη και ερρίφθησαν εις πυράν. Αβλαβείς δε διαφυλαχθέντες, τελευταίον απεκεφαλίσθησαν και έλαβον οι αοίδιμοι τους στεφάνους της αθλήσεως.  

Η ΑΡΕΤΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΣ -- Αθωνικά άνθη

Θεία αρετή είναι η προαιρετική ενέργεια του ανθρώπου προς πραγμάτωσιν του ηθικού δέοντος. Είναι επίσης η βούλησις δια την ενέργειαν του καλού. Με το χάρισμα παρουσιάζεται η εξής σχέσις· κάθε χάρισμα που δίδεται εις τον άνθρωπον από τον Θεόν ως δώρημα τέλειον, έχει τα ιδιώματά του, τα οποία είναι αυταί αι αρεταί· με την σειράν της δε η αρετή αποσπά, όταν ευρεθή εις πληρότητα ιδανικήν, εκ του Θεού και ανάλογον χάρισμα κ.ο.κ. Αι αρεταί εννοούνται καθολικώς ως μία αρετή, ως στάσις δηλαδή του πνεύματος και δυναμισμός της ψυχής προς κτήσιν της τελειότητος. Ήδη και ο Πλάτων πρεσβεύει την ιδίαν άποψιν. «Η δικαιοσύνη και σωφροσύνη και οσιότης και πάντα ως εν τι είη συλλήβδην, αρετή» («Πρωταγόρας» 329. Βλ. και «Πολιτεία» 433 Α. κ.ε.). Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας, χωρίς να απορρίπτουν την αρετήν, εις οποιονδήποτε φορέα την εύρουν –αποδέχονται και την τυχούσαν εις τους προ ή έξω της Εκκλησίας –, την θεωρούν ως ποιότητα της ψυχής, η οποία δεν ευρίσκεται βεβαίως ολοκληρωμένη. Αλλά εις ένα «τέλειον και ολόκληρον» (Ιακ. α: 4) Χριστιανόν η αρετή έχει πλήρη ενότητα. Η ενότης επιτυγχάνεται δια της τηρήσεως των εντολών· ούτω γράφει ο Νέος Θεολόγος θείος Συμεών (SC 113, 38) : « Δια γαρ της εκπληρώσεως των εντολών η εργασία των αρετών, δια δε της πράξεως των αρετών η πλήρωσις των εντολών γίνεται, και ούτω δια τούτων ανοίγεται ημίν η θύρα της γνώσεως».

Μέ τόν Θεολογικό Σύνδεσμο Λάρισας --- του Ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Στήν ιστοσελίδα "Θεολογικός Σύλλογος Λάρισας" (*) δημοσιεύθηκε ένα άρθρο υπογραφόμενο μέ τά αρχικά Κ.Ν. Ακολουθούν τά σχόλια, δικά μου καί τού αρθρογράφου, πληροφοριακά δέ, τό εν λόγω ιστολόγιο μού έκλεισε, στή συνέχεια, τήν πόρτα :
«Η εγγραφή σας για σχόλια μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (διεύθυνση kyprianos01@gmail.com) έχει ακυρωθεί για αυτήν την ανάρτηση.»

Ιδού λοιπόν τά σχόλια :

- Kyprianos Christodoulides18 Ιουλίου 2017 - 10:04 μ.μ.
 «RELIGIOUSnet - Larissa Societatis theologorum - העמותה של תיאולוגים» Μήπως μπορεί ο συντάκτης τού άρθρου Κ.Ν νά μας πεί, τί σκοπό εξυπηρετεί αυτό εδώ : «העמותה של תיאולוגים» ; Σέ ποιούς απευθύνεται τό άρθρο, πέρα από τούς γνωρίζοντες τήν ελληνική καί, υποτυπωδώς έστω, τό «Larissa Societatis theologorum»; Είναι μήπως ενδιαφερόμενοι διά τά δικά μας συμβαίνοντα περισσότερο από τά δικά τους ;
Πέρα όμως από αυτό, από πότε τά ενύπνια (όνειρα) γερόντων γίνονται δεκτά στήν καθ΄ ημάς ασκητική, νηπτική καί φιλοκαλική, Παράδοση ; Τί συμβαίνει τέλος πάντων ; Αλλά υπάρχει καί κάτι ακόμη. Είναι γνωστό ότι τό γένος μας φημίζεται γιά τόν εύπιστο, ευσεβή καί φιλόθρησκο χαρακτήρα του.( Παρένθεση, τό τελευταίο είναι κοινό χαρακτηριστικό πολλών λαών ). Τούτο μαρτυρείται από τήν ομιλία τού απ. Παύλου στήν Πνύκα.

Σιμωνόπετρα • Άγιον Όρος • Αγνή Παρθένε - Simonopetra • Mount Athos • Agni Parthene


O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Τη ΚΑ΄ (21η) του αυτού μηνός μνήμη των Οσίων Πατέρων ημών ΣΥΜΕΩΝ του δια Χριστόν σαλού, και ΙΩΑΝΝΟΥ.                                                                                                                                    
Συμεών και Ιωάννης οι δύο ούτοι Όσιοι Πατέρες ήλθον κατά τας ημέρας του βασιλέως Ιουστίνου του νέου, εν έτει φιη΄ (518), από την Έδεσσαν εις τα Ιεροσόλυμα κατά την εορτήν της Υψώσεως, δια να προσκυνήσουν τον Τίμιον Σταυρόν, καθώς και άλλοι πολλοί την ημέραν αυτήν προσέρχονται. Εκ τούτων ο πρώτος, ο Ιωάννης, πατέρα μεν είχε, μητέρα δε δεν είχεν. Ο δε έτερος, ο Συμεών, πατέρα δεν είχε, μόνον δε μητέρα, γεροντικής ηλικίας ογδοήκοντα περίπου ετών. Ήτο δε ο Ιωάννης ετών είκοσι δύο και τον υπάνδρευσεν ο πατήρ αυτού κατ’ εκείνον τον χρόνον. Είχον δε οι νέοι ούτοι πολλήν αγάπην μεταξύ των, ώστε δεν ηδύναντο ουδόλως να χωρισθώσιν ο εις από τον άλλον.

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση: Φθάσαμε στό σημεῖο οἱ ἔνοχοι νά εἶναι τολμηροί καί οἱ ὑπέρμαχοι τῆς πίστεως ψοφοδεεῖς!

Πρέπει κάποτε νά μποῦν τά πράγματα στή θέση τους καί νά στρέψουμε τήν προσοχή μας γιά τή λύση διαφόρων προβλημάτων, πού ἀντιμετωπίζουμε οἱ Ὀρθόδοξοι. Πρέπει νά γίνουμε παραδοσιακότεροι, νά ἀποκτήσουμε περισσότερο ζῆλο καί περισσότερη παρρησία. Δυστυχῶς, στήν ἐποχή μας οἱ ἄνθρωποι ἀποφεύγουν ἐπιμελῶς νά ἔλθουν σέ ἀντίθεση μέ τούς κρατοῦντες, γιά νά μή χάσουν τήν εὔνοιά τους. Στό χῶρο τῆς Ἐκκλησίας αὐτό τείνει νά γίνει κανόνας. Πολλοί κληρικοί, ἀλλά καί ἐπίσκοποι (!), διαφωνοῦν, ἀλλά δέν ἐκφράζονται δημοσίως. Τρέμουν μπροστά στό ὀρθάνοιχτο μάτι -καί αὐτί- τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἤ τοῦ Μητροπολίτη. Τρέμουν καί πολλοί ἁγιορεῖτες! Ζοῦν μέ τό φόβο τῆς ἀπειλῆς καί τιμωρίας. Φοβοῦνται μήπως χάσουν αὐτά πού κατέχουν ἤ μήπως δέν πετύχουν αὐτά πού ἐπιθυμοῦν. Ἀντίθετα, οἱ Οἰκουμενιστές ἔχουν θράσος, διατυπώνουν δημοσίως τά ἐπιχειρήματά τους καί ἐκφράζουν τά φιλικά πρός τούς αἱρετικούς συναισθήματά τους. Φθάσαμε στό σημεῖο οἱ ἔνοχοι νά εἶναι τολμηροί καί οἱ ὑπέρμαχοι τῆς πίστεως ψοφοδεεῖς!  

π. Γεώργιος Μεταλληνός για τον Παπουλάκο και Κοσμά Φλαμιάτο:

Ο αιδεσιμ. πρωτοπρ. π. Γεώργιος Μεταλληνός, Ομότιμος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής και έγκριτος και αυτός επιστήμων αντιλέγει: «μορφές, όπως ο Χριστοφόρος Παναγιωτόπουλος (Παπουλάκος) και ο Κοσμάς Φλαμιάτος, φαίνονται πολύ διαφορετικά σήμερα απ’ ότι στα μαθητικά μας χρόνια, που μας είχαν μάθει να τούς βλέπουμε «ως αμαθείς» και φανατικούς, «των οποίων η μνήμη ταχέως εσβήσθη»! Γιατί όπως η σύγχρονη έρευνα αποκαλύπτει, τίποτε δεν είναι περισσότερο αναληθές από αυτό. Και οι δύο αυτοί αγωνιστές όχι μόνο δεν λησμονήθηκαν από το Λαό μας, αλλά θα τολμήσουμε να πούμε ότι η δυναμική, που ανέπτυξαν στη λαϊκή συνείδηση, υπήρξε μεγαλύτερη μετά το θάνατό τους, απ’ όσο κατά τη διάρκεια του αγώνα τους. Ο άκρατος όμως ρασιοναλισμός συνετέλεσε παλαιότερα – και αυτό ήταν αμαρτία περισσότερο της εποχής απόσο των προσώπων – να μη βλέπουμε την αληθινή εικόνα των λαϊκών αυτών ευαγγελιστών, όπως οι Φαρισαίοι δεν «μπορούσαν» να «ίδουν» τα θαύματα του Χριστού. Σήμερα όμως φθάσαμε στο σημείο να συντάσσονται διδακτορικές διατριβές για τα πρόσωπα αυτά και τη δράση τους, για να μελετηθούν τα λαϊκά κινήματα του 19ου αιώνα σε όλες τις διαστάσεις τους, με ευρεία χρήση και των αρχειακών πηγών, που, όπως αποδεικνύεται, είναι πολύ πλουσιώτερες απόσο μπορούσαμε να φαντασθούμε…

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗΝ ΗΛΙΑΝ – ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Ολίγοι ημίν σήμερον οι παραγενόμενοι· άρα τι το αίτιον; Μνήμη Μαρτύρων επιτελούμεν, και ουδείς ημίν απήντησεν· άρα το διάστημα της οδού εις ραθυμίαν ενέβαλε; Μάλλον δε ου το διάστημα της οδού, αλλ’ η ραθυμία αυτούς ενεπόδισεν. Ώσπερ γαρ τον σπουδαίον και διεγηγερμένον τη προαιρέσει ουδέν δύναται κωλύσαι, ούτω δη τον ράθυμον και αναπεπτωκότα πάντα δύναται κωλύσαι. Οι Μάρτυρες το ίδιον αίμα εξέχεον υπέρ της αληθείας, συ δε ουδέ βραχείας οδού καταφρονείς; Εκείνοι την κεφαλήν απέθεντο δια τον Χριστόν, συ δε ουδέ έξω της πόλεως απαντήσαι θέλεις δια τον Δεσπότην; Ο Δεσπότης δια σε απέθανε, και συ δι’ αυτόν οκνείς; Μνήμη Μαρτύρων, και συ ραθυμείς και αναπέπτωκας;

Ο επίδοξος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και «οι σεξουαλικές προτιμήσεις»

Ο φερόμενος ως υποστηριζόμενος από το Αρχιεπισκοπικόν περιβάλλον δια την θέσιν του Προκαθημένου της Ελλάδος, Σεβ. Ιωνίας κ. Γαβριήλ, αρθρογράφησεν εις την εφημερίδα «Καθημερινή» της 9ης Ιουλίου 2017 με θέμα τα θρησκευτικά. Ενώ επαινείται από τον κύκλον του δια τα εξαιρετικά προσόντα του, διαφαίνεται από το άρθρον του η ρηχότης -τύπου εκθέσεως ιδεών- του προβληματισμού του επί του θέματος. Ακολούθως παραθέτομεν αποσπάσματα και θέτομεν ερωτήματα.

ΥΜΝΟΙ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΣΒΙΤΟΥ -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017


Τη Κ΄ (20) του αυτού μηνός Ιουλίου,  η ως εις Ουρανόν πυρφόρος ανάβασις του Αγίου ενδόξου Προφήτου ΗΛΙΟΥ του Θεσβίτου.                                                                                                                  
Ηλίας ο ένδοξος Προφήτης ήτο υιός Σωβάκ, καταγόμενος εκ Θέσβης, πόλεως της Γαλαάδ πέραν του Ιορδάνου, εκ της φυλής του Ααρών, η δε Θέσβη, εξ ης και θεσβίτης εκλήθη ο Άγιος, ήτο δεδομένη εις τους ιερείς. Όταν δε ούτος εγεννήθη, είδεν ο πατήρ του Σωβάκ οπτασίαν, ότι άνδρες λευκοφόροι τον ωνόμαζον Ηλίαν (όπερ δηλοί Θεός ή θείος, παραγόμενον εκ του Ηλί, το οποίον σημαίνει εβραϊστί Θεός), ότι τον εσπαργάνωναν με πυρ, και πυρ έδιδον εις αυτόν να φάγη. Όθεν μεταβάς εις την Ιερουσαλήμ εφανέρωσε την οπτασίαν ταύτην εις τους ιερείς, οι οποίοι είπον εις αυτόν δια χρηματισμού προφητικού και αποκαλύψεως ταύτα·

Χαρίζουν σε άραβες, νησιά του Πολεμικού Ναυτικού!

Όταν ακούτε έναν υπουργό, ιδιαίτερα τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και αρχηγό των ανεύθυνων Ελλήνων, να ωρύεται και να διαρρηγνύει τα ιμάτιά του σχετικά με ένα ζήτημα, τότε να είστε βέβαιοι/ες πως η αλήθεια βρίσκεται στο αντίθετο από ό,τι και αν ισχυρίζεται.

Αυτό συμβαίνει και στην περίπτωση της πώλησης των νήσων Φλέβες και Φλεβοπούλα, απέναντι από την Βουλιαγμένη, που μέχρι σήμερα αποτελούν χώρο άσκησης των βατραχανθρώπων. Τα νησιά αυτά του Αργοσαρωνικού δεν φαίνεται να γλίτωσαν από την μανία της κυβέρνησης, που εκποιεί-χαρίζει τα εδάφη της Πατρίδος μας σε ολόκληρη την επικράτειά της.

π. Ιωάννου Ρωμανίδη: Η οδός προς τι; Όχι μόνον προς την άλλη ζωή.

Σε πολλούς επικρατεί η αντίληψη ότι η Ορθοδοξία είναι μία από τις πολλές θρησκείες, που έχει σαν κύρια μέριμνά Της την προετοιμασία των μελών της Εκκλησίας για την ζωή μετά θάνατον, να εξασφάλιση δηλαδή μία θέση στον Παράδεισο για κάθε Ορθόδοξο Χριστιανό.
….. Οι Πατέρες δεν ενδιαφέρονται για το τι θα συμβεί στον άνθρωπο μετά θάνατο αποκλειστικά, αλλά εκείνο κυρίως που τους ενδιαφέρει είναι το τι θα γίνει ο άνθρωπος σ’ αυτήν τη ζωή. Μετά θάνατον δεν υπάρχει θεραπεία του νοός, οπότε πρέπει σ’ αυτήν τη ζωή να αρχίσει η θεραπεία, διότι «εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια». Γι’ αυτό η Ορθόδοξη Θεολογία δεν είναι υπερκοσμική ούτε μελλοντολογική ούτε εσχατολογική, αλλ’ είναι καθαρά ενδοκοσμική. Διότι το ενδιαφέρον της Ορθοδοξίας είναι για τον άνθρωπο σ’ αυτόν τον κόσμο, σ’ αυτήν την ζωή, όχι μετά θάνατον.
…. Έτσι είναι φανερό ότι οι Πατέρες της Εκκλησίας ενδιαφέρονται για τον άνθρωπο όπως είναι σήμερα, αυτήν την στιγμή. Και εκείνος, που χρειάζεται θεραπεία, είναι ο κάθε άνθρωπος, ο οποίος έχει και την ευθύνη ενώπιον του Θεού να αρχίσει αυτό το έργο σήμερα, σ’ αυτήν την ζωή, διότι σ’ αυτήν την ζωή μπορεί. Όχι μετά θάνατον. Και αυτός ο ίδιος ο άνθρωπος είναι εκείνος, που θα αποφασίσει για το αν θα ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο της θεραπείας ή όχι.
Ο Χριστός είπε: « Εγώ ειμί η οδός».
Η οδός προς τι; Όχι μόνον προς την άλλη ζωή.
Ο Χριστός είναι πρώτα η οδός σ’ αυτήν την ζωή. Ο Χριστός είναι η οδός προς τον Πατέρα Του και Πατέρα μας. Ο Χριστός αποκαλύπτεται στον άνθρωπο πρώτα σ’ αυτήν την ζωή και του δείχνει τον δρόμο προς τον Πατέρα. Αυτός ο δρόμος είναι ο ίδιος ο Χριστός.
Αν ο άνθρωπος δεν δη τον Χριστό σ’ αυτήν την ζωή τουλάχιστον με την νοερά αίσθηση, δεν θα δη τον Πατέρα, δηλαδή το Φως του Θεού ούτε στην άλλη ζωή.

Κύπρος: Το προοίμιο μιας τραγωδίας

Η κυπριακή τραγωδία δεν ξεκίνησε με την τουρκική εισβολή, προκύπτοντας εκ του μηδενός. Αυτά είναι τα γεγονότα που οδήγησαν στην τραγωδία...
Στις 15 Ιουλίου του 1974, γύρω στις 8.15, από το στρατόπεδο της Κοκκινοτριμιθιάς, τανκς έκαναν την εμφάνισή τους, με κατευθύνσεις το Προεδρικό Μέγαρο, το κτίριο Τηλεπικοινωνιών και το κτίριο της Αρχιεπισκοπής. Τα τανκς συνήθιζαν να βγαίνουν καθημερινά στους δρόμους για να πραγματοποιήσουν ασκήσεις, όμως αυτή τη φορά τα πράγματα θα έπαιρναν ήταν τελείως διαφορετική τροπή. Δεν πέρασε πολύ ώρα από την εμφάνιση των τεθωρακισμένων και οι πυροβολισμοί που ακούγονταν από διάφορα σημεία προκάλεσαν αναταραχή σε ολόκληρη την κυπριακή πρωτεύουσα.

Ποιος από εμάς, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, Κληρικών και λαϊκών κάνει αυτή την ομολογία;

Τότε παραλαβόντες αυτόν οι στρατιώται τον έφεραν πάλιν εις τον Μπαχρήν, όστις και πάλιν του λέγει· «Αι, τι απεφάσισες»; Ο δε μακάριος Γεώργιος του λέγει με μεγάλην χαράν και με πολύ θάρρος· «Ό,τι σου είπα και πριν, αυτό σου λέγω και τώρα και αυτό θα λέγω και μέχρι τελευταίας μου αναπνοής. Δηλαδή ότι Χριστιανός εγεννήθην, Χριστιανός είμαι και Χριστιανός θέλω να αποθάνω. Δεν αρνούμαι τον Χριστόν μου, δεν γίνομαι Τούρκος, δεν αφήνω την υπέρλαμπρον πίστιν μου δια να πιστεύσω εις την ζωωδεστάτην και σκοτεινοτάτην ιδικήν σας σατανικήν πλάνην».

Από τον βίο του Νεομάρτυρα Γεωργίου.

Τη ΙΗ΄ (19η) του αυτού μηνός Ιουλίου, μνήμη του Οσίου Αββά ΔΙΟΚΛΕΟΥΣ.

Διοκλής ο Όσιος πατήρ, αφού εσπούδασε γραμματικήν και φιλοσοφίαν, εις τους εικοσιοκτώ χρόνους της ηλικίας του άφησεν όλα και έγινεν αναχωρητής, κλείσας εαυτόν εις εν σπήλαιον, εις το οποίον είχε ζήσει έως τότε, όπου τον είδε ο συγγραφεύς του Λαυσαϊκού Ηρακλείδης, όστις και γράφει ταύτα, χρόνους τριάκοντα πέντε. Προσθέτει δε ο αυτός Ηρακλείδης τα εξής: Ούτος ο μακάριος μας εδίδασκε λέγων· «Ένας νους εάν και μόνον αποχωρήση από τον καλόν συλλογισμόν, ήτοι από το να εννοή πως έχει να γίνη μετά θάνατον, άραγε σώζεται ή απόλλυται»; Θέλων δηλαδή με τούτο να είπη, ότι, εάν τις δεν έχη αυτήν την έννοιαν, πίπτει εν ευκολία εις τας κακάς ορέξεις. Έλεγε δε ακόμη, ότι η κακή όρεξις κάμνει τον άνθρωπον άλογον ζώον, ο δε θυμός τον κάμνει δαίμονα. Είπα και εγώ (λέγει ο Ηρακλείδης) εις τον Όσιον· «Πως είναι δυνατόν, πάτερ,  ο ανθρώπινος νους να ευρίσκεται πάντοτε εις τα θεία νοήματα»; Ο δε Όσιος απεκρίθη· «Καθώς συνηθίση ο άνθρωπος, είτε με καλά νοήματα είτε με κακούς συλλογισμούς, έτσι και πολιτεύεται». 

Τη ΙΗ΄ (19η) του αυτού μηνός Ιουλίου, μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΘΕΟΔΩΡΟΥ του κατά την Λαύραν του Αγίου Σάββα ασκήσαντος,

 έπειτα γεγονότος Αρχιεπισκόπου Εδέσσης· ου τον βίον έγραψεν ο Επίσκοπος Εμέσσης Βασίλειος.                                                                                             

Ανήρ τις από την Έδεσσαν, Συμεών ονόματι, έλαβε γυναίκα καλουμένην Μαρίαν και διήγον εναρέτως αμφότεροι. Δεν απέκτησαν δε άρρεν τέκνον, μόνον μίαν θυγατέρα, ήτις εγέννησεν εμέ τον Εμέσσης Επίσκοπον χρηματίσαντα. Μετέβαινον λοιπόν λυπούμενοι οι εμοί προπάτορες πολλάκις εις τον Ναόν του Κυρίου, δεόμενοι να τους δώση υιόν και να του τον αφιερώσουν εκ νεότητος. Και μίαν ημέραν, όπου ήτο το πρώτον Σάββατον των αγίων Νηστειών, απήλθε πάλιν η γυνή με τον άνδρα της εις τον Ναόν των Αγίων Αποστόλων, και εδέοντο του Θεού να τους δώση υιόν ως άνωθεν. Κατά την επομένην νύκτα είδον αμφότεροι εις το ενύπνιόν των τον Άγιον Θεόδωρον, και έλεγε ταύτα προς τον Μέγαν Παύλον·

Του μακαριστού Γέροντος Χρυσοστόμου Σπύρου των Σπετσών: Αλλοίμονον! Αι κορυφαί της Ορθοδοξίας, επί το έργον της προδοσίας!

Περί της συντελουμένης Καϊφαϊκής προδοσίας πλειστάκις έχομεν συζητήσει. Τα Ορθόδοξα «Άγια των Αγίων» μολυνθέντα ήδη, δια της κατακριτέας αυτομολήσεως των «Ορθοδόξων» Προκαθημένων των, προς τον οργανισμόν του Παγκοσμίου Συμβουλίου των  Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.), ασφυκτιούν θανασίμως εκ του της «συνεργασίας» και «συνυπάρξεως» εναγκαλισμού του επαράτου Οικουμενισμού, όστις, ως προσφυώς ελέχθη, «μη έχων όρια ο ίδιος αγωνίζεται να εξαφανίση και καταστρέψη τα όρια της Εκκλησίας του Χριστού». Ήδη, συζητείται, όχι μόνον περί ενώσεως με όλους τους Χριστιανούς ακόμη και με Ιουδαίους, αλλά και ότι πας ζων επί της γης, είναι μέλος της «Εκκλησίας», δηλ. της … «Παγκοσμίου εκκλησίας» των Οικουμενιστών! Απολύτως πιστεύομεν, ότι η των Εικονομάχων κακοδοξία αποτελεί μικρογραφίαν της καταβαλλομένης σήμερον προσπαθείας δια την ολοκληρωτικήν καταστροφήν της ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, την Οποίαν δια του ιδίου αυτού αίματος, εθεμελίωσεν ο Κύριος, και οι απ΄ αιώνος μάρτυρες και ομολογηταί ανήγειραν εις Ναόν περικαλλούς ευπρεπείας και ωραιότητος. Το πνεύμα της πλάνης και ασεβείας αντιληφθέν, ότι η ποικίλη κατά των Ορθοδόξων βία ολίγα κατορθοί, εδίδαξε τους συγχρόνους υιούς του σκότους, να μετέρχωνται του λοιπού τας μεθόδους της «συνυπάρξεως», «συνδιαλλαγής» και «αγάπης», ευνουχίζοντες ούτω κατ΄ αρχάς πάσαν ορθόδοξον μαχητικήν διάθεσιν, δεσμεύοντες αργότερον ταύτην, και τέλος, ως σύμμαχον παρασύροντες εν τω ιδίω αυτών στρατοπέδω, εν πολλοίς μιτροφορούσαν ή ακαδημαϊκή τηβέννω κεκοσμημένην… Αλλοίμονον! Αι κορυφαί της Ορθοδοξίας, επί το έργον της προδοσίας! 

«Το βδέλυγμα της ερημώσεως εστώς εν τόπω αγίω» (Ματθ. κδ: 15)

Με ανέκφραστη οδύνη διαβάσαμε στο επίσημο όργανο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρεταννίας «Ορθόδοξος Κήρυξ» κείμενο με τίτλο «Προσλαλιά γενομένη υπό του Πρωτοσυγκελλεύοντος Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Τροπαίου κ. Αθανασίου», στο οποίο περιέχονται και τα εξής απίστευτα:
«Εν τω οίκω των Θυατείρων επραγματώθησαν ευάριθμοι τιμητικαί εκδηλώσεις, περιλαμβάνουσαι δεξιώσεις και φιλοξενίας. Εν τοις πλουσίοις τούτοις η Ιερά Αρχιεπισκοπή προσέφερε φιλοξενίαν τη Αυτού Χάριτι τω Αγγλικανώ Κυρίω Rowan Williams μετά της συμβίας αυτού, έτι δε και τω Αγγλικανώ Επισκόπω Dover  Κυρίω Stephen Venner μετά της ανδρίδος αυτού, αμφοτέρας τας φιλοξενίας ταύτας κατά μήνα Απρίλιον».
Διερωτώμεθα:
1. Κατ΄ αρχήν, πόσο συνάδει με την Ορθόδοξη Παράδοση και τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων η φιλοξενία «Αγγλικανού Αρχιεπισκόπου μετά της συμβίας αυτού». Αμνηστεύονται οι αιρετικοί; Τι είδους «συμβία επισκόπου» είναι η φιλοξενηθείσα;
2. Το τραγικότατον, όμως, είναι η φιλοξενία ετέρου «αγγλικανού επισκόπου» μετά της ( άκουσον, άκουσον!!!) ανδρίδος αυτού. Ακούγαμε κατά καιρούς το απερίγραπτο κατάντημα των αιρετικών, έως και αντιχρίστων, «χριστιανικών παραφυάδων», ότι μαζί με το υπόλοιπον πλήθος των αιρετικών τοποθετήσεών τους, αμνηστεύουν προσέτι και τη σοδομία, «παντρεύοντας» μάλιστα σοδομίτας και γομορίτας. Μήπως αγνοούν ότι ο Θεός μετά βδελυγμίας ετιμώρησε την «παρά φύσιν πράξιν» των Σοδομιτών με την «παρά φύσιν βροχήν» φωτιάς και θείου; Όμως, το να αμνηστεύωνται και να επιβραβεύωνται οι επαίσχυντες αυτές συμπεριφορές από ορθοδόξους Επισκόπους, ώστε να παρέχεται στους σοδομίτας και φιλοξενία εις τας Αρχιεπισκοπάς των και η συγκεκριμένη μάλιστα φιλοξενία να προβάλλεται με καμάρι μέσα από τις σελίδες του επισήμου εντύπου εκφραστικού οργάνου της Αρχιεπισκοπής Θυατείρων, αυτό ούτε στο εφιαλτικότερο όνειρό μας δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε!....  

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΣ -- Aθωνικά άνθη

Ελλάς είναι ένας χώρος, μία φυλή, μία Ιδέα. Ομφαλός της Ελλάδος υπήρξεν ο Παρθενών. Εκεί συνεπυκνώθη ό,τι μέγα και ευγενές παρήγαγεν η ψυχική και διανοητική δυναμικότης της ελληνίδος φυλής. Και υπό την σκιάν του Παρθενώνος ανεπτύχθη παν το ανήκον εις την σφαίραν του επιστητού και υπεραισθητού. Και θρησκεία και φιλοσοφία και τέχνη και πολιτικαί επιστήμαι.
Αλλ’ όλα αυτά τα επιτεύγματα, προ των οποίων, μέχρι σήμερον, η πεπολιτισμένη ανθρωπότης υποκλίνεται, αποτελούν την έκφρασιν του φυσικού ελληνικού δυναμισμού. Έδωσαν το μέτρον της υψηλής νοήσεως, του συμμέτρου συναισθήματος, της αρρενωπής διανοητικότητος, της εννοίας του Δικαίου και της εκλεπτυσμένης αισθητικής…

Τη ΙΘ΄ (19η) του αυτού μηνός Ιουλίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΔΙΟΥ.

Δίος ο Όσιος πατήρ ημών ήκμασε κατά τους χρόνους του Μεγάλου Θεοδοσίου, εν έτει τοθ΄ (379), καταγόμενος εξ Αντιοχείας της Συρίας· μεταχειρισθείς δε πολλήν άσκησιν και φθάσας εις υψηλόν βαθμόν αρετής, μετέβη εις Κωνσταντινούπολιν, παρακινηθείς δια θείας αποκαλύψεως. Φθάσας δε εις τον τόπον ένθα ευρίσκεται το Μοναστήριον, το οποίον αυτός ο ίδιος έκτισε, και καθαρίσας αυτόν, ενέπηξεν εκεί την ξηράν και άνικμον ράβδον του και, ω του θαύματος! Ευθύς ερριζώθη δια της επικλήσεως της Αγίας Τριάδος και έγινε μέγα δένδρον, το οποίον μέχρι της σήμερον δίδει τους καρπούς του τελείους.

Μύρον και δροσιά -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Στην υλόφρονη και κατά τεκμήριο αντιπνευματική εποχή μας το γεγονός της Πεντηκοστής αφήνει αδιάφορους τους πολλούς, ανυποψίαστους για την ατίμητη προσφορά του αγίου Πνεύματος. Κι όμως είναι αυτό ακριβώς που χρειάζεται και διακαώς επιθυμεί η ψυχή μας. Στην τόση κακοφωνία της συγχύσεως, που ξεχύνεται γύρω και μέσα μας, στο θόρυβο των ντεσιμπέλ, που αμβλύνουν την ακοή και ταλαιπωρούν το νευρικό μας σύστημα, στην ανασφάλεια και την αβεβαιότητα που ταλανίζει την κοινωνία μας, λαχταρά η ψυχή μας να αφουγκρασθεί τους ψιθυρισμούς του Πνεύματος· να αισθανθεί τη θωπεία του ως «αύρας λεπτής»· να οσφρανθεί τη θεία ευωδία του, να ζωογονηθεί από το θείο «ρείθρον ζωής» που αυτό παρέχει.

Ο Πατήρ Κλεομένης "αφορίζει" ως ειδωλολατρικό ναό το Γήπεδο του Ολυμπιακού


Χορωδιακόν Σε υμνούμεν Σε ευλογούμεν Αξιον εστίν -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Μακρίνης οσίας, Δίου οσίου.

Τη ΙΗ΄ (19η) του αυτού μηνός Ιουλίου,  μνήμη της Οσίας Μητρός ημών ΜΑΚΡΙΝΗΣ, αδελφής του Μεγάλου Βασιλείου.                                                                                                                                                       
Μακρίνα η οσιωτάτη μήτηρ ημών ήτο μεγαλυτέρα αδελφή του Μεγάλου Βασιλείου, κεκοσμημένη δε ούσα με σωματικόν κάλλος και με γνώμην αγαθήν, ηρραβωνίσθη, πριν ή δε τελεσθή ο γάμος της απέθανεν ο ταύτην αρραβωνισθείς, ενώ εισέπραττε τους δημοσίους φόρους· η δε μακαρία Μακρίνα, καίτοι εζήτουν αυτήν άλλοι πολλοί εις γάμου κοινωνίαν, όμως δεν ηθέλησεν, αλλά προετίμησε μάλλον την χηρείαν και τα της χηρείας δεινά ή να δοκιμάση τας του γάμου τέρψεις και ηδονάς. Όθεν αποσπασθείσα πάσης κοσμικής συναναστροφής διέμενε μετά της μητρός της και κατεγίνετο εις την ανάγνωσιν και μελέτην των θείων Γραφών·

Ο παπισμός επίβουλος της Ορθοδοξίας

Ποίος δεν γνωρίζει σήμερον τας επαισχύντους παπικάς σταυροφορίας εις βάρος του «σχισματικού» Βυζαντίου και την επί δύο αιώνας φραγκικήν κατάληψιν της Κωνσταντινουπόλεως, που απετέλει την πρώτην άλωσίν της; Ποίος δεν γνωρίζει σήμερον τον λόγον του πά­πα Ευγενίου του Ε’ κατά την άλωσιν της Κωνσταντι­νουπόλεως: «Δεν θα εχαιρόμην τόσον πολύ εάν είχωμεν δέκα νίκας κατά των Τούρκων, όσον χαίρομαι σή­μερον δια την υποδούλωσιν των “σχισματικών”»!

Δόξα τω Θεώ που ο πατήρ Κλεομένης, και όχι εντός εισαγωγικών "πατήρ Κλεομένης" ουδεμία σχέση έχει με την Εκκλησία της Ελλάδος

Έχει όμως σχέση η "Εκκλησία της Ελλάδος", εντός εισαγωγικών, με τις εκκλησίες των ομοφυλόφιλων και λεσβιών του Π.Σ.Ε=σατανοεκκλησιών!

Έχει όμως σχέση και αναγνωρίζει ως Εκκλησία του Χριστού την παπική παρασυναγωγή, τους εχθρούς της Κυρίας Θεοτόκου και του Υιού Της!

Έχει όμως σχέση, και αναγνωρίζει ως Εκκλησία του Χριστού τους αιρετικούς Μονοφυσίτες του Διόσκορου του φονιά του Αγίου Φλαβιανού Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως!

***
Ο  Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Δόξα τω Θεώ που ο πατήρ Κλεομένης, και όχι εντός ε...":

Ο πατήρ Κλεομένης είναι ένας αγωνιστής. Πολεμάει με τον δικό του τρόπο ενάντια σε όσους θεωρεί ότι επιβουλεύονται την αλήθεια. Είναι άξιος προς μίμηση για το θάρρος, την τόλμη, την παρρησία και την αγωνιστικότητά του. Τα μοναδικά δύο ζητήματα στα οποία προσωπικά είμαι κάθετα αντίθετος με τον τρόπο που τα χειρίζεται είναι πρώτον η απόλυτη θέση του περί του τί εστί χάραγμα σε σημείο που ουσιαστικά να προσθέτει στην Αποκάλυψη του Ιωάννη λέξεις και συγκεκριμένα την λέξη τσιπάκι και την λέξη
barcode παρόλο που αυτές δεν υπάρχουν πουθενά!! Και κατά δεύτερον διαφωνώ με την ολοκληρωτική αποστροφή του προς τους Εβραίους και σε κάθε τί Εβραϊκό. Διαφωνώ με τους χαρακτηρισμούς σκυλοεβραίοι και φυσικά διαφωνώ με την άποψή του ότι για όλα φταίνε οι Εβραίοι. Χρειάζεται διάκριση και σεβασμός προς κάθε συνάνθρωπό μας. Από τιμή και αγάπη προς τον Κύριό μας, την Παναγία μας, τους 12 Απόστολους και τους τόσους και τόσους Προφήτες Εβραίους της Παλαιάς Διαθήκης δεν πρέπει να συμπεριφερόμαστε κατά αυτόν τον τρόπο εντελώς άκριτα. Η διάκριση στο συγκεκριμένο ζήτημα είναι κάτι που δυστυχώς δεν έχει... Αλήθεια αν αύριο ή μεθαύριο εμφανιστούν οι δύο προφήτες από τους Εβραίους τότε αυτός και όσοι τον ακούνε θα είναι σε θέση να τους αποδεχτούν?



Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΤΑΛΑΝΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΠΗΛΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΙΘΥΝΟΝΤΕΣ –ΠΙΟΝΙΑ Ἤ ΔΟΤΟΥΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΧΘΟΝΙΩΝ ΣΚΟΤΕΙΝΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

ΚΑΤΑ ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΑ
ΚΑΤΑ ΓΙΟ ΚΑΙ ΘΥΓΑΤΕΡΑ

ΕΥΤΥΧΩΣ
ΑΝΘΙΣΤΑΝΤΑΙ ΟΙ ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ
KAI ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΟΙ ΑΝΑ ΤΗΝ ΥΦΗΛΙΟ
                                                                                 17.7.2017
 Τὸ δόγμα τοῦ μεγάλου «ἐθνάρχη»  «ἀνήκουμε στὴ Δύση» ἐπέτρεπε ὄχι μόνον στοὺς ξένους νὰ τὸ χρησμιμοποιοῦν, ἀλλὰ καὶ ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὰ σχολικὰ βιβλία ἐδῶ καὶ ἑξήντα (60) χρόνια ἀδιαμαρτύρητα νὰ διδάσκωνται οἱ ἑλληνόπαιδες :
«Πέραν τῆς Θεσσαλονίκης ὑπάρχει καὶ τὸ κρατίδιο ,,Μακεδονία,,  ἀντὶ  τὸ  «Νότια Σλαβία».
Ἀπὸ τότε ὁ ἱδρῶτας τοῦ βαρύτατα φορολογουμένου λαοῦ καὶ τὰ θαλασσοδάνεια ἐσκορπίζοντο γιὰ τέτοιες ἀντεθνικές, ἀντικοινωνικὲς καὶ ἀντίχριστες πολιτικές.

Μάλιστα ὁ μέγιστος αὐτὸς  « ἐθνάρχης »   εἶχε ἐκδόσει καὶ νομοθετικὸ διάταγμα : «Δῆμοι, Κοινότητες, Ἱερὲς Μονὲς καὶ Ἱεροὶ Ναοὶ νὰ δίδουν εἰσφορὰ ὑπὲρ τῆς μασωνίας», προδίδων τὰ ἀνθελληνικά του πιστεύω καὶ τὴν προδοτική του συμπεριφορά, γιὰ νὰ συνεχίσουν οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις ὄχι μόνον νὰ τὸν διατηροῦν ἀλλὰ καὶ νὰ τὸν ἐπιβάλλουν ὡς μέγιστο ἐθνάρχη γιὰ πολλὲς δεκαετίες καὶ γιὰ νὰ μείνῃ στὴν ἱστορία ! ! !

Οσίου Νείλου «Περί προσευχής»

Πολλές φορές στην προσευχή μου ζήτησα να γίνει αυτό, που εγώ νόμιζα καλό. Και επέμεινα στο αίτημα εκβιάζοντας ασυλλόγιστα το θέλημα του Θεού μη αναθέτοντας σ’ αυτόν να οικονομήσει ό,τι εκείνος ξέρει για συμφέρον μου. Και όμως, όταν έλαβα ό,τι ζητούσα δυσανασχέτησα πολύ, επειδή δε ζήτησα να γίνει μάλλον το θέλημα του Θεού. Δεν ανταποκρίθηκε δηλαδή στις προσδοκίες μου ό,τι του ζήτησα.
Τι είναι αγαθό παρά ο Θεός. Ας αναθέσουμε λοιπόν σ ’αυτόν όλα μας τα ζητήματα κι όλα θα πάνε καλά για μας. Γιατί αυτός, που είναι αγαθός, είναι οπωσδήποτε και αγαθών δωρεών χορηγός.

Μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή πιστεύομεν ή δεν πιστεύομεν.

Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χωρούν ανθρώπινοι συναισθηματισμοί. Αείποτε η Εκκλησία του Χριστού «δια τους λόγους των χειλέων Του εφύλαξεν οδούς σκληράς». Μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή πιστεύομεν ή δεν πιστεύομεν. Ή ο από δέκα αιώνων Καθολικισμός περιέπεσεν εις αιρέσεις, οπότε πρέπει να τας αποβάλη και κατόπιν να έλθη προς ένωσιν Δογματικήν και Εκκλησιαστικήν ή δεν έχει αιρέσεις οπότε η Εκκλησία μας πλανάται επί δέκα αιώνας.

Η άποψις του Πάπα δια την κατ΄ ανατολάς Ορθόδοξον Εκκλησίαν -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθηγητού Παν. Αθηνών

Ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, σε συνέντευξη, που παρεχώρησε σε εφημερίδα της Β. Ελλάδος, μεταξύ άλλων, σχετικώς με την επίσκεψη του Πάπα στην Κωνσταντινούπολη, είπε ότι η επίσκεψη αυτή «εκπέμπει μήνυμα αισιοδοξίας», ενώ, «αναφερόμενος στον διάλογο των δύο Εκκλησιών, τάχθηκε υπέρ της ένωσής τους και πρόσθεσε πως από την μέχρι τώρα διδασκαλία του Πάπα ως θεολόγου, εκφράζεται η κοινή συνείδηση της ¨αδιαιρέτου αρχαίας Εκκλησίας¨».

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Κρυφό σχέδιο Ανθίμου - Ιερωνύμου [ΒΙΝΤΕΟ 2017]


ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ π. ΙΕΡΟΘΕΟΥ ΑΡΓΥΡΗ ΠΡΟΣ κ. Π. ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΝ (α)

ΠΡΟΛΟΓΙΚΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ
Τό Ἱστολόγιο τοῦ Ναοῦ μας ἔλαβε πρός δημοσίευση ἀπό τόν Πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμανδρίτην π. Ἱερόθεον Ἀργύρην, Ἱεροκήρυκα τῆς Ἱ.Μ. Πειραιῶς, τίς ἐπιστολές πού εἶχε ἀπευθύνει ἀπό διμήνου ἕως καί πρό ἡμερῶν στόν ἐκ Κύπρου καταγόμενον και ἐν Ἀμερικῆ διαμένοντα θεολόγον καί δημοσιογράφον κ. Παναγιώτην Τελεβᾶντον, χωρίς μέχρι σήμερα νά ἔχη λάβει τήν παραμικρή ἀπάντηση.

Νέες και νέοι ή εσείς ή αυτοί. -- Ηλίας Ευαγγελόπουλος Economist

Στο διδακτικό παραμύθι “Ο λύκος και τα επτά κατσικάκια” η μαμά κατσίκα πριν φύγει για να πάει στο δάσος και να φέρει τροφή, συμβούλευσε τα παιδιά της λέγοντάς τα: «παιδάκια μου εγώ θα βγω στο δάσος για αυτό εσείς θα πρέπει να προσέχετε. Ειδικά να φυλαχτείτε από τον λύκο (εγχώριους πολιτικούς) γιατί αν μπει μέσα στο σπίτι, θα σας φάει όλα όπως είσαστε με τη μία. Έχετε τον νου σας γιατί ο κακούργος μπορεί και μεταμφιέζεται και αλλάζει όσες μορφές θέλει. Ότι και να κάνει όμως, πάντοτε η φωνή του παραμένει βραχνή και τα πόδια του είναι μαύρα».

Ευλόγει η ψυχή μου τον Κύριο -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

 Τη ΙΗ΄ (18η) του αυτού μηνός Ιουλίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΥ.                                            
Αιμιλιανός ο Άγιος Μάρτυς κατήγετο από την πόλιν Δορύστολον Μοισίας της εν τη Θράκη, ήτο δε δούλος Έλληνος τινος κατά τους χρόνους Ιουλιανού του παραβάτου και Καπετωλίνου Βικαρίου, εν έτει τξα΄ (361), σεβόμενος μεν και πιστεύων εις τον Χριστόν, αποστρεφόμενος δε τα είδωλα. Εισελθών δε ποτε ο Άγιος εν τω Ναώ των ειδώλων συνέτριψεν όλα τα είδωλα δια σφύρας, την οποίαν εκράτει εις χείρας του· πολλών δε συρομένων εις καταδίκην και δερομένων δια το συμβεβηκός τούτο, άτε αγνώστου μένοντος του αυτουργού, τούτου ένεκα αυθορμήτως παρουσιασθείς απεκάλυψεν αυτός εαυτόν ως τον δράστην της πράξεως. Όθεν συλληφθείς, ήλεγξε την αγνωσίαν του Βικαρίου, ελπίζοντος εις τα μάταια είδωλα· δια τούτο εδάρη ασπλάγχνως με βούνευρα, έπειτα ερρίφθη εις το πυρ, όπου άκαυστος διαμείνας παρέδωκε την ψυχήν του εις χείρας Θεού, παρά του οποίου έλαβε του μαρτυρίου τον αμάραντον στέφανον. Τελείται δε η αυτού Σύναξις και εορτή εν τω Ναώ αυτού τω ευρισκομένω εις τόπον καλούμενον Ράβδος. 

Του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου Αγίου Όρους Αρχιμανδρίτη Γρηγορίου

...Τι να πης όμως, όταν στον καθένα εντελώς απροετοίμαστα και αδοκίμαστα δίνει ο επίσκοπος το οφφίκιο του πνευματικού; Οι επίσκοποι σήμερα με πολλή προχειρότητα κάνουν πνευματικούς που πραγματικά δεν μυρίζουν ούτε κερί ούτε λιβάνι. Καλά. Στις χειροτονίες, ως τοις πάσι είναι γνωστό, δεν υπάρχει φρένο· και στα κουμάσια βάλαμε πετραχήλια. Ελάχιστοι επίσκοποι πλέον πειθαρχούν στους ιερούς κανόνες. Οι πιο πολλοί «Η δουλειά μας να γίνεται κι ας είναι όποιος να ᾽ναι». Αλλά στο θέμα των πνευματικών, καμμιά σωστή επιστασία και προσοχή;

π. Γεώργιος Μεταλληνός : Αν στην πολυώνυμη δουλεία μας δεν είχαμε την κιβωτό της Εκκλησίας, θα καταντούσαμε όλοι «χανουμάκια» των Τούρκων ή των Φράγκων.

Ή Νέα Εποχή χαρακτηρίζεται από τους «πνευματικούς οραματιστές» της ως εποχή του Υδροχόου. Αυτό σημαίνει ότι ό Υδροχόος ( ο Διάβολος) εξοβελίζει τον Ιχθύν (τον Χριστό). Βλέπουμε, συνεπώς, πόσο βαθιά και μακριά πηγαίνει το πράγμα. Ή χριστιανική εποχή πρέπει να. παραδώσει τα όπλα στον Υδροχόου, τον Αντίχριστο, πού διεκδικεί την ηγεσία όλου του κόσμου.

Θα με ρωτήσετε: Ποια είναι ή άμυνα μας, ποια είναι ή θωράκιση μας; Θα απαντήσω, όχι ως κληρικός, αλλά ως Ιστορικός ερευνητής επί σαράντα χρόνια. Ή μόνιμη κιβωτός του πολιτισμού μας και όλων των συστατικών του είναι το εκκλησιαστικό μας σώμα. Το διαπιστώνουμε στον χώρο του οικουμενικού Ελληνισμού (Η.Π.Α., Αυστραλία κ.λπ.), όπου οι ρυθμοί της αλλοτρίωσης είναι ταχύτεροι. Ό Ελληνισμός σώζεται εκεί κυριολεκτικά μέσα στην Εκκλησία. Εκεί σώζεται ή γλώσσα και εθνική μας συνείδηση. Γι’ αυτό πολεμείται ή Εκκλησία.

***

Ο Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "π. Γεώργιος Μεταλληνός : Αν στηνί...":

«Αν στην πολυώνυμη δουλεία μας δεν είχαμε την κιβωτό της Εκκλησίας, θα καταντούσαμε όλοι «χανουμάκια» των Τούρκων ή των Φράγκων»

Αυτό που δεν έγινε τότε, έγινε σήμερα
Ανύπαρκτη ορθόδοξη ελλαδική εκκλησία, και γι αυτό κατάντησε ο Ελληνικός λαός χανουμάκια των Τούρκων των Λαθρομεταναστών, των Αλβανών των Πακιστανών των Φράγκων των Αμερικανών των Άγγλων και των Γερμανών. Α’ ξέχασα, και των Κινέζων.
Η οργή του Θεού είναι ολοφάνερη, και δεν μεταννοεί σχεδόν κανείς.
Αυτά ακριβώς γράφει και η Αποκάλυψη.
Οι άνθρωποι θα τα ζουν, θα τα βλέπουν, αλλά βλαστημότεροι θα γίνονται.

Πόσα δισεκατομμύρια κοστίζει ο Ελληνικός πολιτισμός; -- Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Παρανοϊκές οι αξιώσεις των δανειστών – δυναστών μας, προκειμένου να εκταμιευθεί η περιβόητη δόση: Πλήρης κάλυψη δικαστικών δαπανών του πλαστογράφου της ΕΛΣΤΑΤ. + Ασυλία στους 3 αλλοδαπούς του ΤΑΙΠΕΔ  που ξεπούλησαν αντί πινακίου φακής τον εθνικό μας πλούτο. + Άλλα ακατονόμαστα. Αποκορύφωμα ο πειθαναγκασμός του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους να θεωρήσει a priori πάντα ταύτα συνταγματικά, ου μην αλλά και τις περικοπές των συντάξεων των λιμοκτονούντων Ελλήνων μετά το 2019!
Η είδηση είναι ότι «πριν αλέκτορα φωνήσαι», το σεβαστό Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (ανώτατο δικαστήριο), απεφάσισε fast track υπέρ της συνταγματικότητας όλου αυτού του πανάθλιου πακέτου.
Κατά τα λοιπά είμαστε κυρίαρχη και ανεξάρτητη χώρα. Να μην βασκαθούμε!
Η γερμανική Handelsblatt (12/7/17) αποκάλυψε ότι τα δάνεια της Ελλάδος προσπόρισαν κέρδη 1,34 δισ. € στο Βερολίνο. Tίμια φωνή ο εκπρόσωπος των Πρασίνων, Κίντλερ σχολίασε: «Μπορεί να είναι νόμιμο η Γερμανία να κερδίζει χρήματα από την κρίση στην Ελλάδα. Δεν νομιμοποιείται όμως μέσα από το ηθικό πρίσμα της αλληλεγγύης».
Έγκριτη κλασική φιλόλογος η Τζοάννα Χάνιγκ του Harvard στη μελέτη της «Το κλασικό χρέος: Η ελληνική αρχαιότητα σε μια εποχή λιτότητας» παρουσιάζει τους σύγχρονους Έλληνες ως «θύματα μιας ετεροπροσδιορισμένης εικόνας του εαυτού τους και κυρίως ως αθώους οφειλέτες». Και καταλήγει στο αναπάντητο ερώτημα: «πόσα δισεκατομμύρια κοστίζει  η Αντιγόνη;» δηλαδή ο ελληνικός πολιτισμός που αποτελεί την πεμπτουσία του δυτικού πολιτισμού;

ΔΕΝ τους ξεχνούν και συμπαραστέκονται στον Αγώνα για μια Κύπρο ελεύθερη και Ελληνική!

καλούμε να δώσετε το αγωνιστικό παρών την Τετάρτη 8 μμ, στην Θεσσαλονίκη.

Η εκδήλωση θα ξεκινήσει με τους σύντομους χαιρετισμούς των εκπροσώπων των παρεβρισκομένων συλλόγων, θα ακολουθήσει σύντομη ομιλία. Στη συνέχεια θα 
Προσοχή: το σημείο που θα γίνει η συγκέντρωση θα ανακοινωθεί ανήμερα -για τους γνωστούς λόγους- δύο ώρες πριν, στις 18:00 μμ.
Ιερός Λόχος 2012
Έφεδροι και φίλοι των Ειδικών Δυνάμεων

Η επικαιρότητα της εξέγερσης του Ιλιντεν

Εάν οι Σλάβοι των Σκοπίων προσχωρήσουν στις βουλγαρικές θέσεις, πρέπει να είμαστε διπλά προσεκτικοί
Η επικαιρότητα επιβάλλει να θυμηθούμε αυτές τις ημέρες την ψευδοεπανάσταση του Ιλιντεν. Η λέξη στα βουλγαρικά σημαίνει ημέρα του Προφήτη Ηλία. Στις 20 Ιουλίου 1903 στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία οι Βούλγαροι κομιτατζήδες της οργανώσεως ΒΜΡΟ (Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση) προσπάθησαν να ξεσηκώσουν τον αγροτικό χριστιανικό πληθυσμό με το ψευδές σύνθημα «Η Μακεδονία στους Μακεδόνες». Ανατίναξαν δύο τηλεγραφικούς στύλους, ξήλωσαν λίγα μέτρα σιδηροδρομικής γραμμής, εισήλθαν για λίγο σε ορισμένα χωριά και μετά εξαφανίστηκαν, αφήνοντας τον τακτικό τουρκικό στρατό να ξεσπάσει σε αθώους.

Η πίστις που σώζει τον άνθρωπον -- του κ. Αθανασίου Κ. Σακαρέλλου

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΚΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ -- Αθωνικά άνθη

Είναι τόσον ακτινοβόλος η μορφή του αγίου Νικοδήμου εις τας ημέρας μας, ώστε το παρόν άρθρον να δικαιολογήται μόνον από την επιθυμίαν μας να τον ζωντανεύσωμεν εις την μνήμην μας επί τη εορτή του, την οποίαν, από του 1955, καθώρισε να τελήται η Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία υφ’ όλου του ορθοδόξου κόσμου κατά την 14ην Ιουλίου. Το ασκίαστον και άφθαρτον μεγαλείον των αγίων Πατέρων της Εκκλησίας, συνίσταται εις την δι’ όλους τους αιώνας ισχύουσαν πνευματέμφορον διδασκαλίαν των. Και ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης δεν ωμίλησε μόνον εις την εποχήν του. Ό,τι εδίδαξε τον 18ον αιώνα, Θεοφωτίστως, το ίδιον θα εδίδασκε και σήμερον και εις το αόριστον μέλλον. Διατί; Διότι «ο Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας». Και η από τον Χριστόν απορρέουσα ζωοποιός Θεολογία ουδέποτε παλαιούται.

Απολυτίκιον Αγίας Μαρίνης


Μνηστευθεῖσα τῷ Λόγῳ Μαρίνα ἔνδοξε, τῶν ἐπιγείων τὴν σχέσιν πᾶσαν κατέλιπες, καὶ ἐνήθλησας λαμπρῶς ὡς καλλιπάρθενος· τὸν γὰρ ἀόρατον ἐχθρὸν κατεπάτησας στερρῶς ὀφθέντα σοὶ Ἀθληφόρε. Καὶ νῦν πηγάζεις τῷ κόσμῳ τῶν ἰαμάτων τὰ χαρίσματα.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Τη ΙΖ΄ (17η) του αυτού μηνός Ιουλίου,  μνήμη της Αγίας και καλλινίκου Μάρτυρος ΜΑΡΙΝΗΣ.                              

Μαρίνα η μακαρία κόρη και καλλιπάρθενος Μάρτυς ήτο από την Αντιόχειαν της Πισιδίας, τον καιρόν Διοκλητιανού ή Κλαυδίου Καίσαρος εν έτει σο΄ (270), από γονείς περιφανείς. Ο πατήρ αυτής ήτο ιερεύς των ειδώλων επίσημος, και εις όλην την πόλιν αιδέσιμος, Αιδέσιος δε και το όνομα. Ήτο δε η κόρη μονογενής θυγάτηρ του πατρός αυτής, ολίγας δε ημέρας μετά την γέννησιν αυτής απέθανεν η μήτηρ της. Έδωκε τότε ο Αιδέσιος το βρέφος εις τινα γυναίκα, ίνα το θηλάζη, ήτις κατώκει έξω της πόλεως δεκαπέντε στάδια. Τούτο δε ίσως ήτο οικονομία Θεού, να δοθή εκεί έξωθεν το κοράσιον, ότι εκεί ήσαν Χριστιανοί· όταν δε ηλικιώθη ολίγον και ωμίλει, ήκουσεν από τινος τον λόγον της του Χριστού πίστεως·

Πως η Αγία Μαρίνα έσωσε τον μικρό Ανδρέα Βασιλείου από τη Λεμεσό της Κύπρου

 Ως γιατρός συμμετείχε στην εγχείρηση μεταμόσχευσης μυελού του μικρού Ανδρέα που έγινε στις ΗΠΑ
(23/01/2006 18:58)

Η άμεση επικοινωνία μεταξύ στρατευομένης  και θριαμβεύουσας Εκκλησίας αποτελεί σύνηθες και φυσιολογικό φαινόμενο για το συνειδητοποιημένο  πιστό, ο οποίος είθισται να επικαλείται τους Αγίους ως πρεσβευτές επίλυσης των προβλημάτων προς το Θεό. Αυτό λοιπόν έπραξε μια οικογένεια  από την Κύπρο, γνωστή από τις τηλεοπτικές εκκλήσεις που έκανε πριν από δύο χρόνια για την εξεύρεση δότη προκειμένου να βρεθεί μόσχευμα  για εγχείρηση στο μικρό παιδί τους, τον Ανδρέα που έπασχε από λευκαιμία. Μόσχευμα βρέθηκε και οι γονείς ετοιμάσθηκαν για να ταξιδεύσουν  στις ΗΠΑ, όπου θα γινόταν η λεπτή χειρουργική επέμβαση μεταμόσχευσης μυελού.

Κατά τη Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως του 1724:

«Εκείνοι οπού αποσκιρτήσουσιν από την ευσέβειαν και αφήσουσι μεν τα πάτρια και ορθά της πίστεως ημών δόγματα και τας κοινάς παραδόσεις της Εκκλησίας, περιπέσωσι δε και εξολισθήσωσιν εις νεωτερισμούς και αλλοκότους υπολήψεις και έθη ετερόδοξα και παραχαράξωσι και νοθεύσωσι την της ευσεβείας αλήθειαν, οι τοιούτοι ούτε πλέον είναι, ούτε ονομάζονται τη αληθεία Χριστιανοί, αλλ’ ως ετερόδοξοι και νεωτεριστάς εκκόπτοντας και χωρίζοντας της εκκλησιαστικής και χριστιανικής ολομελείας και της ιεράς μάνδρας εκβάλλοντας ως πρόβατα ψωριώντα και μέλη σεσηπότα (Mansi, 37, 209)! 

SAINT MARINA:

St. Marina lived during the reign of Claudius II (268-270). She was from Pisidia of Cilicia and was the only daughter of a certain priest of the idols. On being orphaned by her mother, she was handed over to a certain woman who instructed her in the Faith of Christ. When she was fifteen years old, she was apprehended by the ruler of Olmbrius, and when asked her name, homeland, and faith, she answered: "My name is Marina; I am the offspring of the Pisidia; I call upon the Name of my Lord Jesus Christ." Because of this she endured bonds, imprisonment, and many whippings, and was finally beheaded in the year 270. Saint Marina is especially invoked for deliverance from demonic possession. 

Τη ΙΣΤ΄ (16η) του αυτού μηνός Ιουλίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΑΝΤΙΟΧΟΥ, αδελφού του Αγίου Μάρτυρος Πλάτωνος.

Αντίοχος ο Μάρτυς κατήγετο εκ της εν Καππαδοκία πόλεως Σεβαστείας, την ιατρικήν δε μετερχόμενος περιήρχετο τας πόλεις και ιάτρευσε τους ασθενούντας. Περιερχόμενος λοιπόν την χώραν της Γαλατίας και Καππαδοκίας και ιατρεύων πάσαν ασθένειαν, συνελήφθη υπό του ηγεμόνος Ανδριανού, εκρεμάσθη δε υπ’ αυτού επί ξύλου και εξεσχίσθη εις τα πλευρά, δοθείς είτα εις το πυρ. Επειδή όμως αι βάσανοι αύται δεν έβλαψαν αυτόν, τούτου ένεκα εφυλακίσθη, και την επιούσαν ερρίφθη εντός λέβητος πλήρους ζέοντος ελαίου, ο οποίος εκαίετο επτά ημέρας.

Trudeau gave terrorist Khadr $10,000,000. Let's pay for college for his victim's fatherless kids.


By now you’ve heard about the $10.5 million payment that Liberal Canadian prime Minister Justin Trudeau gave to confessed terrorist Omar Khadr. Meanwhile, the real victims, the Speer family get nothing. But I want to change that and I need your help. We want to help the Speer family once again. So we are launching a crowdfunding campaign to try and raise one million dollars for the Speer children who were left fatherless by Khadr.

http://www.msn.com/en-ca/news/canada/canadians-raise-money-for-us-soldiers-family-after-khadr-settlement/ar-BBErNdL?li=AAggFp5


Τότε και τώρα

Δ΄  Αγία Οικουμενική Σύνοδος:  Είναι η εποχή που ο Μονοφυσίτης Διόσκορος φονεύει τον Ορθόδοξο Πατριάρχη Άγιο Φλαβιανό ένεκα των Ορθοδόξων δογμάτων του Αγίου Φλαβιανού.

1990-91:  Στο Σαμπεζύ οι «Ορθόδοξοι» ανακάλυψαν  ότι οι αιρετικοί Μονοφυσίτες είναι Ορθόδοξοι, ήτοι οι Άγιοι Πατέρες της 4ης Αγίας Οικουμενικής Συνόδου έκαναν λάθος!


2017:  Οι «Ορθόδοξοι»  Κλήρος και Λαός του Πατριαρχείου Αντιοχείας και όχι μόνο, ασπάζονται την εικόνα του φονέα «Αγίου»  Διόσκορου στους ναούς των Μονοφυσιτών που εισέρχονται!

Τη ΙΣΤ΄ (16η) του αυτού μηνός Ιουλίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΦΑΥΣΤΟΥ

Φαύστος ο Μάρτυς ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Δεκίου εν έτει σν΄ (250) και συλληφθείς δια την εις Χριστόν πίστιν, ωμολόγησε παρρησία τον Χριστόν. Όθεν εκαρφώθη επί σταυρού και ετοξεύθη· κρεμάμενος δε επί του σταυρού πέντε ημέρας, παρέδωκε την αγίαν του ψυχήν εις χείρας Θεού, παρά του οποίου έλαβε τον στέφανον της αθλήσεως. 

O Πύρινος Άγιος Ηλίας ο Θεσβίτης -- του Φώτη Κόντογλου

Προχθές την Παρασκευή ήτανε η μνήμη του προφήτη Hλία. Aυτός ο άγιος ξεχωρίζει ανάμεσα στους άλλους, και με όλο που ήτανε άνθρωπος, φαίνεται σαν κάποιο υπερφυσικό και μυστηριώδες πλάσμα, που έρχεται και ξανάρχεται στον κόσμο. Oι Iουδαίοι περιμένανε να ξανάρθει στον κόσμο, για τούτο θαρρούσανε πως ο άγιος Iωάννης ο Πρόδρομος ήτανε ο Hλίας. Kαι τότε που ρώτησε ο Xριστός τους μαθητές του "Ποιος, λένε, πως είμαι, οι άνθρωποι;", του απαντήσανε πως λέγανε πως ήτανε ο Hλίας ή κάποιος άλλος από τους προφήτες. O προφήτης Mαλαχίας, που έζησε πολύ υστερώτερα από τον Hλία, λέγει: "Tάδε λέγει Kύριος Παντοκράτωρ. Iδού εγώ αποστελώ υμίν Hλίαν τον Θεσβίτην, πριν ή ελθείν την ημέραν Kυρίου την μεγάλην και επιφανή", και πολλοί το εξηγήσανε πως ο Hλίας θάρθη πάλι στον κόσμο πριν από τη Δευτέρα Παρουσία και θα μαρτυρήσει.

«ΕΙΠΕ ΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ» -- Αθωνικά άνθη

Οι φοιτητές που υπογράφουμε αυτό το κείμενο θέλουμε να στείλουμε έναν αγνό αδελφικό χαιρετισμό σ΄ εκείνους που αγωνίζονται να ζουν ορθόδοξη χριστιανική ζωή σαν τη σωτηρία του κόσμου μας σήμερα. Θέλουμε ακόμα να σημάνουμε, με απλότητα αλλά και ριζικότητα, το σήμα κινδύνου, όπως το βλέπουμε να διαγράφεται μέσα στο Πανεπιστήμιο σήμερα. Δεν θα αναφερθούμε εδώ στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η πανεπιστημιακή εκπαίδευση και που έχουν άμεση σχέση με την χρεωκοπία της πνευματικής ηγεσίας του τόπου, αλλά και τη γενικώτερη ηθική αποδιοργάνωση της πνευματικής ηγεσίας του τόπου, αλλά και τη γενικώτερη ηθική αποδιοργάνωση της κοινωνίας μας. Για την επισήμανση και τη λύση των προβλημάτων αυτών αγωνιζόμαστε με άλλους τρόπους, μαζί με τους συνειδητοποιημένους αγωνιστές συμφοιτητές μας. Εδώ θέλουμε να επισημάνουμε τον έσχατο κίνδυνο που αντιμετωπίζει σήμερα η ορθόδοξη πίστη μας.

Ευλόγει η ψυχή μου τον Κύριο -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

ΣΤ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Αθηνογένους ιερομ. Φαύστου μαρτ.



Τη ΙΣΤ΄ (16η) του αυτού μηνός Ιουλίου,  μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΑΘΗΝΟΓΕΝΟΥΣ, Επισκόπου γενομένου Πηδαχθόης ή Πηδαχθήσης, και των ΔΕΚΑ ΜΑΘΗΤΩΝ αυτού.                        

Αθηνογένης  ο Άγιος Μάρτυς πατρίδα είχε την εν Καππαδοκία Σεβάστειαν, ακμάσας κατά τους χρόνους του Διοκλητιανού εν έτει 290 και δια την αρετήν αυτού και ταπείνωσιν έγινεν Επίσκοπος Πηδαχθόης. Συλληφθείς είτα υπό του ηγεμόνος Φιλομάχου, μετά των δέκα αυτού μαθητών, υπέμεινε μετ’ αυτών ο αοίδιμος πολλάς βασάνους· τελευταίον δε όλοι αποκεφαλισθέντες έλαβον παρά Κυρίου τους στεφάνους της αθλήσεως. Λέγεται δε, ότι μεταβάς ο Άγιος, πριν ή συλληφθή, εις το Μοναστήριον, μη ευρών δε τους μαθητάς του, συλληφθέντας προ αυτού, αλλά την έλαφον, την οποίαν είχεν αναθρέψει εν τω Μοναστηρίω, ηυλόγησεν αυτήν και της ηυχήθη να μη γίνωσι τα τέκνα της άγρα των κυνηγών, αλλά κατ’ έτος να φέρωσι διαδοχικώς αυτή τε και τα παρ’ αυτής τεχθησόμενα μικράν έλαφον· πραγματοποιηθείσης δε της ευχής του Αγίου, τούτο το παράδοξον και εν ταυτώ χαριέστατον λαμβάνει χώραν μέχρι της σήμερον, τουτέστιν εν ω τελείται η ιερά λειτουργία κατά την επέτειον μνήμην του, φθάνουσα, μετά την ανάγνωσιν του Ευαγγελίου, μία έλαφος μεθ’ ενός νεογνού της, και εισερχομένη εν τη Εκκλησία, αφιερώνει αυτό εις τον Άγιον, και είτα εξέρχεται πάλιν· το δε ελαφόπουλον λαμβάνοντες οι εκεί συναθροιζόμενοι Χριστιανοί σφάζουσι και τρώγουσιν εις δόξαν Θεού και εις τιμήν του Αγίου Μάρτυρος Αθηνογένους. Τελείται δε η αυτού Σύναξις και εορτή εις τον Ναόν του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου, τον ευρισκόμενον εις το Κυπαρίσσιον, το οποίον, ως λέγουσι τινες, είναι Μοναστήριον, και ευρίσκεται πλησίον εις τα Μουδανία.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΒΟΜΒΑ ΑΠΟ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!!!!!

«Πάτερ μου, σε λίγο καιρό, όχι μακριά, σε πολύ λίγα χρόνια, θα υπάρξη μία εκκλησία σε όλον τον κόσμο… παπικοί, προτεστάντες, ορθόδοξοι, θα υπάρχει μία λέξη, αυτή που επικρατεί στις ημέρες μας, «ενότητα»· υπό το πρίσμα τῆς ενότητος. Από κάτω θα γίνει ένας ακταρμᾶς, δηλ. ο καθένας θα κρατάει την πίστη του, αλλά εδώ θα βλέπετε καρδινάλιο. Αυτός θα κρατάει την πίστη του, εγώ την πίστη μου, θα έχουμε όμως κοινό ποτήριο. Και θα μεταλαμβάνουμε και σείς τα κορόïδα θα μᾶς βλέπετε και δεν θα αντιδράτε. Ξέρετε γιατί δεν θα αντιδράτε; Γιατί θα σᾶς λένε «Κάντε υπακοή στην Εκκλησία». «Κάντε υπακοή», έτσι θα σᾶς λένε.»  

Ο Καθηγούμενος Αρχιμ. Κύριλλος Μελισσοχωρίου : το όνομα του αιρεσιάρχου Πάπα έχει αναγραφή στα Δίπτυχα του Πατριαρχείου και μνημονεύεται

...Κυριολεκτικά ισοπεδώθηκαν όλα όσα επί χίλια και πλέον έτη εχώριζαν και χωρίζουν – και θα χωρίζουν – τους αιρετικούς Παπικούς από τους Ορθοδόξους. Μόνο προσχηματικά και τυπικά δεν υπήρξε και το «κοινόν Ποτήριον» ακόμη. Αυτό γίνεται σταδιακά και μεμονωμένα προς το παρόν. Αλλ’ όμως ήδη από το 1965, μετά την αντικανονική και μονομερή «άρση των αναθεμάτων», το όνομα του αιρεσιάρχου Πάπα έχει αναγραφή στα Δίπτυχα του Πατριαρχείου και μνημονεύεται «σιωπηρώς» ως ομόπιστος Πατριάρχης Ρώμης και μάλιστα ως πρώτος τη τάξει!