π. Θεόδωρος Ζήσης : Εἴμαστε ἑνωμένοι, εἴμαστε μία Ἐκκλησία, βγάζουμε κοινὲς Ἐγκυκλίους.

Καὶ νὰ σᾶς πῶ καὶ κάτι ἄλλο, ἐπίσης ἐξοργιστικό. Ὑπάρχει ἕνας καθηγητὴς τῆς Νομικῆς γνωστός, ὁ Κώστας Μπέης. Λέει λοιπόν, ὅτι κάποια φορὰ κάναμε κάποια οἰκουμενικὴ συνάντηση στὴ Σύρο, Παπικοί, Προτεστάντες, μιὰ ὀρθόδοξη χορωδία, μιὰ παπικὴ καὶ στὸ τέλος ὁ Παπικὸς Ἐπίσκοπος βουτοῦσε τὴν ὄστια μέσα στὸν οἶνο, στὸ αἷμα Χριστοῦ, καὶ μᾶς κοινώνησε ὅλους. Κι ἦταν χαρὰ Θεοῦ. Ὑπάρχει κοινὸ ποτήριο ἢ δὲν ὑπάρχει καὶ μᾶς κοροϊδεύουν; Ἔχει γίνει ἤδη ἡ Ἕνωση ἢ δὲν ἔχει γίνει; Ὑπάρχουν καταγγελίες ἀπὸ ἀξιοπίστους μοναχοὺς κληρικοὺς ποῦ ἐπισκέπτονται μητρόπολη Ἰταλίας. Μοῦ τὰ στέλνουνε τώρα καὶ φανερώνονται. (Καὶ ἔγινε τὸ κοινὸ ποτήριο, γιατί τὸ θέλει τὸ Φανάρι καὶ τὸ ἀνέχονται οἱ Ἐπίσκοποι καὶ κατὰ δεύτερο λόγο οἱ πιστοί. Ἂν δὲν τὸ ἀνεχόταν, ἂν δὲν τὸ προωθοῦσε «διπλωματικά», θὰ εἶχε ἀντιδράσει σ’ αὐτὲς τὶς καταγγελίες. Ὅπως ἐπεμβαίνει σὲ θέματα διοικητικὰ καὶ παπικῶ τῷ τρόπῳ καθαιρεῖ Ἀρχιεπισκόπους ἢ τιμωρεῖ ἄλλους κληρικούς, ἔτσι καὶ στὰ κορυφαῖα αὐτὰ θέματα τῆς Πίστεως θὰ ἐπενέβαινε. Ἀλλὰ τὸ «κοινὸ ποτήριο» εἶναι γεγονός. Ἁπλὰ περιμένουν νὰ «ὡριμάσουν» λίγο ἀκόμα οἱ περιστάσεις. Τὴν ὀρθόδοξη συνείδηση τὴν ὡριμάζουν, τὴν χτυποῦν, ὅπως ὁ ψαρὰς τὸ χταπόδι, γιὰ νὰ τρώγεται καὶ νὰ χωνεύεται, γιατί ὅταν εἶναι γνήσια, εἶναι ἀχώνευτη). 

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ὅσοι λένε «θά κάνουμε μιά Κυβέρνηση πού θά εἶναι ἀνεξάρτητη» δέν ξέρουν τί λένε ἤ μᾶς ἀπατοῦν...

Εἴμαστε μόνιμα προτεκτοράτο καί ὑπό κατοχήν κάποιας ἤ κάποιων Εὐρωπαϊκῶν Δυνάμεων, μέ τήν συγκατάθεσή μας!
Ἐμεῖς δέν ἀνήκουμε στήν Δύση... Ἀνήκουμε στήν καθ' ἡμᾶς Ἀνατολή καί εἴμαστε πρωτότοκοι ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς ἀνάμεσα στούς Ὀρθοδόξους ὁμοπίστους μας.
Τό σύνδρομο, πού μᾶς ἔχει κυριεύσει ἤδη ἀπό τήν δημιουργία τοῦ νεωτέρου Ἑλληνικοῦ Κράτους, ἀπό τό 1830 καί ἑξῆς, καί κυρίως στούς διανοουμένους καί τούς πολιτικούς, εἶναι τό Κοραϊκό Εὐρωπαϊκό σύνδρομο.

***
Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ὅσοι λένε «θά κάνουμε μιά ...":

Αυτή είναι μια αλήθεια που δε μπορεί να αμφισβητηθεί! Από την εποχή που οι Ρωμιοί απέκτησαν κρατική εστία μετά από πολλούς αιώνες μιας ιδιότυπης σκλαβιάς, βρέθηκαν με την ευθύνη εκείνων που ηγούνται να είναι υποτελείς εσαεί σε άλλα αφεντικά! Από τον Οθωμανό στον αντιοθωμανό, κι από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη. Άντε να επιλέξεις! Ο Οθωμανός έχει στοιχεία πρωτόγονα, διακατέχεται από το μωσαϊκό νόμο, έχει όπως λέει ο απόστολος Παύλος τη κεκαλυμμένη αλήθεια, δε μπορεί ούτε πρέπει να σε κοιτάξει στα μάτια, όπως οι αρχαίοι Ισραηλίτες όταν κατέβαινε απ΄το Σινά ο Μωυσής με τις εντολές ήταν κεκαλυμμένος στο πρόσωπο. Σου αρπάζει τα υλικά αγαθά, και τη ζωή πολλές φορές, δηλαδή τη σάρκα σου! Ο αντιοθωμανός δεν είναι το ίδιο, αυτός είναι θρασύς! Σε κοιτάει στα μάτια και λέει, μου ανήκεις, επειδή σου ανήκω! Σου λεηλατεί κι αυτός τα υλικά αγαθά, σε δολοφονεί με χαμόγελο δικαιολογώντας το ως θυσία τω θεώ, αλλά ο θεός του φτάνει ως το τάφο που θα τον σκεπάσει.. Κατέχει κι αυτός την αλήθεια, αλλά τη διαστρέφει όσο δε πάει. Κατέχει κι αυτός την αλήθεια πολύ καλύτερα από τον Οθωμανό, με ακάλυπτο πρόσωπο κοιταζόμαστε στα μάτια! ΚΙ όμως, ο αντιοθωμανός στη προκειμένη περίπτωση είναι περισσότερο συσκοτισμένος από τον συσκοτισμένο της ανατολής! Ο αντιοθωμανός εν γνώσει του συσκοτισμένος, ο Οθωμανός εν αγνοία του συσκοτισμένος! Άρα ο Γεννάδιος Σχολάριος έκανε πολύ καλά που επέλεξε τον Οθωμανό αντί του αντιοθωμανού, γιατί ο εν αγνοία αν και αγροίκος φέρει στοιχεία ζωής, αν στέκει στα του νόμου, εκ του νόμου δικαιωθήσεται. Ο αντιοθωμανός ως αλαζόνας, αν και είναι εν ευγενεία, ούτε στα του νόμου στέκει, ούτε στα της αποκεκαλυμμένης αλήθειας στέκεται, πού να τον τοποθετήσεις τούτον;
Μόνο στη κόλαση.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΣΙΖΗ 20-9-2016

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=14&t=12716

Orthodox Divine Liturgy Cherubic Hymn Χερουβικός Ύμνος

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2016

Ναζαρίου, Γερβασίου, Κοσμά του μελωδού.

Οἱ γονεῖς τοῦ Ναζαρίου (Ἀφρικανὸς καὶ Περπετούα) λέγεται ὅτι ὑπῆρξαν μαθητὲς τοῦ Ἀπ. Πέτρου, ὁ ὁποῖος τοὺς εἵλκυσε στὴν χριστιανικὴ πίστη καὶ τοὺς βάπτισε. Ὁ γιὸς τους ἔμεινε ὀρφανὸς σὲ νεαρὴ ἡλικία, μέσα σὲ μία διεφθαρμένη κοινωνία. Ἀλλὰ ὁ Ναζάριος εἶχε κληρονομήσει τὶς ἀρετὲς τῶν γονέων του. Ἔμεινε ἁγνὸς καὶ ἄμεμπτος, σύμφωνα μὲ τὴν συμβουλὴ τοῦ πνευματικοῦ του πατέρα Ἀπ. Πέτρου, ποὺ λέει: «Τᾶς ψυχᾶς ὑμῶν ἠγνικότες ἐν τῇ ὑπακοῇ τῆς ἀληθείας». Ὀφείλετε, λέει ὁ Ἀπ. Πέτρος, νὰ κάνετε ἁγνὲς καὶ καθαρὲς τὶς ψυχές σας ἀπὸ κάθε ἀκάθαρτο πάθος καὶ ἐπιθυμία καὶ κλίση, μὲ τὴν ὑπακοή σας στὴν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου. Καὶ ὁ Ναζάριος ὄχι μόνο ἔμεινε ἁγνὸς μέσα στὸ διεφθαρμένο κοινωνικό του περιβάλλον, ἀλλὰ ὅταν ἔγινε 20 χρονῶν διαμοίρασε τὰ ὑπάρχοντά του στοὺς φτωχοὺς καὶ ἄρχισε περιοδεῖες, κηρύττοντας τὸ Εὐαγγέλιο μὲ πολλὴ καρποφορία. Ὅταν πῆγε στὰ Μεδιόλανα, συνάντησε δυὸ εὐσεβεῖς ἄνδρες, τὸν Προτάσιο καὶ τὸν Γερβάσιο. Ἐκεῖ, καὶ οἱ τρεῖς μαζὶ διὰ τοῦ θείου λόγου πέτυχαν πολλὲς κατακτήσεις. Ὄχι μόνο ἀπὸ τὸν ὄχλο, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὶς ἀνώτερες κοινωνικὲς τάξεις. Κατόπιν ὁ Ναζάριος πῆγε στὴν Γαλλία, ὅπου μὲ τὸ δίχτυ τοῦ λόγου εἶχε πολλὲς ἐπιτυχίες. Μεταξὺ αὐτῶν ποὺ πίστεψαν, ἦταν καὶ μία νεαρὴ ψυχή, ὁ Κέλσιος. Ὅταν ὁ Ναζάριος ἐπέστρεψε στὰ Μεδιόλανα, τὸν συνέλαβαν. Προηγουμένως εἶχαν συλλάβει καὶ τοὺς Προτάσιο καὶ Γερβάσιο. Ὁ ἔπαρχος Ἀννουλῖνος, ὅταν εἶδε ὅτι δὲν ἄλλαζαν τὴν πίστη τους, ὅλους, μαζὶ μὲ τὸ νεαρὸ Κέλσιο, τοὺς ἀποκεφάλισε.

Εκβιασμοί Φίλη κατά θεολόγων που αρνούνται να διδάξουν

Ο υπ. Παιδείας απειλεί με κατάργηση των Θρησκευτικών και πρόβλεψε ότι «θα τελειώσουν σε έναν χρόνο»! 
Με εκβιασμούς κατά των θεολόγων, απειλώντας τους ακόμη και με διοικητικές κυρώσεις, στις οποίες θα καταφύγει το υπουργείο Παιδείας σε περίπτωση που δεν εφαρμόσουν το νέο πρόγραμμα σπουδών για τα Θρησκευτικά, επανέρχεται στο φλέγον ζήτημα ο υπουργός Νίκος Φίλης. Μάλιστα, ο υπουργός, που έχει αναλάβει εργολαβία το ξεθεμέλιωμα της ελληνικής Παιδείας, προτίθεται να μετατρέψει τους σχολικούς συμβούλους σε... ρουφιάνους, προτρέποντάς τους να καταδίδουν (!) όσους εκπαιδευτικούς διαφωνούν με τον νέο τρόπο διδασκαλίας των Θρησκευτικών!

Αναφερόμενος στους θεολόγους, κατά τη συνάντησή του με τους σχολικούς συμβούλους, ο κ. Φίλης εκτίμησε ότι το μάθημα δεν θα είναι τέτοιο ώστε να αρνούνται τη διδασκαλία του, προφασιζόμενοι λόγους συνείδησης. Αντίθετα, προσέθεσε: «Αν αρχίσει αυτή η διαδικασία στο επίπεδο της υπαλληλικής σχέσης, φανταστείτε τι έχει να γίνει στο επίπεδο των μαθητών». Μάλιστα, πρόβλεψε ότι «τα Θρησκευτικά θα τελειώσουν μέσα σε έναν χρόνο».

Πριν προβληθούν τέτοιοι ισχυρισμοί, είπε, θα πρέπει άπαντες να σκεφτούν αν θέλουν να παραμείνουν τα Θρησκευτικά στα σχολεία ως υποχρεωτικό μάθημα! «Αν δεν θέλουμε, είναι εύκολο, ούτε οι καθηγητές θα υποχρεώνονται ούτε οι μαθητές. Αυτό θα έχει επιπτώσεις στη δουλειά των εκπαιδευτικών... Υπάρχουν χιλιάδες θεολόγοι στα σχολεία οι οποίοι δεν θα έχουν ωράριο» συμπλήρωσε σε απειλητικό τόνο! Στη συνέχεια, πάντως, προσπαθώντας να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, ανέφερε ότι ο ίδιος θέλει το μάθημα να παραμείνει υποχρεωτικό.

Φώτης Κόντογλου - Τί εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία καὶ τί εἶναι ὁ παπισμός

... Ἔκαμαν ἄνω κάτω σήμερον τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν μας, ἐχώρισαν τὸ ποίμνιόν της, τὸ ἐσκόρπισαν καὶ τρέχει σαστισμένον ἐδῶ καὶ ἐκεῖ. Μεταχειρίσθησαν πᾶν μέσον διὰ νὰ προσεταιρισθοῦν πάντα Ἕλληνα, ὁ ὁποῖος εἶναι τελείως ἀδιάφορος εἰς τὰ τῆς θρησκείας καὶ τὰς Ἐκκλησίας, ἢ ἄθεος καὶ ἐχθρός της, καὶ ὁ ὁποῖος προσποιεῖται ὅτι ἐνδιαφέρεται δι᾿ αὐτὴν καὶ διὰ τὴν τύχην της ἀπὸ ἰδιοτέλειαν ἢ ἀπὸ ἄλλην αἰτίαν, ὁλοτελῶς ξένην πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν, ἂν καὶ διὰ νὰ μεταβληθοῦν οἱ τοιοῦτοι χλιαροὶ εἰς φιλοπαπικοὺς ζηλωτάς, δὲν ἐχρειάσθη καὶ μεγάλη προσπάθεια, διότι αὐτοὶ οἱ «Ὀρθόδοξοί της περιστάσεως» δὲν ἔχουν νὰ χάσουν τίποτε, ἐὰν καταστραφεῖ ἡ Ὀρθόδοξος ἀλήθεια, καὶ ἐπὶ πλέον ἡ φιλία τοῦ Παπισμοῦ ἠμπορεῖ νὰ προσφέρει πάντοτε πολλὰ ὀφέλη εἰς ἐκεῖνον ποὺ τὴν ἔχει. Δι᾿ αὐτοὺς «οἱ λίθοι γενήσονται ἄρτοι». Ὡς ἐκ τούτου, πολλοὶ ὁποῦ ἦσαν προηγουμένως ἀδιάφοροι, καὶ πολλάκις σαρκασταὶ τῆς θρησκείας καὶ τῆς Ἐκκλησίας, ἔγιναν αἴφνης διαπρύσιοι κήρυκες τῆς Χριστιανικῆς «ἀγάπης», τὴν ὁποίαν μεταχειρίζονται ὡς προπέτασμα καπνοῦ διὰ τὸν πονηρὸν συνεταιρισμὸν τῶν μετὰ τῶν λατίνων. Ὁ σπαραγμὸς τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ τοῦ ποιμνίου της, ἡ ἀναταραχὴ καὶ ἡ διχόνοια, αὐτὰ εἶναι οἱ θεάρεστοι καρποὶ τῆς πολιτείας τῶν κακῶν ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας μας.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Σχολιασμός της επικαιρότητας (2-10-2016)


Ένα εθνοκτόνον σχέδιον Συντάγματος

Γράφει ο κ. Θεόδωρος Ν. Κορμπίλας, Υποστρ/γος ΕΛ.ΑΣ.

Εδημοσιεύθη την 5-6-2016 ως ένθετο της «Καθημερινής» ένα Σχέδιο Συντάγματος, προτεινόμενον προς ψήφισιν, με τίτλο «Ένα καινοτόμο Σύνταγμα για την Ελλάδα». Η πιο σημαντική τομή του εν λόγω σχεδίου είναι η αφαίρεση από το εν ισχύι Σύνταγμα του προοιμίου με την επίκλησιν της «Αγίας Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος», η κατάργηση του θρησκευτικού όρκου, της διατάξεως της σχετικής με την επικρατούσα θρησκείαν του άρθρου 3 και της παραγρ. 2 του άρθρου 16, που επιτάσσει παιδείαν των Ελληνοπαίδων, αποβλέπουσα στην «…ηθική…αγωγή και εθνική και θρησκευτική συνείδηση». Φρονώ ότι η τομή αυτή είναι θανατηφόρος για το Ελληνικό Έθνος για τους εξής λόγους:
1) Στο άρθρο 1 του Σχεδίου διαβάζουμε: «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Έθνος». Η καρδιά όμως του κάθε έθνους είναι η θρησκεία. Άρα η εξουσία του νομοθετείν πρέπει να πηγάζει όχι μόνον από τον νου, αλλά και από την καρδιά του Έθνους. «Άκαρδο» έθνος δεν υπάρχει. Άρα το εν λόγω Σχέδιο πλήττει την καρδιά του Έθνους.

Όταν κινδυνεύει η πίστις, η Ορθοδοξία, πρώτη πνευματική προτεραιότητα είναι η υπεράσπισή της.

Όταν, προ του Μ. Κωνσταντίνου εμαίνετο ο διωγμός στην Αλεξάνδρεια εναντίον των Χριστιανών επί Μαξίμου το 311, ο Μέγας Αντώνιος σε ηλικία εξήντα ετών (γεννήθηκε το 251) άφησε για λίγο την έρημο, την άσκηση και την προσευχή και ήλθε στην Αλεξάνδρεια άφοβος και ατρόμητος με διάθεση και πόθο να μαρτυρήσει και να ενθαρρύνει τους οδηγουμένους στο μαρτύριο. Αψήφησε και αγνόησε τις απαγορεύσεις του δικαστού να φύγουν οι μοναχοί από την πόλη και να μη παρίστανται στις αίθουσες των δικαστηρίων. Εμφανίστηκε ενώπιον του ηγεμόνα σε περίβλεπτη θέση στο δικαστήριο, αποδεικνύοντας την προθυμία των Χριστιανών να αγωνισθούν για την πίστη τους και να μαρτυρήσουν, «αυτός ατρέμας ειστήκει, δεικνύς ημών των Χριστιανών την προθυμίαν, ηύχετο γαρ και αυτός μαρτυρήσαι, καθά προείπον». Τον φύλαξε βέβαια ο Θεός και δεν μαρτύρησε, για να ωφελήσει περισσότερο με την ζωή του, αυτός όμως δεν περιορίσθηκε στο κελλί του, στην έρημο, αλλά «υπηρέτει συνήθως τοις ομολογηταίς, και ως συνδεδεμένος αυτοίς ην κοπιών εν ταις υπηρεσίαις». Όταν κινδυνεύει η πίστις, η Ορθοδοξία, πρώτη πνευματική προτεραιότητα είναι η υπεράσπισή της, ο αγώνας η συμπαράσταση προς όσους αγωνίζονται, η μέχρι θανάτου και αίματος προθυμία. Όλα τα άλλα πνευματικά καθήκοντα έπονται. Όσοι πράττουν και συμβουλεύουν τα αντίθετα, απλώς συγκαλύπτουν με προφάσεις την απροθυμία και δειλία τους, και γίνονται διδάσκαλοι και καθηγητές της απραξίας και της υποκρισίας.

Ὁ ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Σύρος σὲ λόγο του γιὰ τὴν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου μᾶς λέγει:

Ἐλᾶτε, ἀγαπητοί, ἂς βαδίσουμε στὸν δρόμο ποὺ μᾶς ἔδειξε ὁ Κύριος, γιὰ νὰ φθάσουμε μὲ χαρὰ στὴν βασιλεία του. Ἂς πάρουμε προμήθειες καὶ λάδι στὰ ἀγγεῖα μας, διότι τὸ μάκρος ἐκείνου τοῦ δρόμου δὲν εἶναι μικρό. Ἂς ζώσουμε λοιπὸν τὴν μέση μας μὲ ζώνη τὴν εἰλικρίνεια καὶ τὴν ἀλήθεια, περιμένοντας νὰ ὑποδεχθοῦμε, ὡς ἄνθρωποι καὶ πιστοὶ δοῦλοι, τὸν προσωπικό μας Δεσπότη. Ἂς ἀνάψουμε τὰ λυχνάρια μας καὶ ἂς ἀγρυπνοῦμε μὲ ἀνδρεία… Νά, καὶ ἡ μητέρα μας Ἱερουσαλὴμ λέει σὲ ἐμᾶς “Ποθῆστε με, παιδιά μου, ὅπως ἀκριβῶς σᾶς ποθῶ ἐγώ· τίποτε νὰ μὴ ἀποκτήσετε πάνω στὴ γῆ· γιὰ τίποτε νὰ μὴ μεριμνήσετε. Διότι, νά, ὁ Νυμφίος εἶναι ἕτοιμος νὰ παρουσιασθεῖ μέσα στὶς νεφέλες τοῦ οὐρανοῦ μὲ τὴν δόξα τοῦ εὐλογημένου Πατρός, καὶ θὰ καλέσει τὸν καθένα ἀπὸ ἐσᾶς μὲ τὸ ὄνομά του, καὶ θὰ τὸν βάλει νὰ καθίσει στὸ τραπέζι μὲ τὴν παράταξη τῶν ἁγίων ἐκείνων ποὺ ζοῦν μέσα σὲ ἐκεῖνο τὸ ἀνέκφραστο φῶς, στὴν ἄφθαρτη καὶ ἀθάνατη καὶ αἰώνια ζωή, σύμφωνα μὲ τοὺς κόπους του”.

ΥΠΑΚΟΗ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑΙ (Α΄ Βασ. 15, 22) -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Εἶναι μιά ἱστορία σκληρή ὅσο και ἀποκαλυπτική: Ὁ Κύριος μήνυσε μέ τόν προφήτη του Σαμουήλ στον βασιλιά Σαούλ νά πάει νά πατάξει τούς ἐχθρούς Ἀμαληκῖτες καί νά ἐξολοθρεύσει τούς πάντες καί τά πάντα τῆς χώρας τους. Τίποτε να μή κρατήσει καί κανέναν νά μή λυπηθεῖ, ἀπό ἄνδρα μέχρι γυναῖκα και ἀπό νήπιο μέχρι βρέφος καί ἀπό μοσχάρι μέχρι πρόβατο καί ἀπό καμήλα μέχρι ὄνο (Α΄ Βασ. 15,3). Ὁ Σαούλ ὅμως θέλησε νά φανεῖ σπλαγχνικώτερος ἀπό τόν Γιαχβέ καί καλύτερος ἀπό ὅ,τι ἐκεῖνος ἤθελε. Ἔτσι, εἰδοποίησε τούς συμμάχους του Κιναίους, πού ζοῦσαν ἀνάμεσα στούς Ἀμαληκῖτες, και τούς ἀπομάκρυνε ἀπό τήν σφαγή· συνέλαβε τόν βασιλιά Ἀγάγ ζωντανό, γιά νά στολίσει τόν θρίαμβό του, καί φύλαξε τά ἐκλεκτότερα ἀγαθά τῆς χώρας, ζῶα καί καρπούς, γιά νά τά προσφέρει θυσία στόν Θεό. Ἀλλά τότε σάν κεραυνός ἔπεσε πάνω του τό ρῆμα Κυρίου καί τον κατέκαψε καί τόν ξεγύμνωσε και τόν πέταξε ἔξω ἀπό τό σχέδιο και τήν ὑπόθεσή του. «Καί εἶπε Σαμουήλ· εἰ θελητόν τῷ Κυρίῳ ὁλοκαυτώματα καί θυσίας ὡς το ἀκοῦσαι φωνῆς Κυρίου; Ἰδού ἀκοή ὑπέρ θυσίαν ἀγαθήν καί ἡ ἐπακρόασις ὑπέρ στέαρ κριῶν» (Α΄ Βασ. 15,22). Νομίζεις ὅτι ὁ Κύριος προτιμᾶ ὁλοκαυτώματα καί θυσίες ἀπό τό νά ὑπακούσεις στήν φωνή του; Ὄχι, ἡ ὑπακοή εἶναι ἀνώτερη ἀπό κάθε ἐκλεκτή θυσία καί ἡ ὑποταγή ἀπό τό λίπος τῶν κριαριῶν.